Kronika prawa

Dziennik Ustaw nr 180 z 29 października 2009 r.

PODATEK OD GIER

ministra finansów z 23 października 2009 r. w sprawie wyznaczenia naczelnika urzędu celnego właściwego do wydawania druków zaświadczeń o uzyskanej wygranej

z dniem 31 października 2009 r.

ministra finansów z 23 października 2009 r. w sprawie wyznaczenia naczelników urzędów celnych właściwych do dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier oraz określenia obszarów ich właściwości miejscowej

z dniem 31 października 2009 r.

ministra finansów z 23 października 2009 r. w sprawie określenia obszarów właściwości miejscowej dyrektorów izb celnych do udzielania zezwoleń na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, loterii fantowej, loterii audioteksowej, gry bingo fantowe i loterii promocyjnej

z dniem 31 października 2009 r.

ministra finansów z 23 października 2009 r. w sprawie wykazu urzędów celnych, których naczelnicy są właściwi do wykonywania zadań w zakresie podatku od gier, oraz obszarów ich właściwości miejscowej

z dniem 31 października 2009 r.

PRAWO CELNE

ministra finansów z 23 października 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie urzędów celnych, w których są dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego w zależności od rodzaju towarów lub procedur celnych, którymi mogą być obejmowane towary

z dniem 31 października 2009 r.

ministra finansów z 23 października 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie właściwości miejscowej organów celnych

z dniem 31 października 2009 r.

ministra finansów z 23 października 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu i terytorialnego zasięgu działania urzędów celnych i izb celnych, których odpowiednio naczelnicy i dyrektorzy są właściwi do wykonywania zadań w zakresie akcyzy na terytorium kraju

z dniem 31 października 2009 r.

ministra finansów z 23 października 2009 r. w sprawie znaku graficznego Służby Celnej

z dniem 31 października 2009 r.

ministra finansów z 23 października 2009 r. w sprawie utworzenia izb celnych i urzędów celnych oraz określenia ich siedzib

z dniem 31 października 2009 r.

ministra finansów z 23 października 2009 r. w sprawie rozkładu czasu służby funkcjonariuszy celnych

z dniem 31 października 2009 r.

ministra finansów z 23 października 2009 r. w sprawie otrzymywania przez funkcjonariuszy celnych wyżywienia lub równoważnika pieniężnego w zamian za wyżywienie

z dniem 31 października 2009 r.

NAUKA I SZKOLNICTWO

ministra nauki i szkolnictwa wyższego z 16 października 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie standardów kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kształcenia, a także trybu tworzenia i warunków, jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić studia międzykierunkowe oraz makrokierunki

z dniem ogłoszenia, tj. 29 października 2009 r.

Prezydent

LEGISLACJA

z 10 września 2009 r. o zmianie ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych

Urzędy terenowych organów administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego będą nieodpłatnie udostępniać Dziennik Ustaw oraz Monitor Polski w formie elektronicznej. Projekt zakłada również, że Monitor Polski B, który jest dziennikiem urzędowym, ale zawiera tylko ogłoszenia spółek, nie będzie udostępniany w wersji elektronicznej. Wyłączenia te dotyczyć mają także umów międzynarodowych.

PRAWO KARNE

z 9 października 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny wykonawczy

Więźniowie będą przebywali w celach, w których na jednego skazanego przypada poniżej 3 mkw., ale nie mniej niż 2 mkw., tylko w wyjątkowych sytuacjach, takich jak np. stan klęski żywiołowej czy szerzenie się choroby zakaźnej. Nowelizacja jest wykonaniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 26 maja 2008 r. (sygn. akt SK 25/07), który stwierdził niekonstytucyjność przepisu pozwalającego umieszczać skazanych w celach, w których na jednego więźnia przypadają mniej niż 3 mkw.

WOJSKO

z 9 października 2009 r. o dyscyplinie wojskowej

Nowe przepisy mają zapewnić zgodność wojskowych przepisów dyscyplinarnych z wymogami określonymi w Konstytucji RP oraz w innych ustawach i ratyfikowanych przez Polskę umowach międzynarodowych. Dostosowuje także wojskowe przepisy dyscyplinarne do potrzeb wynikających z programu profesjonalizacji Sił Zbrojnych RP. Zwiększa też motywacyjny charakter wyróżnień stosowanych przez przełożonych i umożliwia im sprawniejsze podejmowanie działań dyscyplinujących.

Rozszerzono krąg podmiotów posiadających uprawnienia dyscyplinarne. Szczególne znaczenie ma nadanie dowódcom drużyn statusu przełożonych dyscyplinarnych. Określono również ogólne zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej oraz wymierzania kar i stosowania środków dyscyplinarnych. Jeśli żołnierz jednocześnie naruszy zasady dyscypliny wojskowej i przepisy karne, to - zgodnie z nowymi przepisami - nie trzeba będzie czekać na zakończenie wobec niego postępowania karnego i orzeczenie winy za popełnienie czynu zabronionego, ale będzie można od razu rozpocząć wobec niego postępowanie dyscyplinarne za naruszenie dyscypliny wojskowej. Takie rozwiązanie od wielu lat obowiązuje w innych służbach mundurowych. Ujednolicono i uproszczono przepisy dotyczące wyróżnień. Obok wyróżniania żołnierzy w czynnej służbie wojskowej zaproponowano wyróżnianie byłych żołnierzy, w tym pośmiertnie. Krąg osób, które mogą udzielać wyróżnień, poszerzono o Prezydenta RP i Naczelnego Dowódcę Sił Zbrojnych. Nowym wyróżnieniem będzie zatarcie ukarania przed upływem terminu określonego w ustawie. Zaproponowano nowy dyscyplinarny środek zapobiegawczy - niedopuszczenie do wykonywania czynności służbowych. Byłby on stosowany wobec żołnierzy podejrzanych o bycie pod wpływem alkoholu, środków odurzających lub psychotropowych. Jednocześnie przewidziano zaostrzenie odpowiedzialności żołnierzy za naruszenie przez nich prawa pod wpływem alkoholu i narkotyków. Nowym rozwiązaniem jest podział postępowań dyscyplinarnych na prowadzone w trybie uproszczonym (jednoinstancyjnym) i zwykłym (dwuinstancyjnym).

Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

BRAK RÓWNEGO TRAKTOWANIA

Nakładając na podmioty z innych państw członkowskich, pragnące prowadzić w Portugalii działalność w zakresie kontroli pojazdów, ograniczenia swobody przedsiębiorczości polegające w szczególności na uzależnieniu wydawania zezwoleń od interesu publicznego, wymogu posiadania minimalnego kapitału zakładowego w wysokości 100 000 EUR, ograniczeniu przedmiotu działalności spółki w odniesieniu do tych przedsiębiorstw oraz zakazie łączenia funkcji wspólników, członków zarządu i rady nadzorczej z innymi rodzajami działalności, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 43 WE -

WYPADKI LOTNICZE

Konwencja o ujednostajnieniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, podpisana w Warszawie 12 października 1929 r., zmieniona czterema dodatkowymi protokołami montrealskimi z 25 września 1975 r., nie stanowi części przepisów wspólnotowego porządku prawnego, których wykładnia na podstawie art. 234 WE należy do kompetencji Trybunału. Rozporządzenie Rady (WE) nr 2027/97 z 9 października 1997 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu wypadków należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ono stosowaniu art. 29 konwencji o ujednostajnieniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego (...) do sytuacji, w której pasażer wnosi o ustalenie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu szkody poniesionej przez niego w trakcie lotu pomiędzy państwami członkowskimi Wspólnoty -

NIELEGALNY POBYT

Wykładni art. 6b i 23 konwencji wykonawczej do układu z Schengen z 14 czerwca 1985 r. między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, podpisanej w Schengen 19 czerwca 1990 r. zmienionej rozporządzeniem Rady (WE) nr 2133/2004 z 13 grudnia 2004 r. (...) należy dokonywać w ten sposób, że w przypadku gdy obywatel państwa trzeciego przebywa nielegalnie na terytorium państwa członkowskiego, ponieważ nie spełnia lub przestał spełniać warunki dotyczące czasu trwania pobytu w tym państwie, to państwo członkowskie nie jest zobowiązane do wydania decyzji o wydaleniu takiego obywatela -

CESJA PORTFELA UMÓW REASEKURACYJNYCH

Odpłatna cesja portfela umów o reasekurację ubezpieczenia na życie dokonana przez spółkę z siedzibą w państwie członkowskim na rzecz spółki ubezpieczeniowej z siedzibą w państwie trzecim powodująca, że ta ostatnia przejmuje za zgodą ubezpieczonych ogół praw i obowiązków wynikających z tych umów, nie stanowi transakcji objętej art. 9 ust. 2 lit. e) tiret piąte i art. 13 część B lit. a) szóstej Dyrektywy Rady 77/388/ EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (...).

W ramach odpłatnej cesji portfela obejmującego 195 umów o reasekurację ubezpieczenia na życie fakt, że nie nabywca, ale zbywca dokonuje zapłaty wynagrodzenia, jakim w niniejszym przypadku jest określenie wartości ujemnej za przejęcie 18 spośród tych umów, nie ma wpływu na odpowiedź udzieloną na pytanie pierwsze.

Wykładni art. 13 część B lit. c) szóstej Dyrektywy 77/388 należy dokonywać w ten sposób, że nie znajduje on zastosowania do odpłatnej cesji portfela umów o reasekurację ubezpieczenia na życie, takiej jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym -

POWÓDZTWO PRZECIW ELEKTROWNI JĄDROWEJ

Zakaz dyskryminacji ze względu na przynależność państwową w zakresie stosowania traktatu EWEA stoi na przeszkodzie stosowaniu przepisów państwa członkowskiego, na mocy których można wnieść przeciwko przedsiębiorstwu posiadającemu wymagane zezwolenia administracyjne na eksploatację elektrowni jądrowej położonej na terytorium innego państwa członkowskiego powództwo o zaniechanie immisji lub wyeliminowanie ryzyka immisji pochodzących z tego obiektu i oddziałujących na sąsiednie nieruchomości, podczas gdy nie można wnieść takiego powództwa przeciwko przedsiębiorstwom posiadającym obiekt przemysłowy położony w państwie członkowskim, którego sąd rozpoznaje sprawę, działający tam na podstawie zezwolenia administracyjnego. A zatem gdy można wytoczyć przeciwko nim wyłącznie powództwo o naprawienie szkód wyrządzonych na sąsiedniej nieruchomości.

Zadaniem sądu krajowego jest zapewnienie - w możliwie najszerszym zakresie - prawu wewnętrznemu, które ów sąd ma stosować, wykładni zgodnej z wymogami prawa wspólnotowego. Jeżeli takie zgodne zastosowanie nie jest możliwe, sąd krajowy ma obowiązek zastosować w całości prawo wspólnotowe i zapewnić ochronę praw, jakie nadaje ono jednostkom, oraz pominąć w razie potrzeby każdy przepis, którego zastosowanie prowadziłoby w konkretnym przypadku do rezultatu niezgodnego z prawem wspólnotowym -

OKAZJONALNOŚĆ TRANSAKCJI ZWIĄZANEJ Z OBROTEM NIERUCHOMOŚCIAMI

Artykuł 19 ust. 2 szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (...) należy interpretować w ten sposób, że sprzedaż przez przedsiębiorstwo budowlane budynków wybudowanych na własny rachunek nie może stanowić okazjonalnej transakcji związanej z obrotem nieruchomościami - w rozumieniu tego przepisu, jeżeli działalność ta stanowi bezpośrednie, stałe i niezbędne rozwinięcie jego działalności podlegającej opodatkowaniu. W tych okolicznościach nie ma konieczności badania, w jakim zakresie ta działalność polegająca na sprzedaży, rozważana odrębnie, obejmuje wykorzystanie towarów i usług, w odniesieniu do których powstaje obowiązek zapłaty podatku VAT.

Zasada neutralności podatkowej nie może stać na przeszkodzie temu, by przedsiębiorstwo budowlane, które rozlicza się z podatku VAT z tytułu robót budowlanych wykonywanych na własny rachunek (dostaw na swoją rzecz), nie mogło odliczać w całości podatku VAT dotyczącego kosztów ogólnych poniesionych w celu wykonania tych robót, jeżeli obrót wynikający ze sprzedaży w ten sposób wybudowanych budynków jest zwolniony z podatku VAT -

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk i Marek Kobylański