Jak pije kadra menedżerska?

Kilka lat temu Ameryka zachwycała się serialem "West Wing", którego akcja rozgrywała się na szczytach polityki. Głównym bohaterem jest prezydent Josiah Bartlett i jego świta. Na koniec jednego z pierwszych odcinków szef administracji Białego Domu Leo McGarry późną nocą przychodzi do wiceprezydenta Johna Hoynesa, żeby poprosić o pomoc w przepchnięciu ważnej ustawy. "Leo, źle wyglądasz. Kiedy ostatnio byłeś na SPOTKANIU" - pyta wiceprezydent. "John, skąd wiesz, że chodzę na SPOTKANIA?" - odpowiada zdziwiony McGarry. "Ależ to żaden wstyd. Spotykamy się w każdy wtorek tu w piwnicy. Sami swoi. Dwóch członków gabinetu, trzech generałów ze sztabu, dwóch sędziów Sądu Najwyższego...".

Przypomniałem sobie tę scenę, natknąwszy się na tekst w niemieckim dzienniku gospodarczym "Handelsblatt". Zaczynał się od słów: "Dziś na bańce, jutro na bańce, no i pojutrze też. Nałogi takie jak alkoholizm pozostają tematem tabu na szczytach niemieckiego biznesu". Tekst nie jest może dziennikarskim mistrzostwem świata, ale porusza problem, o którym mówi się zdecydowanie zbyt mało. Według cytowanych przez autorkę tekstu statystyk w Niemczech od alkoholu uzależnionych jest 1,3 mln ludzi. A kolejne 9,5 mln regularnie konsumuje go w ilościach, które zagrażają zdrowiu. Nie jest również nowością, że picie jest tym częstsze, im wyższy poziom stresu i psychicznego obciążenia związanego z pracą. A tak jest właśnie na wysokich stanowiskach kierowniczych.

W pewnym sensie szefowie są na ucieczkę w alkohol narażeni dużo bardziej niż szeregowi pracownicy. Biorąc pod uwagę współczesną naturę pracy biurowej, trudno sobie wyobrazić, by zwykły korporacyjny szarak mógł sobie bezkarnie podpijać. Natychmiast by przecież zawalił któryś z dziesiątek deadline’ów, którym musi każdego dnia sprostać. I szybko pożegnałby się z robotą. Poza tym jak podpijać w wielkim open spasie? U szefa inaczej. W końcu kto to dostrzeże? Co najwyżej sekretarka. A nawet gdyby ktoś zauważył? To i tak przecież nie powie: "Szefie, przestań chlać, bo cię wyrzucą z pracy". Na pewnym poziomie już nawet spokojnie na spotkania grupy terapeutycznej nie można chodzić. W "Handelsblatcie" są rozmowy z drogimi terapeutami, u których leczą się szefowie największych spółek DAX indeksu (30 największych niemieckich firm). Oni mówią, że taki prezes jest w gorszej sytuacji niż gwiazda muzyki pop albo aktor. Bo o ile tym ostatnim publiczna spowiedź może nawet pomóc (bo "szczery i taki ludzki"), o tyle biznesmeni nie mogą liczyć na żadną wyrozumiałość. Ani publiki, ani tym bardziej rynków. Muszą więc siedzieć cicho ze swoją chorobą. Ciekawe, jak te sprawy wyglądają u nas. Kraju w końcu bynajmniej nie mniej trunkowym od sąsiada zza Odry.

@RY1@i02/2013/035/i02.2013.035.00000070a.802.jpg@RY2@

Rafał Woś, dziennikarz działu życie gospodarcze świat

Rafał Woś

dziennikarz działu życie gospodarcze świat