Ustawa z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (cz. X)

(Dz.U. z 2013 r. poz. 21, 888 i 1238)

DZIAŁ XI - cd.

Rozdział 2 - cd.

Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe

1. Rejestr, o którym mowa w art. 49 ust. 1, tworzy się najpóźniej w terminie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Podmioty objęte obowiązkiem złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, są obowiązane do złożenia tego wniosku w terminie 6 miesięcy od dnia utworzenia rejestru.

3. Podmioty posiadające wpis do rejestru prowadzonego przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na podstawie przepisów dotychczasowych są wpisywane do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, z urzędu. Marszałek województwa dokonuje wpisu w terminie 6 miesięcy od dnia utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1. Dokonując wpisu marszałek województwa przydziela nowy numer rejestrowy.

4. Inne niż wymienione w ust. 3 podmioty, podlegające z urzędu wpisowi do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, zgodnie z art. 51 ust. 1, spełniające wymagania do uzyskania tego wpisu w dniu utworzenia rejestru, są wpisywane do tego rejestru w terminie 6 miesięcy od dnia jego utworzenia.

5. W przypadku gdy marszałek województwa, dokonując z urzędu wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, stwierdzi brak informacji wymaganych na podstawie niniejszej ustawy, wzywa podmiot, o którym mowa w ust. 3 lub 4, do złożenia brakujących informacji. W przypadku nieuzupełnienia brakujących informacji w wyznaczonym terminie marszałek województwa nie dokonuje wpisu do rejestru z urzędu. Przepis art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

6. W przypadku nieuzupełnienia brakujących informacji w wyznaczonym terminie, podmiot o którym mowa w ust. 3 lub 4, jest obowiązany do złożenia wniosku o wpis do rejestru.

7. W terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia o nadaniu nowego numeru rejestrowego podmioty, o których mowa w ust. 3, mogą używać numeru rejestrowego nadanego na podstawie przepisów dotychczasowych.

8. Podmioty, które posiadają w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wpis do dotychczasowych rejestrów, są zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty rejestrowej.

9. Po upływie 42 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy lub z dniem uzyskania wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, przez podmiot, o którym mowa w ust. 2-4, wygasają wpisy do rejestru prowadzonego na podstawie przepisów dotychczasowych odpowiednio przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska lub przez starostę.

10. Przepisy art. 208 pkt 2, art. 209 pkt 10 w zakresie uchylenia art. 37 pkt 1, art. 213 pkt 11, art. 214 pkt 35, art. 219 pkt 1 oraz art. 220 pkt 19 i 20 stosuje się od dnia utworzenia rejestru.

11. Do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, nie dłużej jednak niż w terminie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 13 ustawy, o której mowa w art. 213, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Według przepisu przejściowego art. 234 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2013 r. poz. 21 z późn. zm.; dalej: n.u.o.) nowy rejestr, o którym mowa w art. 49 ust. 1 n.u.o. i który będzie prowadzony elektronicznie przez każdego marszałka województwa w ramach bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami (dalej: BDO), utworzony zostanie najpóźniej do 23 stycznia 2016 r. W terminie 6 miesięcy od dnia utworzenia tego rejestru:

- marszałek województwa z urzędu wpisze do tego rejestru podmioty wymienione w art. 51 ust. 1 n.u.o. spełniające wymagania do uzyskania wpisu w dniu utworzenia rejestru;

- marszałek województwa z urzędu wpisze do tego rejestru podmioty figurujące dotychczas w rejestrze prowadzonym przez głównego inspektora ochrony środowiska (dalej: GIOŚ) na podstawie przepisów dotychczasowych, a więc na podstawie art. 6 ustawy z 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1155; dalej: u.s.e.e.) oraz art. 17 ustawy z 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach (Dz.U. nr 79, poz. 666 z późn. zm.; dalej: u.b.a.); z obowiązku uiszczenia opłaty rejestrowej zwolnione są podmioty wpisane 23 stycznia 2013 r. do dotychczasowych rejestrów; marszałek województwa przydziela przy wpisie nowy numer rejestrowy dla danego podmiotu, ale przez 3 miesiące podmiot ów może używać dotychczasowego numeru rejestrowego;

- wniosek o wpis do nowego rejestru muszą złożyć pozostałe podmioty objęte tym obowiązkiem wymienione w art. 50 ust. 1 n.u.o.; z wymogu uiszczenia opłaty rejestrowej zwolnieni są na podstawie art. 79 ustawy z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. poz. 888; dalej: u.g.opak.) przedsiębiorcy, którzy przed dniem utworzenia tego rejestru złożyli marszałkowi województwa zawiadomienie zgodnie z art. 9 ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 90, poz. 607 z późn. zm.; dalej: u.prod.) w brzmieniu obowiązującym przed 23 stycznia 2013 r., oraz przedsiębiorcy, którzy złożyli zawiadomienie na podstawie art. 78 ust. 1 u.g.opak.

●W przypadku wpisu do rejestru z urzędu marszałek województwa może wezwać podmiot do przekazania brakujących informacji w terminie 7 dni (według art. 64 kodeksu postępowania administracyjnego - t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.). Gdy podmiot nie uzupełni brakujących informacji w wyznaczonym terminie, to marszałek województwa nie dokona wpisu do rejestru z urzędu i podmiot jest wówczas obowiązany do złożenia wniosku o wpis do rejestru.

●Dotychczasowe wpisy do rejestru prowadzonego przez GIOŚ (na podstawie art. 6 u.s.e.e. lub art. 17 u.b.a.) lub przez starostę (na podstawie art. 33 ust. 5 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 185, poz. 1243 z późn. zm.; dalej: s.u.o.) wygasają po 23 lipca 2016 r. lub z dniem uzyskania wpisu do nowego rejestru prowadzonego przez marszałka województwa.

●Dopiero od dnia utworzenia nowego rejestru stosuje się przepisy w brzmieniu wprowadzonym przez:

- art. 208 pkt 2 n.u.o. - a więc od dnia utworzenia nowego rejestru powinno się stosować dodany art. 6a do ustawy z 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz.U. nr 63, poz. 638 z późn. zm.; dalej: u.opak.), ale ustawa ta (wraz z tym art. 6a) została uchylona 1 stycznia 2004 r. przez u.g.opak., która w art. 10 określa podmioty wymagające wpisu do nowego rejestru;

- art. 209 pkt 10 n.u.o. w zakresie uchylenia art. 37 pkt 1 u.prod. - a więc do dnia utworzenia nowego rejestru stosuje się karę grzywny dla przedsiębiorcy prowadzącego organizację odzysku lub działalność polegającą na wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach lub produktów określonych w załącznikach nr 1 i 3 do u.prod., który nie składa zawiadomienia o rozpoczęciu lub likwidacji tej działalności marszałkowi województwa lub nie zawiadamia o zmianach w działalności, lub składa zawiadomienia nierzetelne; przy czym art. 60 u.g.opak. przewiduje też karę grzywny za brak zgłoszenia i brak zmiany danych, ale dotyczy szerszego kręgu podmiotów;

- art. 213 pkt 11 n.u.o. - a więc od dnia utworzenia nowego rejestru stosuje się zmieniony art. 42 ustawy z 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1162; dalej: u.r.p.) zobowiązujący do podawania w BIP urzędu marszałkowskiego wykazu wpisanych do nowego rejestru przedsiębiorców prowadzących stacje demontażu oraz punkty zbierania pojazdów;

- art. 214 pkt 35 n.u.o. dotyczący uchylenia pkt 3 w art. 78 u.s.e.e. - a więc do dnia utworzenia nowego rejestru stosuje się karę grzywny dla tego, kto wbrew przepisowi art. 56 ust. 1 u.s.e.e. nie składa sprawozdania o masie przyjętych oraz poddanych recyklingowi odpadów pochodzących ze zużytego sprzętu lub sprawozdania o masie przyjętych oraz poddanych innemu niż recykling procesowi odzysku odpadów pochodzących ze zużytego sprzętu albo składa sprawozdania nierzetelne; ponadto za to samo naruszenie przewidziana jest kara pieniężna z art. 200 n.u.o. w związku z art. 237 n.u.o.;

- art. 219 pkt 1 n.u.o. - a więc od dnia utworzenia nowego rejestru stosuje się dodany pkt 11 w art. 16 w ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.; dalej: u.o.o.ś.) określający, jakich danych zawartych w nowym rejestrze organ administracji nie może udostępniać w ramach informacji o środowisku i jego ochronie;

- art. 220 pkt 19 i 20 n.u.o. - a więc od dnia utworzenia nowego rejestru stosuje się zmieniony ust. 1 i 2 w art. 72 u.b.a. dotyczący zbiorczej informacji o wynikach kontroli przedsiębiorców wpisanych do nowego rejestru, którą WIOŚ powinien przekazać do GIOŚ; natomiast tylko do dnia utworzenia nowego rejestru stosuje się uchylony art. 79 u.b.a. dotyczący kary grzywny dla tego, kto wbrew przepisom art. 18 ust. 1 i 2, art. 21 ust. 1 lub art. 23 ust. 1 u.b.a. nie składa wniosku o wpis do rejestru prowadzonego przez GIOŚ, wniosku o zmianę wpisu do tego rejestru lub wniosku o wykreślenie z tego rejestru.

●Do czasu utworzenia nowego rejestru, nie dłużej jednak niż do 23 stycznia 2016 r., stosuje się art. 13 u.r.p. w brzmieniu obowiązującym przed 23 stycznia 2013 r. - a więc od dnia utworzenia nowego rejestru wprowadzający pojazd jest obowiązany złożyć do GIOŚ zawiadomienie o podjęciu działalności w zakresie produkcji, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdów, a także o zaprzestaniu tej działalności lub zmianie danych.

●Do czasu utworzenia nowego rejestru sprzedawca odpadów oraz pośrednik w obrocie odpadami może, według wyjaśnień resortu środowiska z 2 października 2013 r., prowadzić działalność. Dopiero po utworzeniu nowego rejestru aby prowadzić działalność, musi złożyć wniosek o wpis do rejestru zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. c n.u.o.

1. Starosta prowadzący rejestr na podstawie przepisów dotychczasowych zakończy prowadzenie tego rejestru z dniem utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1.

2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzący rejestr na podstawie przepisów dotychczasowych zakończy prowadzenie tego rejestru z dniem utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1.

3. Do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, do rejestrów stosuje się przepisy dotychczasowe.

●Z dniem utworzenia nowego rejestru:

- starosta zakończy prowadzenie na podstawie art. 33 ust. 5 s.u.o. dotychczasowego rejestru obejmującego transportujących odpady zwolnionych z obowiązku posiadania zezwolenia na transport odpadów,

- GIOŚ zakończy prowadzenie na podstawie art. 6 u.s.e.e. i art. 17 u.b.a. dotychczasowych rejestrów obejmujących wprowadzających sprzęt, zbierających zużyty sprzęt, prowadzących zakłady przetwarzania, prowadzących działalność w zakresie recyklingu, prowadzących działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku, organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, a także wprowadzających baterie lub akumulatory oraz prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.

●Do rejestrów prowadzonych przez starostę i GIOŚ stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu utworzenia nowego rejestru. Według wyjaśnień resortu środowiska z 2 października 2013 r., wnioski o wpis do nowego rejestru oraz opłaty rejestrowe wniesione przed utworzeniem tego rejestru są przedwczesne, a więc nienależnie wniesione opłaty rejestrowe powinny zostać zwrócone.

1. Do dnia 31 grudnia 2014 r. do ewidencji odpadów stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie prowadzą podmioty, wymienione w art. 66 ust. 4.

3. Do czasu wydania przepisów, o których mowa w art. 68 ust. 1, sprzedawca odpadów oraz pośrednik w obrocie odpadami, niebędący posiadaczami odpadów, nie prowadzą ewidencji odpadów niebezpiecznych.

●Według przepisu przejściowego art. 236 n.u.o. do końca 2014 r. do ewidencji odpadów należy stosować dotychczasowe przepisy s.u.o., a więc też rozporządzenie ministra środowiska z 8 grudnia 2010 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów (Dz.U. z 2010 r. nr 249, poz. 1673), z tym że:

- sprzedawca odpadów oraz pośrednik w obrocie odpadami, niebędący posiadaczami odpadów, nie muszą prowadzić ewidencji odpadów niebezpiecznych do czasu wydania rozporządzenia z nowymi wzorami dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów;

- ewidencji odpadów nie muszą prowadzić podmioty wymienione w art. 66 ust. 4 n.u.o., a więc:

● ● wytwórca odpadów komunalnych,

● ● wytwórca odpadów w postaci pojazdów wycofanych z eksploatacji, jeżeli pojazdy te zostały przekazane do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów,

● ● osoba fizyczna niebędąca przedsiębiorcą wykorzystująca odpady zgodnie z art. 27 ust. 8 n.u.o. na potrzeby własne,

● ● jednostka organizacyjna niebędąca przedsiębiorcą wykorzystująca odpady zgodnie z art. 27 ust. 8 n.u.o. na potrzeby własne,

● ● podmiot, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1 n.u.o., a więc prowadzący nieprofesjonalną działalność w zakresie zbierania odpadów opakowaniowych i odpadów w postaci zużytych artykułów konsumpcyjnych (nie wymaga więc ewidencji odpadów prowadzenie zbierania np. lekarstw w aptece, sprzętu elektrycznego w sklepie, opakowań w markecie, baterii w urzędzie, nakrętek w szkole),

● ● wytwórca odpadów określonych co do rodzaju i ilości w rozporządzeniu, które będzie wydane na podstawie art. 66 ust. 5 n.u.o. (do czasu jego wydania nadal obowiązuje rozporządzenie ministra środowiska z 11 grudnia 2001 r. w sprawie rodzajów odpadów lub ich ilości, dla których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów, oraz kategorii małych i średnich przedsiębiorstw, które mogą prowadzić uproszczoną ewidencję odpadów - Dz.U. z 2001 r. nr 152, poz. 1735).

●W związku z tym, że w decyzjach wydanych na podstawie s.u.o. stosowane są dotychczasowe oznaczenia procesów odzysku R i unieszkodliwiania D, resort środowiska w wyjaśnieniach z 2 października 2013 r. rekomenduje, aby do czasu uzyskania nowych decyzji stosować w dokumentach ewidencyjnych nowe oznaczenia procesów według n.u.o. z podaniem w nawiasach oznaczeń starych.

1. Podmioty, o których mowa w art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do sporządzania i składania:

1) zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów - na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 252,

2) sprawozdań - na podstawie art. 4 ust. 5, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej,

3) sprawozdań - na podstawie art. 7 ust. 1 i art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych,

4) sprawozdań - na podstawie art. 15 ust. 1, art. 30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

5) sprawozdań - na podstawie art. 24 ust. 1, art. 31 ust. 1, art. 51 ust. 1, art. 56 ust. 1 i art. 67 ust. 1 oraz wykazu zakładów przetwarzania, o którym mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

6) sprawozdań - na podstawie art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 41 ust. 3, art. 59 ust. 3 i art. 64 ust. 5 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

- sporządzają i składają je, za lata 2012-2014, stosując przepisy dotychczasowe, z tym że ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych, sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze, o której mowa w art. 200.

2. Do złożonych zbiorczych zestawień danych i sprawozdań, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

●Na podstawie przepisu przejściowego art. 237 n.u.o. jeszcze za lata 2012-2014 sprawozdania o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami należy składać na dotychczasowych zasadach określonych w sześciu ustawach. Trzeba więc uczynić to w dotychczasowym zakresie, częstotliwości (odpowiednio półroczne, roczne), terminach (odpowiednio 15 marca, 31 marca, 31 lipca), przekazując dokumenty tym samym co dotąd organom (odpowiednio marszałek województwa, GIOŚ, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej - dalej: NFOŚiGW) i w oparciu o dotychczasowe rozporządzenia. Składają je jedynie podmioty wymienione w art. 73 i art. 75 n.u.o. Dotyczy to:

- zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów - na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 s.u.o.,

- sprawozdań - na podstawie art. 4 ust. 5, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1 u.prod.,

- sprawozdań - na podstawie art. 7 ust. 1 i art. 9 ust. 3 u.opak.,

- sprawozdań - na podstawie art. 15 ust. 1, art. 30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 u.r.p.,

- sprawozdań - na podstawie art. 24 ust. 1, art. 31 ust. 1, art. 51 ust. 1, art. 56 ust. 1 i art. 67 ust. 1 oraz wykazu zakładów przetwarzania, o którym mowa w art. 33 ust. 4 u.s.e.e.,

- sprawozdań - na podstawie art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6, art. 41 ust. 3, art. 59 ust. 3 i art. 64 ust. 5 u.b.a.

●Kto wbrew temu obowiązkowi nie sporządza i nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych, sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym, ten podlega administracyjnej karze pieniężnej, o której mowa w art. 200 n.u.o., w wysokości 500 zł (do 8500 zł w danym roku kalendarzowym). Ponadto za to samo naruszenie niektóre ustawy przewidują karę grzywny.

●Do złożonych zbiorczych zestawień danych i powyższych sprawozdań należy stosować przepisy dotychczasowe, z tym że w zakresie wymaganych od 2014 r. poziomów odzysku i recyklingu odpadów, obliczania opłaty produktowej i terminów jej wnoszenia - trzeba już uwzględniać najnowsze przepisy u.g.opak., a więc:

- w przypadku produktów w opakowaniach - według art. 20 u.g.opak. obowiązują poziomy z załącznika nr 1 do u.g.opak., a według art. 34 ust. 4 u.g.opak. wysokość należnej opłaty produktowej z tytułu niewykonania obowiązku recyklingu oraz odzysku trzeba obliczyć z zastosowaniem wzorów określonych w załączniku nr 2 do u.g.opak. (nowość - jest wzór dla recyklingu opakowań razem) i wnieść opłatę produktową do 15 marca (art. 36 u.g.opak.), a nie jak było dotychczas do 31 marca (art. 16 u.prod.); są projekty rozporządzeń (których wejście w życie miało nastąpić 1 stycznia 2014 r.): w sprawie stawek opłat produktowych dla poszczególnych rodzajów opakowań, w sprawie rocznych poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych (dotyczy organizacji odzysku opakowań) oraz w sprawie minimalnych rocznych poziomów odzysku i recyklingu dla opakowań wielomateriałowych oraz dla opakowań po środkach niebezpiecznych, w poszczególnych latach, poniżej których nie mogą zostać określone poziomy w porozumieniu organizacji samorządu gospodarczego zawieranym z marszałkiem województwa;

- w przypadku produktów - według art. 3 u.prod. poziomy dla olejów smarowych i opon trzeba stosować z załącznika nr 4a do u.prod. (poziomy są takie jak dotychczas, ale podane są obecnie stosowane PKWiU 2008), z tym że dodano tam opony stosowane w motocyklach i rowerach, a dotychczasowe stawki opłaty nie obejmują tego rodzaju opon; ponadto dodano preparaty smarowe i płyny hydrauliczne hamulcowe, ale dla nich poziomy od 2014 r. zostaną określone w rozporządzeniu - jest projekt, nie ma jeszcze dla nich określonej stawki opłaty.

●Z powyższego wynika, że za lata 2012-2014:

- zbierający sprzęt elektryczny i elektroniczny nie musi przekazywać półrocznych sprawozdań do GIOŚ z art. 40 u.s.e.e.,

- prowadzący odbieranie odpadów komunalnych nie musi wypełniać w zbiorczym zestawieniu działu 3 - "Zbiorcze zestawienie danych o rodzajach i ilościach odebranych odpadów komunalnych".

●Za 2015 r. wpłyną pierwsze sprawozdania na nowych zasadach. Wszystkie sporządzać trzeba będzie za dany rok kalendarzowy, a nie jak dotychczas - niektóre za pół roku. Do BDO do 15 marca podmioty będą je wprowadzać elektronicznie za pomocą indywidualnego konta w BDO nadanego przez marszałka województwa przy wpisie do nowego rejestru prowadzonego przez niego w ramach BDO. Uwaga: wpis do nowego rejestru powinien być dokonany w ciągu 6 miesięcy od jego utworzenia, a więc najpóźniej do 23 lipca 2016 r. Jednakże podmioty zobowiązane do wprowadzenia sprawozdania za 2015 r. muszą mieć konto w BDO przed 15 marca 2016 r.

1. BDO tworzy się najpóźniej w terminie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Minister właściwy do spraw środowiska ogłosi, w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" informację o dacie utworzenia BDO, w tym rejestru.

3. Centralna i wojewódzkie bazy danych, o których mowa w art. 37 ust. 6 i 10 ustawy, o której mowa w art. 252, oraz baza danych, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, do czasu utworzenia BDO są prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych.

4. Dane zawarte w centralnej i wojewódzkich bazach danych, o których mowa w art. 37 ust. 6 i 10 ustawy, o której mowa w art. 252, oraz w bazie danych, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, przenosi się do BDO w terminie nie dłuższym niż rok od dnia utworzenia BDO.

5. Do czasu utworzenia BDO marszałek województwa przesyła ministrowi właściwemu do spraw środowiska kopie decyzji zatwierdzających zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na inne niż niebezpieczne, o których mowa w art. 8 ust. 5.

6. Do czasu utworzenia BDO, kopię wydanego zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów odpowiednio marszałek województwa lub starosta przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, właściwym ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów.

7. Do czasu utworzenia BDO, kopię wydanego zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów regionalny dyrektor ochrony środowiska przekazuje marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, właściwym ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów.

8. Do czasu utworzenia BDO Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej sporządza i przekazuje zbiorczą informację, o której mowa w art. 400k ust. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 207, zgodnie z przepisami dotychczasowymi.

9. Do czasu utworzenia BDO stosuje się art. 24 ustawy, o której mowa w art. 209.

10. Przepisy art. 33 ust. 4 i art. 72 pkt 9 ustawy zmienianej w art. 214 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 219 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się od dnia utworzenia BDO.

●BDO, w ramach której prowadzony będzie przez marszałków województw elektroniczny rejestr, ma być utworzona najpóźniej do 23 stycznia 2016 r. Informacja o utworzeniu BDO, w tym rejestru, zostanie podana w komunikacie ministra środowiska ogłoszonym w Monitorze Polskim.

●Według przepisu przejściowego art. 238 ust. 3, 8 i 9 n.u.o. do czasu utworzenia BDO, czyli najpóźniej do 23 stycznia 2016 r., należy stosować w dotychczasowym brzmieniu następujące przepisy:

- art. 37 ust. 6 i 10 s.u.o. - dotyczące prowadzenia centralnej (przez ministra środowiska) i wojewódzkich baz danych (przez marszałków województw) w zakresie wytwarzania i gospodarowania odpadami,

- w art. 22 ust. 1 u.b.a. - dotyczące prowadzenia (przez GIOŚ) bazy danych w zakresie baterii i akumulatorów,

- art. 400k ust. 2 pkt 4 p.o.ś. - dotyczące sporządzania przez zarząd NFOŚiGW rocznych zbiorczych informacji i przekazywania ich ministrowi środowiska,

- art. 24 u.prod. - dotyczące przesyłania przez marszałka województwa ministrowi środowiska oraz NFOŚiGW sprawozdania zawierającego informację o produktach i opakowaniach w produktach.

●Według przepisu przejściowego art. 238 ust. 5, 6 i 7 n.u.o. do czasu utworzenia BDO:

- marszałek województwa przesyła ministrowi środowiska kopie decyzji zatwierdzających zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na inne niż niebezpieczne, o których mowa w art. 8 ust. 5 n.u.o.,

- kopię wydanego zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów odpowiednio marszałek województwa lub starosta przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska (dalej: WIOŚ) oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, właściwym ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów,

- kopię wydanego zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów regionalny dyrektor ochrony środowiska (dalej: RDOŚ) przekazuje marszałkowi województwa, WIOŚ oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, właściwym ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów.

●Według przepisu przejściowego art. 238 ust. 10 n.u.o. od dnia utworzenia BDO stosuje się w brzmieniu nadanym przez n.u.o. następujące przepisy:

- art. 33 ust. 4 i art. 72 pkt 9 u.s.e.e. - dotyczące sporządzenia i przedłożenia przez wprowadzającego sprzęt marszałkowi województwa (zamiast GIOŚ), w terminie do 15 marca każdego roku, wykazu zakładów przetwarzania, z których prowadzącymi zawarł umowę, a także dotyczące kary grzywny w przypadku nieprzekazania tego wykazu lub nierzetelnego wykazu,

- art. 24 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś. - dotyczące obowiązku udostępniania w Biuletynie Informacji Publicznej informacji w zakresie produktów, opakowań i gospodarki odpadami, zgromadzonych w BDO niezawierających danych jednostkowych.

●Według przepisu przejściowego art. 238 ust. 4 n.u.o. w terminie nie dłuższym niż rok od dnia utworzenia BDO, czyli najpóźniej do 23 stycznia 2017 r., przenosi się do BDO dane zawarte w bazie, o której mowa w:

- art. 37 ust. 6 i 10 s.u.o. - dotyczącej wytwarzania i gospodarowania odpadami,

- w art. 22 ust. 1 u.b.a. - dotyczącej baterii i akumulatorów.

Ustanowione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zabezpieczenia roszczeń dla istniejących składowisk odpadów stają się zabezpieczeniami roszczeń, o których mowa w art. 125 ust. 1.

●Według przepisu przejściowego art. 239 n.u.o. ustanowione przed 23 stycznia 2013 r. zabezpieczenia roszczeń dla istniejących składowisk odpadów stają się zabezpieczeniami roszczeń, o których mowa w art. 125 ust. 1 n.u.o. Nie jest więc wymagana żadna ich zmiana, a ich zwrot możliwy jest według nowych przepisów po fazie poeksploatacyjnej, a nie jak według art. 54 ust. 15 s.u.o. po wykonaniu obowiązków określonych w decyzji o zgodzie na zamknięcie składowiska.

●Ustanowienie zabezpieczenia roszczeń, z tytułu wystąpienia negatywnych skutków w środowisku oraz szkód w środowisku w związku z prowadzeniem składowiska odpadów dotychczas na podstawie art. 52 s.u.o. następowało w pozwoleniu na budowę składowiska odpadów, obecnie zaś według art. 130 n.u.o. - w decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

1. Zarządzający istniejącym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy składowiskiem odpadów jest obowiązany złożyć wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Do czasu utworzenia BDO wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów zawiera informacje o uzyskanym pozwoleniu zintegrowanym albo zezwoleniu na przetwarzanie odpadów.

3. Decyzja zatwierdzająca instrukcję eksploatacji składowiska odpadów wydana na podstawie ustawy, o której mowa w art. 252, wygasa z dniem, z którym decyzja, o której mowa w ust. 1, stanie się ostateczna.

4. W przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie złożył wniosku o zatwierdzenie instrukcji prowadzenia składowiska odpadów w terminie, o którym mowa w ust. 1, decyzja zatwierdzająca instrukcję eksploatacji składowiska odpadów wygasa z upływem dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy.

5. Do czasu utworzenia BDO stosuje się art. 19 i 22 ustawy, o której mowa w art. 208.

●Według przepisu przejściowego art. 240 n.u.o. decyzja zatwierdzająca instrukcję eksploatacji składowiska odpadów wydana na podstawie s.u.o. wygasa z dniem, z którym stanie się ostateczna nowa decyzja zatwierdzająca instrukcję prowadzenia składowiska odpadów. Jednak gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie złoży wniosku o jej wydanie do 23 stycznia 2015 r., to dotychczasowa decyzja wygasa w tym dniu.

●Jeżeli zarządzający będzie składał wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów przed utworzeniem BDO, to we wniosku musi zawrzeć informacje o uzyskanym pozwoleniu zintegrowanym albo zezwoleniu na przetwarzanie odpadów.

●Do czasu utworzenia BDO ma zastosowanie uchylony przez n.u.o.:

- art. 19 u.opak., a więc marszałek województwa przekazuje do 15 marca ministrowi środowiska roczny raport, który sporządza zgodnie z rozporządzeniem ministra środowiska z 31 grudnia 2004 r. w sprawie raportów wojewódzkich dotyczących gospodarki opakowaniami (Dz.U. z 2005 r. nr 4, poz. 29) na podstawie przekazywanych mu sprawozdań OPAK-1, OPAK-2 i OPAK-3;

- art. 22 u.opak., a więc karze grzywny podlega:

● ten, kto, produkując, importując, dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportując lub dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań, nie składa marszałkowi województwa sprawozdań o opakowaniach, odpowiednio OPAK-1, OPAK-2 lub OPAK-3, lub składa je niezgodne z dokumentami, niekompletne lub nieterminowo,

● eksporter lub dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniu, który nie składa marszałkowi województwa sprawozdania OPAK-3 o wywiezionych za granicę opakowaniach lub składa je niezgodne z dokumentami, niekompletne lub nieterminowo.

1. Wymogu posiadania tytułu prawnego, o którym mowa w art. 124 ust. 1, nie stosuje się do zarządzającego istniejącym w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy składowiskiem odpadów, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nie posiada tytułu prawnego do całej nieruchomości, na której znajduje się składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska.

2. Zarządzający składowiskiem odpadów, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany utrzymać dotychczas posiadany tytuł prawny co najmniej w takim zakresie, w jakim dysponował nim w dniu wejścia w życie ustawy, do zakończenia fazy poeksploatacyjnej.

3. Wymogu uzyskania przez podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów tytułu prawnego, o którym mowa w art. 151 ust. 1 pkt 2, nie stosuje się w przypadku przejęcia składowiska odpadów od zarządzającego składowiskiem odpadów, o którym mowa w ust. 1. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

●Według przepisu przejściowego art. 241 n.u.o. zarządzający istniejącym 23 stycznia 2013 r. składowiskiem odpadów i nieposiadający w tym dniu tytułu prawnego do całej nieruchomości, na której znajduje się składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska, jest obowiązany utrzymać dotychczas posiadany tytuł prawny co najmniej w takim zakresie, w jakim dysponował w tym dniu, do zakończenia fazy poeksploatacyjnej. Co najmniej w takim samym zakresie i na taki okres tytuł prawny musi posiadać podmiot, który przejmie składowisko od takiego zarządzającego składowiskiem odpadów. Nie muszą więc spełniać nowego wymogu posiadania tytułu prawnego do dysponowania całą tą nieruchomością:

- wprowadzonego w art. 124 ust. 1 n.u.o. dla zarządzającego składowiskiem odpadów,

- wprowadzonego w art. 151 ust. 1 pkt 2 n.u.o. dla podmiotu zainteresowanego przejęciem składowiska odpadów.

1. W przypadku, o którym mowa w art. 143 ust. 2, pozwolenie na wytwarzanie odpadów w zakresie wydobywania odpadów wydane na podstawie art. 54a ustawy, o której mowa w art. 252, wygasa z dniem uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 144 ust. 1, pozwolenie na wytwarzanie odpadów w zakresie wydobywania odpadów wydane na podstawie art. 54a ustawy, o której mowa w art. 252, zachowuje ważność na czas, na jaki zostało wydane.

3. Podmiot, który posiada pozwolenie, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany, w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, złożyć wniosek o zmianę tego pozwolenia, w celu dostosowania go do przepisów niniejszej ustawy; do wniosku dołącza się ekspertyzę, o której mowa w art. 144 ust. 5.

●Według art. 54a s.u.o. na wydobycie odpadów ze składowiska odpadów i ze zwałowiska odpadów wymagane było pozwolenie na wytwarzanie odpadów. Nowe przepisy regulują to odmiennie:

- w art. 143 n.u.o. - w przypadku gdy jest instrukcja prowadzenia składowiska odpadów (a więc dotyczy faz: eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej),

- w art. 144 n.u.o. - w pozostałych przypadkach.

●W przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów posiada decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, to wówczas wydobywanie odpadów ze składowiska możliwe jest według w art. 143 ust. 2 n.u.o. na zasadach określonych w tej instrukcji. Musi ona jednak (podobnie jak dotychczasowa ekspertyza wymagana do uzyskania pozwolenia) dodatkowo określać:

- rodzaj i ilość odpadów przewidzianych do wydobycia,

- techniczny sposób wydobywania odpadów,

- sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi oraz na środowisko,

- opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko,

- opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a w przypadku zamkniętego składowiska odpadów lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.

Z dniem uzyskania przez zarządzającego składowiskiem decyzji zatwierdzającej taką instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wygaśnie według art. 242 ust. 1 n.u.o. dotychczasowe pozwolenie na wytwarzanie odpadów w zakresie wydobywania odpadów wydane na podstawie art. 54a s.u.o.

●W pozostałych przypadkach, a więc w sytuacjach wymienionych w art. 144 ust. 1 n.u.o., czyli wydobywania odpadów z zamkniętego składowiska odpadów nieposiadającego instrukcji prowadzenia składowiska odpadów lub ze zwałowiska odpadów (wymagających obecnie uzyskania zgody na wydobywanie odpadów), dotychczasowe pozwolenie na wytwarzanie odpadów w zakresie wydobywania odpadów wydane na podstawie art. 54a s.u.o. zachowuje ważność na czas, na jaki zostało wydane. Jednak podmiot posiadający takie pozwolenie musi do 23 stycznia 2015 r. złożyć wniosek o zmianę tego pozwolenia, w celu dostosowania go do przepisów n.u.o., dołączając ekspertyzę, o której mowa w art. 144 ust. 5 n.u.o.

W przypadku gdy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy składowiskiem odpadów zarządza gminna jednostka sektora finansów publicznych, gmina jest obowiązana dostosować się do wymagań, o których mowa w art. 136, w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Do 23 stycznia 2014 r. gmina zobowiązana była dostosować się do przepisów art. 136 n.u.o., gdy składowiskiem odpadów zarządza gminna jednostka sektora finansów publicznych. Zatem do prowadzenia składowiska gmina może:

- utworzyć podmiot niebędący jednostką sektora finansów publicznych (np. spółkę prawa handlowego nawet ze 100-proc. udziałem gminy),

- powierzyć, w drodze umowy, wykonywanie praw i obowiązków zarządzającego tym składowiskiem podmiotowi niebędącemu jednostką sektora finansów publicznych (np. osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającym osobowości prawnej).

Gmina może pozostać właścicielem takiego składowiska. To samo dotyczy składowisk odpadów tworzonych przez związki międzygminne.

●Po tym terminie, według wyjaśnień resortu środowiska z 19 czerwca 2013 r., organ musi odmówić zarządzającemu składowiskiem odpadów wydania lub zmiany pozwolenia zintegrowanego, pozwolenia na użytkowanie składowiska czy decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia istniejącego składowiska odpadów, jeżeli zarządzający składowiskiem nadal jest jednostką sektora finansów publicznych, a więc nie spełnia warunku określonego w art. 136 n.u.o. Ponadto resort wyjaśnia, że w przypadku gdy składowisko będzie tworzone przez jednostkę sektora finansów publicznych, to do uzyskania decyzji administracyjnych, budowy, eksploatacji, zamknięcia i rekultywacji takiego obiektu konieczne będzie powołanie jednostki (podmiotu) nienależącej do sektora finansów publicznych (np. spółki prawa handlowego).

Zarządzający składowiskiem odpadów tworzy fundusz rekultywacyjny, o którym mowa w art. 137 ust. 2, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Do 23 lipca 2013 r. zarządzający składowiskiem odpadów zobowiązany był utworzyć fundusz rekultywacyjny. W przypadku gminnego składowiska odpadów fundusz rekultywacyjny tworzy zarządzający takim składowiskiem niebędący jednostką sektora finansów publicznych.

●Zgodnie z art. 137 ust. 2 n.u.o. fundusz rekultywacyjny może mieć formę:

- odrębnego rachunku bankowego,

- rezerwy,

- gwarancji bankowej.

Na funduszu tym gromadzi się środki pieniężne na realizację obowiązków związanych z zamknięciem składowiska, jego rekultywacją, a także nadzorem, w tym monitoringiem. Przepis nie narzuca wysokości środków, jakie powinny być odprowadzane na fundusz, a jedynie określa, że powinny zagwarantować pokrycie kosztów związanych z realizacją tych działań.

Oprócz utworzenia funduszu zarządzający składowiskiem odpadów:

- zarządza funduszem w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej,

- podaje do publicznej wiadomości udział środków odprowadzanych na fundusz w cenie za przyjęcie odpadów do składowania,

- może przeznaczyć środki zgromadzone na funduszu na realizację obowiązków związanych ze składowiskiem, gdy decyzja o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów albo decyzja o zamknięciu składowiska odpadów stanie się ostateczna.

●Uwaga - jest projekt (druk sejmowy nr 2119) dodania do n.u.o. art. 244a, który będzie pozwalał na to, aby wydana na podstawie s.u.o. zgoda na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części albo decyzja o zamknięciu składowiska odpadów mogła być zmieniana w zakresie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, harmonogramu działań związanych z rekultywacją składowiska odpadów oraz sposobu sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów, w tym monitoringu, oraz warunków wykonania tego obowiązku.

Zachowują ważność uzyskane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy świadectwa stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami wydane na podstawie art. 49 ustawy, o której mowa w art. 252.

●Świadectwa stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami wydane na podstawie art. 49 s.u.o. zachowują ważność bez ograniczenia czasowego. Świadectwa te były wydawane w zakresie:

- termicznego przekształcania odpadów niebezpiecznych,

- składowania odpadów.

●Świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami, ale tylko w zakresie odpowiednim do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów, musi posiadać:

- kierownik spalarni odpadów, którego zatrudnia zarządzający spalarnią będący jednocześnie prowadzącym termiczne przekształcanie (art. 156 i 164 n.u.o.),

- kierownik współspalarni odpadów, którego zatrudnia zarządzający współspalarnią będący jednocześnie prowadzącym termiczne przekształcanie (art. 156 i 164 n.u.o.),

- kierownik składowiska odpadów, którego zatrudnia zarządzający składowiskiem będący jednocześnie prowadzącym składowisko (art. 124 ust. 3, art. 132 i 164 n.u.o.),

- osoba zarządzająca obiektem unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, którą zatrudnia posiadacz odpadów wydobywczych prowadzący obiekt unieszkodliwiania odpadów wydobywczych (art. 164 n.u.o. i art. 22 ustawy z 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych - t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1136),

- osoba zatrudniona w ruchu zakładu górniczego przez prowadzącego podziemne składowanie odpadów (art. 125 ust. 6 ustawy z 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze - Dz.U. nr 163, poz. 981 z późn. zm.).

●Świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami (albo jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem), odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów, trzeba dołączyć do wniosku o:

- zezwolenie na przetwarzanie odpadów przez termiczne przekształcanie odpadów lub składowanie odpadów (art. 42 ust. 5 n.u.o.),

- wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów (art. 129 ust. 3 pkt 3 n.u.o.).

W sprawach wszczętych i niezakończonych stosuje się dotychczasowe przepisy karne oraz o karach pieniężnych w dotychczasowym brzmieniu, z zastrzeżeniem art. 237.

●Przejściowy przepis art. 246 n.u.o. stanowi, że stosuje się dotychczasowe przepisy w przypadku wszczętych i niezakończonych przed 23 stycznia 2013 r. postępowań w sprawach kar i kar pieniężnych.

●Ustawodawca nie określił, co w przypadku naruszeń dotychczasowych przepisów przed 23 stycznia 2013 r., gdy przed tą datą nie zostały wszczęte postępowania. Dlatego też do takich spraw stosuje się przepisy karne oraz o karach pieniężnych w nowym brzmieniu.

Do wpływów z kar pieniężnych wymierzanych na podstawie:

1) art. 80 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 214, stosuje się art. 402 ust. 8 ustawy, o której mowa w art. 207, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy;

2) art. 79b ustawy, o której mowa w art. 252, stosuje się art. 402 ust. 12 ustawy, o której mowa w art. 207, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy;

3) art. 79c ustawy, o której mowa w art. 252, stosuje się art. 402 ust. 12 i 14 ustawy, o której mowa w art. 207, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Do wpływów z kar pieniężnych stosuje się dotychczasowy, a więc w brzmieniu obowiązującym przed 23 stycznia 2013 r., art. 402 w następującym zakresie:

- art. 402 ust. 8 p.o.ś. - do kar wymierzanych przez WIOŚ na podstawie art. 80 ust. 1 u.s.e.e. wprowadzającym sprzęt bez wpisu do rejestru GIOŚ,

- art. 402 ust. 12 p.o.ś. - do kar wymierzanych przez WIOŚ na podstawie art. 79b s.u.o. za określone naruszenia s.u.o.,

- art. 402 ust. 12 i 14 p.o.ś. - do kar wymierzanych przez marszałka województwa na podstawie art. 79c za określone naruszenia s.u.o.

Przekazane na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wpływy z kar pieniężnych wymierzanych na podstawie:

1) art. 80 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 214,

2) art. 79b i art. 79c ustawy, o której mowa w art. 252

- stanowią przychody tego Funduszu i są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobowiązania określonego w art. 401c ust. 9 ustawy, o której mowa w art. 207.

●Przychody NFOŚiGW stanowią przekazane na jego rachunek bankowy wpływy z kar pieniężnych wymierzanych na podstawie:

- art. 80 ust. 1 u.s.e.e. przez WIOŚ,

- art. 79b s.u.o. przez WIOŚ,

- art. 79c s.u.o. przez marszałka województwa.

●Przychody te NFOŚiGW powinien uwzględnić przy finansowaniu zgodnie z art. 401c ust. 9 p.o.ś. działań związanych z odpadami, m.in. finansowaniu utworzenia i wdrożenia BDO.

Starostowie przekażą akta prowadzonych przez siebie wszczętych i niezakończonych spraw administracyjnych, w których odpowiednio właściwym organem stał się marszałek województwa albo regionalny dyrektor ochrony środowiska, tym organom w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

●W przypadku gdy dotychczasowe kompetencje starosty przejął na podstawie n.u.o. (np. w przypadku składowisk odpadów) marszałek województwa lub RDOŚ, to starosta powinien im przekazać do 23 kwietnia 2013 r. akta prowadzonych przez siebie wszczętych i niezakończonych spraw administracyjnych na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

1. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4 ust. 1, art. 7 ust. 4, art. 13 ust. 2a i 2b, art. 33 ust. 3, art. 36 ust. 13 i 14, art. 40 ust. 7 i 8, art. 42 ust. 2 i 3, art. 43 ust. 7, art. 43a ust. 8, art. 44 ust. 8 i 9, art. 47, art. 49 ust. 8, art. 50 ust. 2, art. 55 ust. 3 i 5 oraz art. 60 ustawy, o której mowa w art. 252, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 3, art. 7 ust. 2, art. 27 ust. 10, art. 30 ust. 4 i 5, art. 33 ust. 2, art. 66 ust. 5, art. 68 ust. 1, art. 94 ust. 2, art. 95 ust. 11, art. 96 ust. 13, art. 100 ust. 1 i 2, art. 102 ust. 8, art. 118, art. 121 ust. 3, art. 124 ust. 6, art. 159 ust. 2, art. 160 ust. 8 oraz art. 167 ust. 7 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 14 ust. 10 ustawy, o której mowa w art. 252, zachowują moc przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3. Przepisy wydane na podstawie art. 33 ust. 4 i 11 ustawy, o której mowa w art. 252, zachowują moc w zakresie transportu odpadów do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1.

4. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 400k ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 207, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 400k ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 207, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

5. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 213, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 213, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

6. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 33 ust. 5 i art. 55 ustawy, o której mowa w art. 214, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 33 ust. 5 i art. 55 ustawy, o której mowa w art. 214, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

7. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 72 ust. 3 oraz art. 121 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 220, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 72 ust. 3 oraz art. 121 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 220, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

●Ze względu na wejście w życie n.u.o. 23 stycznia 2013 r. w całości przestały obowiązywać jedynie cztery rozporządzenia:

- w sprawie rodzajów oraz stężeń substancji, które powodują, że urobek jest zanieczyszczony - Dz.U. z 2002 r. poz. 498 (art. 4 s.u.o.),

- w sprawie zakresu i sposobu stosowania przepisów o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych do transportu odpadów niebezpiecznych - Dz.U. z 2002 r. nr 236, poz. 1986 (art. 11 s.u.o.),

- w sprawie wzoru zbiorczej informacji dotyczącej danych zgromadzonych w wykazie masy odpadów przeznaczonych do recyklingu, odzysku energii oraz unieszkodliwiania, pochodzących ze strzępienia pojazdów wycofanych z eksploatacji - Dz.U. z 2010 r. nr 258, poz. 1760 (art. 38a u.r.p.),

- w sprawie wzoru sprawozdania o masie zebranego i przekazanego do prowadzącego zakład przetwarzania zużytego sprzętu - Dz.U. z 2009 r. nr 81, poz. 682 (art. 40 u.s.e.e.),

a także w związku z tym, że zbieranie odpadów w ramach nieprofesjonalnej działalności w gospodarce odpadami nie podlega według art. 45 ust. 1 pkt 1 n.u.o. obowiązkowi uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów oraz nie podlega według art. 51 ust. 2 pkt 3 n.u.o. wpisowi do rejestru, przestały obowiązywać jedynie w części dotyczącej zbierania odpadów dwa rozporządzenia:

- w sprawie rodzajów odpadów, których zbieranie lub transport nie wymagają zezwolenia na prowadzenie działalności - Dz.U. z 2004 r. nr 16, poz. 154 z późn. zm. (art. 33 ust. 4 s.u.o.),

- w sprawie zakresu informacji podawanych przy rejestracji przez posiadaczy odpadów zwolnionych z obowiązku uzyskiwania zezwoleń oraz sposobu rejestracji - Dz.U. z 2001 r. nr 152, poz. 1734 (art. 33 ust. 11 s.u.o.).

Pozostałe rozporządzenia wydane na podstawie s.u.o. oraz niektóre związane z gospodarką odpadami wydane na postawie p.o.ś., u.r.p., u.s.e.e. i u.b.a. obowiązują (albo obowiązywały) przejściowo nadal w całości bądź w części, co jest poniżej szczegółowo opisane.

●Ad ust. 1. Do dnia wejścia w życie rozporządzeń wydanych na podstawie n.u.o., ale maksymalnie do 23 stycznia 2015 r., przejściowo obowiązują wydane do s.u.o. rozporządzenia:

- w sprawie katalogu odpadów - Dz.U. z 2001 r. nr 112, poz. 1206,

- w sprawie warunków, w których uznaje się, że odpady nie są niebezpieczne - Dz.U. z 2004 r. nr 128, poz. 1347,

- w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z olejami odpadowymi - Dz.U. z 2004 r. nr 192, poz. 1968,

- w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami opakowaniowymi - Dz.U. z 2005 r. nr 219, poz. 1858,

- w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi - Dz.U. z 2010 r. nr 139, poz. 940,

- w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami weterynaryjnymi - Dz.U. z 2010 r. nr 198, poz. 1318,

- w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami - Dz.U. z 2006 r. nr 49, poz. 356 (jest projekt nowego),

- w sprawie procesu odzysku R10 - Dz.U. z 2011 r. nr 86, poz. 476,

- w sprawie listy rodzajów odpadów, które posiadacz odpadów może przekazywać osobom fizycznym lub jednostkom organizacyjnym niebędącym przedsiębiorcami, oraz dopuszczalnych metod ich odzysku- Dz.U. z 2006 r. nr 75, poz. 527 ze zm.,

- w sprawie rodzajów odpadów lub ich ilości, dla których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów, oraz kategorii małych i średnich przedsiębiorstw, które mogą prowadzić uproszczoną ewidencję odpadów - Dz.U. z 2001 r. nr 152, poz. 1735, ale zgodnie z art. 236 n.u.o. stosuje się do 31 grudnia 2014 r.,

- w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów - Dz.U. z 2010 r. nr 249, poz. 1673 (zgodnie z art. 236 n.u.o. stosuje się do 31 grudnia 2014 r.),

- w sprawie odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz przetwarzania tych odpadów, które nie mogą być unieszkodliwiane przez ich składowanie - Dz.U. z 2002 r. nr 180, poz. 1513 (jest projekt nowego),

- w sprawie składowisk odpadów oraz miejsc magazynowania odpadów pochodzących z procesów wytarzania dwutlenku tytanu oraz przetwarzania tych odpadów - Dz.U. z 2002 r. nr 176, poz. 1456 (jest projekt nowego),

- w sprawie rodzajów odpadów medycznych i weterynaryjnych, których poddawanie odzyskowi jest zakazane - Dz.U. z 2003 r. nr 8, poz. 103,

- w sprawie dopuszczalnych sposobów i warunków unieszkodliwiania odpadów medycznych i weterynaryjnych - Dz.U. z 2003 r. nr 8, poz. 104 z późn. zm.,

- w sprawie komunalnych osadów ściekowych - Dz.U. z 2010 r. nr 137, poz. 924, (jest projekt nowego),

- w sprawie szczegółowych warunków technicznych kwalifikowania części energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów komunalnych - Dz.U. z 2010 r. nr 117, poz. 788,

- w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów - Dz.U. z 2002 r. nr 37, poz. 339 z późn. zm.,

- w sprawie kryteriów oraz procedur dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu - Dz.U. z 2013 r. poz. 38,

- w sprawie rodzajów odpadów, które mogą być składowane w sposób nieselektywny - Dz.U. z 2002 r. nr 191, poz. 1595.

Przejściowo obowiązywały, również na podstawie art. 250 ust. 1 n.u.o., rozporządzenia:

- w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów - Dz.U. z 2003 r. nr 61, poz. 549 z późn. zm. oraz w sprawie zakresu, czasu, sposobu oraz warunków prowadzenia monitoringu składowisk odpadów - Dz.U. z 2002 r. nr 220, poz. 1858 z późn. zm., które od 17 maja 2013 r. zostały zastąpione przez rozporządzenie ministra środowiska z 30 kwietnia 2013 r. w sprawie składowisk odpadów - Dz.U. z 2013 r. poz. 523,

- w sprawie stwierdzania kwalifikacji w zakresie gospodarowania odpadami - Dz.U. z 2007 r. nr 247, poz. 1841, które od 22 października 2013 r. zostało zastąpione przez rozporządzenie ministra środowiska z 13 września 2013 r. w sprawie stwierdzania kwalifikacji w zakresie gospodarowania odpadami - Dz.U. poz. 1186,

- w sprawie wzoru formularza przyjęcia odpadów metali - Dz.U. z 2004 r. nr 197, poz. 2033, które od 4 stycznia 2014 r. zostało zastąpione przez rozporządzenie ministra środowiska z 9 grudnia 2013 r. w sprawie wzoru formularza przyjęcia odpadów metali - Dz.U. poz. 1607.

●Ad ust. 2. Do 23 stycznia 2015 r. przejściowo obowiązuje wydane do s.u.o. rozporządzenie w sprawie mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych - Dz.U. z 2012 r. poz. 1052.

Ustawodawca nie przewidział wydania nowego rozporządzenia. Jednak, według wyjaśnień resortu środowiska z 26 czerwca 2013 r., instalacja mechaniczno-biologicznego przetwarzania (MBP) przeznaczona jako regionalna instalacja do przetwarzania odpadów komunalnych (RIPOK) musi według art. 35 ust. 6 n.u.o. spełniać wymagania najlepszej dostępnej techniki lub technologii, o której mowa w art. 143 p.o.ś., a ponadto w przypadku instalacji MBP wymagającej uzyskania pozwolenia zintegrowanego stosuje się do niej opracowane na poziomie Unii Europejskiej dokumenty referencyjne BAT (tzw. BREF) i instalacja taka będzie musiała spełniać konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT), jeżeli zostaną ustanowione dla takich instalacji w decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej.

●Ad ust. 3. Do czasu utworzenia rejestru marszałka województwa w ramach BDO przejściowo, ale tylko w zakresie transportu, obowiązują wydane do s.u.o. rozporządzenia:

- w sprawie rodzajów odpadów, których zbieranie lub transport nie wymagają zezwolenia na prowadzenie działalności - Dz.U. 2004 r. nr 16, poz. 154 z późn. zm.,

- w sprawie zakresu informacji podawanych przy rejestracji przez posiadaczy odpadów zwolnionych z obowiązku uzyskiwania zezwoleń oraz sposobu rejestracji - Dz.U. z 2001 r. nr 152, poz. 1734.

●Ad ust. 4. Do dnia wejścia w życie nowego rozporządzenia wydanego na podstawie p.o.ś., ale maksymalnie do 23 stycznia 2015 r., przejściowo obowiązuje wydane do p.o.ś. dotychczasowe rozporządzenie w sprawie sposobu przekazywania i wzorów informacji o pojazdach wycofanych z eksploatacji oraz zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym - Dz.U. z 2010 r. nr 257, poz. 1746.

●Ad ust. 5. Do dnia wejścia w życie nowego rozporządzenia wydanego na podstawie u.r.p., ale maksymalnie do 23 stycznia 2015 r., przejściowo obowiązuje wydane do u.r.p. dotychczasowe rozporządzenie w sprawie próby strzępienia odpadów z pojazdów wycofanych z eksploatacji - Dz.U. z 2010 r. nr 198, poz. 1319.

●Ad ust. 6. Do dnia wejścia w życie rozporządzeń wydanych na podstawie art. 33 ust. 5 i art. 55 u.s.e.e. w brzmieniu nadanym przez n.u.o., ale maksymalnie do 23 stycznia 2015 r., przejściowo obowiązują wydane do u.s.e.e. dotychczasowe rozporządzenia:

- w sprawie wzoru wykazu zakładów przetwarzania zużytego sprzętu - Dz.U z 2009 r. nr 94, poz. 783 (według art. 237 n.u.o. stosuje się do sprawozdań za lata 2012-2014),

- w sprawie wzoru zaświadczenia potwierdzającego recykling oraz wzoru zaświadczenia potwierdzającego inne niż recykling procesy odzysku - Dz.U. z 2009 r. nr 172, poz. 1342.

●Ad ust. 7. Do dnia wejścia w życie nowych rozporządzeń wydanych na podstawie u.b.a., ale maksymalnie do 23 stycznia 2015 r., przejściowo obowiązują wydane do u.b.a. dotychczasowe rozporządzenia:

- w sprawie rocznego raportu o funkcjonowaniu gospodarki bateriami i akumulatorami oraz zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami - Dz.U. z 2011 r. nr 38, poz. 199,

- w sprawie zbiorczego sprawozdania o bateriach i akumulatorach oraz o zużytych bateriach i zużytych akumulatorach - Dz.U. z 2011 r. nr 38, poz. 200.

●Z kolei do czasu utworzenia rejestru w ramach BDO w związku z przejściowym art. 235 ust. 3 n.u.o. nadal stosuje się dotychczasowe rozporządzenia:

- w sprawie wzoru wniosku o wpis do rejestru oraz wzoru wniosku o zmianę wpisu do rejestru - Dz.U. z 2009 r. nr 68, poz. 582 - wydane na podstawie art. 8 ust. 9 u.s.e.e.,

- w sprawie wysokości stawek opłaty rejestrowej oraz opłaty rocznej - Dz.U. z 2008 r. nr 236, poz. 1649 - wydane na podstawie art. 9 ust. 6 u.s.e.e.,

- w sprawie sposobu ustalania numeru rejestrowego - Dz.U. z 2009 r. nr 92, poz. 760 - wydane na podstawie art. 10 ust. 3 u.s.e.e.,

- w sprawie bazy danych o sprzęcie i zużytym sprzęcie - Dz.U. z 2009 r. nr 132, poz. 1092 - wydane na podstawie art. 15 ust. 6 u.s.e.e.,

- w sprawie wzoru zaświadczenia o zużytym sprzęcie - Dz.U. z 2009 r. nr 122, poz. 1017 - wydane na podstawie art. 50 ust. 8 u.s.e.e.,

- w sprawie sposobu ustalania numeru rejestrowego dla wprowadzającego baterie lub akumulatory oraz dla prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów - Dz.U. z 2009 r. nr 141, poz. 1156 - wydane na podstawie art. 19 ust. 3 u.b.a.,

- w sprawie wysokości stawek opłaty rejestrowej oraz opłaty rocznej - Dz.U. z 2009 r. nr 149, poz. 1209 - wydane na podstawie art. 20 ust. 8 u.b.a.,

- w sprawie rejestru wprowadzających baterie lub akumulatory oraz prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów - Dz.U. z 2009 r. nr 162, poz. 1293 - wydane na podstawie art. 22 ust. 2 u.b.a., obowiązuje w związku z art. 238 ust. 3 n.u.o.;

- w sprawie wzoru wniosku o wpis do rejestru, wzoru wniosku o zmianę wpisu do rejestru oraz wzoru wniosku o wykreślenie z rejestru - Dz.U. z 2009 r. nr 141, poz. 1155 - wydane na podstawie art. 24 u.b.a.

●W związku z przepisem przejściowym art. 237 n.u.o. do realizacji obowiązków sprawozdawczych za lata 2012-2014 nadal stosuje się dotychczasowe rozporządzenia:

- w sprawie zakresu informacji oraz wzorów formularzy służących do sporządzania i przekazywania zbiorczych zestawień danych o odpadach - Dz.U. z 2010 r. nr 249, poz. 1674 - do zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów wymaganych na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 s.u.o.,

- w sprawie wzoru rocznego sprawozdania o wysokości należnej opłaty produktowej - Dz.U. z 2010 r. nr 259, poz. 1775 - do sprawozdań OŚ-OP1 na podstawie art. 15 ust. 1 u.prod.,

- w sprawie wzorów formularzy służących do składania rocznych sprawozdań o masie wytworzonych, przywiezionych z zagranicy oraz wywiezionych za granicę opakowań - Dz.U. z 2005 r. nr 4, poz. 30 - do sprawozdań OPAK-1, OPAK-2 i OPAK-3 na podstawie art. 7 ust. 1 i art. 9 ust. 3 u.opak.,

- w sprawie wzoru rocznego sprawozdania o wysokości należnej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów - Dz.U. z 2005 r. nr 109, poz. 917 z późn. zm. - do sprawozdań na podstawie art. 15 ust. 1 u.r.p.,

- w sprawie rocznego sprawozdania o pojazdach wycofanych z eksploatacji - Dz.U. z 2010 r. nr 225, poz. 1471 - do sprawozdań na podstawie art. 30 ust. 1 u.r.p.,

- w sprawie wzoru sprawozdania o ilości i masie wprowadzonego sprzętu - Dz.U. z 2009 r. nr 72, poz. 627 - do sprawozdań na podstawie art. 24 ust. 1 u.s.e.e.,

- w sprawie wzorów sprawozdań o zużytym sprzęcie - Dz.U. z 2009 r. nr 102, poz. 856 z późn. zm. - do sprawozdań, w tym OŚ - SEE 2 i OŚ - SEE 3, na podstawie art. 31 ust. 1 u.s.e.e.,

- w sprawie wzoru sprawozdania o przetworzonym zużytym sprzęcie - Dz.U. z 2009 r. nr 81, poz. 683 - do sprawozdań na podstawie art. 51 ust. 1 u.s.e.e.,

- w sprawie wzorów sprawozdań o odpadach pochodzących z zużytego sprzętu - Dz.U. z 2009 r. nr 81, poz. 684 - do sprawozdań na podstawie art. 56 ust. 1 u.s.e.e.,

- w sprawie wzoru rocznego sprawozdania o wysokości należnej opłaty produktowej dla sprzętu - Dz.U. z 2009 r. nr 94, poz. 784 - do sprawozdań OŚ - SEE 1 na podstawie art. 67 ust. 1 u.s.e.e.,

- w sprawie wzoru rocznego sprawozdania o rodzaju, ilości i masie wprowadzonych do obrotu baterii i akumulatorów - Dz.U. z 2009 r. nr 172, poz. 1341 - do sprawozdań na podstawie art. 34 ust. 2 u.b.a.,

- w sprawie wzoru rocznego sprawozdania o osiągniętych poziomach zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych - Dz.U. z 2009 r. nr 163, 1304 - do sprawozdań na podstawie art. 35 ust. 1 u.b.a.,

- w sprawie wzoru wykazu zakładów przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów - Dz.U. z 2010 r. nr 31, poz. 164 - do sprawozdań na podstawie art. 36 ust. 4 u.b.a.,

- w sprawie wzoru rocznego sprawozdania o wysokości środków przeznaczonych na publiczne kampanie edukacyjne - Dz.U. z 2010 r. nr 31, poz. 165 - do sprawozdań na podstawie art. 37 ust. 6 u.b.a.,

- w sprawie wzoru rocznego sprawozdania o wysokości należnej opłaty produktowej z tytułu nieosiągnięcia wymaganego poziomu zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych - Dz.U. z 2009 r. nr 160, poz. 1274 - do sprawozdań na podstawie art. 41 ust. 3 u.b.a.,

- w sprawie wzoru rocznego sprawozdania o masie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych - Dz.U. z 2009 r. nr 223, poz. 1788 - do sprawozdań na podstawie art. 59 ust. 3 u.b.a.,

- w sprawie wzoru rocznego sprawozdania o rodzaju i masie przyjętych do przetwarzania i przetworzonych zużytych baterii i zużytych akumulatorów oraz o osiągniętych poziomach recyklingu - Dz.U. z 2009 r. nr 223, poz. 1789 u.b.a. - do sprawozdań na podstawie art. 64 ust. 5 u.b.a.

●Do czasu utworzenia BDO w związku z przejściowym art. 238 ust. 3 n.u.o. nadal stosuje się rozporządzenia:

- w sprawie warunków i zakresu dostępu do wojewódzkiej bazy danych dotyczącej wytwarzania i gospodarowania odpadami - Dz.U. z 2011 r. nr 267, poz. 1582 - wydane na podstawie art. 37 ust. 8 s.u.o.,

- w sprawie sporządzania raportu wojewódzkiego - Dz.U. z 2011 r. nr 220, poz. 1308 - wydane na podstawie art. 37 ust. 11 s.u.o.,

- w sprawie niezbędnego zakresu informacji objętych obowiązkiem zbierania i przetwarzania oraz sposobu prowadzenia centralnej i wojewódzkiej bazy danych dotyczącej wytwarzania i gospodarowania odpadami - Dz.U. z 2011 r. nr 257, poz. 1547 - wydane na podstawie art. 37 ust. 12 s.u.o.

●Do czasu utworzenia BDO w związku z przejściowym art. 240 ust. 5 n.u.o. nadal stosuje się rozporządzenie w sprawie raportów wojewódzkich dotyczących gospodarki opakowaniami - Dz.U. z 2005 r. nr 4, poz. 29 - wydane na podstawie art. 19 ust. 3 u.opak.

●Do czasu wejścia w życie zmiany art. 9t u.cz.i.p. w związku z art. 253 pkt 2 n.u.o. nadal stosuje się rozporządzenie w sprawie wzorów sprawozdań o odebranych odpadach komunalnych, odebranych nieczystościach ciekłych oraz realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi - Dz.U. z 2012 r. poz. 630 - wydane na podstawie art. 9t u.cz.i.p.

Traci moc ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 i Nr 203, poz. 1351, z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 117, poz. 678, Nr 138, poz. 809, Nr 152, poz. 897 i Nr 171, poz. 1016 oraz z 2012 r. poz. 951 i 1513).

●Stara ustawa o odpadach utraciła moc 23 stycznia 2013 r.

●Jednak na mocy przepisów przejściowych n.u.o. nadal należy stosować niektóre przepisy s.u.o., m.in.:

- art. 28 i 33 s.u.o. - w zakresie wydawania zezwoleń na transport odpadów lub wpisu transportującego odpady do dotychczasowego rejestru prowadzonego przez starostę - do czasu utworzenia nowego rejestru prowadzonego przez marszałka województwa w ramach BDO (art. 233 ust. 2 i 3 n.u.o.);

- art. 33 ust. 5 s.u.o. - w zakresie prowadzenia rejestru przez starostę, ale tylko dla prowadzących transport odpadów zwolnionych z obowiązku posiadania zezwolenia na transport - do czasu utworzenia BDO (art. 235 ust. 1 i 3 n.u.o.);

- art. 36 s.u.o. - w zakresie ewidencji odpadowej - do końca 2014 r. (art. 236 n.u.o.); jednak ewidencji tej nie prowadzą podmioty wymienione w art. 66 ust. 4 n.u.o., z kolei sprzedawca odpadów oraz pośrednik w obrocie odpadami, niebędący posiadaczami odpadów, nie prowadzą ewidencji odpadów niebezpiecznych do czasu wydania nowego rozporządzenia ze wzorami ewidencyjnymi;

- art. 37 s.u.o. - w zakresie zbiorczych zestawień danych o odpadach składanych do marszałka województwa - za lata 2012-2014; jednak działu 3 zbiorczego zestawienia nie muszą już wypełniać podmioty odbierające odpady komunalne od właścicieli nieruchomości (art. 237 ust. 1 pkt 1 n.u.o. w związku z art. 75 ust. 1 pkt 2 n.u.o.), które w zakresie odebranych odpadów komunalnych muszą jedynie składać kwartalne sprawozdania wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta (art. 9n u.cz.i.p.);

- art. 37 s.u.o. - w zakresie centralnej i wojewódzkich baz danych dotyczących wytwarzania i gospodarowania odpadami wraz z rejestrem udzielanych zezwoleń w zakresie wytwarzania i gospodarowania odpadami - do czasu utworzenia BDO (art. 238 ust. 3 n.u.o.).

●Ponadto niektóre akty wykonawcze wydane na podstawie s.u.o. nadal obowiązują lub należy je stosować na mocy przepisów przejściowych n.u.o., co zostało omówione przy art. 250 n.u.o.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów:

1) art. 207 pkt 17 w zakresie art. 402 ust. 2a i 2b w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz art. 209 pkt 7, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.;

2) art. 178, art. 179, art. 194 ust. 1 pkt 5, art. 204, art. 205, art. 206 pkt 3, art. 207 pkt 14, art. 213 pkt 8, które wchodzą w życie po upływie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;

3) art. 207 pkt 18, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

●Nowa ustawa o odpadach ogłoszona została 8 stycznia 2013 r. w Dzienniku Ustaw w poz. 21 i weszła w życie, poza pewnymi wyjątkami, po 14 dniach od dnia ogłoszenia, a więc n.u.o. obowiązuje od 23 stycznia 2013 r.

●W późniejszym terminie, tj.:

- 1 stycznia 2014 r. wchodzi w życie zmieniony przez n.u.o. ust. 2a i dodany ust. 2b w art. 402 p.o.ś., dotyczące pomniejszeń przez zarząd województwa wpływów z opłat (o 3 proc. lub 1,5 proc. w zależności od wpływów w poprzednim roku) przed przekazaniem na rachunek funduszy i przeznaczenia kwoty uzyskanej z pomniejszenia na tworzenie i modyfikację baz danych zawierających informacje o podmiotach korzystających ze środowiska oraz na zatrudnianie osób zajmujących się kontrolą oraz windykacją opłat za korzystanie ze środowiska;

- 1 stycznia 2014 r. zostaje uchylony przez n.u.o. art. 11a u.prod., na podstawie którego można było rozliczyć masę lub ilość odpadów opakowaniowych lub poużytkowych przekraczającą wymagany poziom odzysku lub recyklingu w następnym roku kalendarzowym, a więc w sprawozdaniu z rozliczeniem za 2014 r. nie sposób już wykorzystać całej nadwyżki osiągniętej w 2013 r. (uwaga - nadwyżkę z 2013 r. ale w wysokości nie większej niż 10 proc. wymaganego poziomu w 2013 r., można jeszcze w 2014 r. rozliczyć na podstawie art. 80 u.g.opak.);

- 24 stycznia 2016 r. wchodzą w życie art. 178, art. 179 i art. 194 ust. 1 pkt 5 n.u.o., w zakresie kar związanych z nowym rejestrem w ramach BDO;

- 24 stycznia 2016 r. wchodzą w życie zmienione przez n.u.o. art. 23 w ust. 1 pkt 16c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 16 w ust. 1 pkt 19c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;

- 24 stycznia 2016 r. wchodzą w życie zmienione przez n.u.o. art. 9q-9t u.cz.i.p., zobowiązujące do przekazywania gminnych i wojewódzkich rocznych sprawozdań z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za pośrednictwem BDO;

- 24 stycznia 2016 r. wchodzą w życie zmienione przez n.u.o. pkt 4 i 5 w ust. 2 art. 400k p.o.ś., dotyczące rocznych sprawozdań składanych przez NFOŚiGW do ministra środowiska związanych z pojazdami wycofanymi z eksploatacji i zużytym sprzętem elektrycznym i elektronicznym;

- 24 stycznia 2016 r. wchodzi w życie dodany przez n.u.o. ust. 1a w art. 37 u.r.p. zobowiązujący przedsiębiorcę prowadzącego strzępiarkę do wpisu do nowego rejestru, o którym mowa w n.u.o.;

- 1 stycznia 2016 r. wchodzi w życie zmieniony przez n.u.o. art. 410a p.o.ś., dotyczący udzielanych przez NFOŚiGW dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu.

●Trzeba mieć na uwadze, że do wymaganych za lata 2012-2014 wymienionych w art. 237 n.u.o. zbiorczych zestawień danych, sprawozdań i wykazu zakładów przetwarzania należy stosować przepisy dotychczasowe. Ponadto wszystkie nowe i zmienione przepisy związane z BDO i nowym rejestrem, który będzie prowadzony w ramach BDO przez każdego marszałka województwa, wejdą w życie na podstawie przepisów przejściowych art. 234 ust. 9-11 i 238 ust. 3 i ust. 8-10 n.u.o. dopiero z chwilą utworzenia BDO i nowego rejestru, a więc najpóźniej 23 stycznia 2016 r.

Do tego czasu należy stosować dotychczasowe przepisy, w tym przepisy s.u.o. omówione przy art. 252 n.u.o., poza przepisami wyraźnie uchylonymi. Tak więc od 23 stycznia 2013 r. nie obowiązuje już m.in. następujący dotychczasowy przepis:

- art. 38a u.r.p. - prowadzący strzępiarkę pojazdów nie muszą prowadzić wykazu masy odpadów przeznaczonych do recyklingu, odzysku energii oraz unieszkodliwiania, pochodzących ze strzępienia pojazdów wycofanych z eksploatacji i przekazywać do GIOŚ rocznej zbiorczej informacji dotyczącej danych zgromadzonych w tym wykazie wraz z wynikami próby strzępienia;

- art. 40 u.s.e.e. - podmioty zbierające zużyty sprzęt elektryczny nie muszą za lata 2012-2014 przekazywać do GIOŚ półrocznych sprawozdań; będą składać sprawozdania do BDO, a do czasu jej utworzenia mają obowiązek złożenia informacji o zebranych odpadach tylko do marszałka województwa w ramach rocznego zbiorczego zestawienia danych.

NIEWYCZERPUJĄCY WYKAZ PROCESÓW ODZYSKU

R1 Wykorzystanie głównie jako paliwa lub innego środka wytwarzania energii(*)

R2 Odzysk/regeneracja rozpuszczalników

R3 Recykling lub odzysk substancji organicznych, które nie są stosowane jako rozpuszczalniki (w tym kompostowanie i inne biologiczne procesy przekształcania)(**)

R4 Recykling lub odzysk metali i związków metali

R5 Recykling lub odzysk innych materiałów nieorganicznych(***)

R6 Regeneracja kwasów lub zasad

R7 Odzysk składników stosowanych do redukcji zanieczyszczeń

R8 Odzysk składników z katalizatorów

R9 Powtórna rafinacja lub inne sposoby ponownego użycia olejów

R10 Obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska

R11 Wykorzystywanie odpadów uzyskanych w wyniku któregokolwiek z procesów wymienionych w pozycji R1-R10

R12 Wymiana odpadów w celu poddania ich któremukolwiek z procesów wymienionych w pozycji R1-R11(****)

R13 Magazynowanie odpadów poprzedzające którykolwiek z procesów wymienionych w pozycji R1-R12 (z wyjątkiem wstępnego magazynowania u wytwórcy odpadów)

(*) Pozycja obejmuje również obiekty przekształcania termicznego przeznaczone wyłącznie do przetwarzania komunalnych odpadów stałych, pod warunkiem że ich efektywność energetyczna jest równa lub większa niż:

- 0,60 dla działających instalacji, które otrzymały zezwolenie zgodnie ze stosownymi przepisami wspólnotowymi obowiązującymi przed dniem 1 stycznia 2009 r.,

- 0,65 dla instalacji, które otrzymały zezwolenie po dniu 31 grudnia 2008 r.,

przy zastosowaniu następującego wzoru:

Efektywność energetyczna = (Ep - (Ef + Ei))/(0,97 × (Ew + Ef)),

gdzie:

Ep - oznacza ilość energii produkowanej rocznie jako energia cieplna lub elektryczna. Oblicza się ją przez pomnożenie ilości energii elektrycznej przez 2,6, a energii cieplnej wyprodukowanej w celach komercyjnych przez 1,1 (GJ/rok),

Ef - oznacza ilość energii wprowadzanej rocznie do systemu, pochodzącej ze spalania paliw biorących udział w wytwarzaniu pary (GJ/rok),

Ew - oznacza roczną ilość energii zawartej w przetwarzanych odpadach, obliczanej przy zastosowaniu dolnej wartości opałowej odpadów (GJ/rok),

Ei - oznacza roczną ilość energii wprowadzanej z zewnątrz z wyłączeniem Ew i Ef (GJ/rok),

0,97 - jest współczynnikiem uwzględniającym straty energii przez popiół denny i promieniowanie.

Wzór ten stosowany jest zgodnie z dokumentem referencyjnym dotyczącym najlepszych dostępnych technik dla termicznego przekształcania odpadów.

(**) Pozycja obejmuje również zgazowanie i pirolizę z wykorzystaniem tych składników jako odczynników chemicznych.

(***) Pozycja obejmuje oczyszczanie gruntu prowadzące do odzysku gruntu i recykling nieorganicznych materiałów budowlanych.

(****) Jeżeli nie istnieje inny właściwy kod R, może to obejmować procesy wstępne poprzedzające przetwarzanie wstępne odpadów, jak np. demontaż, sortowanie, kruszenie, zagęszczanie, granulację, suszenie, rozdrabnianie, kondycjonowanie, przepakowywanie, separację, tworzenie mieszanek lub mieszanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w poz. R1-R11.

●W załączniku nr 1 do n.u.o. zamieszczony jest wykaz procesów odzysku odpadów, oznaczonych kodami od R1 do R13. Wykaz ten jest zgodny załącznikiem II (w polskiej wersji językowej) do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (dalej: dyrektywa odpadowa) i zgodnie z tą dyrektywą jest niewyczerpujący, gdyż załącznik II według art. 38 dyrektywy może być zmieniony poprzez unijny akt prawny. Ponadto Komisja Europejska może opracować wytyczne do interpretacji definicji odzysku.

●Obecne opisy procesów odzysku w załączniku nr 1 do n.u.o. są nieco inne niż te, jakie były w załączniku nr 5 do s.u.o., m.in.:

- R1- "Wykorzystanie głównie jako" zamiast "Wykorzystanie jako" i dodano odnośnik (*) z objaśnieniem, według którego do tego procesu zalicza się też obiekty przekształcania termicznego przeznaczone wyłącznie do przetwarzania komunalnych odpadów stałych, pod warunkiem że ich efektywność energetyczna (wyliczona na podstawie wzoru podanego w tym objaśnieniu) jest co najmniej 0,60 dla instalacji, które uzyskały zezwolenie przed 2009 r., oraz 0,65 - które uzyskały zezwolenie później;

- R3 - "odzysk" zamiast "regeneracja" i dodano odnośnik (**) z objaśnieniem, że do tego procesu zalicza się też zgazowanie i pirolizę z wykorzystaniem tych składników jako odczynników chemicznych;

- R4 - "odzysk" zamiast "regeneracja";

- R5 - "odzysk" zamiast "regeneracja" i dodano odnośnik (***) z objaśnieniem, że do tego procesu zalicza się oczyszczanie gruntu prowadzące do odzysku gruntu i recykling nieorganicznych materiałów budowlanych;

- R7 - "do redukcji zanieczyszczeń" zamiast "do usuwania zanieczyszczeń";

- R9 - "użycia olejów" zamiast "wykorzystania oleju";

- R10 - "Obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska" zamiast "Rozprowadzanie na powierzchni ziemi w celu nawożenia lub ulepszania gleby";

- R12 - dodano odnośnik (****) z objaśnieniem przeniesionym do n.u.o. wprost z polskiej wersji językowej dyrektywy odpadowej, ale lepsza do jego zrozumienia wydaje się angielska wersja językowa: "(****) If there is no other R code appropriate, this can include preliminary operations prior to recovery including pre-processing such as, inter alia, dismantling, sorting, crushing, compacting, pelletising, drying, shredding, conditioning, repackaging, separating, blending or mixing prior to submission to any of the operations numbered R1 to R11" (tłumaczenie: "Jeśli nie istnieje inny właściwy kod R, może to obejmować procesy wstępne poprzedzające odzysk, w tym wstępne przetwarzanie, takie jak między innymi demontaż, sortowanie, kruszenie, zagęszczanie, granulację, suszenie, rozdrabnianie, kondycjonowanie, przepakowywanie, separację, tworzenie mieszanek lub mieszanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w punktach od R1 do R11").

- R13 - "z wyjątkiem wstępnego magazynowania u wytwórcy odpadów" zamiast "z wyjątkiem tymczasowego magazynowania w czasie zbiórki w miejscu, gdzie odpady są wytwarzane".

●Ponadto w nowym wykazie brak jest z poprzedniego wykazu procesu odzysku o kodzie R14 (Inne działania polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub części) i R15 (Przetwarzanie odpadów, w celu ich przygotowania do odzysku, w tym do recyklingu). Obecny brak w wykazie procesów o kodzie R14 i R15 nie powoduje jednak ograniczenia stosowania dotychczasowych metod odzysku, a jedynie zmianę nazwy procesu. Nadmienić tu trzeba, że określone w dotychczasowych przepisach (a więc m.in. w nadal obowiązujących rozporządzeniach) procesy odzysku R14 i R15 stają się, na podstawie przepisu przejściowego (art. 222 n.u.o.), odpowiednio procesami odzysku R3, R5, R11 i R12 określonymi w powyższym wykazie. Przy czym dla dawnego procesu odzysku o kodzie R14 właściwy jest któryś o kodzie R3, R5 lub R11, a dla dawnego procesu odzysku o kodzie R15 właściwy jest teraz o kodzie R12. Na podstawie dotychczasowych decyzji można nadal prowadzić działalność w zakresie odzysku odpadów w procesie R14 i R14, gdyż te decyzje są nadal ważne na podstawie przepisu przejściowego art. 232 n.u.o., ale maksymalnie do 23 stycznia 2015 r. Do czasu uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów z określonym procesem już według załącznika nr 1 do n.u.o. resort środowiska w wyjaśnieniach z 2 października 2013 r. dotyczących przepisów n.u.o. w zakresie zbierania i przetwarzania odpadów rekomenduje stosowanie w dokumentach ewidencyjnych oraz sprawozdaniach nowych oznaczeń procesów z podaniem w nawiasach starych oznaczeń.

●Według powyższych wyjaśnień resortu środowiska:

- proces R5 nie oznacza wyłącznie oczyszczania gruntu i recyklingu nieorganicznych materiałów budowlanych, o których jest mowa w objaśnieniu odnośnika (***) do tego procesu;

- jako proces odzysku R12 należy klasyfikować kruszenie odpadów w miejscu innym niż miejsce ich późniejszego odzysku, natomiast kruszenia u wytwórcy w ramach wytwarzania nie traktuje się jako odzysk, a kruszenie odpadów niezbędne do spełnienia warunków wynikających z rozporządzenia w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami nie powinno być klasyfikowane odrębnie, gdyż jest to działanie przygotowawcze, np. kruszenie odpadów przed wypełnianiem terenów niekorzystnie przekształcanych w procesie R5;

- jako proces odzysku R12 należy klasyfikować sortowanie odpadów (w tym metali), z tym że jeżeli nie zmienia się kod odpadów (poza wydzielaniem niewielkiej ilości innych rodzajów), to sortowanie odbywa się w ramach zbierania, a nie odzysku.

NIEWYCZERPUJĄCY WYKAZ PROCESÓW UNIESZKODLIWIANIA

D1 Składowanie w gruncie lub na powierzchni ziemi (np. składowiska itp.)

D2 Przetwarzanie w glebie i ziemi (np. biodegradacja odpadów płynnych lub szlamów w glebie i ziemi itd.)

D3 Głębokie zatłaczanie (np. zatłaczanie odpadów w postaci umożliwiającej pompowanie do odwiertów, wysadów solnych lub naturalnie powstających komór itd.)

D4 Retencja powierzchniowa (np. umieszczanie odpadów ciekłych i szlamów w dołach, poletkach osadowych lub lagunach itd.)

D5 Składowanie na składowiskach w sposób celowo zaprojektowany (np. umieszczanie w uszczelnionych oddzielnych komorach, przykrytych i izolowanych od siebie wzajemnie i od środowiska itd.)

D6 Odprowadzanie do wód z wyjątkiem mórz i oceanów

D7 Odprowadzanie do mórz i oceanów, w tym lokowanie na dnie mórz

D8 Obróbka biologiczna, niewymieniona w innej pozycji niniejszego załącznika, w wyniku której powstają ostateczne związki lub mieszanki, które są unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek spośród procesów wymienionych w poz. D1-D12

D9 Obróbka fizyczno-chemiczna, niewymieniona w innej pozycji niniejszego załącznika, w wyniku której powstają ostateczne związki lub mieszaniny unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek spośród procesów wymienionych w pozycjach D1-D12 (np. odparowanie, suszenie, kalcynacja itp.)

D10 Przekształcanie termiczne na lądzie

D11 Przekształcanie termiczne na morzu(*)

D12 Trwałe składowanie (np. umieszczanie pojemników w kopalniach itd.)

D13 Sporządzanie mieszanki lub mieszanie przed poddaniem odpadów któremukolwiek z procesów wymienionych w pozycjach D1-D12(**)

D14 Przepakowywanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w pozycjach D1-D13

D15 Magazynowanie poprzedzające którykolwiek z procesów wymienionych w pozycjach D1-D14 (z wyjątkiem wstępnego magazynowania u wytwórcy odpadów)

(*) Ten proces jest zabroniony na mocy przepisów UE i konwencji międzynarodowych.

(**) Jeżeli nie istnieje inny właściwy kod D, mogą tu być uwzględnione procesy wstępne poprzedzające unieszkodliwienie, w tym wstępna obróbka, jak np. sortowanie, kruszenie, zagęszczanie, granulacja, suszenie, rozdrabnianie, kondycjonowanie lub separacja przed poddaniem któremukolwiek spośród procesów wymienionych w pozycjach D1-D12.

●W załączniku nr 2 do n.u.o. zamieszczony jest wykaz procesów unieszkodliwiania odpadów oznaczonych kodami od D1 do D15. Wykaz ten jest zgodny z załącznikiem I (w polskiej wersji językowej) do dyrektywy odpadowej i zgodnie z tą dyrektywą jest niewyczerpujący, gdyż załącznik I według art. 38 dyrektywy może być zmieniony poprzez unijny akt prawny. Ponadto Komisja Europejska może opracować wytyczne do interpretacji definicji unieszkodliwiania.

●Obecne opisy procesów w załączniku nr 2 do n.u.o. są nieco inne niż te, jakie były w załączniku nr 6 do s.u.o., m.in.:

- D1 - "Składowanie w gruncie lub na powierzchni ziemi (np. składowiska itp.)" zamiast "Składowanie na składowiskach odpadów obojętnych";

- D2 - "Przetwarzanie w glebie i ziemi" zamiast "Obróbka w glebie i ziemi";

- D3 - "Głębokie zatłaczanie (np. zatłaczanie odpadów w postaci umożliwiającej pompowanie do odwiertów, wysadów solnych lub naturalnie powstających komór itd.)" zamiast "Składowanie przez głębokie zatłaczanie (np. zatłaczanie odpadów, które można pompować)";

- D4 - "np. umieszczanie odpadów ciekłych i szlamów w dołach, poletkach osadowych lub lagunach itd." zamiast "np. umieszczanie odpadów na poletkach osadowych lub lagunach";

- D5 - "Składowanie na składowiskach w sposób celowo zaprojektowany (np. umieszczanie w uszczelnionych oddzielnych komorach, przykrytych i izolowanych od siebie wzajemnie i od środowiska itd.)" zamiast "Składowanie na składowiskach odpadów niebezpiecznych lub na składowiskach odpadów innych niż niebezpieczne";

- D6 - "z wyjątkiem mórz i oceanów" zamiast "z wyjątkiem mórz*";

- D7 - "Odprowadzanie do mórz i oceanów, w tym lokowanie na dnie mórz" zamiast "Lokowanie (zatapianie) na dnie mórz";

- D8 - "powstają ostateczne związki lub mieszanki" zamiast "powstają odpady";

- D9 - "powstają ostateczne związki lub mieszaniny ... (np. odparowanie, suszenie, kalcynacja itp.)" zamiast "powstają odpady ... (np. parowanie, suszenie, strącanie)";

- D10 - "Przekształcanie termiczne na lądzie" zamiast "Termiczne przekształcanie odpadów w instalacjach lub urządzeniach zlokalizowanych na lądzie";

- D11 - "Przekształcanie termiczne na morzu(*)" zamiast "Termiczne przekształcanie odpadów w instalacjach lub urządzeniach zlokalizowanych na morzu";

- D12 - "Trwałe składowanie (np. umieszczanie pojemników w kopalniach itd.)" zamiast "Składowanie odpadów w pojemnikach w ziemi (np. w kopalni)";

- D13 - dodano odnośnik (**) z objaśnieniem: "(**) Jeżeli nie istnieje inny właściwy kod D, mogą tu być uwzględnione procesy wstępne poprzedzające unieszkodliwienie, w tym wstępna obróbka, jak np. sortowanie, kruszenie, zagęszczanie, granulacja, suszenie, rozdrabnianie, kondycjonowanie lub separacja przed poddaniem któremukolwiek spośród procesów wymienionych w pozycjach D1-D12";

- D15 - "Magazynowanie poprzedzające którykolwiek ... (z wyjątkiem wstępnego magazynowania u wytwórcy odpadów)" zamiast "Magazynowanie w czasie któregokolwiek ... (z wyjątkiem tymczasowego magazynowania w czasie zbiórki w miejscu, gdzie odpady są wytwarzane)".

●Ponadto w nowym wykazie brak jest z poprzedniego wykazu procesu unieszkodliwiania o kodzie D16 (Przetwarzanie odpadów, w wyniku którego są wytwarzane odpady przeznaczone do unieszkodliwiania), ale nie ma w n.u.o. przepisu przejściowego dla tego procesu, gdyż poza uchyloną s.u.o. proces ten nie był wymieniany w innych przepisach. Obecny brak w wykazie procesu o kodzie D16 nie powoduje jednak ograniczenia stosowania dotychczasowych metod unieszkodliwiania, a jedynie zmianę nazwy procesu. Dla dotychczasowego procesu unieszkodliwiania o kodzie D16 wydaje się właściwy proces nieostatecznego unieszkodliwiania odpowiednio o kodzie D8, D9 lub D13. Na podstawie dotychczasowych decyzji można nadal prowadzić działalność w zakresie unieszkodliwiania odpadów w procesie D16, gdyż te decyzje są nadal ważne na podstawie przepisu przejściowego art. 232 n.u.o., ale maksymalnie do 23 stycznia 2015 r. Do czasu uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów z określonym procesem już według załącznika nr 2 do n.u.o. resort środowiska, w wyjaśnieniach z 2 października 2013 r. dotyczących przepisów n.u.o. w zakresie zbierania i przetwarzania odpadów, rekomenduje stosowanie w dokumentach ewidencyjnych oraz sprawozdaniach nowych oznaczeń procesów z podaniem w nawiasach starych oznaczeń.

WŁAŚCIWOŚCI POWODUJĄCE, ŻE ODPADY SĄ ODPADAMI NIEBEZPIECZNYMI

H1 "wybuchowe": substancje i preparaty, które mogą wybuchnąć pod wpływem ognia lub które są bardziej wrażliwe na wstrząs lub tarcie niż dinitrobenzen,

H2 "utleniające": substancje i preparaty, które w kontakcie z innymi substancjami, w szczególności z substancjami łatwopalnymi, wykazują silne reakcje egzotermiczne,

H3-A "wysoce łatwopalne":

- substancje i preparaty ciekłe o temperaturze zapłonu niższej niż 21°C (w tym skrajnie łatwopalne ciecze) lub

- substancje i preparaty, które mogą się rozgrzać, a następnie zapalić pod wpływem kontaktu z powietrzem w temperaturze otoczenia, bez doprowadzenia energii, lub

- substancje i preparaty stałe, które mogą z łatwością zapalić się po krótkim kontakcie ze źródłem zapłonu i które palą się nadal lub ulegają zniszczeniu po usunięciu źródła zapłonu, lub

- substancje i preparaty gazowe, łatwopalne w powietrzu pod normalnym ciśnieniem, lub

- substancje i preparaty, które w kontakcie z wodą lub wilgotnym powietrzem tworzą wysoce łatwopalne gazy w niebezpiecznych ilościach,

H3-B "łatwopalne": substancje i preparaty ciekłe o temperaturze zapłonu równej lub wyższej niż 21°C i niższej niż lub równej 55°C,

H4 "drażniące": substancje i preparaty niewykazujące działania żrącego, które w wyniku bezpośredniego, długotrwałego lub powtarzającego się kontaktu ze skórą lub błoną śluzową mogą wywołać stan zapalny,

H5 "szkodliwe": substancje i preparaty, które w przypadku ich wdychania, spożycia lub wniknięcia przez skórę mogą powodować ograniczone zagrożenie dla zdrowia,

H6 "toksyczne": substancje i preparaty (w tym substancje i preparaty bardzo toksyczne), które w przypadku ich wdychania, spożycia lub wniknięcia przez skórę mogą powodować poważne, ostre lub chroniczne zagrożenie dla zdrowia, a nawet śmierć,

H7 "rakotwórcze": substancje i preparaty, które w przypadku ich wdychania, spożycia lub wniknięcia przez skórę mogą wywołać raka lub zwiększać częstotliwość jego występowania,

H8 "żrące": substancje i preparaty, które w zetknięciu z żywymi tkankami mogą spowodować ich zniszczenie,

H9 "zakaźne": substancje i preparaty zawierające żywe drobnoustroje lub ich toksyny, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do przyjęcia, że wywołują choroby u ludzi lub innych żywych organizmów,

H10 "działające szkodliwie na rozrodczość": substancje i preparaty, które w przypadku ich wdychania, spożycia lub wniknięcia przez skórę mogą wywołać niedziedziczne wrodzone deformacje lub zwiększyć częstotliwość ich występowania,

H11 "mutagenne": substancje i preparaty, które w przypadku ich wdychania, spożycia lub wniknięcia przez skórę mogą wywołać dziedziczne defekty genetyczne lub zwiększyć częstotliwość ich występowania,

H12 odpady, które w kontakcie z wodą, powietrzem lub kwasem uwalniają toksyczne lub bardzo toksyczne gazy,

H13(*) "uczulające": substancje i preparaty, które w przypadku ich wdychania lub wniknięcia przez skórę, są w stanie wywołać reakcję nadwrażliwości, tak że w wyniku dalszego narażenia na kontakt z tą substancją lub preparatem pojawiają się charakterystyczne skutki negatywne,

H14 "ekotoksyczne": odpady, które stanowią lub mogą stanowić bezpośrednie lub opóźnione zagrożenie dla co najmniej jednego elementu środowiska,

H15 odpady, które po zakończeniu procesu unieszkodliwiania mogą w dowolny sposób wydzielić inną substancję, np. w formie odcieku, która ma którąkolwiek spośród cech wymienionych powyżej.

(*) O ile dostępne są metody badawcze.

Uwagi

1. Przypisania właściwości niebezpiecznych: "toksyczne" (i "bardzo toksyczne"), "szkodliwe", "żrące", "drażniące", "rakotwórcze", "działające szkodliwie na rozrodczość", "mutagenne" i "ekotoksyczne" dokonuje się na podstawie kryteriów określonych w załączniku VI do dyrektywy Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz. Urz. WE L 196 z 16.08.1967, str. 1).

2. W odpowiednich przypadkach mają zastosowanie wartości dopuszczalne wyszczególnione w załącznikach II i III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/45/WE z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz. Urz. WE L 200 z 30.07.1999, str. 1).

Metody badawcze

Metody, które należy stosować, są opisane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 440/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustalającym metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz. Urz. UE L 142 z 31.05.2008, str. 1) i w innych odnośnych notach CEN.

●W załączniku nr 3 do n.u.o. określonych jest 15 właściwości powodujących, że odpady są odpadami niebezpiecznymi. Przykładowo są to takie właściwości jak: wybuchowe, łatwopalne, drażniące, toksyczne, żrące, zakaźne.

●Odpady wykazujące co najmniej jedną spośród tych właściwości są według art. 3 ust. 4 n.u.o. odpadami niebezpiecznymi, z tym że według art. 6 n.u.o. odpadami niebezpiecznymi są te wskazane w katalogu odpadów (poprzez oznakowanie indeksem górnym w postaci gwiazdki "*" przy kodzie rodzaju odpadów) jako odpady niebezpieczne.

●Jednakże według art. 7 n.u.o. posiadacz odpadów może dokonać zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych (oznaczonych "*") na odpady inne niż niebezpieczne, jeżeli dokona w związku z tym zgłoszenia marszałkowi województwa, wykazując, że odpady nie posiadają właściwości odpadów niebezpiecznych określonych w załączniku nr 3 do n.u.o. Uwzględnić musi przy tym szczegółowe warunki zmiany statusu odpadu na inny niż niebezpieczny i sposób ustalenia ich spełnienia określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 7 n.u.o., a do jego wejścia w życie, ale maksymalnie do 23 stycznia 2015 r., w rozporządzeniu - Dz.U. z 2004 r. nr 128, poz. 1347.

●Podstawowa charakterystyka odpadów, którą sporządza przekazujący odpady do składowania na składowisko odpadów, powinna zawierać według art. 110 ust. 2 lit f n.u.o. wykaz właściwości wymienionych w załączniku nr 3 do n.u.o. w odniesieniu do odpadów, które mogą zostać przekwalifikowane na odpady inne niż niebezpieczne.

●Przytoczone w uwagach do załącznika nr 3 dyrektywy (67/548/EWG i 1999/45/WE) można stosować przejściowo do 1 grudnia 2014 r. w zakresie substancji i do 1 czerwca 2015 r. w zakresie mieszanin w związku z tzw. rozporządzeniem CLP (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006). Po tych terminach właściwości odpadów powinny być określane zgodnie z CLP przy zastosowaniu metod określonych w REACH.

SKŁADNIKI, KTÓRE MOGĄ POWODOWAĆ, ŻE ODPADY SĄ ODPADAMI NIEBEZPIECZNYMI

1) beryl, związki berylu,

2) związki wanadu,

3) związki chromu (VI),

4) związki kobaltu,

5) związki niklu,

6) związki miedzi,

7) związki cynku,

8) arsen, związki arsenu,

9) selen, związki selenu,

10) związki srebra,

11) kadm, związki kadmu,

12) związki cyny,

13) antymon, związki antymonu,

14) tellur, związki telluru,

15) związki baru z wyjątkiem siarczanu baru,

16) rtęć, związki rtęci,

17) tal, związki talu,

18) ołów, związki ołowiu,

19) siarczki nieorganiczne,

20) nieorganiczne związki fluoru, z wyjątkiem fluorku wapnia,

21) cyjanki nieorganiczne,

22) następujące metale alkaliczne lub metale ziem alkalicznych: lit, sód, potas, wapń, magnez w postaci niezwiązanej,

23) kwaśne roztwory lub kwasy w postaci stałej,

24) roztwory zasadowe i zasady w postaci stałej,

25) azbest (pył i włókna),

26) fosfor, związki fosforu, z wyjątkiem fosforanów mineralnych,

27) karbonylki metali,

28) nadtlenki,

29) chlorany,

30) nadchlorany,

31) azydki,

32) farmaceutyki oraz związki stosowane w medycynie lub w weterynarii,

33) biocydy i substancje fitofarmaceutyczne,

34) substancje zakaźne,

35) kreozoty,

36) izocyjaniany, tiocyjaniany,

37) cyjanki organiczne (np. nitryle),

38) fenole, związki fenolowe,

39) halogenowane rozpuszczalniki,

40) rozpuszczalniki organiczne, z wyjątkiem rozpuszczalników halogenowanych,

41) związki halogenoorganiczne, z wyjątkiem obojętnych materiałów spolimeryzowanych i innych substancji, o których mowa w niniejszym załączniku,

42) aromatyczne, policykliczne i heterocykliczne związki organiczne,

43) aminy alifatyczne,

44) aminy aromatyczne,

45) etery,

46) substancje o właściwościach wybuchowych, z wyjątkiem substancji wyszczególnionych w innych punktach niniejszego załącznika,

47) organiczne związki siarki,

48) jakiekolwiek pochodne polichlorowanego dibenzofuranu,

49) jakiekolwiek pochodne polichlorowanej dibenzo-p-dioksyny,

50) węglowodory i ich związki z tlenem, azotem lub siarką nieuwzględnione w inny sposób w niniejszym załączniku.

●W załączniku nr 4 do n.u.o. wymienionych jest 50 składników, które mogą powodować, że odpady są odpadami niebezpiecznymi. Przykładowo są to takie składniki jak: rtęć, ołów, azbest, chlorany, substancje zakaźne, fenole.

●W przypadku gdy w decyzji Komisji Europejskiej wydanej na podstawie dyrektywy odpadowej zostaną ustalone dla tych składników wartości graniczne stężeń substancji niebezpiecznych, poniżej których odpadów nie uznaje się za odpady niebezpieczne, to minister środowiska uwzględni te wartości graniczne, wydając rozporządzenie w sprawie katalogu odpadów.

PRZYKŁADY ŚRODKÓW SŁUŻĄCYCH ZAPOBIEGANIU POWSTAWANIU ODPADÓW

Środki, które mogą mieć wpływ na warunki ramowe związane z wytwarzaniem odpadów

1. Wykorzystanie środków planowania lub innych instrumentów ekonomicznych wspierających efektywne wykorzystanie zasobów.

2. Promocja badań i rozwoju w obszarze pozyskiwania czystszych i bardziej oszczędnych produktów i technologii oraz upowszechnianie i wykorzystywanie wyników takich badań i rozwoju.

3. Opracowanie na wszystkich poziomach skutecznych i przydatnych wskaźników presji na środowisko związanej z wytwarzaniem odpadów, przy czym celem tych wskaźników ma być przyczynienie się do zapobiegania powstawaniu odpadów, od porównywania produktów na poziomie Wspólnoty, przez działania podjęte przez władze lokalne, po środki ogólnokrajowe.

Środki, które mogą mieć wpływ na fazę projektu, produkcji i dystrybucji

4. Promocja eko-projektowania (systematycznego uwzględniania aspektów środowiskowych przy projektowaniu produktu z zamiarem poprawienia charakterystyki oddziaływania, jakie dany produkt wywiera na środowisko przez cały cykl życia).

5. Dostarczanie informacji o technikach zapobiegania powstawaniu odpadów z zamiarem ułatwiania wprowadzania najlepszych dostępnych technik w przemyśle.

6. Organizacja szkoleń dla właściwych organów w zakresie wprowadzania wymogów dotyczących zapobiegania powstawaniu odpadów do decyzji wydawanych na podstawie ustawy o odpadach i ustawy - Prawo ochrony środowiska.

7. Objęcie środkami zapobiegania wytwarzaniu odpadów instalacji niepodlegających pozwoleniom zintegrowanym. W odpowiednich przypadkach środki takie mogą zawierać oceny i plany zapobiegania powstawaniu odpadów.

8. Wykorzystanie kampanii informacyjnych oraz zapewnienie wsparcia finansowego, decyzyjnego i innego rodzaju wsparcia dla przedsiębiorstw. Środki takie będą szczególnie skuteczne, jeżeli będą skierowane i dostosowane do małych i średnich przedsiębiorstw i będą działały przez sieci istniejących powiązań gospodarczych.

9. Stosowanie dobrowolnych umów, paneli konsumentów i producentów lub negocjacji sektorowych, zmierzających do tego, aby dane przedsiębiorstwa lub sektory przemysłu wyznaczały własne plany lub cele zapobiegania powstawaniu odpadów lub udoskonalały nieoszczędne produkty lub opakowania.

10. Promocja wiarygodnych systemów zarządzania środowiskiem, w tym EMAS i I SO 14001.

Środki, które mogą mieć wpływ na fazę konsumpcji i użytkowania

11. Instrumenty ekonomiczne, takie jak zachęty do czystych zakupów lub wprowadzenie obowiązkowej zapłaty przez konsumentów za dany artykuł lub element opakowania, który w przeciwnym wypadku byłby wydawany bezpłatnie.

12. Wykorzystanie kampanii informacyjnych i kierowanie informacji do ogółu społeczeństwa lub konkretnej grupy konsumentów.

13. Promocja wiarygodnego etykietowania ekologicznego.

14. Porozumienia z sektorem przemysłu, np. dotyczące paneli produktów podobnych do prowadzonych w ramach zintegrowanych polityk produktowych lub umowy z detalistami w sprawie dostępności informacji o zapobieganiu powstawaniu

odpadów oraz w sprawie produktów powodujących mniejsze oddziaływanie na środowisko.

15. W kontekście zamówień publicznych i zaopatrzenia przedsiębiorstw - włączanie kryteriów związanych z ochroną środowiska i zapobieganiem powstawaniu odpadów do zaproszeń do składania ofert i kontraktów, zgodnie z Podręcznikiem na temat ekologicznych zamówień publicznych, opublikowanym przez Komisję Europejską 29 października 2004 r.

16. Propagowanie ponownego użycia lub naprawy wyrzucanych produktów lub ich składników, w szczególności przez stosowanie środków edukacyjnych, ekonomicznych, logistycznych i innych, takich jak wspieranie lub tworzenie akredytowanych sieci napraw i ponownego użycia, zwłaszcza w regionach gęsto zaludnionych.

●W załączniku nr 5 do n.u.o. wskazano, w podziale na 3 grupy, 16 przykładowych środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów, które mogą mieć wpływ:

- na warunki ramowe związane z wytwarzaniem odpadów,

- na fazę projektu, produkcji i dystrybucji,

- na fazę konsumpcji i użytkowania.

●Środki służące zapobieganiu powstawaniu odpadów powinny być według art. 34 ust. 5 n.u.o. uwzględnione w krajowym i wojewódzkich planach gospodarki odpadami.