Jak bezczynność staje się antysystemowa [WYWIAD]

Ostatnio natknęłam się na historię Nadine Wagenaar, Niemki, która przez dwa lata opowiadała na swoim profilu społecznościowym, jak spędza czas na bezrobociu. Pisała np.: „Dziś jest 149. dzień, odkąd zostałam zwolniona. Idę na sushi”. Przyznawała się też do pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Niektórzy doceniali, że w trudnej sytuacji stać ją na poczucie humoru, inni nazywali ją leniem, trutniem, który wykorzystuje państwo, pytali, jak może czerpać radość z życia, będąc bez pracy. To mi przypomniało zdanie z twojej książki, że wycofanie jest czymś, czego społeczeństwo nie akceptuje.