Najważniejsze orzecznictwo publikowane w DGP w maju 2015 r.

PODATKI

Wyrok TSUE dotyczył sprawy bułgarskiej, ale jest istotny również dla polskich podatników. Chodziło o zapłatę VAT przez nie tę stronę transakcji, na której ciążył obowiązek podatkowy. W tej sprawie uiścił go usługobiorca. Sądził, że niemiecka firma, od której kupił usługi techniczne i konsultingowe, nie jest bułgarskim podatnikiem i w związku z tym obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy. Potem okazało się, że niemiecka firma miała w Bułgarii zakład i powinna była zarejestrować się tu dla celów VAT. W związku z tym powinna też była zapłacić podatek.

Jeżeli usługobiorca wpłacił do urzędu VAT, mimo że nie miał takiego obowiązku, i w związku z tym odmawia mu się prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nie należy jeszcze dodatkowo obciążać drugiej strony transakcji.

Wyrok TSUE z 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt C 111/14

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 84 z 4 maja 2015 r.

Sprawa dotyczyła przedsiębiorcy, który świadczył usługi hotelarskie i gastronomiczne. W 2007 r. postanowił rozbudować obiekt o centrum konferencyjne oraz część rozrywkowo-rekreacyjną. Zaciągnął kredyt inwestycyjny, ale z powodu choroby musiał przerwać budowę. Po trzech latach ukończył centrum konferencyjne. Stanowiło ono 40 proc. zaplanowanej inwestycji. Decyzją PINB budynek konferencyjny został oddany do użytkowania. W związku z tym przedsiębiorca wprowadził go do ewidencji środków trwałych i od następnego miesiąca rozpoczął amortyzację.

Jeżeli obiekt, będący elementem większej budowy, jest kompletny, zdatny do użytku i został oddany do użytkowania, to można go zaliczyć do środków trwałych i amortyzować.

Wyrok NSA z 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 541/13

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 84 z 4 maja 2015 r.

Sprawa dotyczyła wspólników, którzy postanowili założyć spółkę komandytowo-akcyjną. Do tego konieczne było wniesienie wkładów na kapitał zakładowy w wysokości 50 tys. zł. Obowiązek ten ciąży na akcjonariuszach, ale wkłady wnieśli również komplementariusze, stając się przez to akcjonariuszami. Zdecydowano, że obejmując akcje, wszyscy wspólnicy zapłacą więcej, niż wynosi wartość nominalna, a nadwyżka z tego tytułu trafi na kapitał zapasowy. Wspólnicy uważali, że ze względu na hybrydowy charakter spółki nie wszystkie wkłady będą z podatkiem. Uważali, że nie może być mowy o opodatkowaniu agio emisyjnego, bo w spółkach kapitałowych jest ono bez podatku.

Wkłady na kapitał zapasowy w spółce komandytowo-akcyjnej są bez PCC.

Wyrok NSA z 4 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 763/13

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 86 z 6 maja 2015 r.

Sprawa dotyczyła przedsiębiorcy, który nabył 13 tys. kaset wideo wartych przeszło 6 mln zł. Z dostawcą dogadał się, że nie musi płacić za towar od razu. A jeśli kaset nie uda się sprzedać, to przedsiębiorca będzie mógł je odsprzedać dostawcy na tych samych warunkach. W 2006 r. sprzedał zaledwie pięć kaset. Mimo tego odliczył podatek naliczony od całego zakupu i wystąpił o jego zwrot. Kwota opiewała na 1 mln 386 tys. zł. Fiskus ustalił, że cała produkcja i dystrybucja kaset została zorganizowana wyłącznie w celu wyłudzenia VAT z budżetu.

Czynność pozorna nie pozwala na odliczenie VAT.

Wyrok NSA z 8 maja 2015 r., sygn. akt I FSK 149/14

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 89 z 11 maja 2015 r.

Chodziło o spółkę, która po wydzieleniu z innego podmiotu, przejęła od niego prawa i obowiązki wynikające z zawartych wcześniej umów leasingu samochodów osobowych. Był to leasing operacyjny, bo umowy spełniały warunki z art. 17b ust. 1 ustawy o CIT. Jeden z nich wymaga, aby umowa była zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40 proc. normatywnego okresu amortyzacji auta. Z innego wynika, że suma ustalonych w umowie opłat netto (bez VAT) musi być równa co najmniej wartości początkowej środka trwałego. Po zawarciu takiej umowy leasingobiorca ma prawo zaliczać ponoszone opłaty do kosztów uzyskania przychodu. Po cesji okres, który pozostał do końca obowiązywania pierwotnej umowy leasingu, był już krótszy niż 40 proc. normatywnego okresu amortyzacji samochodu. A suma opłat pozostała do spłaty była mniejsza niż wartość początkowa auta.

Cesja umowy nie przekreśla możliwości zaliczania ponoszonych opłat do kosztów uzyskania przychodu.

Wyrok NSA z 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 187/13

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 90 z 12 maja 2015 r.

PRAWO PRACY

Sprawa dotyczyła kobiety, która będąc w zaawansowanej ciąży, zarejestrowała działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży biżuterii i odzieży za pośrednictwem domów sprzedaży wysyłkowej i przez portale internetowe. Zgłosiła się do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych: emerytalnego, rentowych, wypadkowego i zdrowotnego, a także do dobrowolnych ubezpieczeń chorobowego i zdrowotnego. Następnie wystąpiła do ZUS o wypłatę zasiłku macierzyńskiego. Zakład odmówił. Jego zdaniem zastanawiające było podjęcie działalności w zaawansowanej ciąży tuż przed porodem.

Kobieta, która rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w dziewiątym miesiącu ciąży, ma prawo po urodzeniu dziecka korzystać z dobrodziejstw płynących z ubezpieczenia.

Wyrok SO w Białymstoku z 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt V U 1962/14

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 88 z 8 maja 2015 r.

Pracownik naukowy uniwersytetu w Toruniu zdecydował się przenieść do Szczecina. Nowy pracodawca zawarł z nim umowę najmu mieszkania z zasobów uczelni, która przewidywała, że najemca po 10 latach pracy będzie mógł wykupić lokal na preferencyjnych warunkach - za 20 tys. zł. Po upływie 10 lat profesor poprosił o możliwość wykupu mieszkania. Uczelnia odmówiła.

Uczelnia nie musi sprzedawać na preferencyjnych warunkach mieszkania nawet wówczas, gdy w umowie najmu zapisała, że takie prawo będzie przysługiwać pracownikowi po przepracowaniu 10 lat.

Wyrok SN z 7 maja 2015 r., sygn. akt III PK124/14

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 88 z 8 maja 2015 r.

Sprawa dotyczyła pracownika spółki, który w 2009 r. zawarł z pracodawcą klauzulę o zakazie konkurencji. Zobowiązał się w niej, że w ciągu 6 miesięcy od rozwiązania umowy o pracę nie podejmie zatrudnienia u konkurencji. W zamian pracodawca miał mu wypłacić odszkodowanie. Następnie inna firma przejęła tę zatrudniającą skarżącego. Zainteresowany pracował na rzecz nowego przedsiębiorstwa do końca 2012 r. Po upływie 6 miesięcy wystąpił do ostatniego pracodawcy o zapłacenie odszkodowania. Firma odmówiła, gdyż nie podpisywała z nim umowy ograniczającej zatrudnienie u konkurencji.

Klauzula o zakazie konkurencji po rozwiązaniu stosunku pracy nie przechodzi na nowego pracodawcę.

Wyrok SN z 6 maja 2015 r., sygn. akt III PZP 2/15

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 87 z 7 maja 2015 r.