Magazyn

Z okazji rocznicy wybuchu wojny sprzed 86 lat życzmy więc sobie, byśmy tym razem wystarczająco szybko uczyli się na cudzych błędach. Istotniejszych, ze współczesnego punktu widzenia niż te popełnione niegdyś przez politycznych wychowanków i następców Piłsudskiego.

Założę się o stówę (może być nawet w euro), że każdy z czytelników, gdzieś już to zdanie słyszał lub czytał. Bo mamy tu do czynienia z najbardziej nadużywaną myślą ostatnich lat.

Na naszych oczach tworzy się nowa architektura bezpieczeństwa Europy Środkowo-Wschodniej. Nie będzie przypominała niczego, co znamy.

Pakt Ribbentrop-Mołotow, którego kolejna rocznica przypada w ten weekend, jest przez wielu uznawany za czwarty rozbiór Polski i symboliczny kres II Rzeczpospolitej. Dla innych cezurą tą jest kampania wrześniowa, która zakończyła się klęską tylko dlatego, że 17 września dostaliśmy cios w plecy. Kolejni uważają za punkt graniczny powstanie warszawskie, w którym zginęli przedstawiciele elit. Niezależnie od tego, jak określimy moment upadku II RP, w świadomości wielu osób funkcjonuje ona jako mit o sprawnym państwie, które może być wzorem nawet dla współczesnej Polski.

Umowa handlowa z grupą Mercosur jest teraz jedną z najbardziej kontrowersyjnych kwestii na forum UE. W państwach z większym udziałem rolnictwa, jak Polska, stała się stosowanym przez prawicę straszakiem, mającym dać wyborcze głosy. Jednak w trakcie wojny handlowej prowadzonej przez USA państwa należące do grupy – Argentyna, Brazylia, Paragwaj i Urugwaj (Boliwia pozostaje stowarzyszona) – mogą skompensować straty unijnego eksportu spowodowane 15-proc. taryfami stosowanymi przez Stany Zjednoczone.