Magazyn

A gdyby podjąć próbę rozmowy z tymi, którzy – stukając w klawiatury – pochwalają gwałty, o kobietach nie piszą inaczej niż „szmata” i wyznają kult ER.

Wielu oczekiwało, że wraz z powrotem PO do władzy powrócą zastępy sprawnych menedżerów do administracji. Okazało się jednak, że ławka partii rządzącej jest bardzo krótka. Z jednym ciekawym wyjątkiem.

Jak najłatwiej rozpoznać dziadersa? To proste – wciąż używa w afirmatywnym tonie wyrażenia „społeczeństwo obywatelskie”.

Wygrać wybory to jedno. Prawdziwe wyzwania czekają i Partię Pracy, i jej lidera Keira Starmera dopiero teraz. 

„Głównym celem twórców polityki edukacyjnej na całym świecie jest wyposażenie obywateli w niezbędną wiedzę i umiejętności, tak aby mogli oni w pełni rozwinąć swój potencjał, lepiej funkcjonować w coraz bardziej globalizującym się świecie i dzięki zdobytym umiejętnościom wieść lepsze życie” – to myśl, którą znalazłam w opracowaniu „Jakość edukacji jako czynnik wzrostu gospodarczego” wydanym przez Szkołę Główną Handlową. Publikacja powinna być właściwie obowiązkową lekturą dla osób, które zawodowo zajmują się oświatą. Daje kluczowy – ekonomiczny – argument tym, którzy ubiegają się dla niej o większą atencję publiczności.

Wybory prezydenckie w USA już wkrótce. Cała armia prominentnych demokratów – kongresmeni, gubernatorzy, darczyńcy, stratedzy – lobbuje u partyjnych liderów, aby jasno postawili sprawę prezydentowi Joe Bidenowi „Wykonałeś fenomenalną robotę, ale twój czas się skończył”. 

Ja nie tyle zmieniam styl, ile po prostu nie chcę powtarzać siebie. Chcę wnosić coś nowego

Kiedy w latach 90. młoda polska klasa średnia pracowała na zachodnie auto, zespół Blenders przekonywał, że symbolem szpanu jest czarny ciągnik. I znów to robi