Wiertarkowkrętarka

Prawie wszystkie nowe samochody są niskie i mają głębokie fotele, aby - jak ujmują to dziennikarze motoryzacyjni - dobrze trzymały na boki. Ale przez to wsiadanie do nich jest porównywalne z próbą dostania się do wnętrza piekarnika. 70-latek chcący pojechać volkswagenem polo do kościoła na mszę o godz. 12 musi zacząć przygotowywać się już ok. godz. 10, a do domu dotrze przed kolacją. Oczywiście problem znika, gdy ma się coś wyższego - SUV-a albo vana. Wyobraźcie sobie jednak parę seniorów w przepastnym mitsubishi outlanderze albo citroenie grand picasso. Równie dobrze mogliby kupić sobie cały skład kolejowy.

Inny problem to obsługa samochodów - aby ustawić żądaną temperaturę albo ulubioną stację radiową, trzeba ukończyć fakultet z informatyki. Przycisków jest tak dużo, że aby je wszystkie pomieścić, nadano im rozmiary łebka szpilki. Skutki tego mogą być opłakane - jestem pewien, że aby za 40 lat włączyć ogrzewanie tylnej szyby, najpierw będę musiał przypomnieć sobie, gdzie zostawiłem okulary, następnie je odnaleźć, założyć, a później się schylić, aby odnaleźć właściwy przycisk na desce rozdzielczej, który konstruktor ukrył za skrzynią biegów i na wysokości kolan. A gdy go już znajdę, okaże się całkowicie bezużyteczny, ponieważ przód mojego auta będzie tkwił w przydrożnej latarni.

Jestem pewien, że producent, który wpadnie na pomysł wyprodukowania auta dla seniorów, zarobi fortunę. Taki pojazd mógłby mieć np. szyby o odpowiedniej liczbie dioptrii - nie trzeba byłoby jeździć w okularach - oraz fotele z funkcją masażu wykonane z wielbłądziej wełny. Pierwszą marką, która przychodzi mi do głowy jako wykonawca takiego modelu, jest Mazda. Nowy model 6 jest szalenie intuicyjny w obsłudze - ma wyraźne, duże zegary, czytelne klawisze klimatyzacji, bardzo łatwo obsłużyć w nim nawet nawigację czy radio. A gdy włączycie ogrzewanie foteli albo tylnej szyby, na pewno nie zapomnicie ich wyłączyć - wyposażono je w tak mocne kontrolki, że z powodzeniem mogłyby służyć za iluminację kasyna w Las Vegas.

Mimo że "szóstka" jest niska, to zajmowanie w niej miejsca nie sprawia problemów, a same fotele oraz przestrzeń we wnętrzu i bagażniku nie pozostawiają nic do życzenia. Podobnie jak jakość wykończenia wnętrza i użyte do tego materiały - w porównaniu z poprzednikiem widać tu największy postęp, choć bez wpadek się nie obeszło. Konsola środkowa lata na boki, jakby za chwilę miała odpaść razem ze skrzynią biegów i hamulcem ręcznym. Tak czy inaczej całość jest praktyczna jak elektryczna wkrętarka.

Poza tym nowa Mazda naprawdę świetnie wygląda i - co japoński producent lubi podkreślać - zachowuje sportowy charakter. Świadczyć ma o tym bardzo dobre prowadzenie (rzeczywiście), precyzyjna skrzynia biegów (fakt) oraz dwulitrowy silnik benzynowy o mocy 165 koni. Przykro mi, panowie z Mazdy, ale tym motorem całkowicie zepsuliście ten samochód. Mówiąc w skrócie: nie ma turbosprężarki, więc z większej pojemności osiąga mniejszą moc niż konkurenci. Ponadto więcej pali i jest przeraźliwie głośny. Na drodze wygląda to tak: chcecie wykrzesać z tych 165 cherlawych koników trochę życia, więc do oporu wciskacie pedał gazu w podłogę. Silnik osiąga jakieś 6 tys. obrotów, a wy macie wrażenie, że i tak stoicie w miejscu. Przy 140 km/h i włączonym 6. biegu obroty przekraczają grubo 3 tys., więc odnosicie wrażenie, że podróżujecie nie samochodem, ale wiertarką.

Mazda tłumaczy, że zastosowała silnik bez turbo, bo "tego oczekują jej klienci o sportowym usposobieniu". Na miłość boską, tak mówią, gdy kupują model MX-5, a nie kombi klasy średniej służące głównie do dowożenia dzieci do przedszkola! Widzieliście kiedyś "szóstkę" kombi na torze wyścigowym? Pada jeszcze inny argument: "wolnossąca jednostka jest mniej awaryjna i gwarantuje większe przebiegi". Sorry, ale nikt nie przejeżdża dziś jednym autem pół miliona kilometrów. Przyznajcie się lepiej bez owijania w bawełnę - nie potraficie zbudować dobrego, cichego, dynamicznego i solidnego silnika benzynowego z turbo.

Nowa Mazda z nowym dwulitrowym benzyniakiem to kompletne nieporozumienie - na dłuższych dystansach jest po prostu męcząca. Choć z drugiej strony gdy będę miał 70 lat i poważny niedosłuch, może właśnie to będzie jej największą zaletą - hałas, który pozwoli mi poczuć, że jadę, żyję i jeszcze sprawia mi to przyjemność. Na razie jednak radzę wam wybierać "szóstkę" z dieslem - paradoksalnie cichszym, bardziej dynamicznym, a do tego oszczędniejszym niż benzyniak. To zdecydowanie wersja dla młodych.

@RY1@i02/2013/058/i02.2013.058.00000150a.803.jpg@RY2@

materiały prasowe

@RY1@i02/2013/058/i02.2013.058.00000150a.804.jpg@RY2@

Łukasz Bąk, zastępca kierownika działu życie gospodarcze kraj

Łukasz Bąk

zastępca kierownika działu życie gospodarcze kraj