Nowości DVD

Trzy demaskatorskie filmy Feliksa Falka - drapieżne obrazy świata, w jakim nie chce się żyć.

W czasach PRL wychodziliśmy z projekcji "Wodzireja" (1977) i "Bohatera roku" (1986) z jasnym przesłaniem. To ONI urządzili nam bagno, w którym pływać i utrzymać się na powierzchni potrafią tylko szumowiny. Takie typy jak Lutek Danielak, kapitalnie zagrany przez Jerzego Stuhra obleśny karierowicz z branży rozrywkowej, dla kasy i stanowiska posuwający się do najgorszych intryg i matactw, gotowy poświęcić przyjaźń i miłość. Niezależnie od tego, czy gra idzie o prowadzenie imprezy rozrywkowej dla lokalnych kacyków ("Wodzirej"), czy ogólnopolskiego show, będącego grubymi nićmi szytą masówką mającą na celu gaszenie niezadowolenia społecznego i propagandę rzekomych sukcesów władz reformujących kraj po stanie wojennym ("Bohater roku"). Wydawało się nam wtedy, że Lutek i jemu podobne indywidua znikną na zawsze, zaraz po tym, kiedy władzę stracą komuniści. Upadła komuna, a Danielaki trzymają się mocno. O tym traktuje "Komornik" (2004) - aneks do "Wodzireja" i "Bohatera roku". Falk opowiada o tym, co Danielak robiłby, gdyby w zawodowe życie wszedł w III RP. Byłby szują w świetnie skrojonym garniturze, jeździł terenówką i romansował z żoną faceta, który pozwala mu zarobić i piąć się w hierarchii. Danielak Anno Domini 2000 ma twarz Andrzeja Chyry (świetna rola). Jest zaciekłym jak pies gończy komornikiem, który bezlitośnie tropi i egzekwuje należności od największych biedaków - nie przepuści nawet jedynemu w okolicy szpitalowi i kalece. Dwie dekady wolnej Polski nie zmieniły ludzkiej mentalności, nadal jest się czym moralnie niepokoić - mówi Falk. Boks z filmami autora "Był jazz" ma też walory dokumentalne - reżyser wnikliwie odmalował realia branży rozrywkowej późnego PRL i styl życia współczesnej palestry. "Wodzireja"przypomnijcie sobie też dla piosenek Jonasza Kofty: nie przegapcie "Erotico" w brawurowym wykonaniu Jerzego Kryszaka.

Cezary Polak

@RY1@i02/2011/112/i02.2011.112.196.030b.001.jpg@RY2@

W Bon Temps czasy nadal są niespokojne. Sookie Stackhouse (Anna Paquin) wyrusza na poszukiwanie ukochanego Billa (Stephen Moyer), porwanego przez wampirzego króla. Pomagają jej dwaj nieodparcie pociągający mężczyźni: wilkołak Alcide (Joe Manganiello) i wampir Eric (Alexander Skarsgard). Romans wisi w powietrzu. I to niejeden, bo brat Sookie Jason (Ryan Kwanten) właśnie zakochał się w tajemniczej dziewczynie z zamkniętej i nieprzyjaznej społeczności.

Z banalnej historyjki o tym, jak wampiry wychodzą z ukrycia, gdyż japońscy naukowcy wynaleźli sztuczną krew, która pozwala im funkcjonować bez konieczności żywienia się ludźmi, Alan Ball ("Sześć stóp pod ziemią") uczynił uniwersalną opowieść o losie społecznych odmieńców. Zaś mieszanka horroru, kryminału i romansu okazała się wielkim hitem i przyniosła "Czystej krwi" dziesiątki nagród ze Złotym Globem i Emmy na czele.

Katarzyna Nowakowska

@RY1@i02/2011/112/i02.2011.112.196.030b.101.jpg@RY2@

Wbrew tytułowi Tommy Lee Jones nikogo nie ściga. Raczej podąża śladami seryjnego mordercy prostytutek. Jednocześnie rozwiązuje tajemnicę morderstwa sprzed 40 lat. Przy okazji dochodzi do konfrontacji między nim a jego starym kumplem, lokalnym gangsterem (John Goodman). Wszystkie wątki mają wspólne dno. Film Francuza Bertranda Taverniera nominowany do nagrody Złotego Niedźwiedzia na MFF w Berlinie nie jest porywającą kryminalną opowieścią (choć opartą na dobrym kryminale Jamesa Lee Burke’a). Śledztwo toczy się powoli i bez większych zaskoczeń. Za to obraz uwodzi klimatem, aktorstwem i muzyką. Akcja dzieje się w bagnistym rejonie pod Nowym Orleanem po huraganie "Katrina". Na ekranie króluje wyciszony, skupiony Lee Jones, ale też Goodman, Peter Sarsgaard i Mary Steenburgen. W filmie zabrakło jednak tak dobrych scen jak chociażby w "To nie jest kraj dla starych ludzi" i podkręcenia tempa jak w "Ściganym".

Wojciech Przylipiak

@RY1@i02/2011/112/i02.2011.112.196.030b.003.jpg@RY2@