Gorzka opowieść o emigracji ze Statuą Wolności w tle

Eilis, dziewczyna z irlandzkiego miasteczka, emigruje do Ameryki. Dociera do Nowego Jorku i mimo świetnego startu czuje, że zawsze będzie tu obca.

Tytułowy Brooklyn to tylko pozornie ziemia obiecana. Nowy Jork długo wydaje się Eilis miejscem obcym. Ale dzięki życzliwym przewodnikom dziewczyna przełamie niechęć. Tragiczna wiadomość z rodzinnego domu i konieczność powrotu zmuszą ją, ale także czytelników, do postawienia sobie pytania: czy odcięte korzenie mogą odrosnąć i czy każda ziemia jest na tyle dobra, by je w niej zapuścić? Jak w globalnej wiosce zdefiniować swoją przynależność? Czy kierujemy się więzami krwi, ekonomii czy patriotyzmem? Eilis wybiera kryterium serca - momentem zwrotnym jest irlandzka zabawa taneczna, na której poznaje włoskiego emigranta. Od tej pory określa swoje życie poprzez pryzmat przewidywalnej przyszłości z ukochanym Tonym. I gdy zaczyna się zakorzeniać, staje przed koniecznością powrotu w rodzinne strony. W tym momencie historia nabiera wymiaru uniwersalnego. Wybór miejsca to tak naprawdę wybór życia, jakim chce się żyć na dobre.

Rytm prozy Toibina jest spokojny, narracja toczy się bez lingwistycznych fajerwerków. Rzeczywistość, oglądana oczami prostolinijnej Eilis, jest trochę melancholijna jak Ameryka na obrazach Edwarda Hoppera. Ale między słowami wyczuwamy niepokój. W tym zdystansowanym opisie świata kipi od skrywanych emocji. Znamy siebie na tyle, na ile nas sprawdzono - twierdzi Toibin. Odkryta przez bohaterkę na nowo irlandzka ojczyzna okazuje się nie tylko arkadią, ale także brzemieniem. Irlandzki prozaik potrafi o tym opowiadać.

Katarzyna Kazimierowska

@RY1@i02/2009/205/i02.2009.205.000.016b.101.jpg@RY2@

"Brooklyn", Colm Toibin

Rebis