Nie zmarnujmy kolejnego kryzysu

Gdy piszemy ten tekst, naszą granicę przekroczyło już ponad 1,4 mln uchodźców z Ukrainy. W weekend liczba ta zapewne będzie się zbliżać do 2 mln. Nawet jeśli część z tych osób pojedzie dalej, do innych państw Europy Zachodniej, nie będzie to więcej niż 20–30 proc. To zaś oznacza, że musimy się liczyć z koniecznością przyjęcia co najmniej miliona obywateli Ukrainy, a prawdopodobnie więcej.

Co prawda w parlamencie trwają prace nad specustawą wprowadzającą nowe mechanizmy wsparcia dla uchodźców oraz osób, które ich goszczą, ale nie rozwiąże ona wszystkich problemów. Dlatego też wspólnie z grupą ekspertów reprezentujących m.in. Centrum Polityk Publicznych Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, Polską Sieć Ekonomii i Stowarzyszenie „Pacjent Europa” pracujemy nad raportem, który zidentyfikuje główne wyzwania i zaprezentuje możliwe kierunki interwencji państwa. Nie mamy bowiem wątpliwości, że po naturalnym wygaśnięciu społecznego zapału bez publicznego wsparcia i instytucjonalizacji pomocy nie poradzimy sobie z tym kryzysem. Głównym zadaniem przygotowywanej przez nas strategii, którą nazywamy „Inicjatywą Nowej Solidarności”, jest realizacja dwóch podstawowych i równorzędnych celów: kompleksowego wsparcia osób uciekających przed wojną oraz sprawiedliwego rozłożenia kosztów pomocy w polskim społeczeństwie – w taki sposób, aby nie zostały nimi obarczone głównie grupy gorzej sytuowane. W przeciwnym razie możemy niedługo spodziewać się wybuchu społecznego niezadowolenia. Będzie ono w pełni zrozumiałe, a jednocześnie groźne dla bezpieczeństwa polskiego państwa. Trzeba się bowiem spodziewać, że silne negatywne emocje zaczną być rozgrywane przez rosyjskich agentów wpływu czy cynicznych polityków.