Pożegnanie z Emilią

Zamieszanie wokół warszawskiego Pawilonu Emilii to gotowy scenariusz performance’u o przenikaniu się życia i sztuki. Budynku nie wpisano do ewidencji zabytków pomimo opinii fachowców co do jego wartości i historycznego znaczenia. Działkę kupił deweloper chcący pawilon zburzyć i zbudować tam biurowiec. W ostatniej chwili znów próbuje się wpisać budynek do rejestru zabytków, ale żeby go ocalić, i tak należy go przenieść w inne miejsce. To byłby performance tak doskonale napisany, że nie sposób wymyślić lepszej promocji dla wystaw odbywających się w mieszczącym się w Emilii Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Pożegnalne ekspozycje poświęcone są właśnie przenikaniu życia i sztuki. Pierwsza, "Chleb i róże", skupia się na współczesnym statusie artysty. Druga, "Robiąc użytek. Życie w epoce postartystycznej", próbuje uchwycić przenikanie się świata dzisiejszej sztuki i życia codziennego. Trzecia zaś, "Po co wojny są na świecie", to prezentacja dzieł artystów samouków komentujących współczesność.