Kupa frajdy? Nie tym razem

W pewnych kwestiach jestem minimalistą i dotyczy to m.in. wykończenia mieszkania. Tak się składa, że parę miesięcy temu przeprowadzaliśmy się z rodziną do nowego domu, więc mogłem zadbać o to, by moja fanaberia się zmaterializowała. I tak poza podłogą mamy niewiele płaskich powierzchni poziomych przyciągających tony kurzu. "Luźne elementy wyposażenia" pod postacią świeczek o zapachu lasu, porcelanowych słoników i ramki ze zdjęciami, na których wyglądamy jak rodzina Addamsów, praktycznie nie istnieje. Szafki, szuflady, kanapy, stoły, lampy etc. są proste w formie i wygodne. A kolorystyka ograniczona została do czterech barw: białej, czarnej, szarej i naturalnego drewna. To ostatnie nadaje chałupie coś, co nazywam "skandynawskim ciepłem", choć brzmi to równie niedorzecznie jak "zadowolony magazynier Amazona". Byłem naprawdę dumny z tego projektu i sposobu, w jaki został zrealizowany. Tak bardzo, że po skończonej robocie wziąłem do ręki butelkę whisky, opróżniłem ją, po czym rozejrzałem się po domu i powiedziałem sam do siebie: "Świetnie. Dokładnie o to chodziło". A następnego dnia wszystko szlag trafił.