Tron sprawiedliwości

W roku 1606 ukazało się w Utrechcie pierwsze wydanie zbioru zatytułowanego "Thronus Iustitiae" ("Tron Sprawiedliwości") - cykl grafik obrazujących dobre rządy, wyrażające się z jednej strony w sprawiedliwym sądzeniu, a z drugiej w okazywaniu szacunku wymiarowi sprawiedliwości. Autorem tych rycin (na najwyższym artystycznym poziomie) był holenderski grawer Willem Isaacsz van Swanenburg (1580-1612). W tece, która natychmiast zyskała nadzwyczajną popularność, znalazło się 13 scen odsyłających do opowieści biblijnych i historii starożytnej. Na jednej z grafik, co stanowi swoisty ewenement na tle trendów ówczesnej sztuki europejskiej, ukazano moment egzekucji Emiliusza Papiniana - jednego z najsłynniejszych jurystów epoki klasycznej. Papinian, z pochodzenia Syryjczyk, zrobił błyskotliwą karierę na dworze Septymiusza Sewera. W roku 205 mianowano go prefektem pretorianów, czyniąc tym samym de facto zwierzchnikiem całego wymiaru sprawiedliwości. W III wieku powinności urzędnika przedstawiającego się jako praefectus praetorio znacznie wykraczały bowiem poza sprawowanie służbowego nadzoru nad cesarską gwardią. Prefekt pretorianów orzekał w sprawach cywilnych i karnych, a moc jego orzeczeń równa była wyrokom cesarskim. Jego urząd był również najwyższą instancją odwoławczą dla wyroków wydawanych zarówno w Italii, jak i na prowincjach. Kontrola nad cesarskimi kancelariami dawała mu możliwość wpływania na kształt polityki prawnej przez ingerencje w redagowanie odpowiedzi cesarza (tzw. reskryptów) na pytania prawne poddanych.