Idol wyznawców pustej formy

W drugiej połowie lat 60. warszawską filozofię (i nie tylko) ogarnęła fascynacja twórczością Claude’a Lévi-Straussa (1908-2009). Na początku niektórzy sugerowali, że był on członkiem rodziny, która zasłużyła się produkcją sławnej, a wówczas niesłychanie poszukiwanej marki dżinsów, a inni nosili jego książki w celu wykazania swojej wyrafinowanej intelektualnej wyższości. Jednak moda na strukturalizm, jaka na kilka lat ogarnęła Polskę, i w mniejszym stopniu świat, miała swoje racje. Lévi-Strauss był niewątpliwie twórcą strukturalizmu jako formy antropologii kulturowej i chociaż dzisiaj praktycznie ten kierunek jest kontynuowany przez nielicznych i w bardzo zmienionej postaci, to wówczas badania i pomysły mistrza miały bardzo istotne znaczenie. Wahałbym się jednak przed powiedzeniem, że Claude Lévi-Strauss był jednym z największych uczonych XX wieku, jak po jego śmierci oznajmiono w telewizji.