Oko cyklonu. Przyjęty przez Trumpa kurs na deeskalację wojny handlowej nie musi być trwałym rozwiązaniem

Wielka Brytania to jeden z najbliższych sojuszników Ameryki, z którym miała ona w 2024 r. niewielką nadwyżkę w handlu. Chiny to strategiczny rywal USA – w zeszłym roku Stany zanotowały deficyt w wysokości 295 mld. W przypadku obydwu państw utrzymane zostały podstawowe 10-proc. stawki celne. To pokazuje, gdzie obecnie jest granica ustępstw Trumpa w polityce celnej.

Dopełnianie barier celnych

Można też przypuszczać, że dopełnieniem barier celnych będą podwyższone stawki na wybrane sektory, wyłączone z ceł ogólnych, a uznawane przez Waszyngton za strategiczne. Takie jak motoryzacja. Samochody sprowadzane do Ameryki obłożone są 25 proc. cłem. Od pewnego czasu administracja Trumpa sygnalizuje gotowość do wprowadzenia taryf na mikroprocesory i produkty farmaceutyczne, a w kolejce czekają m.in. drewno i miedź. Sojusznicy mogą jednak liczyć na ustępstwa. Wielka Brytania wynegocjowała obniżenie ceł na pierwsze 100 tys. samochodów wyeksportowanych w danym roku do USA z 25 do 10 proc. i uzyskała obietnicę preferencyjnego potraktowania w przypadku ceł na farmaceutyki.

Po ogłoszeniu na początku kwietnia tzw. ceł wyrównawczych, których podstawą jest 10-proc. stawka, obejmująca niemal wszystkich partnerów handlowych Ameryki, w polityce taryfowej USA doszło do zwrotu, określanego obrazowo przez media jako „U-turn”. Pod wpływem spadających notowań amerykańskich aktywów i groźby recesji Trump zaczął wycofywać się z niektórych posunięć. Nawet jednak, gdyby zawieszone stawki nigdy nie weszły w życie, to i tak republikanin istotnie zaostrzył warunki dostępu do amerykańskiego rynku. W ostatnich latach USA pobierały najniższe cła w swojej historii – na poziomie 2–3 proc. Obecnie taryfy mają wzrosnąć do 16-18 proc., najwyższej wartości od lat 30. XX w. Przestrzeń do dalszych ustępstw jest zatem szeroka. Trudno odpowiedzieć na pytanie, czy Donald Trump będzie chciał z niej skorzystać.