Biografie widmowe

XIX-wieczny angielski poeta i eseista Thomas de Quincey u własnej służby budził postrach. Podobno miał wygląd czarownika. Chodził nocami w pokrytym liśćmi, ubłoconym płaszczu z latarnią w ręku. Podczas pracy w gabinecie przez nieuwagę często wzniecał pożary. Zamykał się wtedy od środka w obawie, by ktoś z domowników nie zalał wodą rękopisów. John Keats był piękny, miał mocne barki i szerokie plecy. Jako chłopiec często wdawał się w bójki. Wróżono mu karierę wojskową, wybrał medycynę. Wkrótce i ją porzucił. Po lekturze Spencera oświadczył, że "poezja jest jedyną sprawą godną uwagi wzniosłego umysłu", a jako 20-latek opublikował pierwszy wiersz. Francuski symbolista Schwob Marcel po stracie ukochanej popadł w uzależnienie od morfiny. Wiedział, że umrze, dlatego przed śmiercią udał się w daleką podróż. Mówią, że chciał sam przeżyć swoje opowieści. Austriacki pisarz Robert Walser zmarł podczas przechadzki. Przedtem spędził lata w zakładzie psychiatrycznym. Powodem były depresja i myśli samobójcze.