W gorsecie niepoprawności

Po 35 latach od legendarnej premiery Kazimierza Brauna na deski wrocławskiego Współczesnego wraca dramat Tadeusza Różewicza napisany w 1973 roku. - Byłam zawsze daleko od "Białego małżeństwa", nigdy nie marzyłam, żeby ten tekst wystawić. Tadeusz Różewicz mnie do tego namówił - opowiadała w jednym z wywiadów przed premierą (która odbyła się 10 września 2010 r.) Krystyna Meissner. Ta skandaliczna niegdyś sztuka to opowieść o niemożności ucieczki od ról wyznaczanych przez społeczeństwo i zaściankową kulturę.

Bohaterowie Różewicza wciśnięci są w obyczajowe gorsety, z których nie sposób się uwolnić. A każdy z nich jest ofiarą swojej cielesności. Oto Bianka (znakomita Katarzyna Bednarz) i Paulinka (Katarzyna Z. Michalska) całe dnie spędzają na rozmowach o niewłaściwych dla panienek z dobrego domu myślach. Ich Ojcu (Jerzy Senator) w głowie tylko pupa Kucharci (Anna Błaut), Matka (Elżbieta Golińska) aż się gotuje z tęsknoty za byciem z mężczyzną, a Dziadek (Jacek Piątkowski) zbiera pończoszki i majteczki wnuczek. To wszystko między towarzyskimi herbatkami, miłymi piknikami i okolicznościowymi spacerami. Atmosfera zaczyna gęstnieć, kiedy przed oczami Bianki, która wkrótce ma wyjść za mąż, rodzą się demony - ojciec staje się lubieżnym bykiem, a Dziadek wyjmuje nagle podłużny plastikowy przedmiot...

Meissner za Różewiczem opowiada o wrażliwości młodej dziewczyny, której trudno odnaleźć swoją tożsamość płciową i grać z góry określoną rolę społeczną. Bianka bowiem nie zgadza się na tradycyjną rolę matki i żony, jest ofiarą, bo się buntuje. Autorka spektaklu zwraca też uwagę na zakłamanie, na które wszyscy bohaterowie bez bólu się godzą.

Otwarta dla publiczności transmisja telewizyjna spektaklu "Białe małżeństwo" odbędzie się w ramach wrocławskiego Festiwalu Teatralnego "Różewicz rozrzucony".

@RY1@i02/2011/107/i02.2011.107.196.005a.001.jpg@RY2@

Agnieszka Michalak