Historia świata cuchnącego żądzami

Zaczyna się od sceny, którą Eduardo Garcia Lorka swój dramat kończy - od morderstwa. Yerma, w satynowej jasnej koszuli, z obnażonymi ramionami, zabija męża. Nie spieszy się. Jakby trwała w hipnozie, odprawiała rytuał, który pozwoli jej dalej żyć. Co mogło tak zdewastować jej duszę, że jedynym ukojeniem jest dla niej smakowanie zbrodni? Passini przygląda się pragnieniu kobiety, które jest jak lawa - niszczy wszystko na swojej drodze, dopóki nie ostygnie. Próbuje odpowiedzieć na pytanie, jak bardzo Yerma musiała zgnić w środku, że posunęła się do ostateczności. Jak musiała zostać poniżona i upokorzona przez męża, że doprowadziło ją to do obłędu.