Komu potrzebne są konsultacje?

Przeciętny program operacyjny to co najmniej 3 osie priorytetowe. W każdej z nich kryje się kilka schematów wsparcia realizujących podobne cele, ale mogących zasadniczo różnić się jeśli chodzi o charakter, grupy docelowe czy zasady finansowania. Każdy wymaga dobrego oprzyrządowania. Na starcie trzeba zdefiniować warunki udzielania wsparcia, a więc kryteria wyboru projektów. W każdym programie operacyjnym zatwierdza je właściwy komitet monitorujący, w którym co najmniej 1/3 miejsc jest zarezerwowane dla partnerów spoza administracji centralnej czy samorządowej, w tym dla partnerów społecznych - organizacji pracodawców i pracowników, oraz organizacji pozarządowych reprezentujących społeczeństwo obywatelskie. Zanim pieniądze unijne dofinansują konkretne projekty konieczne jest jeszcze zbudowanie systemu naboru wniosków, zaprojektowanie formularzy, określenie procedury oceny projektów. Do zainteresowanych wsparciem muszą też trafić regulaminy konkursów czy instrukcje wypełniania wniosku. Wybór projektów bynajmniej nie kończy pracy. Kluczowym momentem jest sprawdzenie czy udało się osiągnąć to, co zostało zaplanowane w programie operacyjnym. Trzeba podsumować słabe i mocne strony wszystkich rozwiązań, przeanalizować błędy, posłuchać opinii odbiorców wsparcia. A potem... zacząć wszystko od początku: modyfikować kryteria, poprawiać formularze, rozszerzać ofertę informacyjną, doprecyzowywać regulaminy, weryfikować trafność ocen, zaplanować kolejne nabory.