Czy potrzebne jest skierowanie do uzdrowiska
Leczenie w uzdrowisku jest bezpłatne, ale ubezpieczony pokrywa część kosztów zakwaterowania, wyżywienia oraz płaci za przejazd. Musi mieć skierowanie od lekarza i być objęty ubezpieczeniem zdrowotnym
Ubezpieczony może leczyć się w szpitalu lub sanatorium uzdrowiskowym albo podjąć leczenie ambulatoryjne w uzdrowisku. W szpitalu uzdrowiskowym kontynuuje leczenie, które rozpoczął podczas pobytu w szpitalu. Nie płaci za pobyt i leczenie.
Na leczenie sanatoryjne kieruje pacjenta lekarz pierwszego kontaktu, specjalista albo lekarz ze szpitala. Może przy tym podkreślić rodzaj leczenia i zalecić miejsce pobytu. Skierowanie razem z dokumentacją medyczną przesyła się do wojewódzkiego oddziału NFZ, gdzie weryfikuje je lekarz specjalista. Powinien to zrobić w ciągu 30 dni, ale ten termin może zostać wydłużony o dalsze 14 dni wówczas, gdy trzeba uzupełnić dokumentację medyczną.
Pacjent, który nie uzyskał skierowania do sanatorium lub szpitala uzdrowiskowego, może skorzystać z leczenia ambulatoryjnego. Na to leczenie musi też dostać skierowanie od lekarza, który wskaże formę leczenia. Skierowanie podlega weryfikacji, która trwa krócej, bo tylko 14 dni.
Pacjent sam decyduje, do jakiego uzdrowiska chce pojechać. W tym przypadku ponosi koszty zakwaterowania oraz wyżywienia. Może zamieszkać odpłatnie w sanatorium albo na kwaterze prywatnej. Za samo leczenie nie płaci. Mimo że pacjent sam decyduje o tym, kiedy wyjedzie, to powinien uzgodnić termin rozpoczęcia leczenia z zakładem lecznictwa uzdrowiskowego. Przysługują mu co najmniej trzy zabiegi fizykalne dziennie oraz badania lekarskie. Leczenie prowadzone jest w przychodniach uzdrowiskowych na podstawie skierowania. Pacjent ma zapewnioną codzienną możliwość dostępu do lekarza, który prowadzi leczenie, i do doraźnych interwencji lekarskich.
Pacjenci, którzy ubiegają się o wyjazd do sanatorium lub do szpitala uzdrowiskowego, sami nie decydują o wyborze miejscowości. Gdy lekarz specjalista potwierdzi, że skierowanie pacjenta na leczenie w uzdrowisku jest uzasadnione, wojewódzki oddział Narodowego Funduszu Zdrowia wskazuje miejsce, rodzaj i czas trwania leczenia. Nawet jeśli na skierowaniu lekarz zasugerował konkretną miejscowość, to jego wskazania nie muszą zostać uwzględnione przez NFZ. Fundusz nie zapewnia też rozpoczęcia leczenia we wskazanym przez pacjenta terminie, np. podczas ferii albo wakacji. Leczenie uzdrowiskowe prowadzone jest przez cały rok, a jego wynik nie zależy od kuracji w określonej porze roku.
Gdy brakuje miejsc w uzdrowisku, pacjent posiadający skierowanie może trafić na listę oczekujących. Potwierdzenie skierowania otrzyma dopiero wówczas, gdy miejsce odpowiednie dla niego będzie dostępne. W okresie oczekiwania ma prawo do informacji o tym, które miejsce zajmuje w kolejce na liście oczekujących.
Lekarz specjalista może również nie potwierdzić, że skierowanie pacjenta na leczenie uzdrowiskowe jest uzasadnione. Wtedy razem z dokumentami odsyła skierowanie lekarzowi, który je wystawił, i uzasadnia swoją decyzję. Natomiast pacjent może wykupić w sanatorium leczenie pełnopłatne. Wtedy sam wybiera miejscowość, do której chce pojechać, i nie dotyczą go żądne ograniczenia dotyczące częstotliwości wyjazdu.
Ustawa z 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych (Dz.U. nr 165, poz. 1399).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu