Dziennik Ustaw nr 19

z 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

po upływie 21 dni od ogłoszenia, tj. 27 lutego 2009 r.

Jeżeli wynagrodzeniem partnera prywatnego jest prawo pobierania pożytków z przedmiotu partnerstwa publiczno-prywatnego, albo przede wszystkim to prawo wraz z zapłatą sumy pieniężnej, to wyboru partnera prywatnego dokonuje się stosując przepisy ustawy z 9 stycznia o koncesjach na roboty budowlane i usługi, a nie praw zamówień publicznych. Najkorzystniejsza oferta to taka, która przedstawia najlepszy bilans wynagrodzenia i innych kryteriów odnoszących się do przedsięwzięcia. Kryteriami ceny są: podział zadań i ryzyk między partnera publicznego i prywatnego (przedsiębiorcę polskiego lub zagranicznego), terminy przewidywanych płatności lub innych świadczeń partnera publicznego. Można się będzie także kierować podziałem dochodów płynących z przedsięwzięcia, stosunkiem wkładów własnych obu partnerów, efektywnością przedsięwzięcia. Będzie mogła być także brana pod uwagę jakość, funkcjonalność, parametry techniczne, poziom oferowanych technologii, koszt utrzymania i serwis przedmiotu umowy. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może przewidywać, że w celu jej wykonania podmiot publiczny i partner prywatny zawiążą spółkę kapitałową, komandytową lub komandytowo-akcyjną (podmiot publiczny nie może w takich sytuacjach być komplementariuszem). Podmiotowi publicznemu będzie jednak przysługiwało prawo pierwokupu akcji lub udziałów partnera prywatnego w takiej spółce. Sfinansowanie przedsięwzięcia Skarb Państwa w kwocie przewyższającej 100 mln zł wymaga zgody ministra finansów.

z 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 20 lutego 2009 r.

Rady Ministrów z 20 stycznia 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie komisji lekarskich oraz wynagradzania za udział w ich pracy

po upływie 7 dni od ogłoszenia, tj. 13 lutego 2009 r.

Osobom wchodzącym w skład powiatowej lub wojewódzkiej komisji lekarskiej przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. Dla przewodniczącego oblicza się je jako iloczyn kwoty ustalonej corocznie przez wojewodę - nie mniejszej niż 80 zł i nie większej niż 120 zł - oraz liczby posiedzeń, który taka osoba przewodniczyła. Dla lekarza członka komisji oraz sekretarza wynagrodzenie ustala się jako iloczyn kwoty przyjętej przez wojewodę (nie mniejszej niż 70 zł i nie większej niż 100 zł) oraz liczby posiedzeń, w których uczestniczył. Zapłatę dla każdej osoby średniego personelu medycznego oblicza się jako iloczyn kwoty nie niższej niż 60 zł i nie wyższej niż 80 zł i liczby posiedzeń, których uczestniczyła.

ministra rozwoju gospodarczego z 2 lutego 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie udzielania przez polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013

z dniem ogłoszenia, tj. 5 lutego 2009 r.

Pomoc z programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka nie może być udzielona przez PARP zagrożonym mikroprzedsiębiorcom ani małym i średnim przedsiębiorcom w podobnej sytuacji, ani tym, który mają trudności ekonomiczne lub rozpoczęły restrukturyzację z wykorzystaniem pomocy publicznej. Pomoc finansowa nie może być także udzielona na działalność w zakresie produkcji i sprzedaży wyrobów tytoniowych, alkoholi, treści pornograficznych, materiałów wybuchowych, środków odurzających, substancji psychotropowych lub prekursorów, a także na działalność w dziedzinie gier losowych zakładów wzajemnych i gier na automatach o niskich wygranych. Wsparcie nie może być udzielone również dla sektora rybołówstwa i akwakultury, dla działalności związanej z podstawową produkcją rolną. Przedsiębiorca prowadzący działalność i mający siedzibę w Polsce może dostać wsparcie na realizację projektów celowych z przeznaczeniem na badania przemysłowe lub prace rozwojowe, a także na wdrożenie wyników tych badań. W wypadku przedsiębiorcy innego niż mikroprzedsiębiorca lub mały czy średni przedsiębiorca mogą być objęte wsparciem (w wysokości nieprzekraczajacej połowy wydatków) nakłady na nabycie wartości niematerialnych i prawnych, czyli na patenty, licencje, know-how i nieopatentowaną wiedzę techniczną. Nabywane środki trwałe muszą być nowe, z wyjątkiem tych, które nabywa mikroprzedsiębiorca lub mały czy średni przedsiębiorca.