Mów dalej

Zdzisław Beksiński podobno zastanawiał się kiedyś, czy zostać malarzem czy pisarzem. Wybrał malarstwo, bo - jak pisze we wstępie do zbioru opowiadań Wiesław Banach - dawało mu większą wolność. Nie wiązało się z koniecznością oglądania się na cenzurę, wymogi wydawców ani ingerencje redaktorów. Paradoksalnie w czasach niedoboru łatwiej było o płótno niż o papier, który władze restrykcyjnie wydzielały literatom. Beksiński senior nie widział sensu w pisaniu do szuflady, niemniej w połowie lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku zdarzył mu się epizod intensywnej pracy pisarskiej. Stworzył wówczas kilkadziesiąt tekstów: opowiadań, szkiców, miniatur, humoresek.