Życie na brzegu

David Mitchell ma pisarską umiejętność, która wydaje się dzisiaj dość rzadka: dar snucia epickich opowieści z iście XIX-wiecznym temperamentem. I nie chodzi tu ściśle o ich treść, lecz o szeroki gest, swobodną frazę, wyczucie języka i epoki oraz znamienny brak egocentryzmu. Mitchell ma, krótko mówiąc, papiery na bycie współczesnym Balzakiem. Ale autorski pomysł brytyjskiego pisarza na literaturę nie wpisuje się w powyższy schemat - Mitchell robi, co chce i jak chce, mieszając realizm z fantastyką, wysokie rejestry zakłócając popkulturowymi cytatami, bawiąc się historią i futuryzmem.