Ustawa z 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (cz. 6 - ostatnia)

W ustawie z dnia 9 października 2015 r. o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA (Dz. U. poz. 1712 oraz z 2016 r. poz. 1579) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest organem właściwym w sprawach dotyczących informacji w dziedzinie opodatkowania, o których mowa w Umowie FATCA i w tym zakresie przysługują mu uprawnienia organu podatkowego.",

b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Minister właściwy do spraw finansów publicznych może upoważnić, w drodze rozporządzenia, podległe Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej organy do wykonywania czynności związanych z:",

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może upoważnić, w drodze rozporządzenia, podległy Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej organ do przeprowadzania kontroli wykonywania przez raportującą polską instytucję finansową obowiązków związanych z informowaniem o amerykańskich rachunkach raportowanych, określając zakres upoważnienia, mając na względzie potrzebę zapewnienia sprawnego wykonywania tej kontroli.";

2) art. 3 otrzymuje brzmienie:

"Art. 3. Do załatwiania spraw, o których mowa w ustawie, przez funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej lub pracowników jednostek organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej lub organy upoważnione, stosuje się odpowiednio przepisy art. 143 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.).";

3) w art. 4 w ust. 1 w pkt 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"pozyskiwania i przekazywania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub organowi upoważnionemu:";

4) w art. 5 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

"Raportujące polskie instytucje finansowe mogą korzystać z usług innych podmiotów w zakresie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1-3 i 5, z wyłączeniem przekazywania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub organowi upoważnionemu informacji, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2.";

5) w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. W przypadku wystąpienia uchybień mniejszej wagi lub pomyłek administracyjnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 Umowy FATCA, raportujące polskie instytucje finansowe, na pisemne żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub organu upoważnionego są obowiązane do udzielenia informacji niezbędnych do wyjaśnienia takich uchybień lub pomyłek.";

6) w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. W przypadku przekazania przez właściwą władzę Stanów Zjednoczonych zawiadomienia o istotnym nieprzestrzeganiu obowiązków, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a Umowy FATCA, Szef Krajowej Administracji Skarbowej lub organ upoważniony, zwani dalej "kontrolującym", przeprowadzają kontrolę wykonywania przez raportującą polską instytucję finansową, zwaną dalej "kontrolowanym", obowiązków związanych z informowaniem o amerykańskich rachunkach raportowanych, zwaną dalej "kontrolą amerykańskich rachunków raportowanych", w celu weryfikacji informacji przedstawionych w tym zawiadomieniu.";

7) w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Kontrolujący będący organem upoważnionym przekazuje wynik kontroli Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia upływu terminu, o którym mowa w art. 8 ust. 13.";

8) art. 10 otrzymuje brzmienie:

"Art. 10. 1. W odpowiedzi na zawiadomienie o istotnym nieprzestrzeganiu obowiązków, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a Umowy FATCA, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje właściwej władzy Stanów Zjednoczonych informację o podjętych działaniach i dokonanych ustaleniach nie później niż w terminie 18 miesięcy od dnia otrzymania tego zawiadomienia.

2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje niezwłocznie kontrolowanemu informację, o której mowa w ust. 1.";

9) w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Do przekazywania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, organom upoważnionym oraz podmiotowi, o którym mowa w art. 4 ust. 5, informacji, w trybie i zakresie przewidzianym ustawą, nie stosuje się przepisów ograniczających udostępnianie danych objętych tajemnicą prawnie chronioną, z wyjątkiem informacji niejawnych.";

10) art. 12 otrzymuje brzmienie:

"Art. 12. W toku kontroli amerykańskich rachunków raportowanych dostęp do akt kontroli przysługuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, organom upoważnionym oraz wyznaczonym pracownikom tych organów.";

11) w art. 13 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. Przekazanie żądań Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub organu upoważnionego, o których mowa w art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 5, następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli "zastrzeżone".";

12) w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. W przypadku dokonania w roku 2015 lub 2016 płatności na rzecz wyłączonej instytucji finansowej raportujące polskie instytucje finansowe przekazują Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub organowi upoważnionemu informacje o nazwie tej wyłączonej instytucji finansowej oraz łącznej kwocie płatności.";

13) w art. 23 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

"1. Do przekazywania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub organowi upoważnionemu informacji, w trybie i zakresie przewidzianym w art. 22, nie stosuje się przepisów ograniczających udostępnianie danych objętych tajemnicą prawnie chronioną, z wyjątkiem informacji niejawnych.

2. Dane zawarte w informacjach przekazywanych Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub organom upoważnionym, w trybie i zakresie przewidzianym w art. 22, są objęte tajemnicą skarbową.".

●Nowelizowana ustawa określa zasady wykonywania w Polsce umowy między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA oraz towarzyszących uzgodnień końcowych podpisanych w Warszawie 7 października 2014 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1647).

W miejsce dotychczasowego ministra właściwego ds. finansów zmiany wprowadziły szefa KAS, który jest organem odpowiedzialnym za wykonywanie wskazanej powyżej umowy na terytorium Polski. Ustawodawca przyznał mu w tym zakresie uprawnienia organu podatkowego. Wskazać należy, że zgodnie z art. 13 par. 2 ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201) szef KAS jest organem podatkowym, aczkolwiek wyłącznie w zakresie kompetencji enumeratywnie wymienionych w tym przepisie. Treść nowelizacji rozszerza zatem jego uprawnienia jako organu podatkowego na gruncie nowelizowanej ustawy.

●Traktowanie szefa KAS jako organu podatkowego jest o tyle istotne, że ustawodawca nakazuje stosować przepisy ordynacji podatkowej na potrzeby wykonywania nowelizowanej ustawy. Dotyczy to upoważnienia funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, pracowników jednostek organizacyjnych KAS lub organów upoważnionych, do których stosuje się odpowiednio art. 143 ordynacji podatkowej. Również w zakresie kontroli amerykańskich rachunków raportowanych stosuje się odpowiednio przepisy działu IV rozdziału 1 z wyłączeniem art. 127 i art. 128, rozdziału 2, rozdziału 3 z wyłączeniem art. 133 i art. 133a, rozdziału 3a, rozdziału 4 z wyłączeniem art. 139, rozdziałów 5, 6, 9-11, 14, 16, 22 i 23 oraz przepisy działu VI z wyłączeniem art. 281, art. 282a, art. 291 i art. 292 ordynacji podatkowej (art. 8 ust. 14 nowelizowanej ustawy). Przepis ten został zmieniony 1 maja 2017 r. ustawą z 9 marca 2017 o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. z 2017 r. poz. 648).

●Szef KAS w zakresie swoich kompetencji otrzymuje i przekazuje informacje do właściwych organów na terenie Stanów Zjednoczonych. Ponadto jest uprawniony do przeprowadzania kontroli w jednostkach raportujących, jeżeli otrzyma od właściwej władzy Stanów Zjednoczonych zawiadomienie o istotnym nieprzestrzeganiu obowiązków, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a umowy FATCA. W zakresie kontroli szef KAS stosuje odpowiednie zapisy ordynacji podatkowej, o których mowa powyżej, aczkolwiek ten rodzaj kontroli nie stanowi kontroli podatkowej. Jest to swoista procedura stosowana wyłącznie na potrzeby nowelizowanej ustawy w zakresie wykonywania obowiązków nałożonych umową FACTA. Nie mają do niej zastosowania przepisy o kontroli regulowane ustawą o swobodzie działalności gospodarczej. Dane pozyskane w toku ich przekazywania lub podczas kontroli są objęte tajemnicą skarbową.

●W uzupełnieniu wskazać należy, że niewywiązywanie się z obowiązków nałożonych umową FACTA oraz nowelizowaną ustawą, może skutkować odpowiedzialnością karną skarbową jako przestępstwo karne skarbowe.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o bezpieczeństwie obrotu prekursorami materiałów wybuchowych (Dz. U. poz. 669) w art. 8 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

"4) organom Krajowej Administracji Skarbowej,".

●Organy KAS mogą wnioskować o udostępnienie danych gromadzonych w systemie stworzonym nowelizowaną ustawą. System ten, o charakterze ogólnopolskim, prowadzi komendant główny policji. Zawiera on informacje o zgłoszeniach podejrzanych transakcji lub prób dokonania takich transakcji, zniknięć i kradzieży znacznych ilości substancji wymienionych w załącznikach I i II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 98/2013 z 15 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i używania prekursorów materiałów wybuchowych (Dz.Urz. UE z 2013 r. L 39, s. 1) lub w aktach delegowanych wydanych na podstawie art. 12 tego rozporządzenia oraz mieszanin lub substancji zawierających te substancje. Przykładowymi substancjami są kwas azotowy lub nitrometan, które mogą być wykorzystane do produkcji materiałów wybuchowych.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 29 kwietnia 2016 r. o szczególnych zasadach wykonywania niektórych zadań z zakresu informatyzacji działalności organów administracji podatkowej, Służby Celnej i kontroli skarbowej (Dz. U. poz. 781) wprowadza się następujące zmiany:

1) w tytule ustawy ogólne określenie przedmiotu ustawy otrzymuje brzmienie:

"o szczególnych zasadach wykonywania niektórych zadań z zakresu informatyzacji działalności organów Krajowej Administracji Skarbowej";

2) art. 1 otrzymuje brzmienie:

"Art. 1. Ustawa określa warunki realizacji niektórych projektów informatycznych o publicznym zastosowaniu w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2014 r. poz. 1114 oraz z 2016 r. poz. 352 i 1579) z zakresu spraw należących do działu administracji rządowej finanse publiczne, których celem jest zapewnienie organom Krajowej Administracji Skarbowej systemów teleinformatycznych wspierających wykrywanie naruszenia przepisów prawa podatkowego, w oparciu o dane uzyskiwane z systemów teleinformatycznych ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz organów Krajowej Administracji Skarbowej.";

3) w art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Systemy teleinformatyczne, które buduje, rozbudowuje lub unowocześnia spółka celowa, mogą być wykorzystywane do przetwarzania informacji niejawnych oraz innych informacji zawierających tajemnice ustawowo chronione i służą ochronie interesu bezpieczeństwa państwa.";

4) w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. W celu wykonywania zadań spółki spółka celowa może uzyskiwać dane z systemów teleinformatycznych ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz organów Krajowej Administracji Skarbowej.".

●W związku z powołaniem organów KAS ustawodawca dokonał zmiany zarówno tytułu nowelizowanej ustawy, jak i zakresu jej stosowania. Obecnie celem ustawy jest zapewnienie obsługi informatycznej dla organów KAS, a nie organów podatkowych. Należy pamiętać, że te dwa pojęcia pokrywają się tylko częściowo (por. uwagi do art. 38 komentowanej ustawy). Wszystkie organy KAS są bowiem organami podatkowymi, ale nie wszystkie organy podatkowe są organami KAS. Dotychczas faktycznie nowelizowana ustawa służyła centralnym organom podatkowym. Obecnie zawężenie jej stosowania do organów KAS potwierdziło stan rzeczywisty, gdyż tylko one mogą, zgodnie z ustawą o KAS, wykrywać naruszenia przepisów prawa podatkowego.

●Przepisy nowelizowanej ustawy dopuszczają możliwość powołania spółki celowej, która realizuje projekty informatyczne o publicznym zastosowaniu. Projektem takim jest określony w dokumentacji zespół czynności organizacyjnych i technicznych mających na celu zbudowanie, rozbudowanie lub unowocześnienie systemu teleinformatycznego używanego do realizacji zadań publicznych, zapewnienie utrzymania tego systemu lub opracowanie procedur realizowania zadań publicznych drogą elektroniczną. Spółkę taką tworzy Skarb Państwa, w imieniu którego oświadczenie o jej powołaniu składa minister właściwy ds. finansów. Spółka taka, na potrzeby realizacji założonych celów, może uzyskiwać dane publiczne pochodzące zarówno z systemów teleinformatycznych ministra właściwego ds. finansów, jak i organów Krajowej Administracji Skarbowej.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym (Dz. U. poz. 862) w art. 12 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

"3) Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Krajowej Administracji Skarbowej i Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu - w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonania nałożonych na nie zadań określonych w ustawie;".

●Celem nowelizowanej ustawy jest wprowadzenie szczególnych środków ochrony, przeciwdziałających zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym. Jest on realizowany głównie przez stworzenie Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym, który składa się z dwóch części - rejestru z dostępem ograniczonym oraz rejestru publicznego. Rejestr ten jest prowadzony przez ministra sprawiedliwości w systemie teleinformatycznym.

Zmienione przepisy umożliwiają dostęp do danych gromadzonych w części rejestru z dostępem ograniczonym m.in. organom KAS. Przy czym ustawodawca zastrzegł, że musi on być uzasadniony wykonywaniem zadań ustawowych przez organ, który występuje o dostęp do tych danych.

Ustawa ta weszła w życie 1 października 2017 r., mimo że przepisy nowelizujące weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych (Dz. U. poz. 904) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW koordynuje czynności analityczno-informacyjne podejmowane przez służby specjalne, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, oraz wymianę informacji przekazywanych przez Policję, Straż Graniczną, Biuro Ochrony Rządu, Państwową Straż Pożarną, Krajową Administrację Skarbową, Żandarmerię Wojskową i Rządowe Centrum Bezpieczeństwa, dotyczących zdarzeń o charakterze terrorystycznym oraz danych o osobach, o których mowa w art. 6 ust. 1, przez ich gromadzenie, przetwarzanie i analizowanie.";

2) w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW koordynuje czynności operacyjno-rozpoznawcze podejmowane przez służby specjalne, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, przez Policję, Straż Graniczną, Krajową Administrację Skarbową i Żandarmerię Wojskową dotyczące zdarzeń o charakterze terrorystycznym.".

●Nowelizowana ustawa, obok zasad prowadzenia działań antyterrorystycznych, określa również zasady współpracy między organami właściwymi w zakresie prowadzenia tych działań. Organem, który odpowiada za zapobieganie zdarzeniom o charakterze terrorystycznym, jest szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

●W celu realizacji tych zadań szef ABW koordynuje czynności analityczno-informacyjne podejmowane przez służby specjalne oraz wymianę informacji pozyskiwanych od organów KAS. Koordynuje on również czynności operacyjno-rozpoznawcze podejmowane przez KAS.

●Mimo odwołania w treści nowelizowanych przepisów do organów KAS, pozyskanie informacji w ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych może być realizowane wyłącznie przez funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej z jednostek organizacyjnych obsługujących właściwego ministra ds. finansów lub urzędu celno-skarbowego (art. 113 ustawy o KAS).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych (Dz. U. poz. 1206) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 4 w ust. 8 część wspólna otrzymuje brzmienie:

"- mając na względzie zakres niezbędnych danych oraz konieczność zapewnienia prawidłowości prowadzonej dokumentacji dla celów kontroli celno-skarbowej lub podatkowej.";

2) w art. 13 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Zryczałtowany podatek wynikający z zeznania, o którym mowa w ust. 2, jest podatkiem należnym za dany rok podatkowy, chyba że właściwy organ podatkowy wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku.".

●Przedsiębiorca okrętowy może opłacać zryczałtowany podatek w zakresie budowy statku lub jego przebudowy (art. 3 nowelizowanej ustawy). Budowę statku oraz jej zakończenie, a także przebudowę statku oraz jej zakończenie stwierdza się w formie certyfikatu. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określa wzory takich certyfikatów, uwzględniając m.in. zakres niezbędnych danych oraz konieczność zapewnienia prawidłowości prowadzonej dokumentacji dla celów kontroli celno-skarbowej lub podatkowej. Obecnie wzory te określa rozporządzenie ministra gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej z 25 stycznia 2017 r. w sprawie wzorów certyfikatów rozpoczęcia i zakończenia budowy oraz przebudowy statku (Dz.U. poz. 243).

●Zryczałtowany podatek wprowadzony nowelizowaną ustawą jest podatkiem przychodowym. Podobnie jak w przypadku innych podatków, które samodzielnie obliczają i wpłacają podatnicy, również w tym wypadku ustawodawca wprowadza domniemanie, że wartość tego podatku została prawidłowo ustalona w złożonej deklaracji podatkowej. Jest to jednak domniemanie obalalne na podstawie decyzji wydanej przez organ podatkowy.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W ustawie z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. poz. 1454) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 11 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

"Jednostka samorządu terytorialnego od dnia podjęcia wspólnego rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi może dokonać, z zastrzeżeniem art. 10, korekt rozliczeń podatku za okresy rozliczeniowe upływające przed dniem podjęcia przez nią rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku od towarów i usług, ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), zwanej dalej "Ordynacją podatkową", oraz ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), zwanych dalej "korektami deklaracji podatkowych", w odniesieniu do rozliczeń:";

2) użyte w art. 22, w różnej liczbie i różnym przypadku, wyrazy "postępowanie kontrolne" zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku wyrazami "kontrola celno-skarbowa".

●Nowelizowana ustawa wprowadza centralizację rozliczeń podatku VAT w jednostkach samorządu terytorialnego. Jej uchwalenie jest związane z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 gmina Wrocław przeciwko ministrowi finansów. Orzeczenie to stwierdzało, że gminna jednostka organizacyjna, której działalność gospodarcza nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi. W konsekwencji należy uznać, że samorządowe jednostki budżetowe nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów o VAT, zatem wszelkie czynności przez nie dokonywane powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła (por. komunikat MF z 29 września 2015 r.). W ślad z tym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny podjął 26 października 2015 r. uchwałę, w której wskazał, że gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego, który realizuje powierzone mu zadania własne tej gminy, jeżeli te inwestycje są wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług (sygn. akt I FPS 4/15).

Zakres nowelizacji dotyczy wprowadzenia w miejsce postępowań kontrolnych kontroli celno-skarbowych, a także rozszerzenia podstaw prawnych dokonywania korekt deklaracji o przepisy ustawy o KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Rozdział 3 Przepisy uchylające, przejściowe, dostosowujące i końcowe

●Ostatnia część przepisów wprowadzających KAS obejmuje swoim zakresem tworzenie nowych struktur organów KAS w okresie przejściowym (tj. od grudnia 2016 r. do końca lutego 2017 r.) oraz przejścia do tych podmiotów dotychczasowych pracowników oraz funkcjonariuszy organów podatkowych (skarbowych). Część ta obejmuje również zasady korzystania z mienia pozostającego w gestii dotychczasowych organów podatkowych oraz przejęcia toczących się postępowań i czynności przez nowe organy KAS. Należy wskazać, że zgodnie z art. 254 komentowanej ustawy dotychczas podjęte czynności przez organy podatkowe pozostają w mocy i odnoszą swój skutek po wejściu w życie ustawy o KAS.

Tracą moc:

1) ustawa z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 720 i 1165);

2) ustawa z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 578 oraz z 2016 r. poz. 1810);

3) ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1799);

4) ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej (Dz. U. poz. 1269, 1513 i 2184 oraz z 2016 r. poz. 394 i 905).

●Wejście w życie ustawy o KAS skutkowało uchyleniem przepisów, które w dotychczasowym stanie prawnym regulowały strukturę organów podatkowych. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na ustawę o administracji podatkowej, która de facto nigdy w całości nie weszła w życie. Pierwotnie miało to nastąpić 1 marca 2017 r., jednak ze względu na ustawę o KAS nigdy to nie nastąpiło. Część jej przepisów funkcjonowała do końca lutego 2017 r. Ustawa ta zastępowała ustawę z 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 578 ze zm.), która również była nowelizowana komentowaną ustawą (por. art. 27 przepisów wprowadzających KAS).

●Kilka z uchylanych regulacji było zmienianych komentowaną ustawą w stanie prawnym obowiązującym do końca lutego 2017 r. Są to art. 119 przepisów wprowadzających KAS, który nowelizuje ustawę o Służbie Celnej, oraz art. 148 przepisów wprowadzających KAS, który zmienia ustawę o administracji podatkowej.

Ustawy te utraciły moc 1 marca 2017 r.

1. Znosi się:

1) Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej;

2) Szefa Służby Celnej;

3) dyrektorów izb skarbowych;

4) dyrektorów izb celnych;

5) dyrektorów urzędów kontroli skarbowej;

6) naczelników urzędów celnych.

2. Izba skarbowa kontynuuje działalność i staje się izbą administracji skarbowej.

3. Należności i zobowiązania izby skarbowej stają się należnościami i zobowiązaniami izby administracji skarbowej.

4. Izbę administracji skarbowej łączy się z, mającymi siedzibę w tym samym województwie, izbą celną i urzędem kontroli skarbowej.

5. Izba administracji skarbowej wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki łączonych jednostek, bez względu na charakter stosunku prawnego, z którego te prawa i obowiązki wynikają.

6. Należności i zobowiązania izby celnej oraz urzędu kontroli skarbowej stają się należnościami i zobowiązaniami izby administracji skarbowej.

7. (uchylony).

8. Znosi się urzędy celne wraz z podległymi oddziałami celnymi.

9. Izba administracji skarbowej wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki urzędów celnych mających siedzibę w tym samym województwie, bez względu na charakter stosunku prawnego, z którego te prawa wynikają.

10. Należności i zobowiązania urzędów celnych mających siedzibę w tym samym województwie, co izba administracji skarbowej, stają się należnościami i zobowiązaniami tej izby administracji skarbowej.

●Tworzenie nowej struktury organów podatkowych (organów KAS) ustawodawca oparł na likwidacji dotychczasowych struktur i powołaniu w ich miejsce nowych podmiotów (por. art. 162 i 163 przepisów wprowadzających KAS). Twierdzenie takie uzasadnia sformułowanie "znosi się" w początkowej części tego przepisu.

●Warto jednak zwrócić uwagę, że o ile ustęp pierwszy komentowanego artykułu znosi dotychczasowe organy podatkowe oraz dyrektora urzędu kontroli skarbowej, który organem podatkowym nie był, o tyle kolejne ustępy tego artykułu odnoszą się do jednostek organizacyjnych obsługujących te organy. W ich przypadku ustawodawca zastosował kontynuację dotychczasowej działalności oraz przejęcie (łącznie) z innymi organami podatkowymi.

●Treść ustępu piątego wprowadza sukcesję uniwersalną w zakresie praw i obowiązków podmiotów, z którymi izba administracji skarbowej (dotychczasowa izba skarbowa) się łączy. Są nimi zarówno izby celne, jak i urzędy kontroli skarbowej w tym samym województwie. Tym samym urząd celno-skarbowy, mimo przejęcia kompetencji dotychczasowych urzędów kontroli skarbowej oraz ich mienia, nie może być traktowany jako ich następca prawny.

●Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r. z wyjątkiem ustępu 2 i 3, które weszły w życie z dniem ogłoszenia komentowanej ustawy (tj. 2 grudnia 2016 r.).

1. Znosi się Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Finansów.

2. Tworzy się Krajową Szkołę Skarbowości.

3. Krajowa Szkoła Skarbowości przejmuje, z dniem utworzenia, prawa i zobowiązania Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Finansów.

4. Bilans zamknięcia Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Finansów staje się bilansem otwarcia Krajowej Szkoły Skarbowości.

●Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Finansów (CEZRF) zostało powołane 1 listopada 2010 r. Jako państwowa jednostka budżetowa podlegało ministrowi finansów. Powołano je zarządzeniem nr 45 ministra finansów w sprawie utworzenia państwowej jednostki budżetowej Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Finansów (t.j. Dz.Urz. MF z 2015 r. poz. 63). CEZRF przejęło mienie służące realizacji statutowych zadań, znajdujące się w użytkowaniu lub trwałym zarządzie zlikwidowanych: Ośrodka Doskonalenia Zawodowego Kadr Celnych i Skarbowych w Otwocku, Centrum Kształcenia Kadr Skarbowości Ministerstwa Finansów w Białobrzegach, Ośrodka Doskonalenia Zawodowego Kadr Celnych i Skarbowych w Muszynie, Ośrodka Wypoczynkowo-Szkoleniowego "Bałtyk" w Jastrzębiej Górze oraz nieruchomość w Krynicy Zdroju będącą w trwałym zarządzie Ministerstwa Finansów.

●Krajowa Szkoła Skarbowości jest sukcesorem uniwersalnym praw i obowiązków CEZRF. Zakres obowiązków oraz powołanie dyrektora szkoły regulują art. 41 i 42 ustawy o KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Ustanawia się organy Krajowej Administracji Skarbowej:

1) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;

2) dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej;

3) dyrektora izby administracji skarbowej;

4) naczelnika urzędu celno-skarbowego.

2. Naczelnicy urzędów skarbowych stają się organami Krajowej Administracji Skarbowej.

Tworzy się:

1) Krajową Informację Skarbową;

2) urzędy celno-skarbowe;

3) Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej.

●Komentowane przepisy posługują się dwoma czasownikami, które ustawodawca stosuje odpowiednio do czynności związanych z organizacją organów podatkowych oraz jednostek organizacyjnych. Tworzy się bowiem jednostki organizacyjne, podczas gdy organy podatkowe są ustanawiane. W świetle wykładni językowej, za słownikiem języka polskiego, ustanowić to "uczynić coś obowiązującym urzędowo, oficjalnie" lub "powierzyć komuś jakieś stanowisko lub jakąś funkcję". Z kolei tworzyć oznacza "powodować powstawanie czegoś" lub "składać się na coś, stanowić coś". Przyjąć należy, że potoczne rozumienie tych sformułowań nawiązuje do charakteru tych instytucji. Organ KAS jest powoływany oficjalnie i w związku z jego monokratycznością powołuje się do pełnienia funkcji, np. naczelnika urzędu celno-skarbowego, określoną osobę. Z kolei przy jednostkach organizacyjnych stanowiących tylko zaplecze administracyjne dla organów KAS, ich utworzenie należy rozumieć jako zorganizowanie określonej struktury osobowo-rzeczowej.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r. z wyjątkiem:

- art. 162 ust. 1 pkt 1, który wszedł w życie z dniem ogłoszenia ustawy (tj. 2 grudnia 2016 r.),

- art. 163 pkt 3, który wchodzi w życie 1 stycznia 2018 r.

1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wykonuje zadania w zakresie tworzenia i organizacji Krajowej Administracji Skarbowej i może w tym celu wydawać zarządzenia.

2. W terminie do dnia 28 lutego 2017 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1, przy pomocy komórki organizacyjnej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych właściwej w sprawach reformy administracji skarbowej.

3. Zadania w zakresie organizacji urzędu celno-skarbowego wykonuje dyrektor izby skarbowej.

4. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w drodze zarządzenia, powoła i określi zakres zadań Pełnomocnika do spraw utworzenia Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej.

5. Pełnomocnik do spraw organizacji Krajowej Informacji Podatkowej przekształca się w Pełnomocnika do spraw organizacji Krajowej Informacji Skarbowej.

6. Pełnomocnicy, o których mowa w ust. 4 i 5, podlegają Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej.

●Podstawowym organem wdrażającym nową strukturę organów KAS jest szef KAS, który w tym celu został upoważniony do wydawania zarządzeń. Należy podkreślić, że zarządzenia mają charakter aktów prawa wewnętrznego i obowiązują tylko podległe szefowi KAS organy.

●Ze względu na utworzenie urzędów celno-skarbowych oraz ustanowienie naczelników urzędów celno-skarbowych, do wykonywania w tym zakresie czynności organizacyjnych powołano dyrektorów izb skarbowych.

Przepisy te weszły w życie z dniem ogłoszenia ustawy (tj. 2 grudnia 2016 r.).

1. Pracownicy zatrudnieni w izbach skarbowych stają się, z zastrzeżeniem art. 170, pracownikami zatrudnionymi w izbach administracji skarbowej i zachowują ciągłość pracy. W sprawach wynikających ze stosunku pracy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Pracownicy zatrudnieni w izbach administracji skarbowej otrzymują, nie później niż do dnia 28 lutego 2017 r., pisemną informację o miejscu wykonywania obowiązków służbowych, jeżeli ulega ono zmianie. Brak informacji w tym terminie jest równoznaczny z powierzeniem wykonywania obowiązków służbowych w dotychczasowym miejscu, z zastrzeżeniem ust. 4.

3. Pracownicy zatrudnieni w izbach celnych oraz urzędach kontroli skarbowej oraz funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych albo w komórkach urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych stają się z dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, z zastrzeżeniem art. 170, odpowiednio pracownikami zatrudnionymi w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej, zwanych dalej "jednostkami KAS", albo funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej, zwanymi dalej "funkcjonariuszami", pełniącymi służbę w jednostkach KAS i zachowują ciągłość pracy i służby. W sprawach wynikających ze stosunku pracy i stosunku służbowego stosuje się przepisy dotychczasowe.

4. Pracownicy izb administracji skarbowej zatrudnieni przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, w Izbach Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, Katowicach, Łodzi, Poznaniu i Warszawie realizujący zadania w biurach Krajowej Informacji Podatkowej oraz funkcjonariusze celni pełniący służbę w Izbie Celnej w Katowicach realizujący zadania informacji celnej stają się, z zastrzeżeniem art. 170, odpowiednio pracownikami Krajowej Informacji Skarbowej albo funkcjonariuszami realizującymi zadania Krajowej Informacji Skarbowej. W sprawach wynikających ze stosunku pracy i stosunku służbowego stosuje się przepisy dotychczasowe.

5. Pracownicy zatrudnieni przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, w Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Finansów stają się, z zastrzeżeniem art. 170, pracownikami Krajowej Szkoły Skarbowości i zachowują ciągłość pracy. W sprawach wynikających ze stosunku pracy stosuje się przepisy dotychczasowe.

6. Pracownicy zatrudnieni w izbach celnych, urzędach kontroli skarbowej, Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Finansów oraz funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych, nie później niż do dnia 28 lutego 2017 r., otrzymują pisemną informację o miejscu wykonywania obowiązków służbowych, jeżeli ulega ono zmianie. Brak informacji w tym terminie jest równoznaczny z powierzeniem wykonywania obowiązków służbowych w dotychczasowym miejscu.

7. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości składają odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania.

1. Pracownicy wywiadu skarbowego i pracownicy wyodrębnionych komórek organizacyjnych kontroli skarbowej, o których mowa w art. 11g ust. 1 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1, którzy z dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, stali się pracownikami zatrudnionymi w jednostkach KAS, są uprawnieni, z zastrzeżeniem art. 170, do wykonywania i realizacji zadań na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 13-16, art. 14 ust. 1 pkt 7 i 19 i art. 33 ust. 1 pkt 15 tej ustawy.

2. Funkcjonariusze celni, którzy z dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, stali się funkcjonariuszami, są uprawnieni, z zastrzeżeniem art. 170, do wykonywania i realizacji zadań na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 13-16 ustawy, o której mowa w art. 1.

3. Pracownicy wywiadu skarbowego, o których mowa w ust. 1, są uprawnieni, z zastrzeżeniem art. 170, do wykonywania czynności na podstawie art. 113-117, art. 118 ust. 1-17, art. 119 ust. 1-10, art. 120 ust. 1-6, art. 122-126, art. 127 ust. 1-5, art. 128 ust. 1 i art. 131 ust. 1, 2 i 5 ustawy, o której mowa w art. 1.

4. Pracownicy wyodrębnionych komórek organizacyjnych kontroli skarbowej oraz funkcjonariusze celni, o których mowa w ust. 1 i 2, są uprawnieni, z zastrzeżeniem art. 170, do wykonywania czynności na podstawie art. 133 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1.

1. Pracownicy zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych i wykonujący zadania w komórkach organizacyjnych urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, w których zakresie kompetencji jest realizowanie zadań Krajowej Administracji Skarbowej, stają się z dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, z zastrzeżeniem art. 170, pracownikami zatrudnionymi w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, wykonują zadania Krajowej Administracji Skarbowej i zachowują ciągłość pracy. W sprawach wynikających ze stosunku pracy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Dyrektor Generalny Ministerstwa Finansów w porozumieniu z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej składa pracownikom, o których mowa w ust. 1, oraz funkcjonariuszom pełniącym służbę w komórkach urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemną propozycję pracy określającą nowe warunki zatrudnienia, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, dotychczasowe miejsce zamieszkania, a także zatrudnienie w komórce organizacyjnej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych właściwej ze względu na zadania Krajowej Administracji Skarbowej.

3. Szef Krajowej Administracji Skarbowej składa funkcjonariuszom pełniącym służbę w komórkach urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemną propozycję pełnienia służby określającą nowe warunki pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania.

4. Szef Krajowej Administracji Skarbowej w porozumieniu z Dyrektorem Generalnym Ministerstwa Finansów przedkłada pracownikom, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemną propozycję pełnienia służby określającą nowe warunki pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania.

●Regulacje art. 165-167 wprowadzają zasadę przejścia dotychczasowych pracowników organów podatkowych i urzędów skarbowych oraz funkcjonariuszy Służby Celnej do nowych struktur organów KAS. Powszechnie stosowanym rozwiązaniem, w przypadku przejścia zakładu pracy na nowy podmiot, jest sukcesja uprawnień pracowniczych. W odniesieniu do osób zatrudnionych na umowach o pracę reguluje to art. 23¹ ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1666 ze zm.). Treść komentowanych artykułów wskazuje na taką kontynuację, aczkolwiek ustawodawca wprowadza zastrzeżenie w tym rozwiązaniu przez odwołanie się do art. 170 komentowanej ustawy. Wyłącza on tę sukcesję (por. uwagi do tego artykułu).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r. za wyjątkiem art. 165 ust. 1, 2 oraz 6, które weszły w życie z dniem ogłoszenia ustawy (tj. 2 grudnia 2016 r.).

1. Pracownicy izb administracji skarbowej oraz pracownicy zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych wykonujący zadania w zakresie dostarczania usług informatycznych jednostkom KAS stają się z dniem 1 stycznia 2018 r. pracownikami zatrudnionymi w Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej i zachowują ciągłość pracy. W sprawach wynikających ze stosunku pracy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Dyrektor Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej składa pracownikom, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 marca 2018 r., pisemną propozycję pracy określającą nowe warunki zatrudnienia, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania.

●W odróżnieniu od pracowników i funkcjonariuszy dotychczasowych organów podatkowych (w tym urzędów kontroli skarbowej) pracownicy wymienionych organów wykonujący zadania w zakresie dostarczania usług informatycznych jednostkom KAS stają się pracownikami centrum i zachowują ciągłość pracy. Nie ma w tym wypadku odniesienia do art. 170 komentowanej ustawy.

Przepisy te wchodzą w życie 1 stycznia 2018 r.

1. Funkcjonariuszowi, który otrzymał propozycję pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej, przysługuje stopień służbowy równorzędny do dotychczasowego.

2. Funkcjonariusz, o którym mowa w ust. 1, zachowuje ciągłość służby.

3. Funkcjonariusz, który w dniu otrzymania propozycji zatrudnienia jest uprawniony do świadczeń, o których mowa w art. 93 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3, na jego wniosek jest przenoszony do izby administracji skarbowej właściwej ze względu na miejsce stałego zamieszkania. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4. Propozycja pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej stanowi decyzję ustalającą warunki pełnienia służby. W terminie 14 dni od dnia przyjęcia propozycji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

5. Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 4, nie wstrzymuje wykonania decyzji.

6. Do postępowań w sprawach, o których mowa w ust. 4, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579).

7. Od decyzji wydanej w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

●Regulacja ta stanowi uzupełnienie art. 165-167 komentowanej ustawy i odnosi się do funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, którzy dotychczas byli funkcjonariuszami Służby Celnej. W przypadku otrzymania propozycji pełnienia służby w nowej formacji funkcjonariusze zachowują ciągłość dotychczasowego stosunku służbowego, w tym również stopień służbowy.

●W treści komentowanego przepisu ustawodawca wprowadził interesujące rozwiązanie związane z weryfikacją decyzji ustalającej warunki pełnienia służby. Przede wszystkim uprawnienie do wzruszenia takiej decyzji ma funkcjonariusz, któremu zaproponowano pełnienie służby w Służbie Celno-Skarbowej. Jeżeli ktoś takiej propozycji nie otrzymał, ustawa nie przewiduje żadnych środków weryfikacji procesowej.

●Mając na uwadze ciągłość dotychczasowej służby, otrzymana decyzja nie może pogarszać sytuacji prawnej takiego funkcjonariusza. Zatem jedyny przypadek, kiedy byłaby zasadność jej wzruszenia, to nieprzeniesienie funkcjonariusza na jego wniosek do izby administracji skarbowej właściwej ze względu na jego stałe miejsce zamieszkania. Dotyczy to sytuacji, gdy nie można zapewnić funkcjonariuszowi odpowiednich warunków mieszkaniowych w razie jego przeniesienia do innej miejscowości, z której dojazd do miejsca zamieszkania jest znacznie utrudniony. Wówczas funkcjonariuszowi przysługuje prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, a następnie skarga do sądu administracyjnego.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Stosunki pracy osób zatrudnionych w jednostkach KAS, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2, 3 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1, oraz stosunki służbowe osób pełniących służbę w jednostkach KAS, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1, wygasają:

1) z dniem 31 sierpnia 2017 r., jeżeli osoby te w terminie do dnia 31 maja 2017 r., nie otrzymają pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby;

2) po upływie 3 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym pracownik albo funkcjonariusz złożył oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, jednak nie później niż dnia 31 sierpnia 2017 r.

2. Pracownik albo funkcjonariusz, któremu przedstawiono propozycję zatrudnienia albo pełnienia służby, składa w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza traktuje się jak zwolnienie ze służby.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, pracownikom oraz funkcjonariuszom przysługują świadczenia należne odpowiednio w związku z likwidacją urzędu albo zniesieniem jednostki organizacyjnej w rozumieniu ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3.

4a. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do pracowników oraz funkcjonariuszy, którzy nabyli prawo do odprawy przysługującej w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy.

5. Przepisów ust. 1 i 4 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej, do których mają zastosowanie przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1345, 1605 i 1807).

6. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do pracowników, o których mowa w art. 167 ust. 1.

7. Pracownicy, o których mowa w art. 167 ust. 1, oraz funkcjonariusze pełniący służbę w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, którym nie zostanie złożona propozycja określająca nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby w terminie do dnia 31 maja 2017 r., otrzymują pisemną informację o braku propozycji.

●Mimo że komentowany przepis stanowi wyjątek (por. treść art. 165-167), to w rzeczywistości reguluje zasady przejścia dotychczasowych pracowników organów podatkowych i innych podmiotów oraz funkcjonariuszy Służby Celnej do nowo powołanych z dniem 1 marca 2017 r., organów KAS.

●Stosunki prawno-pracownicze oraz służba wygasają, jeżeli odpowiednio pracownik lub funkcjonariusz nie otrzyma propozycji zatrudnienia lub pełnienia służby w nowych organach KAS. Końcowym terminem na rozstrzygnięcie tego statusu był koniec sierpnia 2017 r. Wyjątkiem są pracownicy zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra finansów i funkcjonariusze pełniący służbę w tym urzędzie, którzy otrzymują informację o braku propozycji, jeżeli nie została ona złożona.

●Zwolnionym ze służby lub pracownikom, z którymi rozwiązano stosunek pracy, przysługują świadczenia należne odpowiednio w związku z likwidacją urzędu albo zniesieniem jednostki organizacyjnej w rozumieniu dotychczasowych przepisów.

●Kryteria wyboru osób, którym propozycja została złożona, nie zostały określone ani w ustawie o KAS, ani w komentowanej ustawie. Jedynym odniesieniem są ogólne przesłanki związane z zatrudnieniem lub powołaniem do Służby Celno-Skarbowej określone przepisami ustawy o KAS (por. art. 151 i nast. ustawy o KAS).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. W przypadku przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, z dniem określonym w propozycji, dotychczasowy:

1) tosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony albo określony,

2) stosunek służby w służbie przygotowawczej albo stałej

- przekształca się odpowiednio w stosunek pracy albo służby w Służbie Celno-Skarbowej, odpowiednio na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony albo określony, mianowania do służby przygotowawczej albo służby stałej.

2. Do okresu służby w Służbie Celno-Skarbowej oraz pracy w jednostkach KAS, od którego zależą uprawnienia i świadczenia należne funkcjonariuszowi oraz pracownikowi, wlicza się okres:

1) służby w Służbie Celnej;

2) pracy w:

a) jednostkach organizacyjnych Służby Celnej,

b) izbach skarbowych i urzędach skarbowych,

c) urzędach kontroli skarbowej,

d) Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Finansów,

e) w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, ministra właściwego do spraw budżetu i ministra właściwego do spraw instytucji finansowych,

f) administracji celnej.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisów art. 159 i art. 209 ustawy, o której mowa w art. 1, nie stosuje się.

●Przepisy te są uzupełnieniem regulacji art. 169 komentowanej ustawy. Odnoszą się one do przekształcenia dotychczasowego stosunku pracy lub służby osób, które otrzymały propozycję zatrudnienia lub pełnienia służby w organach KAS i propozycję taką przyjęły. Należy bowiem mieć na względzie treść art. 170 ust. 2 komentowanej ustawy. Zgodnie z jego treścią pracownik albo funkcjonariusz, któremu przedstawiono propozycję zatrudnienia albo pełnienia służby, składa w terminie 14 dni od jej otrzymania oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie takiego oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby.

●Przyjęcie propozycji zatrudnienia wyłącza obowiązek złożenia ślubowania (art. 159 ustawy o KAS), a także osoba taka nie jest zobowiązana do zwrotu kosztów nauki pokrytych przez organ podatkowy lub inny podmiot, w którym pełnił służbę (art. 209 ustawy o KAS). Przy czym komentowany przepis odnosi się zarówno do pracowników, jak i funkcjonariuszy, podczas gdy odwołania do ustawy o KAS dotyczą wyłącznie funkcjonariuszy. Należałoby jednak poddać w wątpliwość rozumowanie a contrario, zgodnie z którym pracownik byłby zobowiązany zwracać wydatki poniesione na jego naukę przez dotychczas zatrudniający go organ podatkowy, podczas gdy funkcjonariusz takiego obowiązku by nie miał.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Osoby zajmujące stanowiska oraz pełniące obowiązki naczelników urzędów skarbowych i ich zastępców na podstawie dotychczasowych przepisów wykonują swoje obowiązki do dnia otrzymania aktów powołania na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, nie dłużej niż do dnia 31 maja 2017 r.

●Przepis ten został dodany ustawą z 24 lutego 2017 r. o zmianie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej i ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2017 r. poz. 379), która już kilkukrotnie była powoływana w komentarzu. Nowelizowała bowiem zarówno przepisy wprowadzające KAS, jak i samą ustawę o KAS.

Regulacja ta jest związana z zapewnieniem ciągłości w działaniu organów podatkowych, jakimi są naczelnicy urzędów skarbowych w okresie zmian, nie dłużej niż do końca maja 2017 r.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r., przy czym nowelizacja komentowanej ustawy nastąpiła 27 lutego 2017 r.

Powołanie na stanowisko:

1) dyrektora izby administracji skarbowej,

2) dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,

3) naczelnika urzędu skarbowego,

4) naczelnika urzędu celno-skarbowego,

5) dyrektora Krajowej Szkoły Skarbowości,

6) dyrektora Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej

- jest równoznaczne z przyjęciem propozycji pracy albo pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej.

●Szczególny charakter zatrudnienia osób, które wykonują funkcję organu podatkowego, jakim jest powołanie, skutkował odrębną regulacją w tym zakresie. W tym przypadku powołanie zastępuje zarówno złożenie propozycji wykonywania pracy lub pełnienia służby, jak i jej akceptację.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r. z wyjątkiem pkt 6, który wchodzi w życie 1 stycznia 2018 r.

Osoby zajmujące stanowiska oraz osoby pełniące obowiązki dyrektorów izb skarbowych, wicedyrektorów izb skarbowych, naczelników urzędów skarbowych i ich zastępców przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, powołane na stanowiska dyrektorów izb administracji skarbowej i ich zastępców oraz naczelników urzędów skarbowych i ich zastępców mogą je zajmować, jeżeli w terminie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy spełnią warunki określone w art. 24 ust. 2 pkt 5 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1.

●Regulacja ta ma charakter przepisu przejściowego w odniesieniu do zakresu kompetencji osób zajmujących stanowiska wymienione w komentowanym przepisie. Odwołanie do ustawy o KAS wskazuje, że w okresie trzech lat, licząc od 1 marca 2017 r., osoby te muszą posiadać kwalifikacje drugiego stopnia w zakresie prawa, administracji, ekonomii, zarządzania lub w innym zakresie uzupełnione studiami podyplomowymi w zakresie prawa, administracji, ekonomii lub zarządzania oraz osiągną do tego czasu pięcioletni okres pełnienia służby lub stażu pracy.

●Pojawienie się tego przepisu w komentowanej ustawie oznacza, że ustawodawca przewidział możliwość powołania do pełnienia wymienionych funkcji osoby, które warunków tych nie spełniają. Wiąże się to z dowolnością w zakresie ustalenia kryteriów przesądzających o ich powołaniu, a największy wpływ na obsadzenie tych stanowisk ma szef KAS (por. art. 24-27 ustawy o KAS).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Urzędnik służby cywilnej, który przyjął propozycję pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej, zachowuje prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego za rok 2017.

2. Pracownik, który przyjął propozycję pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej i spełnia warunki, o których mowa w art. 216 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, nabywa prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego za rok 2017 proporcjonalnie do okresu pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej.

3. Funkcjonariusz, który przyjął propozycję pracy:

1) zachowuje prawo do:

a) dodatkowego urlopu wypoczynkowego za rok 2017,

b) płatnego urlopu zdrowotnego w roku 2017;

2) nie jest obowiązany do zwrotu równowartości pieniężnej składników umundurowania oraz kosztów, o których mowa w art. 132 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3, w brzmieniu dotychczasowym.

Świadczenia socjalne za rok 2017 są przyznawane:

1) funkcjonariuszom na podstawie art. 212 ustawy, o której mowa w art. 1, albo z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych utworzonego zgodnie z ustawą z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 800) w sytuacji przyjęcia propozycji pracy;

2) pracownikom z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych utworzonego zgodnie z ustawą z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych albo na podstawie art. 212 ustawy, o której mowa w art. 1, w sytuacji przyjęcia propozycji pełnienia służby.

●Regulacje obejmujące art. 174-175 wprowadzają zasady korzystania z dodatkowego urlopu oraz świadczeń socjalnych w 2017 r. Jest to związane z wejściem w życie przepisów o KAS w trakcie roku kalendarzowego.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy funkcjonariuszy reguluje art. 216 ust. 4 ustawy o KAS. Ustawodawca różnicuje jednak jego wykorzystanie w zależności od tego, kto przyjmuje propozycję pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej. W przypadku urzędnika służby cywilnej oraz funkcjonariusza będzie to cały urlop. Pracownik natomiast będzie mógł wykorzystać dodatkowy urlop proporcjonalnie do okresu pełnienia służby.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

W przypadku zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 147 ustawy, o której mowa w art. 1, pracownicy oraz funkcjonariusze są obowiązani do złożenia, w terminie do dnia 31 marca 2017 r., pisemnej informacji, o której mowa w art. 147 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 147 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 1. Przepis art. 147 ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się odpowiednio.

●Artykuł 147 ustawy o KAS wyłącza możliwość zatrudniania osób bliskich, które pozostawałyby ze sobą w stosunku podległości służbowej. Dotyczy to małżonków oraz osób pozostających ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia włącznie, powinowactwa pierwszego stopnia, przysposobienia, opieki lub kurateli, a także osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe.

●Zarówno osoby zatrudnione w jednostkach KAS, jak i funkcjonariusze pełniący w nich służbę są zobowiązani do złożenia stosownego oświadczenia, które w odniesieniu do osób nowo zatrudnionych i nowo powołanych do służby powinno być złożone do końca marca 2017 r.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Pracownik oraz funkcjonariusz urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r. składa w terminie do dnia 31 marca 2017 r. oświadczenie, o którym mowa w:

1) art. 144 ust. 2 ustawy, o której mowa art. 1, oraz

2) art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2016 r. poz. 1721); przepis art. 7 ust. 3a tej ustawy stosuje się odpowiednio.

●Do końca marca 2017 r. osoby te zobowiązane były złożyć oświadczenia dotyczącego pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z tymi organami, w rozumieniu ustawy powołanej w pkt 2 komentowanego przepisu.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1:

1) postępowania kwalifikacyjne do Służby Celnej, komórek wywiadu skarbowego oraz wyodrębnionych komórek organizacyjnych kontroli skarbowej, o których mowa w art. 11g ust. 1 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1,

2) nabory:

a) do korpusu służby cywilnej w komórkach urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz ministra właściwego do spraw instytucji finansowych wykonujących zadania Krajowej Administracji Skarbowej,

b) do korpusu służby cywilnej w izbie skarbowej, urzędzie kontroli skarbowej i izbie celnej,

c) na stanowisko dyrektora izby skarbowej, dyrektora urzędu kontroli skarbowej, naczelnika urzędu skarbowego,

3) rekrutacje na stanowisko dyrektora izby celnej, naczelnika urzędu celnego i ich zastępców,

4) rekrutacje wewnętrzne w Służbie Celnej

- kończą się z dniem 28 lutego 2017 r.

●Przepis wprowadził dyskontynuację postępowań kwalifikacyjnych do Służby Celnej oraz naborów i rekrutacji do organów, które zostały zniesione 1 marca 2017 r. Ponadto nabory do korpusu służby cywilnej oraz na wskazane stanowiska również kończyły się z końcem lutego 2017 r.

●Oznacza to, że nowo powołane organy KAS nie przejęły postępowań wymienionych w komentowanym artykule. Osoby, w stosunku do których postępowania te nie zostały zakończone, 1 marca 2017 r. miały status taki, jak przed wszczęciem takiego postępowania.

Przepisy te weszły w życie z dniem ogłoszenia komentowanej ustawy (tj. 2 grudnia 2016 r.).

1. Do funkcjonariusza celnego, który przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, rozpoczął służbę przygotowawczą i jej nie zakończył, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy, o której mowa w art. 1.

2. Funkcjonariuszowi celnemu, o którym mowa w ust. 1, zalicza się dotychczas odbyte szkolenia oraz złożone albo potwierdzone egzaminy.

●Zgodnie z art. 154 ust. 3 ustawy o KAS służba przygotowawcza trwa dwa lata. W trakcie jej trwania funkcjonariusz jest zobowiązany spełnić warunki określone treścią art. 155 ustawy o KAS. Ostatecznie po ukończeniu służby przygotowawczej i oraz po uzyskaniu opinii okresowej, funkcjonariusz zostaje mianowany do służby stałej. W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych potrzebami służby lub kwalifikacjami funkcjonariusza, szef KAS może zwolnić taką osobę z odbycia służby przygotowawczej.

●Komentowany przepis wprowadza zasadę kontynuacji pełnienia służby przygotowawczej dla osób, które rozpoczęły ją jako funkcjonariusze Służby Celnej.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Do postępowań dyscyplinarnych funkcjonariuszy celnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się przepisy działu VII rozdziału 2 ustawy, o której mowa w art. 1, chyba że przepisy dotychczasowe są względniejsze dla obwinionego.

2. Z dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, kończy się kadencja rzecznika dyscyplinarnego powołanego na podstawie art. 171 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3.

3. Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, prowadzone na podstawie rozdziału 9 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej prowadzą komisje dyscyplinarne właściwe dla jednostki KAS, w której obwiniony wykonuje obowiązki służbowe po dniu wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, przy czym wszystkie dotychczas podjęte czynności pozostają w mocy.

●Postępowania dyscyplinarne w stosunku do funkcjonariuszy Służby Celnej wszczęte przed 1 marca 2017 r. są prowadzone na zasadach określonych ustawą o KAS, chyba że przepisy dotychczasowe są względniejsze. To sformułowanie należy odnosić zarówno do ewentualnej kary, jak i samej procedury, w ramach której może nastąpić ukaranie obwinionego. Ustawodawca zawęża jednak stosowanie tej ustawy wyłącznie do działu VII rozdziału 2, który dotyczy odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy. Obecnie orzekanie kar dyscyplinarnych należy do naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celno-skarbowego, dyrektora izby administracji skarbowej lub szefa KAS w odniesieniu do podległych im funkcjonariuszy.

●Ze względu na uchylenie przepisów o Służbie Celnej, dotychczasowi rzecznicy powołani na podstawie tej ustawy przestali 1 marca 2017 r. pełnić swoje funkcje.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Ocenę okresową członka korpusu służby cywilnej zatrudnionego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w przekształcanej, łączonej albo znoszonej jednostce organizacyjnej, urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub ministra właściwego do spraw instytucji finansowych oraz funkcjonariusza celnego pełniącego służbę w tych jednostkach sporządza się, jeżeli od dnia sporządzenia ostatniej oceny okresowej upłynęło więcej niż 12 miesięcy. W przypadku osób ocenianych po raz pierwszy ocenę sporządza się, jeżeli okres podlegający ocenie jest dłuższy niż 6 miesięcy.

●Zasadą jest, że funkcjonariusz podlega ocenie okresowej dokonywanej przez kierownika jednostki organizacyjnej raz na dwa lata (art. 206 ustawy o KAS). Podobnie jest w przypadku urzędników służby cywilnej, gdzie ustawodawca w art. 81 ust. 4 ustawy z 21 listopada 2008 r. o Służbie Cywilnej (t.j. Dz.U. 2016 r. poz. 1345 ze zm.) wprowadza okres 24 miesięcy. Komentowany przepis zawęża ten okres do 12 miesięcy.

●W przypadku osób ocenianych po raz pierwszy regulacje ustawy o KAS nie przewidują szczególnych terminów dla funkcjonariuszy. Z kolei art. 38 ustawy o Służbie Cywilnej wskazuje, że pierwsza ocena w służbie cywilnej jest dokonywana nie wcześniej niż po upływie ośmiu miesięcy od nawiązania stosunku pracy i nie później niż miesiąc przed upływem okresu, na który została zawarta umowa o pracę ocenianego.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Do osób, które były zatrudnione na stanowisku inspektora kontroli skarbowej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:

1) przepisy:

a) art. 9 ust. 6 ustawy wymienionej w art. 117,

b) art. 286 ust. 2 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 118

- stosuje się odpowiednio;

2) przepisy:

a) art. 20 ust. 2 i 4 ustawy wymienionej w art. 28,

b) art. 9 ust. 7 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 117

- stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

2. Do osób spełniających warunek określony w art. 39 ust. 1 pkt 5 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1 i posiadających ośmioletni staż pracy w organach administracji podatkowej lub skarbowej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy art. 20 ust. 2 i 4 ustawy wymienionej w art. 28, stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Zakres tematyczny egzaminu na doradcę podatkowego w stosunku do tych osób jest ustalany przez Państwową Komisję Egzaminacyjną do Spraw Doradztwa Podatkowego po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

3. Do osób, które przed dniem wejścia w życie ustawy były funkcjonariuszami celnymi w służbie stałej i posiadały ośmioletni staż służby w organach celnych, przepisy art. 20 ust. 2, 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 28 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

4. Przez rozstrzyganie spraw, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 28, rozumie się także przeprowadzanie do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy kontroli skarbowej.

1. Do stażu służby funkcjonariusza w Służbie Celno-Skarbowej, o którym mowa w art. 20 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 28, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pełnił służbę stałą w Służbie Celnej i nie posiadał ośmioletniego stażu służby, wlicza się odbytą przez niego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy służbę w organach celnych.

2. Do stażu pracy osoby, o której mowa w art. 20 ust. 5 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 28, w brzmieniu dotychczasowym, która przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy spełniała warunek określony w art. 39 ust. 1 pkt 5 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1, ale nieposiadającej ośmioletniego stażu pracy w administracji podatkowej lub skarbowej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wlicza się dotychczasowy staż pracy w organach administracji podatkowej lub skarbowej.

●Komentowane przepisy dotyczą uwzględnienia dla inspektorów kontroli skarbowej oraz funkcjonariuszy Służby Celnej okresu stażu w ramach wykonywanej pracy lub pełnienia służby na potrzeby kształtowania zakresu egzaminu państwowego dla doradców podatkowych.

●Jednocześnie przepisy odwołują się do nieistniejącej już ustawy z 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (t.j. Dz.U. 2016 r. poz. 1000 ze zm.). Regulacje te zostały już uchylone (por. uwagi do art. 117 komentowanej ustawy).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. W sprawach ze stosunku służbowego, zaistniałych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Sprawy, o których mowa w ust. 1, przejmują organy Krajowej Administracji Skarbowej właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1.

●Regulacja ta wprowadza obowiązek stosowania dotychczasowych przepisów w zakresie, w jakim sprawa ze stosunku służbowego zaistniała przed dniem wejścia w życie ustawy o KAS w zasadniczej części. Mając na uwadze, że regulacja ta dotyczy funkcjonariuszy, zastosowanie znajdą uchylone przepisy o Służbie Celnej. Przy czym sprawy te będą prowadziły organy KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Dotychczasowe legitymacje służbowe wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, pracownikom izby skarbowej, urzędu kontroli skarbowej, wywiadu skarbowego, wyodrębnionych komórek organizacyjnych kontroli skarbowej, o których mowa w art. 11g ust. 1 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1, pracownikom jednostki organizacyjnej, przy pomocy której Generalny Inspektor Informacji Finansowej wykonuje swoje zadania, oraz funkcjonariuszom celnym i inspektorom kontroli skarbowej, zachowują ważność do czasu wydania nowych, jednak nie dłużej niż przez 3 lata od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1.

1. Dotychczasowe:

1) składniki umundurowania oraz znaki identyfikacyjne w rozumieniu ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1,

2) składniki umundurowania, oznaczenia stopni służbowych oraz znaki identyfikacji osobistej funkcjonariuszy celnych

- zachowują ważność przez okres 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1.

2. Pracownicy i funkcjonariusze, który przyjęli propozycję pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej, oraz funkcjonariusze przyjęci do służby na podstawie art. 153 ustawy, o której mowa w art. 1, mogą wykonywać obowiązki służbowe w umundurowaniu oraz mogą nosić oznaczenia stopni służbowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, przez okres 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1.

Decyzje w sprawie przydzielenia broni służbowej wydane przez organy kontroli skarbowej i organy Służby Celnej zachowują ważność nie dłużej niż przez 3 lata od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1.

Dotychczasowe oznakowanie pojazdów służbowych i jednostek pływających Służby Celnej oraz pojazdów służbowych kontroli skarbowej zachowuje ważność przez okres 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1.

Dotychczasowe pieczęcie, zamknięcia urzędowe, stemple i inne znaki stosowane przy wykonywaniu kontroli przez organy Służby Celnej zachowują ważność do czasu ich wymiany na pieczęcie, zamknięcia urzędowe, stemple i inne znaki odpowiadające wzorom określonym w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 66 ustawy, o której mowa w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Artykuły 185-189 wprowadzają kontynuację posługiwania się dotychczasowymi oznaczeniami i dokumentami przez pracowników byłych organów podatkowych oraz funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy po 1 marca 2017 r. pracują lub pełnią służbę w organach KAS. Dotyczy to legitymacji służbowych oraz składników umundurowania. Również decyzje o przydziale broni palnej pozostają w mocy. Zachowują ważność oznakowania pojazdów i jednostek pływających, a także pieczęcie, zamknięcia urzędowe, stemple i inne znaki stosowane dotychczas przez Służbę Celną.

●Okres ten ustawodawca zawęził do maksymalnie trzech lat od dnia wejścia w życie ustawy o KAS i można go interpretować jako rzeczywisty okres niezbędny na zmianę całokształtu oznaczeń i dokumentów w związku z powołaniem nowej struktury organów KAS. Warto przypomnieć, że ustawa o KAS weszła w życie 2 grudnia 2016 r. i w znacznej części zaczęła obowiązywać po 4 miesiącach, od 1 marca 2017 r. Niemożliwe było zatem w tak krótkim okresie przeprowadzenie wszystkich zmian, do których odnoszą się komentowane regulacje.

●W praktyce ciągłość dotychczasowych oznaczeń skutkuje posługiwaniem się przez np. funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej legitymacjami Służby Celnej w trakcie prowadzonych kontroli. Z perspektywy podatnika może to wprowadzać w błąd, na rzecz kogo funkcjonariusz wykonuje swoje obowiązki, szczególnie gdy doszło do jego przeniesienia do innej jednostki organizacyjnej po wejściu w życie ustawy o KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Mienie Skarbu Państwa będące w dyspozycji izb skarbowych oraz nieruchomości znajdujące się w trwałym zarządzie izb skarbowych użytkowane przez te izby stają się mieniem będącym odpowiednio w dyspozycji lub w trwałym zarządzie właściwych miejscowo izb administracji skarbowej.

2. Mienie Skarbu Państwa będące w dyspozycji izb administracji skarbowej oraz nieruchomości znajdujące się w trwałym zarządzie izb administracji skarbowej, użytkowane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez biura Krajowej Informacji Podatkowej w tych izbach, stają się mieniem w dyspozycji oraz nieruchomościami w trwałym zarządzie Krajowej Informacji Skarbowej.

3. Mienie Skarbu Państwa będące w dyspozycji Izby Celnej w Katowicach oraz nieruchomości znajdujące się w trwałym zarządzie Izby Celnej w Katowicach, użytkowane przez Centrum Informacji Służby Celnej, stają się mieniem w dyspozycji oraz nieruchomościami w trwałym zarządzie Krajowej Informacji Skarbowej.

4. Mienie Skarbu Państwa będące w dyspozycji izb celnych i urzędów kontroli skarbowej oraz nieruchomości znajdujące się w trwałym zarządzie izb celnych i urzędów kontroli skarbowej stają się mieniem w dyspozycji oraz nieruchomościami w trwałym zarządzie właściwych miejscowo izb administracji skarbowej.

Mienie Skarbu Państwa będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw finansów publicznych i urzędów kontroli skarbowej oraz nieruchomości znajdujące się w trwałym zarządzie ministra właściwego do spraw finansów publicznych, użytkowane przez wywiad skarbowy w celu realizacji ustawowych zadań, stają się mieniem w dyspozycji oraz nieruchomościami w trwałym zarządzie odpowiednio Szefa Krajowej Administracji Skarbowej oraz urzędów celno-skarbowych użytkowanym przez wyodrębnione komórki organizacyjne urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych podlegające Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz przez wyodrębnione komórki organizacyjne urzędów celno-skarbowych, w których funkcjonariusze wykonują czynności operacyjno-rozpoznawcze.

●Przepisy te wprowadzają kontynuację wykorzystywania przez organy KAS majątku będącego dotychczas w posiadaniu lub trwałym zarządzie organów podatkowych. Całokształt tych regulacji wskazuje, że podmiotem przejmującym uprawnienia do jego wykorzystywania, w tym dysponowania nieruchomościami, jest przede wszystkim dyrektor IAS. Dyrektor KIS oraz minister właściwy ds. finansów przejęli majątek odpowiednio enumeratywnie wymieniony w tych przepisach.

●Trwały zarząd, regulowany ustawą z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 2147 ze zm.), jest formą prawną władania nieruchomością przez jednostkę organizacyjną sektora finansów publicznych (art. 43 i nast. tej ustawy).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r. z wyjątkiem art. 190 ust. 1, który wszedł w życie z dniem ogłoszenia ustawy (tj. 2 grudnia 2016 r.).

1. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa wyposaży Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej, z dniem jego utworzenia, w nieruchomości niezbędne do jego działalności.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych oraz Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekażą Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej nieodpłatnie, na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, sprzęt i wyposażenie wraz z bazą danych użytkowane dotychczas przez pracowników oraz funkcjonariuszy oraz inne mienie niezbędne do wykonywania zadań przez Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej.

3. Prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub przez nich nadzorowane, w zakresie dostarczania informatycznych usług aplikacyjnych będących przedmiotem działalności Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej, w zakresie dostarczania usług informatycznych, w tym finansowanych albo dofinansowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, przejmuje Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej.

4. Należności i zobowiązania ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych albo Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej lub przez nich nadzorowanych, związane z przejętym przez Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej mieniem, o którym mowa w ust. 2, oraz wynikające z umów i porozumień, o których mowa w ust. 3, stają się należnościami i zobowiązaniami Centrum Informatyki Krajowej Administracji Skarbowej.

5. Mienie Skarbu Państwa będące w dyspozycji Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Finansów oraz nieruchomości znajdujące się w trwałym zarządzie tego Centrum i przez to Centrum użytkowane staje się mieniem będącym odpowiednio w dyspozycji lub w trwałym zarządzie Krajowej Szkoły Skarbowości.

●Regulacje te dotyczą wyposażenia w mienie Centrum Informatyki KAS, które powstanie 1 stycznia 2018 r. Jednocześnie już teraz Krajowa Szkoła Skarbowości przejęła mienie pozostające w dyspozycji CEZRF.

●Należy wskazać, że oprócz majątku Centrum Informatyki KAS zostaną przekazane posiadane przez ministra właściwego ds. finansów oraz szefa KAS bazy danych, w tym dane o podatnikach i ich rozliczeniach.

Przepisy te wejdą w życie 1 stycznia 2018 r. z wyjątkiem ust. 5 tego artykułu, który wszedł w życie 1 marca 2017 r.

1. Należności i zobowiązania łączonych oraz znoszonych urzędów i znoszonych organów, w sprawach organizacyjno-finansowych oraz z zakresu służby i pracy, stają się należnościami i zobowiązaniami właściwych jednostek KAS lub organów Krajowej Administracji Skarbowej.

2. Prawa i obowiązki łączonych oraz znoszonych urzędów i znoszonych organów przejmują odpowiednie jednostki KAS lub organy Krajowej Administracji Skarbowej.

●Przepis wskazuje na przejście należności i zobowiązań z dotychczasowych organów podatkowych na nowe organy KAS lub jednostki KAS. Organy KAS wymienia art. 11 ust. 1 ustawy o KAS, natomiast jednostki organizacyjne wymienia art. 36 ust. 1 ustawy o KAS.

●Użyte w tym przepisie sformułowanie "właściwe" należy interpretować w kontekście zakresu kompetencji, które mają obecne organy KAS. Przykładowo, zgodnie z art. 37 ustawy o KAS, w sprawach organizacyjno-finansowych izba administracji skarbowej wraz z podległymi urzędami skarbowymi oraz urzędami celno-skarbowymi stanowi jednostkę organizacyjną, której kierownikiem jest dyrektor izby administracji skarbowej. Tym samym to obecna izba administracji skarbowej przejęła dotychczasowe zobowiązania i należności urzędów kontroli skarbowej w omawianym zakresie. Z kolei w świetle uchylonej ustawy o administracji podatkowej, w sprawach organizacyjno-finansowych to izba skarbowa wraz z podległymi urzędami skarbowymi stanowiły jednostkę organizacyjną, której kierownikiem był dyrektor izby skarbowej (art. 12 nieobowiązującej ustawy o administracji podatkowej). Oznacza to, że zobowiązania dotychczasowych izb skarbowych, podobnie jak przy urzędach kontroli skarbowej, przeszły na obecne izby administracji skarbowej.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Stroną porozumień oraz umów zawartych przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z innymi podmiotami, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, staje się Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

2. W zakresie, w jakim porozumienia oraz umowy, o których mowa w ust. 1, odnoszą się do wywiadu skarbowego lub pracowników wywiadu skarbowego, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prawa i obowiązki wynikające z tych porozumień i umów przejmują odpowiednio Krajowa Administracja Skarbowa oraz pracownicy wywiadu skarbowego, którzy z dniem 1 marca 2017 r. stali się pracownikami zatrudnionymi w jednostkach KAS, i funkcjonariusze wykonujący czynności operacyjno-rozpoznawcze.

3. W przypadku pracowników wywiadu skarbowego, o których mowa w ust. 2, są oni uprawnieni do działania na podstawie porozumień i umów, o których mowa w ust. 1, nie dłużej niż do dnia 31 sierpnia 2017 r.

1. Porozumienia zawarte na podstawie art. 5 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 4 zachowują ważność do chwili upływu określonych w nich terminów ważności, zmiany albo rozwiązania, nie dłużej jednak niż przez 3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Po wygaśnięciu porozumienia, o którym mowa w ust. 1, do postępowań egzekucyjnych, wszczętych przez organ jednostki samorządu terytorialnego działający jako organ egzekucyjny na podstawie tego porozumienia, i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy art. 239-243 i art. 245 stosuje się odpowiednio.

1. Stroną porozumień zawartych przez Szefa Służby Celnej z innymi podmiotami, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, staje się Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

2. W zakresie, w jakim porozumienia, o których mowa w ust. 1, odnoszą się do funkcjonariuszy celnych, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w ich miejsce uprawnionymi stają się funkcjonariusze.

●Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1049) organami administracji rządowej właściwymi w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu są minister właściwy do spraw finansów publicznych jako naczelny organ informacji finansowej oraz szef Krajowej Administracji Skarbowej jako Generalny Inspektor Informacji Finansowej (GIIF). Stąd też wszystkie dotychczasowe umowy i porozumienia zawarte przez GIIF zostały przejęte przez szefa KAS.

●W odniesieniu zarówno do porozumień związanych z wywiadem skarbowym, jak i porozumień zawartych na podstawie uchylanej ustawy o administracji podatkowej, ich obowiązywanie ma charakter czasowy. Druga grupa porozumień związana jest z powierzeniem przez naczelników urzędów skarbowych prowadzenia w ich imieniu niektórych spraw należących do ich właściwości jednostce samorządu terytorialnego lub związkowi takich jednostek. W zakresie porozumień egzekucyjnych stosuje się przepisy komentowanej ustawy wprowadzające zasadę przejęcia przez naczelnika urzędu skarbowego prowadzonych dotychczas egzekucji przez inne organy.

Podobnie jak przy porozumieniach zawartych przez GIIF, stroną porozumień zawartych przez szefa Służby Celnej staje się szef KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Archiwum wyodrębnione wykonujące zadania archiwum wyodrębnionego komórek organizacyjnych wykonujących czynności wywiadu skarbowego w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz zadania archiwów wyodrębnionych komórek organizacyjnych wykonujących czynności wywiadu skarbowego w urzędach kontroli skarbowej staje się archiwum wyodrębnionym komórek organizacyjnych urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych i urzędów celno-skarbowych, w których funkcjonariusze wykonują czynności operacyjno-rozpoznawcze.

2. Archiwum wyodrębnione komórki organizacyjnej w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw instytucji finansowych wykonującej zadania w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu staje się archiwum wyodrębnionym komórki organizacyjnej w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych wykonującej zadania w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

●Regulacja ta odnosi się do dysponowania dotychczasowymi archiwami zarówno w komórkach obsługujących ministra ds. finansów, jak i w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych. Jak wskazuje komentowany przepis, ta druga grupa archiwów pozostaje obecnie w dyspozycji naczelników urzędów celno-skarbowych.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przejmuje z dniem 1 marca 2017 r. prowadzenie następujących rejestrów:

1) Centralnego Rejestru Podmiotów - Krajowej Ewidencji Podatników, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2016 r. poz. 476);

2) Centralnego Rejestru Pełnomocnictw Ogólnych, o którym mowa w art. 138d § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.);

3) Centralnego Rejestru Danych Podatkowych, o którym mowa w art. 15 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 4;

4) Centralnego Rejestru Zastawów Skarbowych, o którym mowa w art. 43 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;

5) wykazu podmiotów dokonujących dostawy towarów, które złożyły kaucję gwarancyjną, o którym mowa w art. 105c ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.);

6) bazy danych Systemu Wymiany Informacji dotyczących Podatku Akcyzowego (SEED), o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm.);

7) pośredniczących podmiotów tytoniowych, o którym mowa w art. 20a ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

2. Rejestr podatników, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin (Dz. U. z 2016 r. poz. 1581), prowadzony przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez właściwego naczelnika urzędu celnego uznaje się za rejestr prowadzony przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Wymienione w tym przepisie rejestry obecnie prowadzi szef KAS. Należy zwrócić uwagę, że nie jest już prowadzony Centralny Rejestr Zastawów Skarbowych. Na mocy ustawy z 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1649 ze zm.) od 1 lipca 2017 r. funkcjonuje Rejestr Zastawów Skarbowych. Jest to rejestr prowadzony w systemie teleinformatycznym. Rejestr ten jest prowadzony przez szefa KAS nie na podstawie komentowanego przepisu, ale w oparciu o art. 43 par. 3 ordynacji podatkowej (por. uwagi do art. 150 komentowanej ustawy).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe wszczęte i niezakończone przez inspektorów kontroli skarbowej jako finansowe organy postępowania przygotowawczego do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przejmują do prowadzenia odpowiednio właściwi naczelnicy urzędów celno-skarbowych.

2. Postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe wszczęte i niezakończone przez urzędy celne jako finansowe organy postępowania przygotowawczego do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przejmują do prowadzenia odpowiednio właściwi naczelnicy urzędów celno-skarbowych.

3. Postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe wszczęte i niezakończone przez urzędy skarbowe jako finansowe organy postępowania przygotowawczego do dnia wejście w życie niniejszej ustawy przejmują do prowadzenia odpowiednio właściwi naczelnicy urzędów skarbowych.

4. Postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe określone w art. 54 § 2 i 3, art. 55 § 2 i 3, art. 56 § 2-4, art. 56a, art. 56b, art. 57 § 1, art. 60-62, art. 69 § 2, art. 71, art. 72, art. 75, art. 76 § 2 i 3, art. 77 § 2 i 3, art. 78 § 2 i 3, art. 80, art. 80a, art. 81-83, art. 84 § 1, art. 106l i art. 106ł ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2016 r. poz. 2137, 2024 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 88), ujawnione do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przez inspektorów kontroli skarbowej lub urzędy celne jako finansowe organy postępowania przygotowawczego, wszczynają i prowadzą właściwi naczelnicy urzędów celno-skarbowych.

1. Postępowania w sprawach o przestępstwa lub wykroczenia prowadzone i niezakończone przez dyrektorów izb celnych, naczelników urzędów celnych oraz inspektorów kontroli skarbowej do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przejmują do prowadzenia właściwi naczelnicy urzędów celno-skarbowych.

2. Postępowania w sprawach o przestępstwa określone w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047) prowadzone i niezakończone przez urzędy skarbowe do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przejmują do prowadzenia właściwi naczelnicy urzędów skarbowych.

1. Zadania izb skarbowych pełniących funkcję organów nadrzędnych nad urzędami skarbowymi jako finansowymi organami postępowania przygotowawczego wykonują właściwe miejscowo izby administracji skarbowej, nie dłużej niż do dnia 1 marca 2017 r.

2. Zadania izb administracji skarbowej, izb celnych i Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, pełniących funkcje organów nadrzędnych nad finansowymi organami postępowania przygotowawczego w sprawach, o których mowa w art. 199, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przejmują właściwi dyrektorzy izb administracji skarbowej.

●Częściowa zmiana struktury organów podatkowych narzucała konieczność przejęcia dotychczas prowadzonych postępowań przez nowe podmioty. Komentowane przepisy wskazują na organy właściwe do ich kontynuacji.

●Regulacje te wskazują na ogólną zasadę przejęcia kompetencji przez naczelników urzędów celno-skarbowych po zniesionych dyrektorach urzędów kontroli skarbowej oraz naczelnikach urzędów celnych. Z kolei zachowano ciągłość pomiędzy dotychczasowymi naczelnikami urzędów skarbowych i obecnymi tego typu organami.

●W przypadku postępowań karnych skarbowych należy wskazać, że dotychczas finansowymi organami postępowania przygotowawczego nie były organy podatkowe, tylko jednostki je obsługujące. Obecnie organami tymi są organy podatkowe (organy KAS). Stąd też nastąpiło przejęcie postępowań prowadzących przez np. urzędy celne, na rzecz naczelników urzędów celno-skarbowych, a nie na rzecz urzędów celno-skarbowych.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r. z wyjątkiem art. 201 ust. 1, który wszedł w życie z dniem ogłoszenia ustawy (tj. 2 grudnia 2016 r.).

1. Postępowania kontrolne oraz kontrole podatkowe prowadzone w toku postępowania kontrolnego, prowadzone na podstawie ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone przez:

1) dyrektora urzędu kontroli skarbowej - prowadzi naczelnik urzędu celno-skarbowego mający siedzibę w tym samym województwie, w którym miał siedzibę dyrektor urzędu kontroli skarbowej, na podstawie dotychczasowych przepisów;

2) Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej - prowadzi dyrektor izby administracji skarbowej właściwy dla województwa mazowieckiego, na podstawie dotychczasowych przepisów.

1a. W ramach postępowań kontrolnych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, naczelnik urzędu celno-skarbowego może, w drodze decyzji, dokonać zabezpieczenia zobowiązania podatkowego. Przepisy dotychczasowe stosuje się.

2. W sprawach z zakresu stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych, wznowienia postępowania, wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji wydanej przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, po dniu wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, właściwym organem jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

3. W sprawach z zakresu stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych, wznowienia postępowania, wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji wydanej przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej, po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy właściwym jest naczelnik urzędu celno-skarbowego mający siedzibę w tym samym województwie, w którym miał siedzibę dyrektor urzędu kontroli skarbowej.

4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych przez organy kontroli skarbowej na podstawie innych przepisów, niż przepisy ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1.

5. Postępowania kontrolne przejęte przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie art. 119g § 1 ustawy, o której mowa w art. 38, i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi Szef Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie dotychczasowych przepisów.

1. Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy sprawy związane z udostępnianiem dyrektorom urzędów kontroli skarbowej przed wszczęciem postępowania kontrolnego informacji w trybie art. 7c i art. 7d ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1 prowadzi naczelnik urzędu celno-skarbowego mający siedzibę w tym samym województwie, w którym miał siedzibę dyrektor urzędu kontroli skarbowej, na podstawie dotychczasowych przepisów.

2. Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy sprawy związane z udostępnianiem Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej przed wszczęciem postępowania kontrolnego informacji w trybie art. 7c i art. 7d ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1 prowadzi Szef Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie dotychczasowych przepisów.

3. W sprawach zażaleń na postanowienia wydawane w trybie art. 7c i art. 7d ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1 właściwy jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy kontrole oświadczeń majątkowych prowadzone na podstawie ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1 przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej prowadzi Szef Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie dotychczasowych przepisów.

●Podobnie jak w przypadku postępowań karnych skarbowych, również postępowania kontrolne i kontrole przejęły nowe organy podatkowe. Postępowania kontrolne prowadzone przez dyrektorów urzędów kontroli skarbowej przejęli naczelnicy urzędów celno-skarbowych. Jednak postępowania prowadzone przez generalnego inspektora kontroli skarbowej nie zostały przeniesione na szefa KAS, tylko dyrektora IAS w woj. mazowieckim.

●Ustawodawca w komentowanych regulacjach określił również zasady kontynuacji postępowań związanych z udostępnieniem informacji na potrzeby postępowań prowadzonych przez dyrektorów urzędów kontroli skarbowej, w tym o posiadanych przez podatnika rachunkach bankowych. Analogicznie regulacja objęła kontrole w zakresie oświadczeń majątkowych, które przejął do dalszego prowadzenia szef KAS.

●Część regulacji w komentowanych przepisach obejmujących art. 202 ust. 1a, ust. 3 oraz art. 203, zostało dodanych lub zmienionych ustawą z 24 lutego 2017 r. o zmianie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej i ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 379). Przepisy te zostały dodane lub zmienione 27 lutego 2017 r.

Całość tych regulacji weszła w życie 1 marca 2017 r.

1. Odwołanie od decyzji dyrektora urzędu kontroli skarbowej wnosi się za pośrednictwem naczelnika urzędu celno-skarbowego mającego siedzibę w tym samym województwie, w którym miał siedzibę dyrektor urzędu kontroli skarbowej, do właściwego dla kontrolowanego dyrektora izby administracji skarbowej, jeżeli termin do wniesienia odwołania od tych decyzji nie upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do zażaleń.

3. Od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa dotyczące odwołań.

●Przepis dotyczy odwołań od decyzji wydanych przez dyrektorów urzędów kontroli skarbowej, które wnosi się do dyrektora IAS (por. art. 213 komentowanej ustawy). Zastrzeżenie w końcowej części ust. 1 tego przepisu wskazuje na dwoistość procedury obowiązującej po 1 marca 2017 r. Z jednej strony postępowania wszczęte przed wejściem w życie ustawy o KAS są prowadzone na dotychczasowych zasadach, ale przez nowe organy podatkowe. Z kolei dla tych postępowań, które zostały wszczęte po tej dacie, stosowane są już nowe regulacje. Zasada ta obowiązuje również w odniesieniu do innych postępowań, o czym świadczą kolejne przepisy komentowanej ustawy.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. W postępowaniach sądowych w sprawach związanych z wydawaniem interpretacji indywidualnych, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych minister właściwy do spraw finansów publicznych, prawa i obowiązki strony przejmuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

2. W postępowaniach sądowych, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej i Szef Służby Celnej, prawa i obowiązki strony przejmuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

3. W postępowaniach sądowych w sprawach związanych z wydawaniem interpretacji indywidualnych, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych dyrektor izby skarbowej, prawa i obowiązki strony przejmuje dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

4. W postępowaniach sądowych w sprawach innych niż określone w ust. 3, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych dyrektor izby skarbowej lub dyrektor izby celnej, prawa i obowiązki strony przejmuje właściwy dyrektor izby administracji skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

5. W postępowaniach sądowych, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych odpowiednio dyrektor urzędu kontroli skarbowej, inspektor kontroli skarbowej albo naczelnik urzędu celnego, prawa i obowiązki strony przejmuje właściwy naczelnik urzędu celno-skarbowego, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

6. W postępowaniach sądowych w sprawach innych niż określone w ust. 3, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych minister właściwy do spraw finansów publicznych, prawa i obowiązki strony przejmuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

●Regulacja ta określa stronę reprezentującą interesy Skarbu Państwa w postępowaniach sądowych po zmianie struktury organów podatkowych. Poza odniesieniem do konkretnych postępowań, jak np. postępowania związane z interpretacjami indywidualnymi, ustawodawca odnosi się ogólnie do postępowań sądowych. Nie są to zatem wyłącznie postępowania przed sądami administracyjnymi, ale mogą być to również postępowania przez sądem powszechnym na podstawie art. 199a ordynacji podatkowej.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Przy ustalaniu utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów Krajowej Administracji Skarbowej, o której mowa w art. 14n § 4 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 38, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględnia się również interpretacje indywidualne wydane do dnia 28 lutego 2017 r. przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

●Przepis ten został dodany ustawą z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz.U. poz. 2255). Instytucja utrwalonej praktyki interpretacyjnej wprowadzona została do ordynacji podatkowej od początku 2017 r. Zgodnie z art. 14n par. 5 ordynacji podatkowej przez utrwaloną praktykę interpretacyjną rozumie się wyjaśnienia zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego dominujące w interpretacjach indywidualnych wydawanych w takich samych stanach faktycznych lub w odniesieniu do takich samych zdarzeń przyszłych oraz w takim samym stanie prawnym, w trakcie okresu rozliczeniowego, w którym realizowana jest transakcja oraz w okresie 12 miesięcy przed rozpoczęciem tego okresu rozliczeniowego.

●W komentowanym przepisie ustawodawca wskazuje na możliwość uwzględniania obecnie przez podatników interpretacji wydanych przed 1 marca 2017 r. Można to interpretować jako zachowanie aktualności co do ich treści również w obecnym stanie prawnym, mimo zmiany podmiotu uprawnionego do ich publikacji.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Audyty wykonywane przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej na podstawie przepisów art. 3a ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1 wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzone są na podstawie dotychczasowych przepisów przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

1. Postępowania podatkowe wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzone przez:

1) naczelnika urzędu celnego jako organ podatkowy pierwszej instancji - prowadzi właściwy według miejsca zamieszkania lub siedziby podatnika naczelnik urzędu skarbowego na podstawie dotychczasowych przepisów;

2) dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej - jako:

a) organ odwoławczy odpowiednio od decyzji naczelnika urzędu skarbowego, dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub naczelnika urzędu celnego,

b) organ pierwszej instancji, na podstawie odrębnych przepisów,

c) organ odwoławczy od decyzji wydanej przez ten organ w pierwszej instancji

- prowadzi dyrektor izby administracji skarbowej na podstawie dotychczasowych przepisów.

2. Postępowania podatkowe związane z przywozem lub wywozem towarów wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzone przez:

1) naczelnika urzędu celnego jako organ pierwszej instancji - prowadzi właściwy zgodnie z przepisami prawa celnego naczelnik urzędu celno-skarbowego na podstawie dotychczasowych przepisów;

2) dyrektora izby celnej - jako:

a) organ odwoławczy od decyzji naczelnika urzędu celnego,

b) organ pierwszej instancji, na podstawie odrębnych przepisów,

c) organ odwoławczy od decyzji wydanej przez ten organ w pierwszej instancji

- prowadzi dyrektor izby administracji skarbowej na podstawie dotychczasowych przepisów.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zażaleń.

1. Postępowania podatkowe i celne wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych prowadzi Szef Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie dotychczasowych przepisów.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ponagleń rozpatrywanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz w sprawach wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany decyzji wydanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych zaskarżonych do sądu administracyjnego, w których nie zapadło prawomocne orzeczenie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1. W sprawach wznowienia postępowania podatkowego, stwierdzenia nieważności, wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji właściwe są organy, które stały się właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest właściwy w sprawach wznowienia postępowania podatkowego, stwierdzenia nieważności, wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji, a także odnowienia lub wygaśnięcia decyzji, o których mowa odpowiednio w art. 20i § 6 i art. 20l § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, wydanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

3. W sprawach postanowień przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Postępowania celne wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzone przez:

1) naczelnika urzędu celnego jako organ pierwszej instancji - prowadzi właściwy zgodnie z przepisami prawa celnego naczelnik urzędu celno-skarbowego na podstawie dotychczasowych przepisów;

2) dyrektora izby celnej - jako:

a) organ odwoławczy od decyzji naczelnika urzędu celnego,

b) organ pierwszej instancji, na podstawie odrębnych przepisów,

c) organ odwoławczy od decyzji wydanej przez ten organ w pierwszej instancji

- prowadzi dyrektor izby administracji skarbowej na podstawie dotychczasowych przepisów.

W sprawach unieważnienia, zmiany lub cofnięcia decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa celnego właściwe są organy, które stały się właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Ustawodawca wprowadza kontynuację dotychczasowych postępowań podatkowych, celnych, audytów oraz nadzwyczajnych trybów weryfikacji decyzji. Przepisy bądź jednoznacznie określają organ przejmujący postępowanie, bądź posługują się sformułowaniem "organ właściwy". Jest to wówczas organ właściwy zgodnie z obecnymi przepisami ustawy o KAS.

●Kontynuacja postępowań została powiązana z obowiązkiem stosowania dotychczasowych przepisów. Obecne organy podatkowe są zobowiązane w stosunku do postępowań wszczętych przed 1 marca 2017 r. stosować przepisy sprzed tej daty, a tym samym oznacza to konieczność posługiwania się przez organy KAS przepisami ustaw uchylonych treścią art. 159 komentowanej ustawy.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Dyrektor izby administracji skarbowej jest organem odwoławczym od decyzji:

1) naczelników urzędów skarbowych, naczelników urzędów celnych oraz dyrektorów urzędów kontroli skarbowej,

2) dyrektorów izb skarbowych oraz dyrektorów izb celnych wydanych przez te organy w pierwszej instancji

- jeżeli termin do wniesienia odwołania od tych decyzji nie upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Odwołania od decyzji w sprawach podatkowych i celnych wydanych w pierwszej instancji przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych podlegają rozpatrzeniu przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zażaleń.

●W związku z powołaniem dyrektora IAS i związanym z tym połączeniem dotychczasowych izb skarbowych oraz izb celnych w izbę administracji skarbowej stał się on organem odwoławczym od decyzji wydawanych przez organy I instancji (art. 25 ust. 1 pkt 2 oraz 3 ustawy o KAS). Organami I instancji byli przed 1 marca 2017 r. również dyrektor izby skarbowej oraz celnej. W konsekwencji dyrektor IAS przejął postępowania odwoławcze od decyzji wydanych przez wymienione w komentowanym przepisie organy.

●Regulacja wskazuje, że przejęcie postępowań odwoławczych dotyczy przypadków, kiedy termin do wniesienia odwołania od wydanych przez te organy decyzji nie upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. W przypadku jego upływu przed tym terminem organem właściwym byli dotychczasowi dyrektorzy izb skarbowych i celnych. Jednak przepis ten nie odnosi się wprost do wniosków o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Użyte sformułowanie "organ odwoławczy" nakazuje jednak składać takie wnioski do dyrektora IAS, niezależnie od tego, kto wcześniej wydał decyzję.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Pozwolenia, zezwolenia oraz inne decyzje i rozstrzygnięcia wydane przez organy celne przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozostają w mocy, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.

2. W zakresie, o którym mowa w ust. 1, właściwymi są organy, które stały się właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

1. Czynności przewidziane przepisami prawa celnego związane z wprowadzaniem towarów na obszar celny Unii Europejskiej, wyprowadzaniem towarów z tego obszaru oraz regulowaniem ich sytuacji, w szczególności obejmowaniem towarów procedurami celnymi, w wyniku których nie zostało wydane ostateczne rozstrzygnięcie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przejmują organy właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Czynności, o których mowa w ust. 1, dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozostają w mocy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Ustawodawca wprowadził zasadę kontynuacji obowiązywania dotychczasowych rozstrzygnięć wydanych przez organy celne przed 1 marca 2017 r. Wskazanie w treści komentowanych przepisów organów właściwych odnosi się do obecnych kompetencji organów KAS. Wymienione przykładowo w początkowej części art. 214 rodzaje rozstrzygnięć obejmują swoim zakresem wszystkie instrumenty, które z jednej strony kształtują prawa i obowiązki podatników, a z drugiej mogą być przez nich weryfikowane. Weryfikacja ta obejmować będzie wszelkie obowiązujące procedury, w tym również np. nadzwyczajne tryby weryfikacji decyzji.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Sprawy wywiadu skarbowego wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, prowadzone są:

1) przez pracowników zatrudnionych w jednostkach KAS, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, byli pracownikami wywiadu skarbowego - nie dłużej niż do dnia 31 sierpnia 2017 r.;

2) przez funkcjonariuszy wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze.

2. Sprawy związane z czynnościami, o których mowa w rozdziale 6 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, prowadzone są przez funkcjonariuszy, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, byli funkcjonariuszami celnymi wykonującymi czynności, o których mowa w art. 75b ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3.

3. Organem właściwym w sprawach wywiadu skarbowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, prowadzonych przez pracowników wywiadu skarbowego zatrudnionych w urzędach kontroli skarbowej jest naczelnik urzędu celno-skarbowego, z wyjątkiem czynności związanych z kontrolą operacyjną zastrzeżonych dla Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

4. Organem właściwym w sprawach wywiadu skarbowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, prowadzonych przez pracowników wywiadu skarbowego zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

●Dotychczas komórki wywiadu skarbowego pozostawały w strukturze organów kontroli skarbowej, stąd też sprawy prowadzili pracownicy. Obecnie zostały one przeniesione do urzędów celno-skarbowych. Redakcja komentowanego przepisu wskazuje, że wywiadem mają się zajmować wyłącznie funkcjonariusze. Ograniczenie czasowe w prowadzeniu spraw wywiadu skarbowego dotyczy pracowników, którzy otrzymali propozycję przejścia do pracy w urzędach celno-skarbowych. W odniesieniu do funkcjonariuszy ciągłość została zachowana bez ograniczeń czasowych.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Kontrole podatkowe prowadzone przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie art. 281 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone są na podstawie dotychczasowych przepisów przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

2. Kontrole podatkowe prowadzone przez naczelników urzędów celnych, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone są na podstawie dotychczasowych przepisów przez właściwych miejscowo naczelników urzędów celno-skarbowych.

3. Kontrole wykonywane przez organy Służby Celnej na podstawie przepisów rozdziału 3 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone są na podstawie dotychczasowych przepisów przez właściwych miejscowo naczelników urzędów celno-skarbowych.

4. Kontrole wykonywane przez Służbę Celną, o których mowa w art. 48 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.), wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone są na podstawie dotychczasowych przepisów przez właściwych miejscowo naczelników urzędów celno-skarbowych.

●Przepisy wprowadzają obowiązek kontynuowania kontroli wszczętych przed wejściem w życie ustawy o KAS na podstawie dotychczasowych przepisów, podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do innych postępowań. Kontrole te prowadzą nowe organy KAS zgodnie ze swoją właściwością.

●Komentowany przepis dotyczy kontroli, podczas gdy w przypadku postępowań kontrolnych również wprowadzono obowiązek stosowania dotychczasowych przepisów, a postępowania są prowadzone przez naczelników urzędów celno-skarbowych lub dyrektora IAS w Warszawie (por. uwagi do art. 202 komentowanej ustawy).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Czynności audytowe wykonywane przez Służbę Celną, o których mowa w art. 56 i art. 61a ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone są na podstawie dotychczasowych przepisów przez właściwych miejscowo dyrektorów izb administracji skarbowej.

Urzędowe sprawdzenie wykonywane przez organy Służby Celnej, o którym mowa w art. 64 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone jest na podstawie dotychczasowych przepisów przez właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego.

Zgłoszenia, powiadomienia, wnioski i informacje w zakresie podatku akcyzowego, złożone na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym właściwemu naczelnikowi urzędu celnego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, uznaje się za złożone organom właściwym w zakresie podatku akcyzowego po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Postępowania w sprawach wynikających z przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym wszczęte i niezakończone ostatecznym rozstrzygnięciem przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przejmują organy właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Postępowania w sprawach wynikających z przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 471) wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przejmują organy właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Enumeratywnie wymienione w komentowanych przepisach postępowania wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy o KAS, są prowadzone przez obecne organy KAS aczkolwiek na podstawie przepisów dotychczasowych.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Upoważnienia udzielone na podstawie art. 105b ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 83, które zostały złożone do naczelnika urzędu skarbowego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, pozostają w mocy. Upoważnienia te uznaje się za upoważnienia dla banku albo spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej do przekazywania organom wymienionym w art. 105b ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 83, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, informacji o wszystkich transakcjach dokonywanych na rachunkach, których te upoważnienia dotyczą.

2. Podmioty, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożyły kaucję gwarancyjną w formie, o której mowa w art. 105b ust. 3 pkt 2 lub 3 ustawy zmienianej w art. 83, i kaucja ta została przyjęta przed tym dniem, są obowiązane do dostosowania, do dnia 31 marca 2017 r., kaucji gwarancyjnej, aby przewidywała, w przypadku wszczęcia po dniu 31 marca 2017 r. kontroli celno-skarbowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna, odpowiednio przedłużenie okresu trwania odpowiedzialności gwaranta po upływie okresu ważności gwarancji albo przedłużenie okresu obowiązywania upoważnienia po upływie okresu ważności upoważnienia, o terminy wskazane w art. 105b ust. 8 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 83, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, pod rygorem usunięcia w dniu 1 kwietnia 2017 r. przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego z wykazu, o którym mowa w art. 105c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 83. W przypadku usunięcia podmiotu z wykazu, o którym mowa w art. 105c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 83, wydaje się postanowienie, na które nie przysługuje zażalenie.

3. W przypadku wszczęcia i niezakończenia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania kontrolnego zgodnie z przepisami o kontroli skarbowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna, o której mowa w art. 105b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 83, zwrotu kaucji gwarancyjnej nie dokonuje się do czasu zakończenia tego postępowania.

4. W przypadku wszczęcia w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 marca 2017 r. kontroli celno-skarbowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna, o której mowa w art. 105b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 83, przyjęta przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zwrotu kaucji gwarancyjnej nie dokonuje się do dnia złożenia korekty deklaracji po zakończeniu kontroli celno-skarbowej, a jeżeli doszło do przekształcenia kontroli celno-skarbowej w postępowanie podatkowe - do czasu zakończenia tego postępowania.

5. Uznaje się, że kaucje gwarancyjne, które zostały złożone w formie, o której mowa w art. 105b ust. 3 pkt 2 lub 3 ustawy zmienianej w art. 83, i przyjęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przewidują w przypadku wszczęcia w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 marca 2017 r. kontroli celno-skarbowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna, odpowiednio przedłużenie okresu trwania odpowiedzialności gwaranta po upływie okresu ważności gwarancji albo przedłużenie okresu obowiązywania upoważnienia po upływie okresu ważności upoważnienia, do dnia złożenia korekty deklaracji po zakończeniu kontroli celno-skarbowej, z tym że w przypadku przekształcenia kontroli celno-skarbowej w postępowanie podatkowe, w zakresie rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna, przedłużenie okresu trwania odpowiedzialności gwaranta albo przedłużenie okresu obowiązywania upoważnienia, następuje do czasu zakończenia tego postępowania.

●Regulacja ta została dodana ustawą z 24 lutego 2017 r. o zmianie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej i ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 379), która weszła w życie 27 lutego 2017 r.

●Przepisy te odwołują się do ustawy o VAT, która w art. 105b określa zasady składania kaucji gwarancyjnej wyłączającej odpowiedzialność solidarną zbywcy i nabywcy z tytułu niezapłaconego podatku VAT przy dostawie towarów określonych załącznikiem nr 13 do ustawy o VAT.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Postępowania dotyczące wydawania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, przejmuje dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

2. W sprawach zmiany interpretacji indywidualnych lub uchylenia interpretacji indywidualnych i umorzenia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnych, jeżeli w dniu jej wydania istniały przesłanki odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnych, wydanych na podstawie przepisów ustawy wymienionej w art. 38, w brzmieniu dotychczasowym, organem właściwym staje się Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

3. W sprawach zmiany interpretacji indywidualnych na etapie rozpatrywania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji indywidualnej, uchylenia interpretacji indywidualnych, zmiany lub uchylenia postanowień, o których mowa w art. 14b § 5a ustawy wymienionej w art. 38, wydanych na podstawie przepisów tej ustawy, w brzmieniu dotychczasowym, organem właściwym staje się dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

●Przejęcie wydawania interpretacji indywidualnych przez dyrektora KIS skutkowało przejęciem przez ten organy dotychczas prowadzonych postępowań. Istotny jest ust. 2 tego artykułu, który zastrzega określone uprawnienia związane z weryfikacją już wydanych interpretacji lub odmowy ich wydania dla szefa KAS.

●Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na art. 53 par. 2a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2017 r. poz. 1369 ze zm.), który został dodany ustawą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935). Przepis ten wskazuje, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie. Dotyczy to również interpretacji, które obecnie nie muszą być przedmiotem kontroli w formie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Po wydaniu interpretacji negatywnej dla wnioskodawcy, może ona być w terminie 30 dni od jej otrzymania zaskarżona do sądu administracyjnego.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Organami właściwymi w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, dotyczących:

1) pozwoleń na korzystanie z procedury TIR,

2) wiążącej informacji taryfowej i wiążącej informacji o pochodzeniu towaru,

3) prowadzenia listy agentów celnych oraz wydawania decyzji w sprawach wpisu osoby na listę agentów celnych, skreślenia osoby z listy agentów celnych i zawieszenia w działalności agenta celnego,

4) wydawania decyzji w sprawach ochrony praw własności intelektualnej,

5) wiążącej informacji akcyzowej

- są organy właściwe po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest organem odwoławczym od decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, jeżeli termin do wniesienia odwołania od tych decyzji nie upłynął przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1.

3. Organem odwoławczym od decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 5, jeżeli termin do wniesienia odwołania od tych decyzji nie upłynął przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, staje się dyrektor izby administracji skarbowej wyznaczony zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 14 ust. 12 ustawy zmienianej w art. 114, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1. Postępowania w sprawach opłaty paliwowej w przypadkach, o których mowa w art. 37j ust. 1 pkt 1, 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 24, wszczęte i niezakończone przez naczelnika urzędu celnego właściwego miejscowo w sprawach podatku akcyzowego przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, przejmuje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach podatku akcyzowego.

2. Postępowania w sprawach opłaty paliwowej w przypadkach, o których mowa w art. 37j ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 24, wszczęte i niezakończone przez naczelnika urzędu celnego właściwego miejscowo w sprawach powstania długu celnego przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, przejmuje naczelnik urzędu celno-skarbowego właściwy w sprawach powstania długu celnego.

3. Postępowania w sprawach opłaty paliwowej w przypadkach, o których mowa w art. 37j ust. 1 pkt 1, 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 24, wszczęte i niezakończone przez dyrektora izby celnej przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, przejmuje dyrektor izby administracji skarbowej właściwy dla naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach podatku akcyzowego.

4. Postępowania w sprawach opłaty paliwowej w przypadkach, o których mowa w art. 37j ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 24, wszczęte i niezakończone przez dyrektora izby celnej przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, przejmuje dyrektor izby administracji skarbowej właściwy dla naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego w sprawach powstania długu celnego.

W sprawach wynikających z przepisów ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 641, z późn. zm.) dotyczących wznowienia postępowań w przedmiocie opłaty paliwowej zakończonych decyzją ostateczną, stwierdzenia nieważności oraz uchylenia lub zmiany takiej decyzji właściwe są organy, które stały się właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Informacje o opłacie paliwowej, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, złożone właściwemu naczelnikowi urzędu celnego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, uznaje się za złożone organom właściwym do przyjmowania takich informacji po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Opłatę paliwową wpłaconą na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym na wyodrębniony rachunek bankowy izby celnej właściwej dla dokonywania wpłat kwot z tytułu zapłaty podatku akcyzowego uznaje się za opłatę paliwową wpłaconą na wyodrębniony rachunek bankowy urzędu skarbowego właściwego dla dokonywania wpłat kwot z tytułu zapłaty podatku akcyzowego.

Organami właściwymi do uzyskania od Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych informacji o odmowie wpisu do rejestru oraz wykreśleniu z rejestru systemu zapasów interwencyjnych, w przypadku wydania przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzji administracyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1899), są organy właściwe do uzyskania tych informacji po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Informacje uzyskane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez właściwego naczelnika urzędu celnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym od Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych o odmowie wpisu do rejestru oraz wykreśleniu z rejestru systemu zapasów interwencyjnych, uznaje się za informacje uzyskane przez organy właściwe do uzyskania tych informacji po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Przepisy powielają zasadę przyporządkowania dotychczas wszczętych postępowań do kompetencji nowych organów KAS. Przy czym postępowania te są prowadzone na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 marca 2017 r., a także czynności podjęte dotychczas pozostają w mocy.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Dotychczasowe upoważnienia Szefa Służby Celnej, Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, dyrektora urzędu kontroli skarbowej, dyrektora izby celnej, dyrektora izby skarbowej oraz naczelnika urzędu celnego wydane odpowiednio funkcjonariuszom albo pracownikom w celu wykonywania przez nich obowiązków służbowych oraz zadań stają się upoważnieniami Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub naczelnika urzędu celno-skarbowego stosownie do ich właściwości, nie dłużej niż do dnia 31 maja 2017 r.

●Krótki okres vacatio legis ustawy o KAS narzucił konieczność wykorzystywania w początkowym okresie jej obowiązywania upoważnień, które zostały wydane przez dotychczasowe organy podatkowe. Termin 31 maja 2017 r. był związany z ostateczną decyzją o zatrudnieniu lub powołaniu do pełnienia służby dotychczasowych pracowników lub funkcjonariuszy w nowych organach KAS (por. art. 167 oraz 170 komentowanej ustawy).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Dyrektor izby administracji skarbowej staje się administratorem danych osobowych, których administratorem był dyrektor izby skarbowej, naczelnik urzędu skarbowego, dyrektor izby celnej, naczelnik urzędu celnego lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej.

●Dyrektor IAS przejął od wszystkich dotychczasowych organów skarbowych I oraz II stopnia uprawnienia administratora danych osobowych przetwarzanych przez te organy.

●Należy wskazać, że zgodnie z art. 35 ustawy o KAS organy KAS wykonują swoje zadania w szczególności przy wykorzystaniu Centralnego Rejestru Danych Podatkowych prowadzonego w systemie teleinformatycznym. Administratorem jest szef KAS, a dane do tego systemu wprowadzają wszystkie organy KAS. Są to dane związane z deklaracjami i informacjami składanymi przez podatników, a także decyzjami i innymi rozstrzygnięciami w postępowaniach prowadzonych przez organy KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Wykaz pytań i zadań egzaminacyjnych, o którym mowa w art. 22 ust. 12 ustawy zmienianej w art. 28, ustalony przez Państwową Komisję Egzaminacyjną do Spraw Doradztwa Podatkowego przed dniem 1 marca 2017 r. zachowuje moc do dnia ustalenia nowego wykazu pytań i zadań egzaminacyjnych uwzględniającego zmiany w organizacji i funkcjonowaniu Krajowej Administracji Skarbowej, nie dłużej jednak niż przez 4 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Ze względu na wejście w życie przepisów o KAS niezbędna była aktualizacja pytań na potrzeby państwowego egzaminu dla osób ubiegających się o tytuł doradcy podatkowego.

●Uchwała o przyjęciu nowego zestawu pytań uwzględniająca zmiany związane z wejściem w życie ustawy o KAS została podjęta 28 kwietnia 2017 r. i weszła w życie z dniem jej podjęcia (uchwała nr 19/VI/2017 r.), uchylając jednocześnie poprzednią uchwałę. Aktualny zestaw pytań jest załącznikiem do tej uchwały.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. W odniesieniu do należności powstałych i niewygasłych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, których wierzycielem był dyrektor izby celnej, wierzycielem staje się naczelnik urzędu skarbowego określony zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 5 § 4 ustawy zmienianej w art. 4. Naczelnik urzędu skarbowego wstępuje w prawa i obowiązki dyrektora izby celnej jako wierzyciela.

2. W odniesieniu do należności powstałych i niewygasłych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, których wierzycielem był organ kontroli skarbowej, wierzycielem staje się właściwy naczelnik urzędu skarbowego określony według adresu siedziby tego organu kontroli skarbowej. Naczelnik urzędu skarbowego wstępuje w prawa i obowiązki organu kontroli skarbowej.

3. W odniesieniu do obowiązków powstałych i niewygasłych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, których wierzycielem był dyrektor izby skarbowej, wierzycielem staje się naczelnik urzędu skarbowego właściwy według adresu siedziby dyrektora izby skarbowej. Naczelnik urzędu skarbowego wstępuje w prawa i obowiązki dyrektora izby skarbowej jako wierzyciela.

4. Pozostają w mocy wysłane upomnienia, tytuły wykonawcze, postanowienia zawierające stanowisko dyrektora izby celnej i dyrektora izby skarbowej oraz inne czynności dyrektora izby celnej i dyrektora izby skarbowej jako wierzyciela podjęte w postępowaniach egzekucyjnych wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 4 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

5. Postępowania w sprawie stanowiska dyrektora izby celnej i dyrektora izby skarbowej jako wierzyciela wszczęte na podstawie art. 34 ustawy zmienianej w art. 4 i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są dalej prowadzone przez naczelnika urzędu skarbowego określonego zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 5 § 4 ustawy zmienianej w art. 4.

W odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z gwarancji bankowych i ubezpieczeniowych oraz zobowiązań gwaranta, złożonych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, jako zabezpieczenie pokrycia kwot wynikających z długów celnych i innych opłat, naczelnik urzędu skarbowego określony zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 5 § 4 ustawy zmienianej w art. 4 wstępuje w prawa i obowiązki dyrektora izby celnej.

Należności celne, o których dłużnik został powiadomiony zgodnie z przepisami prawa celnego i które nie zostały uiszczone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, podlegają zapłacie na rzecz urzędu skarbowego wyznaczonego na podstawie art. 70 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1880).

●W związku z wejściem w życie ustawy o KAS naczelnik urzędu skarbowego stał się organem uprawnionym do poboru i rozliczania należności podatkowych, w tym należności celnych i opłat o równoważnym do cła skutku. W konsekwencji przejął on dotychczasowe prawa i obowiązki związane z istniejącymi na dzień wejścia w życie ustawy o KAS należnościami, których stroną były organy wymienione w komentowanych regulacjach.

●Analogicznie jak w przypadku innych czynności podjętych przez poprzednie organy skarbowe, również działania w ramach postępowania egzekucyjnego pozostają w mocy po wejściu w życie ustawy o KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Postępowania w sprawach zgłoszeń INTRASTAT:

1) dotyczące wezwań, upomnień i nałożenia kary w odniesieniu do okresów sprawozdawczych przypadających na dzień przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

2) wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone przez właściwego dyrektora izby celnej,

3) w sprawach wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności, wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji wydanej przez właściwego dyrektora izby celnej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

4) w sprawach skarg na decyzje wydane przez właściwego dyrektora izby celnej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

- prowadzi dyrektor izby administracji skarbowej właściwy w sprawach zgłoszeń INTRASTAT.

2. Czynności podjęte w ramach postępowań, o których mowa w ust. 1, dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozostają w mocy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

W przypadku postępowań w zakresie kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1907 i 1935) prowadzonych przez funkcjonariuszy celnych, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, czynności podjęte w toku tych postępowań pozostają w mocy.

●Obecnie do zadań dyrektorów IAS należy m.in. wykonywanie zadań wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej regulujących INTRASTAT oraz EXTRASTAT, a także prowadzenie postępowań w zakresie INTRASTAT (art. 25 ust. 1 pkt 8 ustawy o KAS).

●Również czynności podjęte przez funkcjonariuszy celnych pozostają w mocy po wejściu w życie ustawy o KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Postępowania egzekucyjne wszczęte przez dyrektora izby celnej i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są dalej prowadzone przez naczelnika urzędu skarbowego ustalonego według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego.

2. Naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 1, wstępuje w prawa i obowiązki dyrektora izby celnej jako organu egzekucyjnego.

1. W przypadku postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez urząd skarbowy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wierzycielem staje się naczelnik urzędu skarbowego.

2. Czynności podjęte przez urzędy skarbowe w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, pozostają w mocy.

3. Do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepis art. 66 § 4 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Postępowania wszczęte przez dyrektora izby celnej jako organ egzekucyjny z urzędu albo na wniosek, skargę i zarzuty złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy są dalej prowadzone przez naczelnika urzędu skarbowego, który przejął prowadzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 239 ust. 1.

Kontrolę prawidłowości realizacji środka egzekucyjnego, o której mowa w art. 71a ustawy zmienianej w art. 4, zastosowanego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez dyrektora izby celnej przeprowadza naczelnik urzędu skarbowego, który przejął prowadzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 239 ust. 1.

Naczelnik urzędu skarbowego, który przejął prowadzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 239 ust. 1, wstępuje w prawa i obowiązki dyrektora izby celnej w postępowaniach sądowych w sprawie zwolnienia rzeczy lub prawa majątkowego spod egzekucji, o którym mowa w art. 40 § 2 ustawy zmienianej w art. 4, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Właściwy dyrektor izby administracji skarbowej wstępuje w prawa i obowiązki dyrektora izby skarbowej oraz dyrektora izby celnej w postępowaniach sądowych wszczętych skargami w związku postępowaniami egzekucyjnymi lub zabezpieczającymi, o których mowa w ustawie zmienianej w art. 4.

1. W postępowaniach egzekucyjnych wszczętych na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez dyrektora izby celnej i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, naczelnik urzędu skarbowego zawiadamia zobowiązanego o zmianie wierzyciela lub organu egzekucyjnego przy pierwszej podjętej czynności w stosunku do zobowiązanego.

2. W przypadku rozłożenia na raty zapłaty kosztów egzekucyjnych przez dyrektora izby celnej i nieuiszczenia rat do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, naczelnik urzędu skarbowego, który przejął prowadzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 239 ust. 1, zawiadamia zobowiązanego o zmianie organu egzekucyjnego i numerze rachunku bankowego.

3. W przypadku zajęć wierzytelności pieniężnych i innych praw majątkowych dokonanych przez dyrektora izby celnej i niezrealizowanych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, naczelnik urzędu skarbowego, który przejął prowadzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 239 ust. 1, zawiadamia dłużnika zajętej wierzytelności o zmianie organu egzekucyjnego oraz numerze rachunku bankowego.

Dyrektor izby administracji skarbowej jest właściwy w zakresie rozstrzygnięć wydanych przez dyrektora izby celnej jako wierzyciela i organu egzekucyjnego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Do rozpatrzenia wniosków złożonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 4 w sprawach, w których egzekucja lub postępowanie egzekucyjne zostały zakończone przez dyrektora izby celnej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, właściwy jest naczelnik urzędu skarbowego, który przejął prowadzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 239 ust. 1.

Do postępowań dotyczących skarg i wniosków złożonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 4 wszczętych przed dniem 1 stycznia 2016 r. i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r.

Do należności dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez dyrektora izby celnej stosuje się przepis art. 66 § 4 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

●Komentowana grupa przepisów dotyczy zasad przejmowania przez obecne organy KAS dotychczas prowadzonych postępowań egzekucyjnych oraz stosowanych w ramach tych postępowań instrumentów nadzoru oraz weryfikacji prawidłowości podejmowanych działań.

●Ustawodawca przeniósł na naczelnika urzędu skarbowego całokształt czynności związanych z prowadzeniem dotychczasowych postępowań egzekucyjnych, niezależnie od tego, kto wystawiał tytułu wykonawczy. W początkowym okresie po wejściu w życie ustawy o KAS oznacza to, że postępowanie egzekucyjne będzie prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez organ już nieistniejący (np. dyrektora izby celnej). Aczkolwiek całość egzekucji będzie zasadna, gdyż w prawa tego organu wstąpił naczelnik urzędu skarbowego.

●O zmianie organu prowadzącego postępowanie naczelnik urzędu skarbowego ma obowiązek zawiadomić zobowiązanego przy pierwszej podjętej czynności. W przypadku braku takiego zawiadomienia zobowiązanemu przysługuje zarzut na podstawie art. 33 par. 1 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepis ten odwołuje się bowiem do treści art. 27 tej ustawy, który w par. 1 określa elementy obligatoryjne tytułu wykonawczego. Brak informacji o zmianie wierzyciela będzie błędem w zakresie podstawy prowadzonej egzekucji.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Do spraw związanych z poborem należności wynikających z mandatów karnych, o których mowa w art. 100 ustawy, o której mowa w art. 63, nałożonych przed dniem 1 stycznia 2016 r. stosuje się przepisy obowiązujące do dnia 31 grudnia 2015 r.

2. Do rozliczania bloczków mandatowych oraz serii i numerów mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego nabytych lub przydzielonych przed dniem 1 stycznia 2016 r. stosuje się przepisy obowiązujące do dnia 31 grudnia 2015 r.

Do rozliczania formularzy mandatu karnego lub serii i numerów mandatów karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, odpowiednio wydanych lub przydzielonych przez dyrektora izby skarbowej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, organem właściwym jest właściwy miejscowo dyrektor izby administracji skarbowej.

●Regulacja ta określa zasady prowadzenia egzekucji z mandatów karnych wystawionych na podstawie kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

●Cezurą zmiany przepisów jest w tym wypadku 1 stycznia 2016 r., gdyż mandaty wystawione przed tą datą są egzekwowane na podstawie przepisów obowiązujących do końca grudnia 2015 r. 1 stycznia 2016 r. weszła w życie ustawa z 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej (Dz.U. poz. 1269 ze zm.), która w przepisach przejściowych (art. 49 tej ustawy) dokonała istotnej zmiany w art. 100 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, wprost wskazując na naczelnika urzędu skarbowego jako organ uprawniony do prowadzenia egzekucji z mandatów karnych nałożonych tą ustawą.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Skargi, wnioski i petycje w zakresie związanym z działalnością Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej oraz Szefa Służby Celnej wniesione i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, rozpatruje Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

2. Skargi, wnioski i petycje w zakresie związanym z działalnością dyrektora izby skarbowej albo dyrektora izby celnej wniesione i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, rozpatruje Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

3. Skargi, wnioski i petycje w zakresie związanym z działalnością naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celnego albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej wniesione i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, rozpatruje dyrektor izby administracji skarbowej.

4. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do zażaleń składanych na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

●Przepisy te dotyczą postępowań wszczętych na podstawie kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.). W szczególności należy zwrócić uwagę na dział VIII k.p.a., który reguluje skargi i wnioski. Procedury te mogą być stosowane również przez podatników w sprawach podatkowych jako alternatywne postępowania weryfikujące prawidłowość działań organów podatkowych. Zgodnie bowiem z art. 3 par. 1 pkt 2 k.p.a. przepisów tej ustawy nie stosuje się w takim zakresie, w jakim stosowana jest ordynacja podatkowa, z wyjątkiem m.in. skarg i wniosków.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej oraz wnioski o przekazanie informacji w trybie ustawy z dnia 25 lutego 2016 r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 352) złożone do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej albo Szefa Służby Celnej i nierozpatrzone przez te organy przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, rozpatruje Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

2. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej oraz wnioski o przekazanie informacji w trybie ustawy z dnia 25 lutego 2016 r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego złożone do dyrektora izby skarbowej albo dyrektora izby celnej i nierozpatrzone przez te organy przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, rozpatruje właściwy dyrektor izby administracji skarbowej.

3. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej oraz wnioski o przekazanie informacji w trybie ustawy z dnia 25 lutego 2016 r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego złożone do naczelnika urzędu celnego albo dyrektora urzędu kontroli skarbowej i nierozpatrzone przez te organy przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, rozpatruje naczelnik urzędu celno-skarbowego.

●Przejęcie przez szefa KAS uprawnień generalnego inspektora kontroli skarbowej oraz szefa Służby Celnej skutkowało również przejęciem przez ten nowy organ postępowań w zakresie dostępu do informacji publicznej.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Czynności już podjęte w postępowaniach i w kontrolach, o których mowa w art. 199-253, pozostają w mocy.

●Regulacja ta potwierdza powoływaną we wskazanych przepisach art. 199-253 komentowanej ustawy zasadę utrzymania w mocy czynności dokonanych przez organy skarbowe (podatkowe) przed wejściem w życie ustawy o KAS.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Z dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, kończy się kadencja Rady Konsultacyjnej Służby Celnej, powołanej na podstawie art. 16 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3.

●Uchylenie przepisów prawa celnego i wejście w życie ustawy o KAS w świetle komentowanego przepisu oznacza skrócenie kadencji Rady Konsultacyjnej Służby Celnej.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:

1) art. 5 ust. 2, art. 11b ust. 7, art. 11c ust. 3, art. 36c ust. 17, art. 36ca ust. 5, art. 36f ust. 4 i 5, art. 37 ust. 3 oraz art. 37a ust. 5 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 65 ust. 5, art. 69 ust. 6, art. 95 ust. 6, art. 118 ust. 18, art. 120 ust. 7, art. 127 ust. 6, art. 130 ust. 2, art. 131 ust. 6, art. 134 ust. 7 oraz art. 135 ustawy, o której mowa w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów;

2) art. 11g ust. 4 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 140 pkt 1 i 3 oraz art. 208 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów;

3) art. 4 ust. 3, art. 8 ust. 11, art. 30 ust. 7, art. 42 ust. 5, art. 46 ust. 6, art. 47 ust. 11, art. 48 ust. 3, art. 49 ust. 1 pkt 1-3, art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1, art. 51a, art, 56a, art.64 ust. 10, art. 72 ust. 6 i 7, art. 77 ust. 4, art. 80 ust. 6, art. 84 ust. 2, art. 87 ust. 2, art. 90, art. 92 ust. 4, art. 93 ust. 3, art. 100 ust. 3, art. 101 ust. 6, art. 111 ust. 4, art. 112 ust. 12, art. 115 ust. 10, art. 120 ust. 7, art. 121 ust. 3, art. 123 ust. 10, art. 125a ust. 2, art. 128 ust. 2, art. 129 ust. 5, art. 135 ust. 2, art. 136 ust. 2, art. 141 ust. 2, art. 142 ust. 2, art. 154 ust. 4, art. 156 ust. 2, art. 157 ust. 3, art. 158 ust. 2, art. 160 ust. 3 i art. 186 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 46 ust. 3, art. 50 ust. 3, art. 54 ust. 3, art. 65 ust. 5, art. 69 ust. 6, art. 70 ust. 3, art. 89 ust. 1 pkt 1-3, art. 90 ust. 1, art. 91 ust. 1, art. 92, art. 99 ust. 4, art. 111 ust. 1, art. 134 ust. 7, art. 135, art. 136 ust. 12, art. 153 ust. 6, art. 155 ust. 4, art. 160 ust. 2, art. 163 ust. 2, art. 166 ust. 6, art. 168 ust. 4, art. 169 ust. 3, art. 175 ust. 3, art. 176 ust. 5, art. 188 ust. 4, art. 189 ust. 20, art. 192 ust. 11, art. 197 ust. 7, art. 198 ust. 3, art. 200 ust. 8, art. 203 ust. 2, art. 205 ust. 2, art. 206 ust. 6, art. 212 ust. 2, art. 213 ust. 2, art. 219 ust. 2, art. 220 ust. 2, art. 241 ust. 4, art. 243 ust. 3, art. 244 ust. 3, art. 245 ust. 2, art. 247 ust. 3 oraz art. 274 ustawy, o której mowa w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów;

4) art. 15 ust. 7, art. 46 ust. 5, art. 47 ust. 10, art. 67 ust. 2, art. 70 pkt 2 oraz art. 131 ust. 4 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6 ust. 7, art. 69 ust. 5, art. 136 ust. 11, art. 140 pkt 2 i 4 oraz art. 208 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów;

5) art. 49 ust. 3 pkt 3 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 3 zachowuje moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 66 ustawy, o której mowa w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Ustawodawca zdecydował się zachować obowiązywanie dotychczasowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw uchylanych treścią art. 159 komentowanej przepisów. Związane to było z krótkim vacatio legis ustawy o KAS. Przy czym zostały wskazane różne terminy obowiązywania tych aktów wykonawczych. Zasadą jest jednak obowiązywanie dotychczasowych regulacji przez ściśle określony czas. Są to albo trzy lata albo 12 miesięcy, liczone od dnia wejścia w życie komentowanej ustawy. Oznacza to w praktyce, że upływ wskazanych terminów skutkować będzie uchyleniem z mocy prawa rozporządzeń wydanych na podstawie przepisów nieobowiązujących. Jest to istotne zarówno dla ustawodawcy, który musi w tym czasie wydać nowe akty wykonawcze, jak i podatników, którzy w przypadku braku nowych rozporządzeń nie będą mogli stosować przepisów dotychczasowych.

●Komentarz do ustawy o KAS odnosi się do każdego z tych rozporządzeń i wskazuje zakres ich obowiązywania przy każdej obowiązującej obecnie delegacji ustawowej.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Do wyczerpania nakładów druków formularzy, których wzory zostały określone na podstawie odrębnych przepisów zmienianych przepisami niniejszej ustawy, druki te mogą być stosowane, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2017 r.

●Podobnie jak w przypadku legitymacji pracowników i funkcjonariuszy, oznakowania pojazdów itp., które zostały wydane lub sporządzone na podstawie uchylonych przepisów, a ustawodawca przedłużył ich obowiązywanie (por. art. 185 i nast. komentowanej ustawy), również dotychczasowe druki formularzy zachowują swoją ważność do końca 2017 r.

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

1. Pracownicy komórek organizacyjnych urzędów wojewódzkich, właściwych do obsługi spraw związanych z należnościami wynikającymi z grzywien nakładanych w drodze mandatu karnego, stają się pracownikami właściwych miejscowo izb administracji skarbowej odpowiednio z dniem 1 stycznia 2018 r. oraz 1 stycznia 2019 r.

2. W przypadku gdy nie jest możliwe zatrudnienie pracownika będącego członkiem korpusu służby cywilnej, przejętego w trybie określonym w ust. 1, na stanowisku o tej samej nazwie, na którym był zatrudniony w urzędzie wojewódzkim, pracownika tego zatrudnia się na stanowisku należącym do tej samej grupy stanowisk zgodnie z wykazem określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 99 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.

3. Przed przejęciem pracownika, o którym mowa w ust. 1, będącego członkiem korpusu służby cywilnej, sporządza się ocenę okresową tego pracownika, jeżeli od dnia sporządzenia jego ostatniej oceny okresowej upłynęło więcej niż 6 miesięcy. W przypadku osób ocenianych po raz pierwszy ocenę sporządza się, jeżeli okres podlegający ocenie jest dłuższy niż 6 miesięcy.

4. Dyrektor izby administracji skarbowej w terminie do dnia 31 października 2017 r. zawiera porozumienie z właściwym miejscowo wojewodą określające liczbę pracowników, o których mowa w ust. 1, którzy staną się pracownikami właściwej miejscowo izby administracji skarbowej w terminach określonych w ust. 1, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnej obsługi spraw związanych z poborem należności wynikających z grzywien nakładanych w drodze mandatu karnego oraz liczbę spraw mandatowych prowadzonych w urzędach wojewódzkich na podstawie mandatów nakładanych w roku kalendarzowym. Porozumienie może zawierać również postanowienia dotyczące przekazania właściwej miejscowo izbie administracji skarbowej wyposażenia stanowisk pracy.

5. Dyrektor generalny urzędu wojewódzkiego, w terminie 14 dni przed dniem przejęcia pracownika, o którym mowa w ust. 1:

1) informuje na piśmie tego pracownika o zmianach, jakie zajdą w zakresie jego stosunku pracy;

2) przesyła do właściwego dyrektora izby administracji skarbowej wykaz pracowników zawierający w szczególności:

a) imię i nazwisko,

b) wykształcenie,

c) staż pracy,

d) status pracownika z podaniem stopnia służbowego w przypadku urzędnika służby cywilnej,

e) stanowisko,

f) składniki wynagrodzenia,

g) doświadczenie zawodowe na stanowisku obejmującym zadania podlegające przekazaniu.

6. Dyrektor izby administracji skarbowej w terminie 7 dni od dnia przejęcia pracownika, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia na piśmie tego pracownika o zmianach, jakie nastąpiły w zakresie jego stosunku pracy. Przepisy art. 23¹ § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666) stosuje się odpowiednio.

7. Porozumienia zawarte pomiędzy wojewodami a dyrektorami izb skarbowych na podstawie art. 74 ust. 4 ustawy uchylanej w art. 159 pkt 4 zachowują moc do czasu zawarcia porozumień na podstawie ust. 4, jednak nie dłużej niż do dnia 31 października 2017 r.

●Przepis ten powiela regulację z art. 74 ustawy o administracji podatkowej. Wprowadza on przejęcie pracowników urzędów wojewódzkich, którzy będą prowadzić postępowania egzekucyjne związane z grzywnami wynikającymi z mandatów karnych nałożonych przepisami kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Przechodzą oni wprawdzie do pracy w izbach administracji skarbowej, ale wykonywać będą postępowania egzekucyjne z ramienia organu, jakim jest naczelnik urzędu skarbowego. Izba jest bowiem w sprawach organizacyjno-finansowych jedną jednostką wraz z m.in. podległymi jej urzędami skarbowymi (por. art. 37 ustawy o KAS).

●Przejście pracowników, o którym mowa w komentowanym przepisie, jest związane z nowelizacją kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (por. uwagi do art. 251 komentowanej ustawy).

Przepisy te weszły w życie 1 marca 2017 r.

Część budżetu państwa, o której mowa w art. 9 ustawy, o której mowa w art. 1, zostanie wyodrębniona w budżecie państwa na rok 2019. Do dnia wyodrębnienia części budżetu państwa, o której mowa w art. 9 ustawy, o której mowa w art. 1, realizacja działalności Krajowej Administracji Skarbowej odbywa się w ramach dotychczasowych części budżetu państwa.

●Artykuł 259 jest podany w brzmieniu ustalonym przez art. 3 ustawy z 20 lipca 2017 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa, ustawy o finansach publicznych oraz ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1537). Zmiana weszła w życie 17 sierpnia 2017 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem:

1) art. 1, art. 4 pkt 1 i pkt 11 lit. c i d, lit. e w zakresie § 12 i 13 oraz lit. f, art. 11, art. 13, art. 27, art. 38 pkt 39 lit. a tiret drugie, pkt 65 lit. a, pkt 68 lit. a w zakresie pkt 1, pkt 76 lit. b tiret drugie, art. 119, art. 148, art. 160 ust. 2 i 3, art. 162 ust. 1 pkt 1, art. 164, art. 165 ust. 1, 2 i 6, art. 178, art. 190 ust. 1, art. 201 ust. 1 i art. 259 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2) art. 150, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

2a) art. 112 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem 27 lutego 2017 r.;

3) art. 4 pkt 12, art. 163 pkt 3, art. 168, art. 172 pkt 6 oraz art. 192 ust. 1-4, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4) art. 149a, który wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2018 r.

●Od zasady ogólnej, zgodnie z którą datą wejścia w życie zarówno ustawy o KAS, jak i przepisów wprowadzających ustawę o KAS jest 1 marca 2017 r., wiele regulacji w komentowanej ustawie ma swój szczególny moment początku obowiązywania. Komentarz odwołuje się przy każdym artykule do dnia jego wejścia w życie, wskazując, od jakiego momentu poszczególne przepisy obowiązują. ⒸⓅ