Kronika prawa.pl

Dziennik Ustaw z 7 sierpnia 2013 r.

Trybunału Konstytucyjnego z 15 lipca 2013 r. sygn. akt K 7/12

Ustawa podwyższająca składki na ubezpieczenie rentowe z 6 do 8 proc. podstawy wymiaru, w części opłacanej przez pracodawcę, jest zgodna z konstytucją - orzekł TK. Jednocześnie sędziowie przyjęli, że o tym, czy mamy do czynienia z ustawą podatkową, decyduje charakter daniny publicznej, której dotyczy ustawa. Po to zaś, by ustawa była podatkowa, danina publiczna musi nosić wszelkie cechy podatku. Nie ma znaczenia nazewnictwo przyjęte przez ustawodawcę.

Trybunał stwierdził, że składka na ubezpieczenie rentowe w części opłacanej przez pracodawcę nie ma charakteru podatkowego. Jest bowiem świadczeniem wzajemnym i celowym, stanowiącym dochód pozabudżetowy podmiotu publicznego (Funduszu Ubezpieczeń Społecznych). Podatek i składka na ubezpieczenie rentowe w części finansowanej przez pracodawcę to dwie różne instytucje. Skoro składka na ubezpieczenie rentowe w części finansowanej przez pracodawcę nie jest podatkiem, to także ustawa wprowadzająca zmiany w jej wysokości nie może być uznana za podatkową.

Trybunału Konstytucyjnego z 16 lipca 2013 r. sygn. akt K 13/10

Obowiązek wypłacania nauczycielom dodatku uzupełniającego przez jednostki samorządu terytorialnego jest zgodny z konstytucją - orzekł trybunał.

Sędziowie ocenili przepis nakładający na jednostkę samorządu terytorialnego obowiązek wypłacania jednorazowego dodatku uzupełniającego nauczycielowi należącemu do określonego stopnia awansu zawodowego, który w roku kalendarzowym nie osiągnął wynikającego z Karty nauczyciela średniego poziomu wynagrodzenia. Samorządy dowodziły, że jest to ich nowy obowiązek, wprowadzony bez zapewnienia środków finansowych na jego realizację. Analiza przepisów Karty nauczyciela pozwoliła jednak TK stwierdzić, że nie jest to nowe zadanie własne jednostek samorządu terytorialnego. Obowiązek zapewnienia nauczycielom wynagrodzeń o określonej średniej wysokości przypisanej do poszczególnych stopni awansu zawodowego istniał bowiem już siedem lat przed wprowadzeniem kwestionowanego przepisu.

Trybunału Konstytucyjnego z 16 lipca 2013 r. sygn. akt P 53/11

Zasady ustalania ekwiwalentu, który przysługuje nauczycielowi akademickiemu w przypadku niewykorzystania urlopu wypoczynkowego z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, powinny być tak ukształtowane, by gwarantowały wypłatę świadczenia w wysokości równej wynagrodzeniu, jakie otrzymałby nauczyciel za urlop wypoczynkowy. To z kolei ma odpowiadać kwocie uposażenia, jakie zaintertesowani uzyskaliby, gdyby w tym czasie pracowali. Ponadto z ustawy o szkolnictwie wyższym wynika, że urlop wypoczynkowy nauczycieli akademickich wynosi 36 dni i nie wlicza się do niego sobót, niedziel ani świąt (art. 133 ust. 6 ustawy). Poza tymi dniami dla wykładowcy pozostałe są robocze. W ocenie trybunału są to wytyczne do wydania rozporządzenia, w oparciu o które normodawca może kształtować zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Dlatego TK uznał, że przepis nakazujący ustalanie ekwiwalentu za okres niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego obliczonego w stosunku do składników wynagrodzenia określonych w stawkach miesięcznych w stałej wysokości, przyjmując za podstawę dni kalendarzowe, jest niezgodny z art. 92 ust. 1 konstytucji, czyli zasadą wydawania rozporządzeń wykonawczych do ustawy.

Trybunału Konstytucyjnego z 17 lipca 2013 r. sygn. akt SK 9/10

Art. 75 par. 1 kodeksu karnego mówi, że sąd zarządza wykonanie kary, jeżeli skazany w okresie próby popełnił podobne przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności. Dlatego TK orzekł, że w zakresie, w jakim przepis ten nie przewiduje możliwości odstąpienia przez sąd od zarządzenia wykonania kary, gdy wobec skazanego ponownie orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 konstytucji, który stanowi, że każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Tym samym przepis ten straci moc obowiązującą z upływem osiemnastu miesięcy od ogłoszenia tego wyroku TK, tj. 8 lutego 2015 r.

Dziennik Ustaw z 9 sierpnia 2013 r.

ministra gospodarki z 2 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać zbiorniki pomiarowe, oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 24 sierpnia 2013 r.

Zbiornik posadowiony na stałe powinien mieć kształt: cylindra o osi głównej poziomej, cylindra o osi głównej pionowej, prostopadłościanu, graniastosłupa stojącego, ostrosłupa ściętego, stożka ściętego lub kuli. Inny kształt jest możliwy pod warunkiem, że taki pojemnik będzie mógł być wzorcowany metodą objętościową. Poza tym stosuje się do niego zasady dotyczące zbiorników w kształcie kuli. Zbiorniki posadowione na stałe w kształcie cylindra o osi głównej pionowej, prostopadłościanu stojącego, graniastosłupa, stożka, ostrosłupa ściętego i kuli powinny być jednokomorowe. Zbiorniki posadowione na stałe w kształcie cylindra o osi głównej poziomej lub prostopadłościanu leżącego mogą być jedno- lub wielokomorowe.

W zbiorniku zainstalowanym na pojeździe drogowym króćce pomiarowe powinny być umieszczone w połowie długości każdej z komór zbiornika z tolerancją ±20 mm. W zbiorniku wyposażonym w króciec pomiarowy powinna być zamontowana płytka odniesienia. Nie jest ona wymagana tylko, gdy dno zbiornika jest stabilne i nie ma ryzyka powstawania osadów.

Błędy graniczne dopuszczalne przy zatwierdzeniu typu i legalizacji zbiorników zainstalowanych na pojazdach drogowych wynoszą:

w±0,5 proc. objętości mierzonej,

w1/10 wartości bezwzględnej błędu granicznego dopuszczalnego dla pojemności nominalnej komory - przy sprawdzaniu całkowitego opróżnienia komory.

Monitor Polski z 8 sierpnia 2013 r.

nr 121 Rady Ministrów z 11 lipca 2013 r. w sprawie przyjęcia zaktualizowanej "Strategii rozwoju społeczno-gospodarczego Polski Wschodniej do roku 2020"

następnego dnia po ogłoszeniu, tj. 9 sierpnia 2013 r.

Koordynowanie i nadzorowanie Strategii powierza się ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego.Zaktualizowana strategia wypełnia lukę między uniwersalną, horyzontalną polityką wobec wszystkich polskich regionów sformułowaną w Krajowej Strategii Rozwoju Regionalnego 2010-2020 a polityką rozwoju poszczególnych regionów w Polsce Wschodniej, wyrażoną w Strategiach Rozwoju Województw. Makroregion Polski Wschodniej - ze względu na obserwowane znaczne opóźnienia rozwojowe w stosunku do reszty - został zidentyfikowany jako jedyny w Polsce obszar problemowy o znaczeniu krajowym, wobec którego ukierunkowana interwencja rozwojowa powinna być realizowana przy szczególnym, dodatkowym wsparciu z poziomu centralnego.

prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 3 czerwca 2013 r. nr 115-7-13 w sprawie nadania tytułu profesora

Prezydent nadał tytuł naukowy profesora ośmiu osobom.

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 206 z 2 sierpnia 2013 r.

- powiadomienie dotyczące wejścia w życie Protokołu wykonawczego konwencji alpejskiej z roku 1991 w zakresie transportu (protokołu o transporcie)

Protokół zawarty w imieniu Unii Europejskiej 10 czerwca 2013 r. wejdzie w życie 25 września 2013 r.

- decyzja wykona-wcza Komisji z 31 lipca 2013 r. zmieniająca załącznik II do decyzji 93/195/EWG w odniesieniu do wzoru świadectwa zdrowia przy powrotnym wwozie do Unii Europejskiej zarejestrowanych koni przeznaczonych do udziału w wyścigach, zawodach i wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym na okres krótszy niż 30 dni [notyfikowana jako dokument nr C (2013) 4850].

do państw członkowskich UE

Wchodzą w życie 13 lipca 2013 r.

- rozporządzenie ministra gospodarki z 1 lipca 2013 r. w sprawie rodzaju dokumentów wymaganych przy składaniu wniosków o wydanie zezwoleń na obrót hurtowy napojami alkoholowymi, wzorów wniosków oraz wzorów informacji o sprzedaży napojów alkoholowych

(Dz.U. z 29 lipca 213 r., poz. 851)

Został ustalony wzór wniosku o wydanie zezwolenia na obrót hurtowy napojami alkoholowymi:

wo zawartości do 4,5 proc. alkoholu oraz piwem,

wo zawartości powyżej 4,5 proc. do 18 proc. alkoholu z wyjątkiem piwa,

wo zawartości powyżej 18 proc. alkoholu.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na obrót hurtowy alkoholami należy dołączyć:

wumowę spółki cywilnej, jeżeli została zawarta w celu prowadzenia takiego obrotu,

wdokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do użytkowania magazynu,

wdecyzję właściwego państwowego inspektora sanitarnego o zatwierdzeniu lub warunkowym zatwierdzeniu zakładu albo zaświadczenie o wpisie do rejestru zakładów,

wzaświadczenie urzędu gminy o zgodności lokalizacji magazynu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub opinię w sprawie możliwości prowadzenia obrotu hurtowego napojami alkoholowymi we wskazanym miejscu,

wzaświadczenie właściwego urzędu skarbowego o niezaleganiu przez wnioskodawcę z realizacją ciążących na nim zobowiązań podatkowych lub zaświadczenie, że zobowiązania rozłożone na raty lub o odroczonym terminie płatności są realizowane;

wzaświadczenie ZUS o niezaleganiu z wpłatami na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne,

woświadczenie o wartości sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych w ostatnim roku kalendarzowym:

- o zawartości do 4,5 proc. alkoholu oraz piwa,

- o zawartości powyżej 4,5 proc. do 18 proc. alkoholu, z wyjątkiem piwa,

wdowód wniesienia opłaty za wydanie zezwolenia.

Do spraw wszczętych przed wejściem w życie tego aktu stosuje się przepisy dotychczasowe.

- rozporządzenie ministra zdrowia z 9 lipca 2013 r. w sprawie Systemu Monitorowania Zagrożeń (Dz.U. z 29 lipca 2013 r., poz. 853)

System w zakresie minimalnej funkcjonalności zapewnia usługi:

wprzyjęcia, zapisania oraz przechowania przesłanych do systemu zgłoszeń, wraz z ewentualnymi załącznikami, oraz potwierdzenia faktu ich odbioru,

wautomatycznej rejestracji zgłoszeń,

wwalidacji zgłoszenia pod względem braków formalnych oraz jego odrzucenia w przypadku nieprzyjęcia lub nieprzedstawienia poprawek wraz ze wskazaniem wykrytych nieprawidłowości,

wnadawania statusu informacji przekazanej do systemu,

wgenerowania i publikacji raportów, w tym statystycznych,

wautomatycznego generowania wykazu zgłoszeń oraz ich udostępniania administratorom danych,

wudostępniania uprawnionym podmiotom informacji o zagrożeniach i niepożądanych zdarzeniach stanowiących zagrożenie dla zdrowia lub życia, przy wykorzystaniu systemów Elektronicznej Platformy Gromadzenia, Analizy i Udostępnienia Zasobów Cyfrowych o Zdarzeniach Medycznych i Systemu Wspomagania Ratownictwa Medycznego.

System zapewnia realizację usług przez umieszczanie i odbieranie dokumentów elektronicznych w formacie XML w strukturach i formatach umożliwiających komunikację pomiędzy systemami teleinformatycznymi, z wykorzystaniem protokołów komunikacyjnych i szyfrujących.

Dokumenty elektroniczne opatruje się bezpiecznym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.

dobromila.niedzielska@infor.pl