Wróbel na poniedziałek

Senat, zwykle bardziej dostojny i bardziej ospały niż Sejm, tym razem huczał jak targowisko w Stambule. Szykanowano, wyszydzano i buczano! Niestety, gwałtowne ożywienie senatorów i senatorek to zła wiadomość.

Zła nie dlatego, że kłótnie polityków są złem. Po to w końcu ich wynajęliśmy, żeby się wykłócali o nasze sprawy, decybele nie szkodzą demokracji. Należy tępić niedorzeczności, prawda, atakujący powinni znać miarę, jasne, ale przy zachowaniu wszelkich proporcji - piłkarze grają na granicy faulu, mogą też grać tak politycy.

Nagły aktywizm senackiej braci w miniony piątek był zły, ponieważ nie dotyczył:

● konsolidacji wydatków państwa,

● bonu oświatowego,

● deficytu budżetowego,

● skuteczności policji państwowej,

● absorpcji funduszy unijnych przez samorządy,

● stanu Rządowego Centrum Bezpieczeństwa,

● opłakanego poziomu szkół wyższych,

● prywatyzacji szpitali,

● podatków (czy chociażby VAT-u na książki!).

Dotyczył telewizji. No tak, na telewizji każdy się zna. Następne energiczne posiedzenia Senatu, jak łatwo można przewidzieć, dotyczyć będą składu polskiej reprezentacji w piłkę nożną, pogody oraz trwałości przemiany Janusza Palikota/Jarosława Kaczyńskiego.

@RY1@i02/2010/104/i02.2010.104.000.002c.001.jpg@RY2@

Jan Wróbel

Jan Wróbel