Odstępne jest kosztem

Firma podatnika wstąpiła w prawa umowy leasingu samochodu w miejsce dotychczasowego leasingobiorcy. Podatnik miał wątpliwości, jak rozliczyć w koszty uzyskania przychodów opłatę za wstąpienie w prawa dotychczasowego leasingobiorcy.

Organy podatkowe uznały, że te wydatki nie mogą być kosztem działalności. W ich ocenie nie można mówić o kontynuacji umowy leasingu, bo doszło do zawarcia nowej umowy i zakończenia starej. Nie można też mówić o prawie do amortyzacji, bo wydatek nie wynikał z umowy leasingu, ale z porozumienia stron.

Wojewódzki sąd administracyjny przyznał rację podatnikowi. W jego ocenie co prawda sama zapłata za odstąpienie prawa leasingu nie może generować przychodu, ale można ją powiązać z celem w postaci uzyskania lub zwiększenia przychodów. Bez wydatku skarżący nie mógłby kontynuować umowy leasingu, dlatego stanowił on koszty uzyskania przychodu.

Stanowisko to potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny. W ocenie NSA o tym, czy dany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodów, nie decyduje jego nazwa. Ważniejszy jest cel, w jakim został poniesiony. Jeżeli podatnik był zmuszony do poniesienia opłaty w związku z wstąpieniem w prawa leasingobiorcy, to miał prawo do zaliczenia jej w koszty działalności.

Wyrok jest prawomocny.