Kronika prawa

Sądu Najwyższego z 3 sierpnia 2010 r. w sprawie ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniach 20 czerwca 2010 r. oraz 4 lipca 2010 r.

Do Sądu Najwyższego wpłynęło 378 protestów przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Za zasadne w całości lub w części Sąd Najwyższy uznał 16 z nich, lecz w żadnym przypadku nie stwierdził wpływu naruszenia prawa na wynik wyboru, głównie z uwagi na różnicę głosów uzyskanych przez kandydatów uczestniczących w ponownym głosowaniu (1 014 753 głosy).

Spośród uzasadnionych protestów można w szczególności wskazać te, które dotyczą wyjęcia z urny więcej o 98 kart do głosowania niż wydanych wyborcom w Obwodowej Komisji Wyborczej nr 23 w Brukseli. W jednej sprawie za naruszenie Sąd Najwyższy uznał przypisanie przez Obwodową Komisję Wyborczą nr 759 w Warszawie głosów uzyskanych przez jednego kandydata - drugiemu.

Nieuzasadnionych było 229 protestów. 202 zawierały zarzut przeprowadzenia wyborów, mimo że w związku z powodzią powinien być ogłoszony stan klęski żywiołowej, w czasie którego przeprowadzenie wyborów jest niedopuszczalne. Zdaniem wnoszących protesty stanowiło to naruszenie art. 228 ust. 7 konstytucji oraz przepisów ustawy z 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej (Dz.U. nr 62, poz. 558 ze zm.). Nadto zarzucono, że nastąpiło naruszenie zasady równości wynikającej z art. 4 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż osoby zamieszkałe na terenach objętych powodzią miały faktycznie utrudnioną możliwość uczestniczenia w wyborach. Zarzut naruszenia tego przepisu SN uznał za nieuzasadniony, ponieważ poszczególni wyborcy wnoszący protesty nie wykazali konkretnych okoliczności faktycznych, które w indywidualnych przypadkach utrudniły udział w wyborach. Protesty związane z nieogłoszeniem stanu klęski żywiołowej Sąd Najwyższy pozostawił bez dalszego biegu. Nie opierały się one bowiem na zarzucie naruszenia ustawy o wyborze prezydenta. Tymczasem wymaga tego jej art. 72 ust. 1.

Sądu Najwyższego z 3 sierpnia 2010 r. w sprawie ważności wyborów uzupełniających do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, przeprowadzonych w dniu 20 czerwca 2010 r. w województwie mazowieckim w okręgu wyborczym nr 15, w województwie podkarpackim w okręgu wyborczym nr 21 oraz w województwie śląskim w okręgu wyborczym nr 30

Wpłynęły dwa protesty przeciwko ważności wyborów. SN oba pozostawił bez dalszego biegu, gdyż nie spełniały wymagań przewidzianych w Ordynacji wyborczej.

Rady Ministrów z 23 lipca 2010 r. w sprawie sposobu i trybu przekształcenia gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych w instytucje gospodarki budżetowej

po upływie 7 dni od ogłoszenia, tj. 12 sierpnia 2010 r.

Przekształcenie gospodarstwa pomocniczego w instytucję gospodarki budżetowej nastąpi z chwilą wpisania tej ostatniej do Krajowego Rejestru Sądowego. Instytucja gospodarki budżetowej przejmie przysługujące gospodarstwu pomocniczemu przed jego przekształceniem należności, uprawnienia, obowiązki, pieniądze oraz rzeczowe składniki majątku inne niż nieruchomości. Pozostanie także podmiotem zezwoleń lub koncesji, które zostały przyznane gospodarstwu pomocniczemu przed jego przekształceniem, chyba że okaże się, że odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia względnie koncesji stanowią inaczej.

Rady Ministrów z 23 lipca 2010 r. w sprawie sposobu i trybu przekształcenia gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych w instytucje gospodarki budżetowej

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 19 sierpnia 2010 r.

ministra zdrowia z 30 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 19 sierpnia 2010 r.

Odpady medyczne zbiera się w miejscach ich powstawania, uwzględniając ich właściwości i sposób ich unieszkodliwiania lub odzysku. Te, które powstaną w wyniku udzielania świadczeń zdrowotnych w miejscu wezwania, powinny zostać usunięte przez osoby udzielające świadczeń zdrowotnych i z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności bezzwłocznie przekazane do pomieszczenia lub urządzenia do magazynowania odpadów medycznych.

Każdy pojemnik i każdy worek z odpadami medycznymi powinien posiadać widoczne oznakowanie identyfikujące kod odpadów w nich przechowywanych, adres zamieszkania lub siedzibę wytwórcy śmieci i datę zamknięcia.

Odpowiednie warunki musi spełniać również pomieszczenie do magazynowania odpadów medycznych. Powinno:

- posiadać niezależne wejście,

- być zabezpieczone przed dostępem osób nieupoważnionych,

- mieć ściany i podłogi wykonane z materiałów gładkich, łatwo zmywalnych i umożliwiających dezynfekcję,

- być zabezpieczone przed dostępem owadów, gryzoni i innych zwierząt,

- posiadać drzwi wejściowe bez progu, których szerokość i wysokość gwarantuje swobodny dostęp,

- posiadać wydzielone boksy i miejsca w zależności od rodzajów magazynowanych odpadów,

- mieć wentylację zapewniającą podciśnienie z filtracją odprowadzanego powietrza.

ministra gospodarki z 2 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu gazowego (Dz.U. nr 133, poz. 891)

ministra gospodarki z 15 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na udział przedsiębiorców w programach promocji w ramach poddziałania 6.5.2 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz.U. nr 133, poz. 892)

Z programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka może być udzielana do 31 grudnia 2013 r. pomoc de minimis (zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z 15 grudnia 2006 r.). Kompletny wniosek o pieniądze z tej puli ocenia minister gospodarki. Pomoc jest bezzwrotnym dofinansowaniem przeznaczonym na pokrycie części poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków uznanych za kwalifikujące się do objęcia tym wsparciem. Pieniądze przekazywane są na podstawie umowy zawartej między ministrem a przedsiębiorcą. Wielkość pomocy na udział w branżowym programie promocji nie może przekroczyć 60 proc. poniesionych wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą i 300. tys. złotych na udział w jednym branżowym programie promocji. Pomoc związana z udziałem w programie promocji o charakterze ogólnym nie powinna przekraczać połowy poniesionych wydatków kwalifikujących się do dofinansowania i 25 tys. złotych na udział w jednym programie promocji o charakterze ogólnym.

ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 6 lipca 2010 r. w sprawie wymagań, po spełnieniu których ziemniaki pochodzące z Arabskiej Republiki Egiptu mogą być wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2010 r. (Dz.U. nr 137, poz. 919)

z 10 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 122, poz. 826)

Doradca podatkowy nie może prowadzić spraw podatnika, płatnika i inkasenta, jeżeli małżonek tego doradcy jest zatrudniony w organie podatkowym, celnym, organie kontroli skarbowej lub w Ministerstwie Finansów - na stanowisku, na którym wykonuje obowiązki związane z ustalaniem lub określaniem zobowiązań podatkowych albo celnych, względnie dotyczące poboru podatków lub ceł od tego podatnika, płatnika czy inkasenta. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej przez doradcę podatkowego nie może być ograniczony w czasie, a każdy przedstawiciel tego zawodu korzysta przy wykonywaniu należących do niego czynności z wolności słowa i pisma w granicach określonych przepisami prawa i rzeczową potrzebą. Nadużycie tej wolności stanowiące ściganą z oskarżenia prywatnego zniewagę lub zniesławienie strony lub jej pełnomocnika, świadka, biegłego albo tłumacza podlega wyłącznie odpowiedzialności dyscyplinarnej.

ministra gospodarki z 18 czerwca 2010 r. w sprawie sposobu oznakowania dystrybutorów używanych na stacjach paliwowych i stacjach zakładowych do biopaliw ciekłych (Dz.U. nr 122, poz. 830)

Dystrybutor używany do biopaliw ciekłych stanowiących mieszankę paliw ciekłych i biokomponentów oznacza się stosowanym na danej stacji paliwowej oznaczeniem określającym rodzaj paliwa ciekłego, stanowiącego składnik biopaliwa ciekłego dozowanego z dystrybutora i umieszczonym w widocznym miejscu na dystrybutorze znakiem identyfikacji wizualnej.

Rady 2010/430/WPZiB z 26 lipca 2010 r. ustanawiająca europejską sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

z dniem przyjęcia. Wygaśnie z upływem 36 miesięcy od zawarcia umowy o finansowaniu zawartej przez Komisję z Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji, która zobowiąże konsorcjum do zadbania, by wkład UE był wyeksponowany stosownie do jego wielkości. Jeżeli umowa ta nie została zawarta, to decyzja wygaśnie 6 miesięcy po jej wejściu w życie.

Projekty wspierane przez Unię obejmują dostarczenie zasobów służących do organizacji posiedzenia początkowego i dorocznej konferencji (z myślą o dostarczeniu sprawozdania lub zaleceń przedstawicielowi Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa) oraz dostarczenie środków finansowych i technicznych do stworzenia platformy internetowej (żeby ułatwić kontakty i pobudzić dialog w sprawie badań prowadzonych przez sieć ośrodków analitycznych analizujących kwestie związane z bronią masowego rażenia i konwencjonalną, w tym strzelecką i lekką). Kwota odniesienia dla realizacji tych projektów wynosi 2 182 tys. euro.

Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EULEX/1/2010 z 27 lipca 2010 r. dotycząca mianowania szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO

z dniem przyjęcia, tj. 27 lipca 2010 r. Stosuje się ją do 14 października 2011 r.

Xavier Bout de Marnhac został szefem misji UE, nazywanej misją praworządności w Kosowie - EULEX KOSOWO - ze skutkiem od 15 października 2010 r.

Komisji z 28 lipca 2010 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507x59122 (DAS-O/15O/7-1xDAS-59122-7), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych [notyfikowana jako dokument nr C(2010) 513]

Decyzję tę stosuje się przez 10 lat od powiadomienia o niej. Skierowana jest do Dow AgroSciences Europe, European Development Centre, 3 Milton Park, Abingdon, Oxon OX14 4RN w Zjednoczonym Królestwie i do Pioneer Overseas Corporation, Avenue des art. 44, B-1040 Bruxelles w Belgii.

do decyzji Rady 2010/412/UE z 13 lipca 2010 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu z Unii Europejskiej do Stanów Zjednoczonych danych z komunikatów finansowych do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów

Komisji (UE) nr 703/2010 z 4 sierpnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 828/2009 ustanawiające na lata gospodarcze 2009/2010 - 2014/2015 szczegółowe zasady przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych objętych pozycją taryfową 1701 zgodnie z umowami preferencyjnymi

trzeciego dnia po opublikowaniu, tj. 8 sierpnia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję przed 1 marca o ilości cukru, który został faktycznie przywieziony w poprzednim roku gospodarczym - w podziale na numer referencyjny i kraj pochodzenia - wyrażonej w kilogramach ekwiwalentu cukru białego. Producenci wnoszą opłatę przed 1 czerwca następującym po danym roku gospodarczym. Wynosi ona 500 euro za tonę cukru, co do którego nie są w stanie przedłożyć dowodu (zgodnego z wymaganiami danego państwa członkowskiego) na to, że cukier został poddany rafinacji z uzasadnionych i wyjątkowych przyczyn technicznych.

Kolumnę przygotowali Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk i Adam Makosz