Rodziny zastępcze zepchnięte do narożnika

Kraj, w którym kolejne grupy stają się zakładnikami wszechobecnego niewydolnego systemu, przestaje prawidłowo funkcjonować. Do takiej roli po pacjentach, dla których chorowanie staje się luksusem, rodzicach bezskutecznie próbujących zapisać dzieci najpierw do żłobka, potem do przedszkola, pretendują rodziny zastępcze. Te już funkcjonujące, ale także osoby, które myślą o stworzeniu namiastki domu dzieciom przetrąconym i pokrzywdzonym, uderzają głową w mur nie do pokonania. I już nie chodzi tylko o ograniczenia finansowe, brak szkoleń, pomocy z ośrodków pomocy społecznej czy urzędników, którym brakuje chwili refleksji.