Zatrzymać rozwarstwienie, zanim będzie za późno

Temat wpływu nierówności społecznych na rozwój gospodarczy budzi emocje wśród polityków, ekonomistów i związków zawodowych. Takie wskaźniki jak średnia płaca, dochód narodowy na mieszkańca czy poziom bezrobocia nie mówią wszystkiego o jakości życia w danym kraju. Istotnym kryterium jest skala nierówności mierzona różnego rodzaju indeksami (np. Giniego czy Zengi). Najbardziej znany i powszechnie stosowany jest wskaźnik Giniego (w skali od 0 do 1). Kraje o największej nierówności to takie, gdzie niewielka grupa obywateli uzyskuje większą część PKB (wskaźnik rośnie). Jeżeli zarobki przeważającej części obywateli nie odbiegają zasadniczo od średniej pensji, to nierówności są niewielkie (wskaźnik maleje). W epoce socjalizmu realnego rozwarstwienie społeczne było oficjalnie niewielkie. W rzeczywistości było znacznie wyższe, ponieważ ludzie rządzącej nomenklatury, poza pensją, uzyskiwali dodatkowe korzyści (np. domy, działki, wycieczki zagraniczne po niższych cenach).