Zmierzch dyktatora

Wszędzie, gdziekolwiek byliśmy w Rosji (...), słyszeliśmy to magiczne słowo: Gruzja. Ludzie, którzy nigdy tam nie byli i być może nigdy nie pojadą, rozprawiali o Gruzji (...). O Gruzji mówiło się jak o drugim raju" - pisał John Steinbeck w "Dzienniku z podróży do Rosji". W powieści Nino Haratischwili Gruzja jest rajem i piekłem zarazem. Ale przede wszystkim to mityczny kraj dzieciństwa i przodków, których losy okazują się równie pogmatwane, jak losy miejsca na Ziemi, w którym przyszło im żyć. Pierwszy tom "Ósmego życia" pozostawił spory apetyt na ciąg dalszy. Młoda gruzińska pisarka stworzyła epicką sagę, od której trudno było się oderwać. Opowieść o dziejach rodziny Jaszich rozpoczynała się pod koniec XIX wieku. Głowa rodu, zamożny producent czekolady, pragnął męskiego potomka, ale doczekał się dwóch córek. Chciał zapewnić im dostatnią przyszłość, ale plany pokrzyżowała mu rewolucja. Miały nastąpić chude i pełne zgryzot lata, szczególnie okrutne dla kobiet w rodzinie.