Kronika prawa

Rady Ministrów z 22 lipca 2010 r. w sprawie przyznawania świadczeń żołnierzom rezerwy posiadającym przydziały kryzysowe

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 26 sierpnia 2010 r.

Dowódca jednostki wojskowej w dniu zwolnienia żołnierza z ćwiczeń lub okresowej służby wojskowej wydaje stosowne zaświadczenie, jeżeli jest ono niezbędne zainteresowanemu do ubiegania się o określone świadczenia. Wniosek w tej sprawie żołnierz składa nie później niż w ostatnim dniu odbywania ćwiczeń lub pełnienia okresowej służby wojskowej, pisząc, po co mu ten dokument. Rekompensatę finansową wypłaca się żołnierzowi (na jego wniosek) za każdy miesiąc pełnienia okresowej służby wojskowej. Podstawę wymiaru tego świadczenia stanowi średnie miesięczne wynagrodzenie otrzymywane przez żołnierza ze stosunku pracy w roku poprzedzającym dzień rozpoczęcia okresowej służby wojskowej, podzielone przez liczbę dni miesiąca pełnienia służby i pomnożone przez liczbę dni uznanych za czas pełnienia tej służby w danym miesiącu. Żołnierzom mieszkającym poza miejscem pełnienia służby przysługuje też prawo do zwrotu kosztów dojazdu z domu do miejsca pełnienia czynnej służby wojskowej i z powrotem.

ministra obrony narodowej z 22 lipca 2010 r. w sprawie określenia wzorów kart powołania i ich przeznaczenia, a także wzorów obwieszczeń

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 26 sierpnia 2010 r.

ministra obrony narodowej z 22 lipca 2010 r. w sprawie ochotniczego zgłaszania się do zasadniczej służby wojskowej

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 26 sierpnia 2010 r.

Osoby, które skończyły osiemnaście lat i zgłosiły się ochotniczo do odbycia zasadniczej służby wojskowej, składają pisemny wniosek o powołanie do wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na miejsce ich pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad trzy miesiące. W piśmie tym ochotnik podaje imię i nazwisko, imię ojca, datę i miejsce urodzenia, PESEL, adres, wykształcenie i nazwę szkoły, której jest absolwentem, oraz zawód wyuczony i wykonywany, miejsce zatrudnienia i zajmowane stanowisko, specjalistyczne kwalifikacje oraz znajomość języków obcych i kategorię zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej. We wniosku ochotnik może wskazać rodzaj sił zbrojnych, rodzaj wojsk i służb lub miejsce, w którym chce odbyć zasadniczą służbę wojskową, a także jednostkę wojskową oraz - w miarę możliwości - stanowisko służbowe lub funkcję i termin, w jakim chciałby rozpocząć służbę.

ministra obrony narodowej z 22 lipca 2010 r. w sprawie ćwiczeń wojskowych

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 26 sierpnia 2010 r.

Żołnierze rezerwy albo osoby przeniesione do rezerwy niebędące żołnierzami rezerwy mogą zostać powołane na ćwiczenia wojskowe w trybie ochotniczym. Nie dotyczy to rezerwistów powołanych na ćwiczenia. Ćwiczenia polegają na szkoleniu teoretycznym i praktycznym.

Żołnierzy, którzy zawarli kontrakt, wyznacza się z urzędu na stanowiska służbowe, których rodzaj został określony w kontrakcie. W razie złożenia wniosku o powołanie do zawodowej służby wojskowej lub służby kandydackiej sporządza się o żołnierzu opinię służbową.

ministra obrony narodowej z 22 lipca 2010 r. w sprawie zakwaterowania w internatach i kwaterach internatowych oraz odpłatności za to zakwaterowanie

po upływie 7 dni od ogłoszenia, tj. 19 sierpnia 2010 r.

Zawodowy żołnierz może uzyskać skierowanie do internatu lub kwatery internatowej.

ministra obrony narodowej z 26 lipca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ewidencji wojskowej żołnierzy zawodowych i żołnierzy pełniących służbę kandydacką

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 26 sierpnia 2010 r.

Teczka akt personalnych i karta jej wypożyczeń nie są w zasadzie dokumentami niejawnymi w rozumieniu ustawy o ochronie informacji niejawnych. Karta ewidencyjna i karta ewidencyjna kandydata na żołnierza zawodowego także nie są dokumentami niejawnymi. Teczki akt personalnych, karty ich wypożyczeń, karty ewidencyjne żołnierzy zawodowych oraz karty ewidencyjne kandydatów na żołnierzy zawodowych, które oznaczono klauzulą tajności po 1 maja 2010 r., stają się z dniem wejścia w życie tego rozporządzenia - co do zasady - dokumentami jawnymi.

ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 16 lipca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie nadania statutu Agencji Rynku Rolnego

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 26 sierpnia 2010 r.

ministra sprawiedliwości z 26 lipca 2010 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków i chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w Służbie Więziennej

13 sierpnia 2010 r.

ministra sprawiedliwości z 5 sierpnia 2010 r. w sprawie stosowania do funkcjonariuszy Służby Więziennej przepisów kodeksu pracy w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy Poz. 979

Weszło w życie 13 sierpnia 2010 r.

ministra spraw wewnętrznych i administracji z 20 lipca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 26 sierpnia 2010 r.

Policjantowi przydzielane jest mieszkanie według norm zaludnienia. Posiadającemu rodzinę należy się po jednej normie dla niego samego i dla każdego krewnego. Samotny policjant może liczyć na dwie normy.

ministra środowiska z 22 lipca 2010 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej zwierząt łownych w otulinie Kampinoskiego Parku Narodowego

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 26 sierpnia 2010 r.

Utrzymanie właściwej liczebności i struktury populacji poszczególnych gatunków zwierząt łownych w otulinie Kampinosu polega na:

- utrzymywaniu i odtwarzaniu naturalnych czynników kształtujących ich liczebność,

- zapewnianiu możliwości migracji zwierząt,

- ustaleniu liczebności i struktury populacji na obszarze KPN, strefy oraz obwodów łowieckich z nimi graniczących (na podstawie corocznych inwentaryzacji zwierząt na 15 marca każdego roku),

- ocenie wpływu poszczególnych gatunków na przyrodę parku i na możliwość jej ochrony,

- ustaleniu liczby osobników poszczególnych gatunków podlegających odstrzałom redukcyjnym, z uwzględnieniem zadań ochronnych i rocznych planów łowieckich,

- spowodowaniu, że poszczególne gatunki nie będą negatywnie wpływać na ochronę lasu,

- zagwarantowaniu trwałości populacji i ograniczeniu zagrożeń zdrowia zwierząt,

- racjonalizacji kosztów utrzymania poszczególnych gatunków (chodzi przede wszystkim o wysokość odszkodowań wypłacanych rolnikom za szkody wyrządzone przez dziki),

- dokonywaniu odstrzałów redukcyjnych, przy czym nie strzela się do zwierząt na obszarze rezerwatów przyrody leżących w granicach strefy.

ministra sprawiedliwości z 30 lipca 2010 r. w sprawie czynności związanych z postępowaniem dyscyplinarnym funkcjonariuszy Służby Więziennej

13 sierpnia 2010 r.

Obieg informacji związanych z postępowaniem dyscyplinarnym należy prowadzić tak, by ich treść nie była udostępniona osobom nieuprawnionym. Dokumenty doręcza się bezpośrednio albo przekazuje listem na papierze, pocztą elektroniczną, faksem lub za pomocą innych środków łączności. Te, które złoży obwiniony lub jego obrońca, włącza się niezwłocznie do akt ze wskazaniem daty wpływu. Rzecznik dyscyplinarny przekazuje możliwie najszybciej przełożonemu dyscyplinarnemu dokumenty związane z postępowaniem zastrzeżone do jego właściwości. W razie ustalenia, że zarzuty stawiane obwinionemu w postanowieniu o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego powinny być zmienione lub uzupełnione, rzecznik w jak najkrótszym terminie przedkłada przełożonemu propozycję nowych zarzutów wraz z uzasadnieniem.

Rady Ministrów z 27 lipca 2010 r. w sprawie stosowania środków przymusu bezpośredniego oraz użycia broni palnej lub psa służbowego przez funkcjonariuszy Służby Więziennej

13 sierpnia 2010 r.

Rady Ministrów z 4 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu działań funkcjonariuszy Służby Więziennej podczas wykonywania czynności służbowych

13 sierpnia 2010 r.

ministra sprawiedliwości z 29 lipca 2010 r. w sprawie przyznawania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego funkcjonariuszowi Służby Więziennej

13 sierpnia 2010 r.

ministra sprawiedliwości z 30 lipca 2010 r. w sprawie trybu oraz terminów zwrotu funkcjonariuszowi Służby Więziennej kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem, wzorów wymaganych dokumentów, a także sposobu dokumentowania poniesionych kosztów

13 sierpnia 2010 r.

ministra sprawiedliwości z 30 lipca 2010 r. w sprawie rodzaju zadań zleconych, za które funkcjonariusz Służby Więziennej otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie

13 sierpnia 2010 r.

ministra sprawiedliwości z 11 sierpnia 2010 r. w sprawie wykazu chorób, z tytułu których funkcjonariuszowi Służby Więziennej przysługuje jednorazowe odszkodowanie

13 sierpnia 2010 r.

ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 10 sierpnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podziału środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 Poz. 985

z dniem ogłoszenia, tj. 12 sierpnia 2010 r.

Oceniając, czy podmiot wnoszący o przyznanie prawa pomocy wypełnił ciążący na nim z mocy art. 246 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) obowiązek, sądy administracyjne powinny badać przedłożone dokumenty źródłowe, o których mowa w art. 255 p.p.s.a. Chodzi o ustalenie aktualnej sytuacji finansowej wnioskodawcy. Dokumenty obrazujące przeszłą sytuację majątkową wnioskodawcy są nieistotne, ponieważ uzasadnieniem przyznania prawa pomocy jest teraźniejsza niemożność strony w partycypowaniu w kosztach postępowania sądowoadministracyjnego.

Jak przypomniał NSA, stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy - jako odstępstwo od tej zasady będące przerzuceniem kosztów na ogół społeczeństwa - może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych, kiedy osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 p.p.s.a. Ciężar dowodu spoczywa na osobie prawnej, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Strona ma przekonać sąd, że znajduje się w sytuacji (opisanej w tym przepisie), która uniemożliwia jej poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Ustawa ma charakter ustawy podatkowej, jeżeli dotyczy problematyki podatkowej, tzn. określa podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, zwolnienia i ulgi podatkowe, stawki, a także określa prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Nie ma podstaw do dokonywania w trybie przepisów Ordynacji podatkowej wykładni przepisu art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nie jest to bowiem przepis prawa podatkowego.

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co wynika z art. 1, określa zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej, a także zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy. Nie jest to zatem akt dotyczący problematyki podatkowej. Nie zmienia tego to, iż w przepisie art. 36 ust. 4 tej ustawy uregulowane zostały zasady pobierania tzw. opłaty planistycznej, która stanowi należność budżetową gminy.

Jak podkreślił WSA w Białymstoku, w orzecznictwie istniały początkowo wątpliwości co do charakteru tej opłaty, w szczególności nie było oczywiste, czy mają do niej zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej. Opowiedział się za tym Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 listopada 2001 r., sygn. akt II SA/Gd 1948/01. Pogląd ten nie zyskał jednak akceptacji w kolejnych orzeczeniach tego sądu. Możliwość stosowania przepisów Ordynacji podatkowej do tzw. opłaty planistycznej została wyraźnie wykluczona między innymi w wyroku z 25 września 2003 r., sygn. akt II SA/Łd 1826/02. Podobnie orzekł NSA w wyroku z 3 września 2004 r., sygn. akt OSK 520/2004, a także w wyroku z 15 listopada 2006 r., sygn. II OSK 1370/05.

Kolumnę przygotowała Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk