Żywo, a spokojnie

Nie musi już nikomu niczego udowadniać. W końcu w ostatnich latach produkował albumy Maryli Rodowicz i Krzysztofa Krawczyka, współpracował z Marią Peszek, grał trasę z Tomaszem Stańką. Mimo to niestrudzenie pracuje na własne nazwisko i rozwija się w stylistyce, która dziś pogardliwie nazywana jest chilloutem. Jednak jego przewagą nad twórcami zajmującymi się raczej tworzeniem nieszkodliwej muzyki do kawiarni i hoteli jest to, że ma on duże doświadczenie producenckie, świetnych współpracowników, całkiem niezłą rękę do komponowania, a przede wszystkim porządne osłuchanie i szerokie zainteresowania. Nie zależy mu na robieniu miałkiej muzyki tła, ale spokojnego i eleganckiego popu zakorzenionego w tradycji jazzowych bigbandów i klasycznego easy listening.