Kronika prawa

Komisji (UE) nr 146/2010 z 23 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1122/2009 ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

siódmego dnia po opublikowaniu, tj. 4 marca 2010 r.

System identyfikacji działek rolnych stanowi kluczowy element procesu gwarantującego prawidłową realizację wypłat dla rolników i chroniącego unijne fundusze. W celu poprawy jakości tego systemu wprowadzono przepisy przewidujące obowiązek rocznej oceny. Państwa członkowskie powinny przedstawić sprawozdanie na tyle wcześnie, by umożliwić skuteczne wykorzystanie jej wyników. Ocena obejmuje m.in. elementy jakościowe takie jak: poprawne ujęcie ilościowe maksymalnego kwalifikowalnego obszaru, stosunek obszaru zgłoszonego do maksymalnego kwalifikowalnego w obrębie działek referencyjnych, czy odsetek działek referencyjnych, które były przedmiotem zmian na przestrzeni lat. Państwo członkowskie może uwzględnić, w analizie ryzyka, uczestnictwo rolników we właściwych systemach certyfikacji.

Komisji (UE) nr 147/2010 z 23 lutego 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Pemento do Couto (ChOG)]

20 dnia po opublikowaniu, tj. 17 marca 2010 r.

Komisji (UE) nr 148/2010 z 23 lutego 2010 r. zatwierdzające nieznaczne zmiany specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Prosciutto di Parma (ChNP)]

20 dnia po opublikowaniu, tj. 17 marca 2010 r.

Komisji (UE) nr 149/2010 z 23 lutego 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

z dniem opublikowania, tj. 24 lutego 2010 r.

Komisji (UE) nr 150/2010 z 23 lutego 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

z dniem opublikowania, tj. 24 lutego 2010 r.

wykonawcze Rady (UE) nr 151/2010 z 22 lutego 2010 r. kończące częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych stosowanych w przywozie niektórych rodzajów elektrod wolframowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 26 lutego 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Częściowy przegląd tymczasowy środków antydumpingowych stosowanych wobec przywozu niektórych rodzajów elektrod wolframowych z Chin, wszczęty na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, został zakończony bez zmiany obowiązujących restrykcji (rozporządzeniem (WE) nr 260/2007 Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz pewnego rodzaju elektrod pochodzących z ChRL; trzy przedsiębiorstwa objęto indywidualnymi stawkami celnymi od 17 proc. do 38,8 proc. Cło rezydualne wynosi 63,5 proc.).

Komisji z 24 lutego 2010 r. w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Tajlandii.

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 26 lutego 2010 r.

Komisji (UE) nr 152/2010 z 23 lutego 2010 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej.

20 dnia po opublikowaniu, tj. 17 marca 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Siatka lampek przeznaczona do stosowania w pomieszczeniach i na zewnątrz budynków, zaprojektowana jako dekoracja np. choinek bożonarodzeniowych, została oznaczona kodem CN 9405 30 00. Niemniej wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich niezgodna z rozporządzeniem może być nadal przywoływana jeszcze przez trzy miesiące.

Komisji (UE) nr 153/2010 z 23 lutego 2010 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej.

20 dnia po opublikowaniu, tj. 17 marca 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Książki obrazkowe dla dzieci, zawierające podnoszące się lub ruchome figurki lub wycinane fragmenty, należy klasyfikować do pozycji 4903 (książki obrazkowe dla dzieci, książki do rysowania lub kolorowania), chyba że artykuł jest tylko zabawką. Wówczas książki należy klasyfikować do działu 95 do pozycji 9503 00 99.

Komisji z 23 lutego 2010 r. zmieniająca załącznik II do Dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 972).

Chodzi o ułatwienie napraw starych samochodów. W niektórych przypadkach nie jest bowiem możliwe - z technicznego punktu widzenia - wykorzystanie części zamiennych innych niż oryginalne, ponieważ wymagałoby to zmian wymiarów i właściwości funkcjonalnych całych układów pojazdu. Nowoczesne części nie pasują do układów aut wyprodukowanych z zawartością metali ciężkich. Gdyby więc nie pozwolono na naprawy z użyciem części oryginalnych, konieczne byłoby ich przedwczesne złomowanie. Dlatego pozwolono na naprawy z użyciem części zawierających m.in. metale ciężkie.

Urzędu Nadzoru EFTA nr 433/09/COL z 30 października 2009 r. zmieniająca po raz 73 zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa.

Do 30 listopada 2012 r. przedłużono obowiązywanie wytycznych Urzędu Nadzoru EFTA dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw. Chodzi o zasady proceduralne i merytoryczne, które mają być jednolite na obszarze całego porozumienia.

Organ egzekucyjny wskazany przez sąd na podstawie art. 773 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego prowadzi obie egzekucje łącznie w całości. Zgodnie z zawartymi w nim przepisami w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej co do tej samej rzeczy lub prawa majątkowego administracyjny organ egzekucyjny i komornik wstrzymują czynności egzekucyjne na wniosek wierzyciela, dłużnika lub z urzędu i przekazują akta egzekucji administracyjnej i egzekucji sądowej sądowi rejonowemu, w którego okręgu wszczęto egzekucję, w celu rozstrzygnięcia, który organ egzekucyjny - sądowy czy administracyjny - ma dalej prowadzić łącznie egzekucje w trybie właściwym dla danego organu. Sąd wydaje następnie postanowienie w terminie 14 dni, biorąc pod uwagę stan każdego z postępowań egzekucyjnych, a jeżeli są one w równym stopniu zaawansowane, wysokość egzekwowanych należności i kolejność ich zaspokojenia, z zastrzeżeniem art. 773 par. 2 i 2¹ k.p.c. Równocześnie sąd postanawia, jakie już dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.

Sprawa o odszkodowanie z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania umownego podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym, chyba że wartość przedmiotu sporu przekracza kwotę określoną w art. 505¹ pkt 1 kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z powołanym przepisem postępowanie uproszczone stosuje się w sprawach należących do właściwości sądów rejonowych o roszczenia wynikające z umów, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przekracza 10 tys. zł, a w sprawach o roszczenia wynikające z rękojmi, gwarancji jakości lub z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową sprzedaży konsumenckiej, jeżeli wartość przedmiotu umowy nie przekracza tej kwoty.

Istotne jest wykazanie w sprawozdaniu nie tylko przedmiotu pomocy, ale i podmiotów tej pomocy oraz czasu jej przyznania. Dopiero dokładna relacja z wykorzystania środków finansowych pochodzących z tej konkretnej darowizny przez określenie podmiotów korzystających z pomocy, skonkretyzowanie działań charytatywno-opiekuńczych oraz czasu tych działań umożliwia sprawdzenie, czy środki finansowe przekazane w formie darowizny w rzeczywistości realizują cele premiowane odliczeniem od dochodu, o którym mowa w art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.

Dokument prywatny - sprawozdanie, o którym stanowi art. 55 ust. 7 ustawy kościelnej, musi zawierać dokładną relację z wykorzystania pomocy charytatywno-opiekuńczej udzielonej ze środków finansowych pochodzących z danej darowizny. Zatem osoby reprezentujące obdarowanego powinny - w celu wystawienia prawidłowego dokumentu, umożliwiającego skorzystanie z ulgi kościelnej - gromadzić dane pozwalające na sporządzenie weryfikowalnego sprawozdania.

Skutki prawne w postaci odliczenia darowizny od dochodu podlegającego opodatkowaniu wywołuje sprawozdanie o przeznaczeniu darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą Kościoła - sprecyzowaną w art. 39 ustawy kościelnej - przedstawione w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny. Termin ten jest terminem prawa materialnego i nie może być przywrócony. Skoro w niniejszej sprawie w tym terminie nie przedłożono weryfikowalnego sprawozdania (z podaniem podmiotów, które skorzystały z pomocy charytatywno-opiekuńczej), to ewentualne uzyskanie informacji wymaganych, a niezawartych w treści sprawozdania z innych źródeł dowodowych, po upływie dwóch lat od dnia przekazania darowizny, nie mogłoby odnieść oczekiwanego przez stronę skarżącą skutku prawnego.

Z uwagi na użyty w art. 28 ust. 3a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. nr 137, poz. 887 z późn. zm.) zwrot "pomimo braku ich całkowitej nieściągalności" uzależnienie umorzenia należności z tytułu składek od ich całkowitej nieściągalności dotyczy także ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na ubezpieczenie społeczne. W konsekwencji oznacza to zatem, że przy umarzaniu nieopłaconych przez te podmioty należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne zastosowanie będzie miał wymóg wystąpienia precyzyjnie określonych przesłanek całkowitej nieściągalności, a w sytuacji ich niewystąpienia sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskodawcy podlegać będzie ocenie organu z punktu widzenia przesłanek określonych w rozporządzeniu ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. nr 141, poz. 1365).

Przesłanka określona w przepisie art. 33 ust. 4 pkt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm.) - związana z udzieleniem bezrobotnemu pomocy finansowej - stanowi samodzielną podstawę do orzekania o utracie statusu bezrobotnego i nie może być ona stosowana zamiennie z przesłanką wymienioną w art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy tylko z tej przyczyny, że bezrobotny, chcąc podjąć działalność gospodarczą i uzyskać na nią pomoc publiczną, posiada wpis do działalności gospodarczej.

W trybie przepisu par. 17 ust. 2 rozporządzenia ministra edukacji narodowej z 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych (Dz.U. nr 173, poz. 1072 ze zm.) zespół ocenia odwołanie i jeśli uzna, że zawarte w odwołaniu niezadowolenie z załatwienia sprawy jest usprawiedliwione, czyli zasługuje w całości na uwzględnienie, wówczas uchyla zaskarżone orzeczenie i wydaje nowe. Niezbędnym warunkiem wydania przez zespół nowego orzeczenia, o którym mowa w par. 17 ust. 2 rozporządzenia, jest to, aby w ocenie zespołu odwołanie zasługiwało w całości na uwzględnienie, bo tylko wówczas jest władny wydać nowe orzeczenie, ale tylko takie, którym wyeliminuje (uchyli) zaskarżone orzeczenie i wyda nowe, czyli o innej treści niż dotychczasowe. Jeżeli natomiast zespół, który wydał orzeczenie, uzna, że odwołanie tylko w części zasługuje na uwzględnienie, nie może zmienić swojego orzeczenia na podstawie par. 17 ust. 2 rozporządzenia, czyli uchylić dotychczasowego i wydać nowego w treści orzeczenia, bowiem w takiej sytuacji jest obowiązany odwołanie wraz z aktami sprawy przesłać organowi odwoławczemu, tj. kuratorowi oświaty.