Ironii losu sprzężenia zwrotne

Mój kuzyn urodził się w USA i tam też się chował. Dziecięciem będąc, uczęszczał do szkoły, a że była to szkoła bardzo amerykańska, to nie dostawał żadnych ocen. Tylko na koniec roku taką karteczkę, na której nauczycielka pisała swoje myśli i spostrzeżenia w specjalnych rubryczkach. No i ten mój kuzyn pewnej wiosny (za oknem bez, magnolie, nadchodzą wakacje) odbiera od nauczycielki swoją karteczkę. W jednym miejscu pani napisała, że ładnie rysuje, tam znowu pochwaliła, że fajnie jakiś projekt zrobił. A w rubryce "samokontrola" napisane jest, że kuzyn musi jeszcze nad swoją samokontrolą popracować, co po amerykańsku znaczy, że nie ma jej w ogóle i że jest w tej kwestii, nie łudźmy się, całkowity dramat. Kuzyn mój (wówczas może dziesięcioletni) patrzy, czyta, zaczyna chlipać, płakać, a w końcu kwiczeć jak zraniony wieprz. Z nosa wypada mu gil aż do pasa, a kuzyn rzuca się w galop po klasie, drąc karteczkę, rzucając papierki w twarz innym dzieciom i wyjąc: "Jak to! Jak to! To ja nie mam samokontroli? Ja? Ja wam jeszcze pokażę!".