Jeden za wszystkich...

Punkt wyjścia jest doskonale znany: kardynał Richelieu knuje spisek, by zrzucić z tronu króla Ludwika XIII. Pomaga mu w tym przebiegła Milady de Winter, a do rozgrywki o władzę włącza się też angielski hrabia Buckingham. Niecne plany kardynała może powstrzymać jedynie trzech wiernych królowi muszkieterów, wspomaganych przez młodego, dziarskiego i bezczelnego Gaskończyka D’Atragnana. W filmie Paula W.S. Andersona to wszystko wiadomo po kilku minutach - intryga została skrojona tak, aby nawet widzowie, którzy powieści Dumasa nie czytali (a można śmiało założyć, że będzie ich większość), nie mieli wątpliwości, kto jest kim w walce o władzę. Potem zaś zaczyna się nieustająca gonitwa, pojedynki muszkieterów a to z Anglikami, a to z gwardią Rocheforta, posępnego zausznika Richelieu. A niemal wszyscy bohaterowie lądują w końcu na pokładach olbrzymich statków powietrznych zbudowanych na podstawie planów pozostawionych przez - oczywiście - samego Leonarda da Vinci.