Separacja w imię etyki

Jednym z uprawnień Krajowej Rady Prokuratury wynikającym z art. 24 pkt 15 ustawy o prokuraturze jest uchwalenie zbioru zasad etyki zawodowej prokuratorów i czuwanie nad ich przestrzeganiem. Niestety jego treść nie wywołała aplauzu, choć środowisko prokuratorskie od lat oczekiwało na przygotowanie kodeksu etyki prokuratora. Dlaczego tak się dzieje? Otóż naszym zdaniem prawa i obowiązki prokuratora i asesora, także w zakresie szeroko pojętego życia publicznego, powinny być określone jasno i spójnie, a także precyzyjnie wytyczać granice dopuszczalnych zachowań prokuratora zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. Kodeks powinien również dotyczyć prokuratorów w stanie spoczynku, choć z poszanowaniem odmienności wynikającej z braku możliwości pełnienia przez nich aktywnej służby. Nade wszystko jednak dokument ten musi być zgodny z obowiązującymi w Polsce ustawami oraz Konstytucją RP, gdyż naruszenie jego zasad może rodzić dla prokuratora różnego rodzaju konsekwencje, włącznie z ukaraniem dyscyplinarnym i wydaleniem ze służby. Niestety przyjęty przez Krajową Radę Prokuratury zbiór zasad etyki zawodowej prokuratorów w żadnym przypadku nie spełnia kryteriów prawidłowo skonstruowanego aktu prawnego, mogącego wywoływać skutki prawne, co więcej w rażący sposób narusza Konstytucję Rzeczpospolitej Polskiej, europejską konwencję praw człowieka i podstawowych wolności, a także inne ustawy.