Życie jak teatr

Rozmaitych dzieł dotyczących Steve’a Jobsa ostatnio nie brakuje: filmy, dokumenty, książki, poradniki w stylu "jak być Jobsem". Trudno przed nimi uciec. Tym bardziej film Danny’ego Boyle’a ze scenariuszem Aarona Sorkina wydaje mi się na ich tle produkcją wzorcową. "Steve Jobs" nie powtarza banalnych anegdot ani obiegowych opinii, nie jest nawet klasyczną filmową biografią. Sorkinowi wystarczyło parę scen z życia Jobsa, by nakreślić jego bogaty, zniuansowany portret. Tytułowy bohater nie jest tu pokazany ani jako geniusz, ani tyran, raczej jako aktor, który dążąc do perfekcji, pogubił się w odgrywanych przez siebie rolach.