Kronika prawa

ministra edukacji narodowej z 29 grudnia 2009 r. w sprawie przypadków, w których do publicznej lub niepublicznej szkoły dla dorosłych można przyjąć osobę, która ukończyła 16 albo 15 lat

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 23 stycznia 2010 r.

: Do publicznych szkół ponadgimnazjalnych można przyjąć osobę, która najpóźniej w dniu rozpoczęcia nauki skończyła 16 lat, jeżeli ma ona opóźnienia w kształceniu związane z sytuacją życiową lub zdrowotną, uniemożliwiającą naukę w szkole dla młodzieży.

Do publicznej lub niepublicznej szkoły podstawowej, gimnazjum lub do szkoły ponadgimnazjalnej dla dorosłych można przyjąć osobę, która ukończyła 15 lat, jeżeli przebywa w zakładzie karnym lub w areszcie śledczym.

ministra edukacji narodowej z 30 grudnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie organizacji roku szkolnego

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 23 stycznia 2010 r.

W klasach programowo najwyższych szkół ponadgimnazjalnych: zasadniczych szkół zawodowych i szkół policealnych zajęcia dydaktyczno-wychowawcze kończą się w najbliższy piątek po 8 stycznia lub w najbliższy piątek po 11 czerwca.

W liceach ogólnokształcących, liceach profilowanych, technikach (także uzupełniających) zajęcia kończą się w najbliższy piątek po 1 stycznia lub w ostatni piątek kwietnia.

ministra finansów z 24 grudnia 2009 r. w sprawie zmiany obszaru wolnego obszaru celnego na terenie Portu Lotniczego im. Fryderyka Chopina w Warszawie

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 23 stycznia 2010 r.

ministra gospodarki z 28 grudnia 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy budowie i eksploatacji sieci gazowych oraz uruchamianiu instalacji gazowych gazu ziemnego

po upływie 3 miesięcy od ogłoszenia, tj. 9 kwietnia 2009 r.

Przed przystąpieniem do montażu lub demontażu gazomierza należy sprawdzić, czy instalacja nie znajduje się pod napięciem prądu elektrycznego, trzeba połączyć instalacje przed i za gazomierzem przewodem wyrównawczym zapewniającym ciągłość elektryczną, sprawdzić, czy został zamknięty dopływ gazu ziemnego przed gazomierzem.

Po montażu należy odpowietrzyć i napełnić instalacje gazem ziemnym, a także sprawdzić szczelność połączeń gazomierza z instalacją przyrządem o czułości co najmniej 0,25 proc. metanu lub przy zastosowaniu środka spieniającego.

ministra infrastruktury z 30 grudnia 2009 r. w sprawie dostępu do infrastruktury kolejowej przewoźników kolejowych mających siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)

po upływie 7 dni od ogłoszenia, tj. 16 stycznia 2010 r.

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego musi być poinformowany m.in. o proponowanej trasie, jaką ma pokonywać pociąg zagranicznego przewoźnika, rozkładzie jazdy wraz z terminami kursowania pociągu, przewidywany sposób dystrybucji biletów, o ofercie taryfowej, prognozowanej wielkości przewozów pasażerskich, liczbie miejsc w I i II klasie, prognozowanej liczbie wsiadających i wysiadających na poszczególnych stacjach czy o prognozowanych przychodach ze świadczenia usług.

ministra infrastruktury z 30 grudnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie urządzeń radiowych nadawczych lub nadawczo-odbiorczych, które mogą być używane bez pozwolenia radiowego

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 23 stycznia 2010 r.

Dopuszczono do używania urządzenia BMA wykorzystujące techniki unikania zakłóceń, które zapewniają co najmniej równoważne działanie jak techniki opisane w zharmonizowanych normach przyjętych na mocy Dyrektywy 1999/5/WE.

ministra obrony narodowej z 30 grudnia 2009 r. w sprawie urlopów żołnierzy zawodowych

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 23 stycznia 2010 r.

ministra zdrowia z 31 grudnia 2009 r. w sprawie zasad i trybu upoważniania pracowników stacji sanitarno-epidemiologicznych lub Głównego Inspektoratu Sanitarnego do wykonywania określonych czynności kontrolnych i wydawania decyzji w imieniu państwowych inspektorów sanitarnych lub Głównego Inspektora Sanitarnego

z dniem ogłoszenia, tj. 8 stycznia 2010 r.

Główny inspektor sanitarny może udzielić upoważnienia pracownikom Głównego Inspektoratu Sanitarnego, a państwowy inspektor sanitarny - pracownikom podległej mu stacji do wykonywania czynności kontrolnych w ramach zapobiegawczego i bieżącego nadzoru sanitarnego i związane z zapobieganiem chorobom zakaźnym i innym powodowanym warunkami środowiska, i wtedy, kiedy chodzi o ich zwalczanie.

Jest to możliwe w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego i jego zgodności z obowiązującymi wymaganiami higienicznymi i zdrowotnymi.

ministra spraw zagranicznych z 3 września 2009 r. o sprostowaniu błędu

ministra infrastruktury z 18 grudnia 2009 r. w sprawie ustalenia granicy portu morskiego w Łebie od strony lądu (Dz.U. nr 222, poz. 1764)

ministra obrony narodowej z 18 grudnia 2009 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej utworzonych przez ministra obrony narodowej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz.U. nr 222, poz. 1765)

ministra pracy i polityki społecznej z 16 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych kwot, jakie powinni posiadać cudzoziemcy podejmujący lub kontynuujący studia oraz prowadzący badania naukowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powrotu oraz dokumentów, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków (Dz.U. nr 222, poz. 1766)

Sąd, rozpoznając wniosek o wpis w księdze wieczystej, związany jest stanem rzeczy istniejącym w chwili złożenia wniosku i kolejnością jego wpływu. Sąd Najwyższy postanowił nadać uchwale moc zasady prawnej.

Odwołanie, które przysługuje na podstawie art. 184 ust. 1a pkt 2 ustawy z 25 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2007 r. nr 223, poz. 1655 z późn. zm.), nie obejmuje rozstrzygnięcia protestu dotyczącego opisu warunków udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Zgodnie z ustawą odwołanie wnosi się do prezesa Urzędu Zamówień Publicznych w terminie 10 dni od doręczenia rozstrzygnięcia protestu lub upływu terminu rozstrzygnięcia protestu. Jeżeli wartość zamówienia jest mniejsza niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 - należy zrobić to w terminie 5 dni, jednocześnie przekazując kopię treści odwołania zamawiającemu. Złożenie odwołania w placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z jego wniesieniem do prezesa Urzędu Zamówień Publicznych -

Do Sądu Najwyższego zostało skierowane pytanie prawne związane z tym, czy delegowanie sędziego na podstawie art. 77 par. 1 pkt 2 ustawy z 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2001 r. nr 98, poz. 1070 z późn. zm.) do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości powoduje, że taki sędzia staje się osobą nieuprawnioną do orzekania w rozumieniu art. 439 par. 1 pkt 1 kodeksu postępowania karnego. Sąd Najwyższy postanowił odmówić podjęcia uchwały i wyjaśnił w postanowieniu, że udział w sprawie i w wydaniu orzeczenia przed 22 stycznia 2009 r. sędziego, który w tym czasie był jednocześnie delegowany przez ministra sprawiedliwości do czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości i wykonywał swe obowiązki orzecznicze w wymiarze określonym przez ministra sprawiedliwości, łącząc je z funkcją urzędniczą w ramach tej delegacji, nie stanowi sam w sobie naruszenia prawa. Nie może to więc skutkować uchyleniem wyroku z powodu łączenia funkcji orzekania z wykonywaniem czynności administracyjnych wynikających z takiej delegacji -

Sąd Najwyższy rozstrzygnął zagadnienie prawne związane z koniecznością obligatoryjnego zarządzenia warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności w przypadku skazania na karę łączną pozbawienia wolności, wydaną w trybie art. 87 kodeksu karnego. Chodzi o przypadek, gdy podobne przestępstwo umyślne, będące podstawą zarządzenia, wchodzące w skład tej kary łącznej, zagrożone jest jedynie karą ograniczenia wolności.

Sąd Najwyższy orzekł, że przepis art. 75 par. 1 kodeksu karnego stanowi podstawę zarządzenia wykonania kary wyłącznie wówczas, gdy za popełnione przez skazanego w okresie próby określone umyślne przestępstwo podobne wymierzona została kara pozbawienia wolności. Nie znajduje on zastosowania, jeżeli za to przestępstwo wymierzona została kara ograniczenia wolności, która - na podstawie art. 87 kodeksu karnego - stała się elementem składowym kary łącznej pozbawienia wolności -

Komisji (UE) nr 15/2010 z 7 stycznia 2010 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów

20 dnia po opublikowaniu, tj. 29 stycznia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Zdecydowano np. o włączeniu substancji parakwat jako substancji czynnej do załącznika I do Dyrektywy 91/414/EWG Dyrektywą Komisji 2003/112/WE z 1 grudnia 2003 r., zmieniającą Dyrektywę Rady 91/414/EWG, dotyczącą włączenia parakwatu jako substancji biologicznie czynnej. Tymczasem Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w wyroku z 11 lipca 2007 r. w sprawie T-229/04 stwierdził nieważność Dyrektywy Komisji 2003/112/WE. Dlatego nie dopuszcza się tej substancji czynnej do stosowania jako pestycyd. Zatem dodano ją do wykazu chemikaliów zawartego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 689/2008.

- Regulamin wewnętrzny

dzień po opublikowaniu, tj. 10 stycznia 2010 r.

Prezydium jest odpowiedzialne za rozpowszechnianie opinii, raportów i rezolucji przyjętych przez Komitet. Na początku każdej pięcioletniej kadencji Zgromadzenie Plenarne ustanawia komisje odpowiedzialne za przygotowanie jego prac. Na wniosek prezydium decyduje o ich składzie i zakresie działania. Skład komisji musi odzwierciedlać proporcje udziału państw członkowskich w Komitecie. Członkowie Komitetu muszą należeć do jednej lub dwóch komisji. Niemniej prezydium może dopuścić wyjątki wobec członków należących do delegacji krajowych liczących mniej członków, niż wynosi liczba komisji. Posiedzenia komisji są otwarte dla publiczności, chyba że komisja postanowi inaczej w odniesieniu do całego posiedzenia lub co do konkretnego punktu obrad. Do uczestnictwa w posiedzeniach komisji mogą zostać zaproszeni m.in. przedstawiciele Parlamentu Europejskiego, Rady i komisji. Mogą oni odpowiadać na pytania członków. Każdy obywatel Unii oraz każda osoba fizyczna lub osoba prawna zamieszkała lub mająca siedzibę statutową w jednym z państw członkowskich ma prawo dostępu do dokumentów Komitetu Regionów, zgodnie z przepisami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zasad, warunków i ograniczeń ustalonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001, i zgodnie z zasadami ustalonymi przez prezydium Komitetu. Innym osobom fizycznym i osobom prawnym udostępnia się dokumenty Komitetu w miarę możliwości na tych samych warunkach. Tworzy rejestr dokumentów. W tym celu Prezydium przyjmuje przepisy wewnętrzne regulujące warunki dostępu i ustala listę dokumentów bezpośrednio dostępnych. Poza tym debaty Komitetu mogą być prowadzone we wszystkich językach urzędowych, chyba że prezydium postanowi inaczej. Wszyscy członkowie mają prawo do wypowiadania się na sesji plenarnej w wybranym przez siebie języku urzędowym. Wypowiedzi wygłaszane w jednym z języków urzędowych są tłumaczone symultanicznie na pozostałe języki urzędowe oraz na każdy inny język uznany przez prezydium za niezbędny. Na posiedzeniach prezydium, komisji i grup roboczych dostępne jest tłumaczenie ustne z tych języków i na te języki, którymi posługują się członkowie, którzy potwierdzili swój udział w danym posiedzeniu.

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk i Adam Makosz