Można mieć rację, ale nie mieć pojęcia, co z tą racją zrobić

W ubiegłą środę Naczelna Rada Adwokacka podjęła kolejne uchwały związane z wprowadzanymi zmianami w wymiarze sprawiedliwości. Właściwiej byłoby jednak powiedzieć, że nie są to zmiany dotyczące funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, lecz wielka rewolucja kadrowa zmierzająca do niczym nieuzasadnionej obsady Sądu Najwyższego, tak jak wcześniej Trybunału Konstytucyjnego, nowymi sędziami. Do ich obiektywizmu i niezawisłości, niestety, można mieć wątpliwości. Uważam, że słuszne są więc głosy stanowczej krytyki wobec całej procedury usuwania dotychczasowych sędziów z pełnionych funkcji i powoływania w ich miejsce nowych. Liczne zastrzeżenia do konstytucyjności całej procedury i nieodgadnione dla mnie dążenie do konfliktu z instytucjami europejskimi poprzez uparte lekceważenie krytyki płynącej także z tamtej strony tylko wywołują większy smutek u obserwatora zachodzących właśnie zmian. To się nie może dobrze skończyć, a ucierpią na tym na końcu, choć najbardziej, obywatele szukający w sądzie sprawiedliwości.