Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L33

Komisji (WE) nr 97/2009 z 2 lutego 2009 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 295/2008 w sprawie statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw w odniesieniu do stosowania modułu elastycznego

20 dnia po opublikowaniu, tj. 23 lutego 2009 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Do opracowywania danych statystycznych dotyczących dostępu przedsiębiorstw do finansowania należy korzystać z modułu elastycznego, o którym mowa rozporządzeniu (WE) nr 295/2008. Gromadzone dane dotyczą przedsiębiorstw prowadzących niefinansową działalność, zatrudniający w 2005 roku od 10 do 249 osób, które w 2008 roku nadal prowadziły działalność i zatrudniają przynajmniej 10 osób. Dane zbierane są też na temat subpopulacji przedsiębiorstw o dużym tempie wzrostu (przeciętny roczny wzrost zatrudnienia przekraczający 20 proc. w latach 2005-2008) oraz przedsiębiorstw działających dłużej niż od pięciu lat (zwane gazelami).

Przy gromadzeniu danych należy uwzględniać m.in. status własnościowy w chwili rozpoczęcia działalności i w czasie obserwacji dostępu firmy do finansowania, proporcje i powodzenie wszystkich prób pozyskania finansowania oraz ewentualne powody niepowodzenia, zakres gwarancji pożyczek na działalność gospodarczą, koszty i obciążenie związane z uzyskaniem pożyczek na działalność gospodarczą, wybór instytucji finansowej (bliskość położenia, w szczególności w przypadkach transgranicznych, dotychczasowy status klienta itp.), proporcje długu do obrotów i inne korelacje wskaźników w dokumentacji rachunkowej przedsiębiorstwa i ich znaczenie dla działalności w przyszłości.

Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/122/WE z 14 stycznia 2009 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do niektórych aspektów umów timeshare, umów o długoterminowe produkty wakacyjne, umów odsprzedaży oraz wymiany

20 dnia po opublikowaniu, tj. 23 lutego 2009 r. Jest skierowana do państw członkowskich UE.

Ma zastosowanie do transakcji między przedsiębiorcą a konsumentem. Nie narusza ustawodawstwa krajowego, które dotyczy środków ochrony prawnej m.in. w przepisach ogólnych prawa zobowiązań, a także rejestracji nieruchomości lub ruchomości oraz przeniesienia własności nieruchomości. Po to więc, by umożliwić konsumentom i podmiotom gospodarczym czerpanie korzyści z rynku wewnętrznego, założono kontynuację zbliżania odpowiednich przepisów państw członkowskich. Trzeba w pełni zharmonizować niektóre aspekty marketingu, sprzedaży i odsprzedaży praw z umów timeshare (na ich podstawie konsument nabywa prawo korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku) oraz długoterminowych produktów wakacyjnych. Państwa UE powinny także uregulować prawa wynikające z umów timeshare. Nie mogą mieć przy tym możliwości utrzymywania ani wprowadzania do ustawodawstwa krajowego przepisów odbiegających od regulacji dyrektywy. Konsumenci powinni dysponować skutecznymi środkami dochodzenia swoich praw na wypadek naruszenia przez przedsiębiorców przepisów dotyczących informacji udzielanych przed zawarciem umowy lub samej umowy.

do rozporządzenia Rady (WE) nr 85/2009 z 19 stycznia 2009 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności w odniesieniu do niektórych przepisów w zakresie zarządzania finansowego (Dz.Urz. L25 z 29 stycznia 2009 r.)

Postanowiono, że publikację rozporządzenia Rady (WE) nr 85/2009 w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej L25 z 29 stycznia 2009 r. s. 1 należy uważać za nieważną i niebyłą.