Kronika prawa.pl

Dziennik Ustaw z 6 sierpnia 2014 r.

ministra kultury i dziedzictwa narodowego z 2 lipca 2014 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 21 sierpnia 2014 r.

Po ukończeniu liceum artystycznego uczeń powinien: szanować dziedzictwo kulturowe swojego i innych narodów, przestrzegać przepisów prawa autorskiego, znać historię swojej dziedziny artystycznej, znać jej związki między z innymi dziedzinami sztuki, uczestniczyć w życiu kulturalnym, wykazywać umiejętność pracy w zespole, radzić sobie ze stresem, wykorzystywać technologię informacyjną i komunikacyjną w realizacji zadań artystycznych do pogłębiania wiedzy i doskonalenia umiejętności.

ministra infrastruktury i rozwoju z 23 maja 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia ministra infrastruktury w sprawie aprobat technicznych oraz jednostek organizacyjnych upoważnionych do ich wydawania

ministra edukacji narodowej z 28 kwietnia 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia ministra edukacji narodowej w sprawie placówek doskonalenia nauczycieli

o przywilejach i immuni-tetach Europejskiej Organizacji Eksploatacji Satelitów Meteorologicznych (EUMETSAT), sporządzony w Darmstadt 1 grudnia 1986 r. oraz oświadczenie rządowe z 12 czerwca 2014 r. w sprawie mocy obowiązującej tego protokołu

23 maja 2014 r.

między rządem Rzeczypos-politej Polskiej a rządem Republiki Bułgarii o przeglądzie umów dwustronnych, podpisany w Sofii 31 maja 2007 r. oraz oświadczenie rządowe z 12 czerwca 2014 r. w sprawie mocy obowiązującej tego protokołu

6 czerwca 2014 r.

między Rzecząpospolitą Pol-ską a Republiką Słowacką o zmianie Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie 18 sierpnia 1994 r., podpisany w Bratysławie 1 sierpnia 2013 r., oraz oświadczenie rządowe z 18 czerwca 2014 r. w sprawie mocy obowiązującej tego protokołu

1 sierpnia 2014 r.

o współpracy w zakresie ochrony świadka, podpisane w Stirinie 24 maja 2012 r. oraz oświadczenie rządowe z 18 czerwca 2014 r. w sprawie mocy obowiązującej tego porozumienia

Weszło w życie 1 maja 2014 r.

ministra administra-cji i cyfryzacji z 29 lipca 2014 r. w sprawie numerów telefonicznych, które mogą być obsługiwane w ramach systemu powiadamiania ratunkowego

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 21 sierpnia 2014 r.

Wysokość kosztów utrzymania systemu i obsługi numeru telefonicznego określa się na podstawie analizy wielkości ruchu alarmowego i kosztów obsługi zgłoszeń. Badanie takie przeprowadza corocznie administrator systemu teleinformatycznego. Wysokość kosztów obliczana jest proporcjonalnie do liczby zgłoszeń alarmowych kierowanych do konkretnego numeru w stosunku do liczby wszystkich zgłoszeń alarmowych obsługiwanych przez system. Warunkiem obsługi numeru w systemie jest dostosowanie i podłączenie przez jego operatora jego systemu teleinformatycznego do całego systemu.

Trybunału Konstytucyjnego z 28 lipca 2014 r., sygn. akt K 16/12

Kara grzywny za każde - bez względu na okoliczności - oddalenie się podróżnego z miejsca kontroli biletów przed przybyciem policji jest niezgodna z konstytucją - orzekli sędziowie TK. Trybunał uznał, że przepis nakazujący gapowiczowi bezwzględne podporządkowanie się nawet arbitralnym, bezzasadnym i nieadekwatnym do zaistniałej sytuacji poleceniom kontrolerów jest sprzeczny z konstytucją. Z jednej bowiem strony zrozumiałe jest dążenie ustawodawcy do ograniczenia jeżdżenia bez biletów, z drugiej jednak kontrolerzy mają m.in. prawo do ujęcia (choć bez stosowania środków przymusu bezpośredniego!) i oddania w ręce policji podróżnego, który nie ma ważnego biletu, odmówił zapłacenia należności i nie pozwala się wylegitymować. Dlatego za niesłuszny uznał TK przepis, który pośrednio poszerzył możliwość ujęcia podróżnego. Pozwala on bowiem ukarać grzywną nawet podróżnych bezpodstawnie ujętych, czyli tych, którzy nie naruszyli obowiązującego prawa. Tak więc nakładanie grzywny za każde niepodporządkowanie się poleceniu kontrolera nieproporcjonalnie ogranicza wolność osobistą obywateli i rodzi niebezpieczeństwo nadużywania uprawnień kontrolerskich i ich wykorzystywania w celach innych niż ochrona praw majątkowych przewoźników.

Trybunału Konstytucyjnego z 29 lipca 2014 r., sygn. akt P 49/13

Przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczący podatku od nieujawnionych dochodów jest niezgodny z konstytucją - orzekli sędziowie TK. Odroczyli jednak utratę jego mocy obowiązującej o osiemnaście miesięcy od daty jego ogłoszenia w Dz.U., czyli do 6 lutego 2016 r. Trybunał uznał, że zmiana art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. wprowadzona od 1 stycznia 2007 r. nie usunęła bowiem zastrzeżeń, które TK zgłosił w wyroku SK 18/09 odniesieniu do wyrażeń użytych w kontrolowanym przepisie.

Sędziowie doszli do przekonania, że redakcja kwestionowanej części ustawy nadal jest niejasna i nieprecyzyjna. Nie da się bowiem jednoznacznie ustalić definicji przychodów ze źródeł nieujawnionych ani przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. Dlatego zaskarżony przepis nie spełnia wymagań legislacyjnych przewidzianych dla regulacji podatkowych: podatnik nadal nie może w sposób precyzyjny określić treści ciążących na nim obowiązków daninowych.

TK podkreślił, że istotne jest również zapewnienie powszechności opodatkowania i zwalczania procederu nieujawniania przychodów lub zaniżania ich wysokości.

W konsekwencji odroczenia utraty mocy obowiązującej art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. możliwe będzie w dalszym ciągu prowadzenie postępowań w sprawie podatku od nieujawnionych dochodów na tej podstawie prawnej.

ministra finansów z 7 lutego 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia ministra finansów w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych

ministra sprawiedliwości z 5 maja 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia ministra sprawiedliwości w sprawie zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich

Trybunału Konstytucyjnego z 30 lipca 2014 r., sygn. akt K 23/11

Trybunał przypomniał, że konstytucyjną ochroną objęte są wszelkie sposoby przekazywania wiadomości. W każdej formie komunikowania się, bez względu na ich fizyczny nośnik (np. rozmowy osobiste i telefoniczne, korespondencja pisemna, faks, wiadomości tekstowe i multimedialne, poczta elektroniczna, przekazywanie wiadomości za pomocą portali internetowych). Ochrona ta obejmuje nie tylko treść wiadomości, lecz także okoliczności procesu porozumiewania się. W konstytucyjnie gwarantowanej wolności człowieka i jego autonomii informacyjnej mieści się więc ochrona przed niejawnym monitorowaniem jednostki oraz prowadzonych przez nią rozmów. Nawet w miejscach publicznych i ogólnie dostępnych. Nie ma także znaczenia, czy wymiana informacji dotyczy życia ściśle prywatnego, czy prowadzonej działalności zawodowej lub gospodarczej. Nie ma bowiem takiej sfery życia osobistego człowieka, której konstytucyjna ochrona byłaby wyłączona bądź samoistnie ograniczona.

Trybunał zwrócił przy tym uwagę na znaczenie internetu i innych nowoczesnych form komunikowania się. Wyjaśnił, że ochrona konstytucyjnych wolności i praw związanych z korzystaniem z elektronicznych sposobów porozumiewania się nie różni się od ochrony dotyczącej tradycyjnych form komunikowania się. Niemniej TK stwierdził, że art. 19 ust. 1 pkt 8 ustawy o Policji, art. 9e ust. 1 pkt 7 ustawy o Straży Granicznej, art. 36c ust. 1 pkt 5 ustawy o kontroli skarbowej, art. 31 ust. 1 pkt 17 ustawy o Żandarmerii Wojskowej - rozumiane w ten sposób, że dotyczą określonych w polskiej ustawie karnej przestępstw ściganych na mocy umów międzynarodowych, ratyfikowanych za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie - są zgodne z art. 2, art. 47 i art. 49 konstytucji w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji oraz z art. 8 Konwencji europejskiej. Sędziowie podkreślili, że przestępstwa ścigane na mocy obecnie obowiązujących umów międzynarodowych ratyfikowanych za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie mogą być jednocześnie uznane za przestępstwa na tyle poważne, że uzasadniają dopuszczalność zarządzenia kontroli operacyjnej. Nie prowadzą więc do nieproporcjonalnej ingerencji w prawo do ochrony prywatności i tajemnicę komunikowania się.

ministra pracy i polityki społecznej z 6 czerwca 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej w sprawie warunków wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w państwowych jednostkach budżetowych resortu spraw wewnętrznych

Monitor Polski z 5 sierpnia 2014 r.

postanowień prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 8, 14, 15, 23, 24, 28, 29 i 30 stycznia 2014 r. o nadaniu orderów i odznaczeń

Wchodzą w życie 19 sierpnia 2014 r.

- ustawa z 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 4 sierpnia 2014 r., poz. 1031)

SN na wniosek prokuratora generalnego unieważnia prawomocne orzeczenie wydane w sprawie, która w chwili orzekania ze względu na osobę nie podlegała orzecznictwu sądów polskich, lub w której w chwili orzekania droga sądowa była niedopuszczalna, jeżeli orzeczenie to nie może być wzruszone w trybie przewidzianym w ustawach o postępowaniach sądowych.

Wniosek prokuratora powinien czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Musi więc zawierać:

woznaczenie orzeczenia ze wskazaniem zakresu zaskarżenia,

wprzytoczenie podstaw wniosku i ich uzasadnienie,

wwykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w trybie przewidzianym we właściwej ustawie o postępowaniu sądowym jest niemożliwe,

wwniosek o unieważnienie zaskarżonego orzeczenia, a jeżeli orzeczenie to zostało wydane przez sąd drugiej instancji, to również wniosek o unieważnienie poprzedzającego je orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy rozpoznaje wniosek na posiedzeniu niejawnym, chyba że prokurator generalny domagał się rozprawy albo przemawiają za tym inne ważne względy.

- ustawa z 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o lasach (Dz.U. z 4 sierpnia 2014 r., poz. 1032)

Stosunki pracy osób zatrudnionych na podstawie powołania przekształcają się z chwilą wejścia w życie tej ustawy w stosunki pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

dobromila.niedzielska@infor.pl