Wspieranie sportu nie zawsze daje prawo do preferencji w PIT i CIT
Wykładnia przyjęta przez dyrektora KIS nie ułatwia podatnikom skorzystania z ulgi sponsoringowej. Sytuację dodatkowo zaś komplikuje to, że regulacje jej dotyczące odwołują się do przepisów niepodatkowych
Wprowadzona w ramach Polskiego Ładu ulga na sponsoring pozwala podatnikom CIT oraz prowadzącym działalność gospodarczą podatnikom PIT odliczyć od podstawy opodatkowania kwotę stanowiącą 50 proc. kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową, kulturalną lub wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę. Dariusz Wójtowicz, doradca podatkowy, starszy menedżer w zespole ds. podatku dochodowego od osób prawnych w KPMG w Polsce, zwraca uwagę na to, że preferencją tą objęte są wydatki na rzecz kwalifikowanych odbiorców albo na kwalifikowany cel. – Wsparcie działalności sportowej dotyczy finansowania dla klubów sportowych, stypendiów sportowych lub imprez sportowych niemających charakteru imprez masowych. Względem klubów sportowych warunek obejmuje także cel wydatkowania środków ze sponsoringu, który powinien być zgodny z przepisami, np. mogą to być programy szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego, koszty uczestnictwa w zawodach sportowych – wyjaśnia ekspert.
Aleksander Łożykowski, doradca podatkowy i radca prawny w Kancelarii LTCA Zarzycki Niebudek Kubicz sp. k., wskazuje, że kwalifikowane będą np. wydatki na trenera, korty, rakietę, stypendium zawodnika lub jego udział w turnieju.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.