Protoplaści britpopu w wybornej formie

W1992 roku, jeszcze przed wydaniem debiutanckiej płyty, zespół Suede zasłużył zdaniem magazynu "Melody Maker" na epitet "The Best New Band in Britain". O tym, że nie były to bezpodstawne słowa, grupa przekonała niedowiarków późniejszym o rok debiutem "Suede". Krążek wylądował na szczycie list sprzedaży, dostał znakomite recenzje i otrzymał Mercury Prize. To od niego, w czasie powszechnego zachwytu grunge’em, rozpoczęła się era popularności britpopu. Gitarowe granie i odważne teksty (chociażby o biseksualności) lidera Bretta Andersona wypełniały kolejne płyty Suede, aż do początku wieku i ogłoszenia przez Bretta, że artystycznie Suede się wypaliło, dlatego zawiesza działalność. Trzy lata temu powrócili znakomicie przyjętą płytą "Bloodsports". "W tych piosenkach jest wszystko, co charakteryzuje Suede: dramat, melodie i hałas" - powiedział o niej Anderson, który scalił materiał swoim specyficznym, melancholijnym wokalem. Suede odżyli, bo zrozumieli, że nie muszą i nie chcą już ścigać się na single i cisnąć piosenek na listy przebojów. Ze swoją siódmą studyjną płytą poszli jeszcze dalej. "Night Thoughts" to w zasadzie concept album, w którym kompozycje przechodzą płynnie jedna w drugą i którego pełną siłę poznaje się po przesłuchaniu całości. Anderson wypełnił album przemyśleniami mężczyzny w średnim wieku (ma 48 lat), przemyśleniami niekoniecznie pozytywnymi. Do płyty powstał film wyreżyserowany przez Rogera Sargenta, brytyjskiego fotografa przez wiele lat współpracującego z najważniejszymi magazynami muzycznymi.