Prawie nikt nie jest szczęśliwy [WYWIAD RIGAMONTI]

Julia Fiedorczuk - pisarka, poetka, tłumaczka, wykładowczyni akademicka; Filip Springer - pisarz i fotograf, autor cykli reporterskich i książek, Dyba Lach - dokumentalistka, autorka transmedialna

Sekta?

Filip Springer: My?

Julia Fiedorczuk: Do sekciarstwa jest nam daleko.

Dyba Lach: Staramy się unikać moralizatorstwa.

Ludzie w depresji klimatycznej

F.S.: Jednym z najskuteczniejszych sposobów wyjścia z depresji klimatycznej jest odnalezienie wspólnoty, w której będzie pewien rodzaj możliwości działania. Nieważne, czy to będzie działanie twórcze, czy sprawcze, czy na poziomie etyki. Kiedy nie mogłem sobie poradzić z pewnym rodzajem depresji klimatycznej, to zacząłem szukać rozwiązań, współbudując z Julią wspólnotkę, a później wspólnotę.

D.L.: Nie jesteśmy zamknięci. To jest pewien ruch myślenia ludzi, którzy są głęboko przejęci tym, co się dzieje, m.in. z klimatem.

F.S.: Założyliśmy Szkołę Ekopoetyki.

J.F.: I nie mówimy jednym głosem. Nie budujemy wspólnego języka, choć jesteśmy zgodni, że jeżeli w jakiejś sprawie obowiązuje konsensus naukowy, to jest on uzgodnieniem innej rangi niż czyjaś opinia w komentarzu na Facebooku.

F.S.: Gdyby pani przyszło w rozmyślaniach o nas zamienić słowo „sekta” na „grupa lobbingowa”, tobym się bardziej uśmiechnął. Z tą myślą przyjmujemy ludzi do szkoły.

D.L.: Poza tym nie ma zbawienia, jest tylko kompost. A to wyklucza możliwość sekty.

F.S.: No chyba że stawiać na ołtarzu kompost.

Czego najbardziej się boicie?