Wróbel: Ukraina została po tamtej stronie [FELIETON]

Kiedy zacząłem pisać ten felieton, wybuchła wojna. Felieton to jednak gatunek czasu pokoju, żarty i finezja tracą użyteczność, kiedy na stolicę naszego sąsiada jadą czołgi. Przeglądam doniesienia agencyjne z różnych państw Unii: w jednych czytam o „operacji wojsk Putina” i „aktywności wojskowej”, w drugich, jednak, o „wojnie”, „agresji”, „inwazji rosyjskiej na Ukrainę”. I wypowiedzi ważnych polityków: mówią o „inwazji”, „konflikcie” bądź „bardzo poważnym naruszeniu norm”, o problemie, który chcieliby rozwiązać magicznymi formatami dyplomatycznymi.

Zobacz także

Wójcik: Zachód znów nie powstrzymał Rosji [OPINIA]

Zapisz na później

Słowa, jak wiadomo, same w sobie nie zmieniają losów świata, ale fakt, że nazywanie po imieniu ataku na Bogu ducha winne państwo sprawia tak wiele kłopotów, skłania do refleksji. Z jednej strony to nie świadczy źle o Europie, że z takim trudem postrzega ohydę postępowania Putina. Chcemy wierzyć, że wojna z zasady dotyczy innych, nie nas. Z drugiej właśnie temu służy unikanie jasnego określenia wojennej rzeczywistości – usunięciu Ukraińców z hipotetycznej rodziny europejskiej. Współczujemy, ale przekonujemy się (staramy się przekonać), że „u nas” TO się nie zdarza. Skoro się zatem zdarzyło, to „u nich”. Wojna stygmatyzuje. Nie tyle agresorów, tylko ofiary. Z Polski niejednokrotnie padały głosy za obecnością Ukrainy w UE, a nawet NATO. Dla zbyt wielu polityków – i narodów – Unii Europejskiej tego typu polityka wydawała się zbyt śmiała, zbyt, krótko mówiąc, prowokująca Putina do gniewnej reakcji. Ukraina została „po tamtej stronie”, a teraz dotknęła ją wojna. Ją, a nie nas.