Kronika prawa.pl
Dziennik Ustaw z 10 lipca 2013 r.
ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 19 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podziału środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013
po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 25 lipca 2013 r.
ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z 17 czerwca 2013 r. w sprawie określenia dodatkowych wymagań dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych statkami niepodlegającymi konwencji SOLAS
po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 25 lipca 2013 r.
Wszystkie czynności dotyczące bezpieczeństwa statku związane z przewozem towarów niebezpiecznych powinny być wpisywane do dziennika pokładowego. Na statku przewożącym towary niebezpieczne należy uniemożliwić pasażerom lub innym osobom niebędącym członkami załogi dostęp do ładowni lub innych pomieszczeń, a także miejsc na pokładzie, w których znajduje się ładunek. Jednostka powinna przy tym być wyposażona w dodatkowy sprzęt medyczny i lekarstwa zgodnie z Poradnikiem pierwszej pomocy medycznej w wypadkach obejmujących zatrucie chemiczne spowodowane przewożonymi towarami niebezpiecznymi, stanowiącym załącznik do kodeksu IMDG.
Na statku musi być również dodatkowy sprzęt przeciwpożarowy, przeciwrozsypowy oraz przeciwrozlewowy.
ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z 18 czerwca 2013 r. w sprawie wymagań technicznych i eksploatacyjnych w stosunku do lotnisk użytku publicznego, dla których została wydana decyzja o ograniczonej certyfikacji
po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 25 lipca 2013 r.
Elementy pola ruchu naziemnego na lotnisku dla samolotów mogą mieć nawierzchnię sztuczną lub naturalną. Na tych bez sztucznej wyznacza się co najmniej jedną drogę startową. W przypadku lotniska z drogą startową bez nawierzchni sztucznej, mającego kilka dróg startowych, jako główną wyznacza się najdłuższą lub najczęściej używaną.
Kształt i wymiary pola wzlotów lotniska dla samolotów z drogą startową bez nawierzchni sztucznej uwzględniają kierunki dominujących wiatrów, topografię terenu w otoczeniu lotniska oraz rodzaje statków powietrznych wykonujących operacje lotnicze. Na lotnisku z drogą startową bez nawierzchni sztucznej, z jedną drogą startową, jej granicami są granice pola wzlotów.
Lotnisko dla śmigłowców może stanowić część lotniska dla samolotów. Parametry techniczne lotnisk dla helikopterów powinny uwzględniać wielkości tego rodzaju maszyn o największych wymiarach i największym ciężarze, dla których lotniska te są przeznaczone. Nawierzchnie na lotnisku powinny uwzględniać obciążenia pochodzące od eksploatowanych śmigłowców i powinny być odporne na podmuch z wirników. Gdy strefa końcowego podejścia i startu pokrywa się ze strefą przyziemienia i utraty siły nośnej, wymiary i charakterystykę tych stref przyjmuje się jak dla strefy lądowania. Na obszarze strefy końcowego podejścia i startu na lotnisku dla śmigłowców nie mogą występować uszkodzenia ani zanieczyszczenia, które zagrażałyby bezpieczeństwu wykonywanych operacji.
Każde lotnisko musi być zabezpieczone przed dostępem nieuprawnionych osób, pojazdów oraz przed wtargnięciem zwierząt mogących stanowić zagrożenie dla statków powietrznych.
ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 18 czerwca 2013 r. w sprawie warunków i sposobu wdrażania strategii krajowej w programach operacyjnych realizowanych na rynkach owoców i warzyw
po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 25 lipca 2013 r.
Organizacje producentów wdrażają w realizowanych programach operacyjnych strategię krajową, jeżeli spełniają wszystkie wymagania dotyczące poszczególnych celów, działań i środków określonych w tym dokumencie.
ministra administracji i cyfryzacji z 5 czerwca 2013 r. w sprawie nadania osobowości prawnej Domowi św. Józefa z siedzibą w Będzinie
po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 25 lipca 2013 r.
Minister odpowiedzialny za administrację nadał osobowość prawną jednostce organizacyjnej Kościoła katolickiego pod nazwą Dom św. Józefa z siedzibą w Będzinie, erygowanej przez biskupa Sosnowieckiego.
Dziennik Ustaw z 11 lipca 2013 r.
Trybunału Konstytucyjnego z 11 czerwca 2013 r., sygn. akt SK 23/10
Prawo do zabezpieczenia społecznego określone w art. 67 ust. 1 konstytucji gwarantuje każdemu obywatelowi świadczenie na wypadek niezdolności do pracy ze względu na chorobę lub inwalidztwo po osiągnięciu wieku emerytalnego. Niemniej wyliczenie w art. 67 nie odnosi się do sytuacji w nim niewymienionych. Poza wskazaniem podstawowych sytuacji, w których obywatelowi musi przysługiwać prawo do zabezpieczenia społecznego, w pozostałym zakresie pozostawia ustawodawcy dużą swobodę regulacyjną. Skarżąca kwestionowała nie tyle samą regulację z zakresu zabezpieczenia społecznego, ile jej niepełność polegającą na pominięciu w kwestionowanym przepisie osób pobierających wcześniejszą emeryturę przyznaną na podstawie rozporządzenia z 1990 roku. W tym przypadku brak jest możliwości ustalenia emerytury na nowo, według zasad określonych w art. 15 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jak ma to miejsce w wypadku osób pobierających świadczenia przedemerytalne. TK stwierdził przy tym, że z przepisu 67 ust. 1 konstytucji nie da się jednak wyprowadzić prawa do konkretnej postaci świadczenia na rzecz emerytów. W konsekwencji nie można wskazać sposobu, w jaki ustawodawca ma określić poszczególne wymogi i zasady przyznawania świadczeń. Skarżąca musiałaby wykazać, że pomiędzy materią unormowaną w zakwestionowanym przepisie a materią pozostawioną poza przepisem zachodzi jakościowa tożsamość.
ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 18 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu prowadzenia ewidencji wód, urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowanych gruntów
po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 26 lipca 2013 r.
Trybunału Konstytucyjnego z 25 czerwca 2013 r., sygn. akt P 11/12
Wymaganie przebywania w Polsce jako warunek nabycia i zachowania prawa do renty socjalnej jest niezgodne z konstytucją - orzekł TK. Warunek bycia obywatelem polskim, stawiany ubiegającym się o prawo do renty socjalnej, jest wystarczająco restrykcyjny dla oceny integracji z państwem i społeczeństwem polskim. Obarczanie obywateli polskich mieszkających na terytorium RP dodatkowym obowiązkiem faktycznego na nim przebywania jest nadmierne i nieproporcjonalne ze względu na zasadę solidaryzmu społecznego, której czyni zadość w stopniu wystarczającym warunek zamieszkiwania na terytorium RP. Sytuacja prawna pobierających rentę socjalną jest podobna do statusu rencistów z tytułu niezdolności do pracy z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zasadniczą cechą wspólną obu grup jest to, że są to osoby niezdolne do pracy i nabywają z tego tytułu prawo do świadczenia ustalanego przez organ rentowy. Kwestionowany przepis, w zakresie, w jakim ustanawia przesłankę przebywania na terytorium RP, jako warunek nabycia i zachowania prawa do renty socjalnej, stanowi w ocenie trybunału niedozwolone kryterium różnicujące w obrębie jednej kategorii - obywateli polskich niezdolnych do pracy. Konieczność zamieszkiwania w Polsce nie dotyczy bowiem obywateli ubiegających się o rentę z tytułu niezdolności do pracy.
Trybunału Konstytucyjnego z 25 czerwca 2013 r., sygn. akt K 30/12
Trybunał stwierdził, że opłaty za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu oraz związane z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, opłaty za udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego mają charakter danin publicznych w rozumieniu art. 217 konstytucji. Zdaniem sędziów TK na rzecz niezgodności przepisu mówiącego o tych opłatach z konstytucją przemawia jego ogólnikowość powodująca, że daniny publiczne zostały w pełni uregulowane w akcie wykonawczym do ustawy. Sformułowany w zaskarżonym przepisie nakaz uwzględnienia przez właściwego ministra "potrzeb różnych podmiotów" nie stanowił precyzyjnego kryterium określenia wysokości opłaty oraz metody jej obliczania lub waloryzacji. Nakazując organowi wydającemu rozporządzenie uwzględnić "konieczność zapewnienia środków na aktualizację i utrzymywanie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego", prawodawca wskazywał jedynie cel opłat. Z tego nie sposób jednak było wyprowadzić wytycznych odnośnie do wysokości i metody obliczania. Organowi władzy wykonawczej pozostawiono w tym zakresie pełną swobodę regulacyjną. Ponadto zakwestionowany przepis nie odnosił się też w ogóle do kwestii zróżnicowania wysokości opłat z uwagi na zróżnicowanie czynności związanych z funkcjonowaniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub zróżnicowaniem zakresu i formy udostępnianych danych i informacji.
ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 9 lipca 2013 r. w sprawie wprowadzenia zakazu prowadzenia połowów szprota w podobszarach 22-32 Morza Bałtyckiego
następnego dnia po ogłoszeniu, tj. 12 lipca 2013 r.
Został wprowadzony zakaz poławiania szprota przez armatorów statków rybackich o polskiej przynależności w podobszarach 22-32 Morza Bałtyckiego od wejścia w życie rozporządzenia do 31 grudnia 2013 r.
ministra spraw wewnętrznych, ministra finansów oraz ministra obrony narodowej z 1 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie badań technicznych pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji i innych pojazdów użytkowanych w sposób szczególny
po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 26 lipca 2013 r.
Wzór zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz.U. poz. 996).
Dziennik Ustaw z 12 lipca 2013 r.
ministra finansów z 14 czerwca 2013 r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy
po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. 27 lipca 2013 r.
Stawki godzinowe za pracę urzędnika administracji miar, stanowiące podstawę do ustalenia opłat za czynności organów administracji miar i podległych im urzędów wynoszą:
wza związane z wydaniem, odmową albo ze zmianą decyzji zatwierdzenia typu przyrządów pomiarowych - 220 zł,
wza wykonane podczas przeprowadzania kontroli podmiotów upoważnionych do legalizacji pierwotnej lub legalizacji ponownej i przedsiębiorców, którym udzielono zezwolenia na wykonywanie działalności w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania przyrządów pomiarowych - 143 zł,
wza związane z uznawaniem wzorców jednostek miar za państwowe wzorce jednostek miar - 132 zł,
wza związane ze sprawowaniem nadzoru nad jednostkami i laboratoriami spoza administracji miar, będącymi właścicielami państwowych wzorców jednostek miar - 110 zł,
wza związane z kontrolą towarów paczkowanych - 165 zł.
Za czynności związane z uznaniem albo odmową uznania za równoważną kontroli metrologicznej w Polsce odpowiedniej kontroli wykonanej przez zagraniczne instytucje metrologiczne ustala się stawkę godzinową za czas pracy polskiego urzędnika w wysokości 330 zł.
Wysokość wszelkich należnych opłat oblicza się, mnożąc kwotę stawki godzinowej przez liczbę godzin, podczas których wykonano czynności. Każdą rozpoczętą liczy się jako pełną.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu