Kronika prawa

Wchodzą w życie

28 stycznia 2010 r.

NAJEM OKAZJONALNY

z 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2010 r. nr 3, poz. 13).

STATYSTYKA PUBLICZNA

Rady Ministrów z 8 grudnia 2009 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2010 (Dz.U. z 2010 r. nr 3, poz. 14).

Podstawowym zadaniem programu badań statystycznych na 2010 rok będzie dostarczenie rzetelnych, obiektywnych, profesjonalnych i społecznie użytecznych oficjalnych informacji statystycznych.

W programie ujęto badania prowadzone przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ministrów oraz kierowników naczelnych i centralnych organów administracji rządowej, a także prezesa Narodowego Banku Polskiego. Obejmuje on także badania realizowane wspólnie przez służby statystyki publicznej z innymi naczelnymi lub centralnymi organami administracji rządowej.

Jego zakres tematyczny jest wynikiem współpracy i szerokich konsultacji organów administracji centralnej i terenowej, władz samorządowych, organizacji społecznych i związkowych z przedstawicielami środowisk naukowych.

Tematyka programu zapewnia wywiązywanie się Polski z obowiązków informacyjnych, wynikających z członkostwa naszego kraju w organizacjach międzynarodowych. Zaspokaja również potrzeby informacyjne związane z członkostwem Polski w Unii Europejskiej. Pozyskiwane w ramach badań informacje statystyczne umożliwiają również określanie podstawowych wielkości i wskaźników, do których ogłaszania zobowiązany jest prezes Głównego Urzędu Statystycznego.

Jednocześnie, ze względu na zbliżony zakres badań i danych w stosunku do roku 2009, w programie nie przewidziano znaczącego wzrostu obowiązków informacyjnych, mimo wprowadzenia nowych badań. Oczekuje się też, że wprowadzenie elektronicznej metody pozyskiwania danych od respondentów oraz zwiększanie zakresu danych pozyskiwanych ze źródeł administracyjnych, zmniejszy uciążliwości dla podmiotów przekazujących je do celów statystycznych.

WZÓR FORMULARZA

ministra infrastruktury z 30 grudnia 2009 r. w sprawie wzoru formularza służącego do przekazywania przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej informacji dotyczących udostępniania danych (Dz.U. z 2010 r. nr 3, poz. 15).

GATUNKI ROŚLIN

ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 2 grudnia 2009 r. w sprawie określenia gatunków roślin, dla których OWT przeprowadza się według wytycznych UPOV lub metodyki CPVO (Dz.U. z 2010 r. nr 3, poz. 16).

SZKOLENIE DORADCÓW

ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 22 grudnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szkoleń dla podmiotów, których dotyczą działania objęte Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, oraz doradzania odnośnie do sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania pomocy finansowej (Dz.U. z 2010 r. nr 3, poz. 17).

Zgodnie z rozporządzeniem zajęcia dydaktyczne objęte programem szkolenia mogą prowadzić osoby, które posiadają wykształcenie wyższe oraz co najmniej dwuletnie doświadczenie zawodowe odpowiadające zakresowi tematycznemu prowadzonych zajęć. Szkolenia będą prowadzone zarówno w formie stacjonarnej, w tym w formie ćwiczeń, jak i kształcenia na odległość (np. poprzez internet).

PASZE LECZNICZE

ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 23 grudnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań przy wytwarzaniu i obrocie paszami leczniczymi przeznaczonymi do obrotu i produktami pośrednimi (Dz.U. z 2010 r. nr 3, poz. 18).

Wprowadzenie do obrotu paszy leczniczej przeznaczonej do obrotu lub produktu pośredniego następuje na podstawie zlecenia wystawionego przez lekarza weterynarii świadczącego usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej. Zlecenie jest ważne przez okres leczenia zwierząt określony przez lekarza weterynarii w tym zleceniu, z tym że pierwsza partia określonej w zleceniu paszy leczniczej przeznaczonej do obrotu lub produktu pośredniego powinna być dostarczona posiadaczowi zwierzęcia w okresie trzech dni od dnia wystawienia zlecenia. Następne partie są dostarczane posiadaczowi zwierzęcia w zalecanym okresie leczenia, w sposób zapewniający ciągłość leczenia.

Po wytworzeniu paszy leczniczej przeznaczonej do obrotu lub produktu pośredniego linię technologiczną oczyszcza się przez wytworzenie nie mniej niż dwóch pełnych szarż paszy przeznaczonej na pierwszy okres tuczu dla tego samego gatunku zwierząt, dla których była przeznaczona wcześniej wytworzona pasza lecznicza przeznaczona do obrotu. Linia technologiczna może być też oczyszczona przez produkt pośredni lub użycie jednego ze składników paszy przeznaczonej na pierwszy okres tuczu dla tego samego gatunku zwierząt, dla których była przeznaczona wcześniej wytworzona pasza lecznicza przeznaczona do obrotu lub produkt pośredni. Użyty do oczyszczania linii technologicznej składnik dokładnie znakuje się i umieszcza w wydzielonym miejscu, a następnie zużywa do wytworzenia paszy przeznaczonej na pierwszy okres tuczu dla tego samego gatunku zwierząt, dla których wytworzono paszę leczniczą przeznaczoną do obrotu lub produkt pośredni.

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 22

z 26 stycznia 2010 r.

BEZPIECZEŃSTWO PRODUKTÓW

Komisji z 16 grudnia 2009 r. ustanawiająca wytyczne dotyczące zarządzania wspólnotowym systemem szybkiej informacji RAPEX utworzonym na mocy art. 12 oraz procedurą zgłoszeniową ustanowioną na mocy art. 11 Dyrektywy 2001/95/WE (dyrektywa w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów) (notyfikowana jako dokument nr C (2009) 9843).

Jest skierowana do państw członkowskich UE.

Na mocy art. 12 Dyrektywy 2001/95/WE ustanowiono wspólnotowy systemem szybkiej informacji RAPEX. Służy on szybkiej wymianie informacji między państwami członkowskimi i Komisją w sprawie środków i działań podjętych wobec produktów stwarzających poważne zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów. Pomaga bowiem zapobiegać dostawom i ograniczać dostawy produktów niebezpiecznych, a także ułatwia monitorowanie skuteczności i spójności nadzoru rynku oraz działań związanych z egzekwowaniem prawa rządzącego tą dziedziną. Służy też konsekwentnemu egzekwowaniu wymagań WE w zakresie bezpieczeństwa produktów, a przez to - sprawnemu funkcjonowaniu rynku wewnętrznego. RAPEX składa się m.in. z ram prawnych regulujących funkcjonowanie systemu (tj. GPSD i wytyczne), aplikacji online, pozwalającej państwom członkowskim i Komisji na szybką wymianę informacji za pośrednictwem platformy internetowej, z sieci punktów kontaktowych RAPEX, która z kolei składa się z pojedynczych punktów odpowiedzialnych za funkcjonowanie systemu we wszystkich państwach członkowskich, a także z krajowych sieci systemu, utworzonych we wszystkich państwach członkowskich, które obejmują punkt kontaktowy RAPEX oraz wszystkie organy zaangażowane w zapewnianie bezpieczeństwa produktów konsumenckich. Do systemu należy też zespół Komisji ds. RAPEX w departamencie odpowiedzialnym za GPSD, zajmujący się rozpatrywaniem i zatwierdzaniem dokumentów przedłożonych za pośrednictwem systemu oraz utrzymaniem i zapewnieniem właściwego funkcjonowania systemu, podobnie jak strona internetowa www.ec.europa.eu/rapex, na której znajdują się streszczenia zgłoszeń, a także publikacje systemu RAPEX, takie jak statystyki systemu, sprawozdania roczne i materiały promocyjne.

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 23

z 27 stycznia 2010 r.

KONTROLA LOTNICTWA

Komisji (UE) nr 72/2010 z 26 stycznia 2010 r. ustanawiające procedury przeprowadzania inspekcji Komisji w zakresie ochrony lotnictwa

20 dnia po jego opublikowaniu, tj. 16 lutego 2010 r.

Rozporządzenie określa procedury przeprowadzania przez Komisję inspekcji mających na celu monitorowanie stosowania przez państwa członkowskie rozporządzenia (WE) nr 300/2008. W zakres inspekcji Komisji wchodzą właściwe organy państw członkowskich, a także wybrane porty lotnicze oraz operatorzy i podmioty stosujące normy ochrony lotnictwa. Inspekcje prowadzone są w sposób przejrzysty, skuteczny, zharmonizowany i spójny.

PRZEKAZYWANIE DANYCH LOTNICZYCH

Komisji (UE) nr 73/2010 z 26 stycznia 2010 r. ustanawiające wymagania dotyczące jakości danych i informacji lotniczych dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej

20 dnia po jego opublikowaniu, tj. 16 lutego 2010 r.

Rozporządzenie ustanawia wymagania dotyczące jakości danych i informacji lotniczych pod względem dokładności, rozdzielczości i spójności. Jego przepisy będą stosowane do systemów europejskiej sieci zarządzania ruchem lotniczym (EATMN), ich części składowych i powiązanych procedur w zakresie tworzenia, opracowywania, przechowywania, obróbki, przetwarzania, przekazywania oraz rozpowszechniania danych i informacji lotniczych.

CENY OWOCÓW I WARZYW

Komisji (UE) nr 75/2010 z 26 stycznia 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

z dniem ogłoszenia, tj. 27 stycznia 2010.

OPŁATY PRZEWOZOWE

Komisji (UE) nr 76/2010 z 26 stycznia 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy

z dniem ogłoszenia, tj. 27 stycznia 2010 r.

PRAWA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

Rady z 26 listopada 2009 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób

30 dnia od złożenia 20. dokumentu ratyfikacyjnego lub dokumentu przystąpienia.

Celem konwencji jest wspieranie i ochrona wszystkich praw człowieka i podstawowych wolności oraz zapewnienie trwałego i równego korzystania z nich przez wszystkie osoby niepełnosprawne oraz popieranie poszanowania ich przyrodzonej godności.

Do osób niepełnosprawnych zalicza się te osoby, które mają długotrwale naruszoną sprawność fizyczną, umysłową, intelektualną lub sensoryczną, co może, w oddziaływaniu z różnymi barierami, utrudniać im pełne i skuteczne uczestnictwo w życiu społecznym, na równych zasadach z innymi.

Konwencja opiera się na następujących zasadach:

- poszanowanie przyrodzonej godności, autonomii osoby, w tym swobody dokonywania własnych wyborów, a także poszanowanie niezależności osoby;

- niedyskryminacja;

- pełne i skuteczne uczestnictwo w społeczeństwie i integracja społeczna;

- poszanowanie odmienności i akceptacja osób niepełnosprawnych, jako mających wkład w różnorodność rodziny ludzkiej i będących częścią ludzkości;

- równość szans;

- dostępność;

- równość mężczyzn i kobiet;

- poszanowanie rozwijającego się potencjału niepełnosprawnych dzieci oraz poszanowanie prawa dzieci niepełnosprawnych do zachowania tożsamości.

Państwa strony konwencji zobowiązały się między innymi do przyjęcia wszelkich odpowiednich środków ustawodawczych, administracyjnych i innych w celu wykonywania praw uznanych w niniejszej konwencji oraz podejmowania wszelkich odpowiednich środków, w tym ustawodawczych, w celu zmiany lub uchylenia obowiązujących ustaw, rozporządzeń, zwyczajów i praktyk, które dyskryminują osoby niepełnosprawne.

Sąd Najwyższy

RENTA ZA NIEZDOLNOŚĆ DO PRACY

Dopuszczalne jest ustalenie wysokości renty rodzinnej od wysokości renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, która przysługiwałaby zmarłemu w warunkach określonych w art. 61 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227), obliczonej z zastosowaniem aktualnej kwoty bazowej do części socjalnej świadczenia. Zgodnie z powyższym artykułem prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy.

Wykładnia art. 61 ustawy o emeryturach i rentach była już kilkakrotnie przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego. Ostatnio, w wyroku z 16 października 2009 r. (sygn. I UZP 11/2009) orzekł on, że jeżeli założyć, że przepis art. 61 ma bezwzględne zastosowanie, to wszelkie ubezpieczenie po przyznaniu renty, trwające nawet nieprzerwanie do śmierci, nie uprawniałoby do przyjęcia nowej kwoty bazowej do ustalenia i obliczenia przywróconego prawa. Tak samo renta krótkookresowa, do której prawo ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy przed śmiercią, może nie mieć znaczenia w rozważanym aspekcie, z tej przyczyny, że kwota bazowa może być taka sama w chwili ustalenia pierwotnej renty i w chwili śmierci. Wówczas zastosowanie art. 61 nie miałoby negatywnego skutku. Inaczej natomiast będzie, gdy renta trwała dłuższy czas, albowiem przyjęta do jej obliczenia kwota bazowa, może istotnie różnić się od kwoty bazowej z chwili śmierci. Różnica w obliczeniu renty ujawni się wówczas już tylko w części socjalnej, skoro stanowi ona stały procent (24 proc. - art. 62 ust. 1 pkt 1) kwoty bazowej (poprzedniej albo nowej).

Adam Makosz