Kronika prawa.pl

Dziennik Ustaw z 26 maja 2014 r.

Rady Ministrów z z 19 maja 2014 r. w sprawie minimalnej wysokości środków finansowych, jakie musi posiadać cudzoziemiec podejmujący lub kontynuujący studia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz dokumentów mogących potwierdzić możliwość uzyskania takich środków

następnego dnia po ogłoszeniu, tj. 27 maja 2014 r.

Cudzoziemiec, który przybył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywa na tym terytorium wraz z członkami rodziny pozostającymi na jego utrzymaniu, musi mieć pieniądze na pokrycie kosztów utrzymania w wysokości co najmniej po 457 zł na każdą osobę, na każdy miesiąc pobytu albo równowartość tej kwoty w walutach obcych. Ma też obowiązek posiadać bilet powrotny lub środki finansowe na pokrycie kosztów podróży do państwa pochodzenia lub zamieszkania, albo koszty tranzytu do państwa trzeciego, które udzieli mu pozwolenia na wjazd. Chodzi o sumę odpowiadającą cenie biletu, na podstawie którego cudzoziemiec przybył do Polski. Nie może to być jednak mniej niż:

●200 zł w wypadku państwa sąsiadującego z Polską,

●500 zł, jeżeli cudzoziemiec przyjechał z państwa Unii niegraniczącego z Polską,

●2500 zł, jeżeli przybył z państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej.

Pieniądze potrzebne na bilet cudzoziemiec może mieć w walutach obcych. Dokumentami, które mogą potwierdzać możliwość uzyskania przez cudzoziemca koniecznych kwot na pokrycie kosztów utrzymania i podróży powrotnej, są:

●czek podróżny,

●zaświadczenie o wysokości limitu na karcie kredytowej wydane przez bank,

●zaświadczenie o posiadaniu środków płatniczych w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej z siedzibą w Polsce,

●dokument potwierdzający przyznanie stypendium krajowego lub zagranicznego,

●zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków.

ministra gospodarki z 16 maja 2014 r. w sprawie nadania statutu Urzędowi Dozoru Technicznego

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 10 czerwca 2014 r.

Trybunału Konstytucyjnego z 13 maja 2014 r. sygn. akt SK 61/13

Uzależnienie uprawnienia rozwiedzionej małżonki do uzyskania renty rodzinnej od wymogu posiadania w dniu śmierci męża prawa do alimentów od niego, ustalonych wyłącznie wyrokiem lub ugodą sądową, jest niezgodne z konstytucją - orzekł TK. Celem renty rodzinnej jest zapewnienie osobom bliskim kompensaty środków utrzymania utraconych bądź pomniejszonych wskutek śmierci zobowiązanego do alimentacji. Jest ona świadczeniem niejako zastępczym i wtórnym w stosunku do emerytury lub renty zmarłego żywiciela. Ten ostatni, odprowadzając składki na ubezpieczenie społeczne w okresie swojej aktywności zawodowej, przyczyniał się wszak do gromadzenia środków, z których następnie, po zaistnieniu ryzyka ubezpieczeniowego, miały być mu wypłacane stosowne świadczenia.

Renta rodzinna pozwala na uzyskanie części tych świadczeń bezpośrednio przez członków rodziny zmarłego lub - jak w wypadku rozwiedzionego małżonka - byłych członków rodziny, uprawnionych do alimentów. Do renty rodzinnej uprawnieni są członkowie rodziny osoby zmarłej wskazani w ustawie.

Artykuł 70 ust. 3 ustawy emerytalnej prawo to przyznaje ponadto małżonce rozwiedzionej pod warunkiem, że w chwili śmierci byłego męża legitymowała się ustalającym alimenty wyrokiem lub ugodą sądową. Dobrowolne, stałe i regularne przyczynianie się do utrzymania jednego z rozwiedzionych małżonków przez drugiego, które nie wynika z wyroku ani z ugody sądowej, nie dawało prawa do renty rodzinnej. Taka regulacja nie uwzględniała zatem tego, że obowiązek alimentacyjny między rozwiedzionymi małżonkami może być realizowany dobrowolnie, bez potrzeby występowania na drogę sądową.

Tymczasem, jak podkreślił Sąd Najwyższy w uchwale z 4 grudnia 2013 r., sygn. III CZP 85/13, treść obowiązku alimentacyjnego może zostać skonkretyzowana w umowie, ugodzie sądowej albo w orzeczeniu sądu. Są to trzy równorzędne sposoby, przy czym preferowanym przez państwo powinna być umowa. Tak więc obowiązujące zróżnicowanie ma nieproporcjonalny charakter, ponieważ waga interesu, któremu ma ono służyć, nie pozostaje w odpowiednim stosunku do wagi interesów, które zostaną naruszone w wyniku nierównego potraktowania podmiotów podobnych.

Skutkiem orzeczenia jest derogacja normy prawnej wymagającej, by prawo do alimentów przysługujące osobom rozwiedzionym było ustalone wyłącznie orzeczeniem lub ugodą sądową. Nie oznacza to jednak, że prawo do renty rodzinnej po byłym małżonku na mocy tego orzeczenia uzyskają wszyscy rozwiedzeni. TK nie zakwestionował bowiem tego, że jednym z warunków nabycia prawa do renty rodzinnej przez małżonka rozwiedzionego jest posiadanie przez niego prawa do alimentów od byłego małżonka w dniu śmierci tego ostatniego. Ta okoliczność będzie wymagała wykazania, gdy rozwiedziony małżonek zechce wnioskować o przyznanie renty rodzinnej. Z wyroku wynika natomiast, że potwierdzeniem prawa do alimentów może być nie tylko orzeczenie lub ugoda sądowa, lecz także umowa zawarta między rozwiedzionymi. Co więcej, może ona być zawarta nawet w sposób dorozumiany, a o jej istnieniu może świadczyć fakt, że alimenty były faktycznie płacone przez byłego małżonka do chwili jego śmierci na rzecz osoby uprawnionej.

Trybunału Konstytucyjnego z 7 maja 2014 r. sygn. akt K 43/12

Przepisy podwyższające i zrównujące wiek emerytalny kobiet i mężczyzn nie naruszają standardu konstytucyjnego. Za niezgodne z konstytucją trybunał uznał jednak przepisy o emeryturze częściowej w zakresie, w jakim uzyskanie uprawnienia na warunkach w nich przewidzianych nie jest ograniczone terminem i przez to nie jest zharmonizowane ze zrównaniem wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn. Trybunał podkreślił, że państwo zobowiązane do świadczeń emerytalnych na rzecz obywateli i zarazem mające świadomość złej kondycji systemu emerytalnego powinno podjąć działania naprawcze. Obowiązki państwa stworzenia efektywnego systemu emerytalnego są jednak instrumentalne wobec wyrażonego w art. 67 ust. 1 konstytucji prawa obywatela do zabezpieczenia społecznego po osiągnięciu wieku emerytalnego.

Trybunał stwierdził, że podwyższenie oraz zrównanie wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn jest zmianą o istotnych konsekwencjach społecznych. Jej doniosłość nie przesądza jednak, że naruszono konstrukcję lub spójność ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Ustawa nowelizująca z 2012 r. nie przewiduje bowiem nowych zasad przyznawania emerytury ani nowego rodzaju warunków jego nabycia, ale modyfikuje jeden z tych warunków - wysokość wieku emerytalnego. TK wskazał więc, że podwyższenie wieku emerytalnego obejmuje osoby, które są w trakcie nabywania uprawnień emerytalnych. Nie obejmuje jednak tych, którzy prawa takie przed jej wejściem w życie uzyskali. Rozstrzygnięcie ustawodawcy nie naruszyło zatem zasady ochrony nabytych praw emerytalnych.

W przypadku kobiet urodzonych w 1953 r. i mężczyzn urodzonych w roku 1948, dla których okres dostosowawczy jest nader krótki, usprawiedliwieniem jest to, że dotyczące ich podwyższenie wieku emerytalnego jest niewielkie i wynosi od 1 do 4 miesięcy. Zdaniem trybunału argumentem usprawiedliwiającym dokonane zmiany jest również to, że ustawodawca objął podwyższeniem wieku emerytalnego w zasadzie wszystkich ubezpieczonych podlegających powszechnemu systemowi emerytalnemu, przez co nie doprowadził do kolejnych jego dyferencjacji, a jednocześnie wybrał rozwiązanie uwzględniające potrzebę stopniowego wprowadzania zmian dla poszczególnych roczników ubezpieczonych.

ministra sprawiedliwości z 14 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie stanowisk służbowych oraz stopni funkcjonariuszy Służby Więziennej

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 10 czerwca 2014 r.

W więziennictwie major to starszy wychowawca. Musi on przy tym mieć wyższe wykształcenie o kierunku stosowanym w resocjalizacji. Powinien również odbyć szkolenie specjalistyczne z zakresu oddziaływań penitencjarnych lub resocjalizacyjnych.

Monitor Polski z 22 maja 2014 r.

prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 16 maja 2014 r. w sprawie kwoty przychodu odpowiadającej 70 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za I kwartał 2014 r. ogłoszonego do celów emerytalnych

Od 1 czerwca 2014 r. kwota przychodu odpowiadająca 70 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za I kwartał 2014 r. ogłoszonego do celów emerytalnych wynosi 2726,80 zł.

Monitor Polski z 23 maja 2014 r.

ministra sprawiedliwości z 13 maja 2014 r. o wolnych stanowiskach sędziowskich

W sądach powszechnych zostało zwolnione jedno stanowisko sędziego sądu apelacyjnego, 18 stanowisk sędziego sądu okręgowego i 16 stanowisk sędziego sądu rejonowego.

ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 8 maja 2014 r. w sprawie zmiany Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013

Liczba młodych rolników, którym udzielono pomocy, docelowo w latach 2007-2013 wyniosła 30 955. Całkowita wartość inwestycji to 435 750 000 euro. Wzrost wartości dodanej brutto we wspartych gospodarstwach wyniósł 1 043 100 000 euro.

nr 30 prezesa Rady Ministrów z 20 maja 2014 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania statutu Ministerstwu Spraw Wewnętrznych

następnego dnia po ogłoszeniu, tj. 24 maja 2014 r.

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 9 maja 2014 r. w sprawie zmiany Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

z dniem podjęcia, tj. 9 maja 2014 r.

Państwowej Komisji Wyborczej z 14 maja 2014 r. zmieniająca uchwałę w sprawie wytycznych dla rejonowych i okręgowych komisji wyborczych, dotyczących trybu i sposobu wykonywania zadań związanych z ustalaniem wyników głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego

z dniem podjęcia, tj. 9 maja 2014 r.

Wszystkie dane o wynikach głosowania są liczbami całkowitymi nieujemnymi. Wyborców uprawnionych do głosowania musi być tyle samo, co umieszczonych w częściach A i B spisu wyborców (wpisanych do spisu wyborców według stanu w chwili zakończenia głosowania). Suma kart do głosowania wydanych wyborcom i liczby wysłanych pakietów wyborczych nie może być większa od liczby uprawnionych do głosowania. Liczba kart do głosowania wydanych wyborcom musi być równa sumie kart wydanych wyborcom ujętym w spisach wyborców. Liczba wyborców głosujących przez pełnomocnika w stałych obwodach głosowania utworzonych w kraju nie może być większa od liczby kart wydanych wyborcom. Liczba wyborców głosujących przez pełnomocnika w odrębnych obwodach głosowania oraz w obwodach utworzonych za granicą i na polskich statkach morskich musi wynosić 0.

Suma liczby kopert zwrotnych bez oświadczenia o osobistym i tajnym oddaniu głosu i liczby kopert z niepodpisanym oświadczeniem nie może być większa od liczby otrzymanych kopert zwrotnych. Liczba kart do głosowania wyjętych z urny musi być równa sumie liczby kart ważnych i nieważnych. Liczba głosów ważnych z ważnych kart do głosowania musi być równa sumie liczb głosów ważnych łącznie oddanych na wszystkie listy kandydatów. Jeżeli na liście nie ma kandydatów skreślonych po wydrukowaniu kart do głosowania, liczba głosów ważnych oddanych na listę musi być równa sumie liczb głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów z tej listy. Przy nazwiskach kandydatów skreślonych nie może być wpisana żadna liczba. Listy, których rejestrację unieważniono, nie otrzymują ważnych głosów. Są oznaczone w protokole jako unieważnione. Liczba w rubryce "Razem" głosów oddanych na kandydatów z listy kandydatów musi być równa sumie liczb głosów oddanych na poszczególnych kandydatów z tej listy.

dobromila.niedzielska@infor.pl